« »

# මජ්ඣිම නිකාය

# මූල පණ්ණාසකෝ

## 1.5.9. බ්‍රහ්මනිමන්තනික සුත්තං

### 1.5.9. බ්‍රහ්මයා ගේ ආරාධනාව මුල්කරගෙන වදාළ දෙසුම

#### 1. ඒවං මේ සුතං ඒකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජේතවනේ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමේ. තත්‍ර ඛෝ භගවා භික්ඛූ ආමන්තේසි භික්ඛවෝති. භදන්තේති තේ භික්ඛූ භගවතෝ පච්චස්සෝසුං. භගවා ඒතදවෝච:

මා හට අසන්නට ලැබුනේ මේ විදිහටයි. ඒ දවස්වල භාග්‍යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩසිටියේ සැවැත් නුවර ජේතවනයේ අනේපිඬු සිටුතුමා ගේ ආරාමයේ. එදා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ “පින්වත් මහණෙනි” කියා භික්ෂු සංඝයා ඇමතුවා. ඒ භික්ෂු පිරිස ද “පින්වතුන් වහන්ස” කියා භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිතුරු දුන්නා. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ දෙසුම වදාළේ ඒ මොහොතේ දී යි.

#### 2. ඒකමිදාහං භික්ඛවේ සමයං උක්කට්ඨායං විහරාමි සුභගවනේ සාලරාජමූලේ. තේන ඛෝ පන භික්ඛවේ සමයේන බකස්ස බ්‍රහ්මුනෝ ඒවරූපං පාපකං දිට්ඨිගතං උප්පන්නං හෝති: ඉදං නිච්චං ඉදං ධුවං ඉදං සස්සතං ඉදං කේවලං ඉදං අචවනධම්මං. ඉදං හි න ජායති න ජීයති න මීයති න චවති න උපපජ්ජති. ඉතෝ ච පනඤ්ඤං උත්තරිං නිස්සරණං නත්ථීති. අථ ඛ්වාහං භික්ඛවේ බකස්ස බ්‍රහ්මුනෝ චේතසා චේතෝපරිවිතක්කමඤ්ඤාය සෙය්‍යථාපි නාම බලවා පුරිසෝ සම්මිඤ්ජිතං වා බාහං පසාරෙය්‍ය, පසාරිතං වා බාහං සමිඤ්ජෙය්‍ය, ඒවමේව උක්කට්ඨායං සුභගවනේ සාලරාජමූලේ අන්තරහිතෝ තස්මිං බ්‍රහ්මලෝකේ පාතුරහෝසිං.

පින්වත් මහණෙනි, එක දවසක් මම උක්කට්ඨා නගරය අසල සුභග වනාන්තරයේ විශාල සල් රුක් සෙවණක වැඩසිටියා. පින්වත් මහණෙනි, ඒ දවස්වල බක නම් බ්‍රහ්මයාට මෙන්න මේ විදිහේ පාපී දෘෂ්ටියක් ඇතිවෙලා තිබුණා. ‘මේ බඹලොව නිත්‍යයි. ස්ථීරයි. මේ බඹලොව සදාකාලිකයි. පරිපූර්ණ එකක් මේක චුත නොවන ස්වභාවයෙන් යුක්තයි. මේ බඹලොව නම් ඉපදීමක් නැහැ. දිරීමක් නැහැ. චුත වීමක් නැහැ. යළි ඉපදීමක් නෑ. මේ බඹලොවින් තොර වෙනත් දුකින් නිදහස් වීමක් නම් නැහැ’ කියලා.

පින්වත් මහණෙනි, බක බ්‍රහ්මයාගේ ඔය සිතුවිල්ල මම මගේ සිතින් දැනගත්තා. එහෙම දැනගෙන බලවත් පුරුෂයෙක් හකුලපු අතක් දිගහරිනවා වගේ දිගුකළ අතක් හකුළනවා වගේ අන්න ඒ විදිහට උක්කට්ඨා නුවර සුභග වනාන්නරයේ සල් රුක් සෙවණෙන් මම නොපෙනී ගියා. ඒ බඹලොව පහල වුනා.

#### 3. අද්දසා ඛෝ මං භික්ඛවේ බකෝ බ්‍රහ්මා දූරතෝව ආගච්ඡන්තං. දිස්වාන මං ඒතදවෝච: ඒහි ඛෝ මාරිස, ස්වාගතං මාරිස, චිරස්සං ඛෝ මාරිස ඉමං පරියායමකාසි යදිදං ඉධාගමනාය. ඉදං හි මාරිස නිච්චං ඉදං ධුවං ඉදං සස්සතං ඉදං කේවලං ඉදං අචවනධම්මං. ඉදං හි න ජායති න ජීයති න මීයති න චවති න උපපජ්ජති. ඉතෝ ච පනඤ්ඤං උත්තරි නිස්සරණං නත්ථීති.

පින්වත් මහණෙනි, බක බ්‍රහ්මයා දුරින් ම වඩින මාව දැක්කා. දැකලා මට මෙහෙම කිව්වා. “දුක් නැති මුනිඳුනි, මෙහි එන්න. ඔබගේ පැමිණීම ඉතා යහපත්. දුක් නැති මුනිඳුනි, ඔබ මෙහි වැඩමකළේ බොහෝ කලකින් නෙව. දුක් නැති මුනිඳුනි, මේ බඹලොව තමයි නිත්‍ය. මේක තමයි ස්ථිර. මේක සදාකාලිකයි. මේක පරිපූර්ණයි. මේක චුත නොවන ස්වභාවයෙන් යුක්තයි. මෙතන නම් ඉපදීමක් නැහැ. මියයෑමක් නෑ. චුත වීමක් නෑ. යළි ඉපදීමකුත් නෑ. මෙතැනින් බැහැර වූ වෙන දුකෙන් මිදීමකුත් නෑ” කියලා.

#### 4. ඒවං වුත්තේ අහං භික්ඛවේ බකං බ්‍රහ්මානං ඒතදවෝචං: අවිජ්ජාගතෝ වත භෝ බකෝ බ්‍රහ්මා, අවිජ්ජාගතෝ වත භෝ බකෝ බ්‍රහ්මා: යත්‍ර හි නාම අනිච්චංයේව සමානං නිච්චන්ති වක්ඛති, අද්ධුවංයේව සමානං ධුවන්ති වක්ඛති, අසස්සතංයේව සමානං සස්සතන්ති වක්ඛති, අකේවලංයේව සමානං කේවලන්ති වක්ඛති, චවනධම්මංයේව සමානං අචවනධම්මන්ති වක්ඛති. යත්ථ ච පන ජායති ච ජීයති ච මීයති ච චවති ච උපපජ්ජති ච, තං තථා වක්ඛති: ඉදං හි න ජායති න ජීයති න මීයති න චවති න උපපජ්ජතීති. සන්තඤ්ච පනඤ්ඤං උත්තරි නිස්සරණං නත්ථඤ්ඤං උත්තරිං නිස්සරණන්ති වක්ඛතීති.

පින්වත් මහණෙනි, එහෙම කියපු බක බ්‍රහ්මයට මම මෙහෙම කිව්වා “පින්වත් බක බ්‍රහ්මය, ඇත්තෙන් ම ඔබ ඉන්නේ අවිද්‍යාව තුළ. ඒ නිසා තමයි අනිත්‍ය වෙලා සිටිද්දී ම නිත්‍යයි කියන්නෙ. අස්ථිර වෙලා සිටිද්දී ම ස්ථීරයි කියන්නේ. සදාකාලික වෙලා නොවී සිටිද්දී ම සදාකාලිකයි කියන්නේ. අපරිපූර්ණව සිටිද්දී ම පරිපූර්ණයි කියන්නෙ. චුත වන ස්වභාවයෙන් සිටිද්දී ම චුත නොවෙන ස්වභාවයෙන් යුක්තයි කියන්නෙ. යම් තැනක ඉපදීම තියෙද්දී, දිරීම තියෙද්දී, මියයෑම තියෙද්දී, චුත වීම තියෙද්දී, යළි ඉපදීම තියෙද්දි ම යි මේ විදිහට කියන්නෙ. මෙතන ඉපදීමක් නෑ. දිරීමක් නෑ. මරණයක් නෑ. චුත වීමක් නෑ. යළි ඉපදීමක් නෑ කියල. ඔයිට වඩා දුකින් නිදහස් වීමක් තියෙද්දි ම යි මීට වඩා දුකින් නිදහස් වීමක් නෑ කියල කියන්නෙ.

#### 5. අථ ඛෝ භික්ඛවේ මාරෝ පාපිමා අඤ්ඤතරං බ්‍රහ්මපාරිසජ්ජං අන්වාවිසිත්වා මං ඒතදවෝච: භික්ඛු, භික්ඛු, මේතමාසදෝ, මේතමාසදෝ. ඒසෝ හි භික්ඛු බ්‍රහ්මා මහාබ්‍රහ්මා අභිභූ අනභිභූතෝ අඤ්ඤදත්ථුදසෝ වසවත්තී ඉස්සරෝ කත්තා නිම්මාතා සෙට්ඨෝ සජ්ජිතා වසී පිතා භූතභබ්‍යානං.

පින්වත් මහණෙනි, එතකොට පාපී මාරයා එක්තරා බ්‍රහ්මයෙකුට ආවේශ වුනා. ආවේශ වෙලා මට මෙහෙම කිව්වා.

“ඒයි භික්ෂුව, ඒයි භික්ෂුව, මොහුට නින්දා කරන්න එපා! මොහුට නින්දා කරන්න එපා! ඒයි භික්ෂුව, මේ බ්‍රහ්මයා තමයි මහාබ්‍රහ්මයා. සියල්ල මැඬලන කෙනා. කිසිවෙකුට මැඬලිය නොහැකි කෙනා. සියල්ල දකිනා කෙනා. සියලු දෙනා තමන්ගේ වසඟයටගත් කෙනා. ලෝකයේ අධිපතියා. ලෝකයේ කර්තෘවරයා. ලෝකයේ නිර්මාර්තෘවරයා. ලෝකයේ ශ්‍රේෂ්ඨයා. ලෝක ප්‍රජාව බිහිකරන කෙනා. ලෝකය ම වසඟ කළ කෙනා. ඉපදෙන සත්වයාගේ දෙව්පියාණන්.

#### අහේසුං ඛෝ යේ භික්ඛු තයා පුබ්බේ සමණබ්‍රාහ්මණා ලෝකස්මිං පඨවීගරහකා පඨවීජිගුච්ඡකා, ආපගරහකා ආපජිගුච්ඡකා, තේජගරහකා තේජජිගුච්ඡකා, වායගරහකා වායජිගුච්ඡකා, භූතගරහකා භූතජිගුච්ඡකා, දේවගරහකා දේවජිගුච්ඡකා, පජාපතිගරහකා පජාපතිජිගුච්ඡකා, බ්‍රහ්මගරහකා බ්‍රහ්මජිගුච්ඡකා. තේ කායස්ස භේදා පාණුපච්ඡේදා හීනේ කායේ පතිට්ඨිතා. අහේසුං පන භික්ඛු තයා පුබ්බේ සමණබ්‍රාහ්මණා ලෝකස්මිං පථවීපසංසකා පථවාභිනන්දිනෝ, ආපපසංසකා ආපාභිනන්දිනෝ, තේජපසංසකා තේජාභිනන්දිනෝ, වායපසංසකා වායාභිනන්දිනෝ, භූතපසංසකා භූතාභිනන්දිනෝ, දේවපසංසකා දේවාභිනන්දිනෝ, පජාපතිපසංසකා පජාපතාභිනන්දිනෝ, බ්‍රහ්මපසංසකා බ්‍රහ්මාභිනන්දිනෝ, තේ කායස්ස භේදා පාණුපච්ඡේදා පණීතේ කායේ පතිට්ඨිතා.

ඒයි භික්ෂුව, මේ ලෝකයේ නුඹට කලින් ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණවරු හිටියා. උන්නැහේලත් පඨවි ධාතුවට ගැරහුවා. පඨවි ධාතුව පිළිකුල් කළා. ආපෝ ධාතුවට ගැරහුවා. ආපෝ ධාතුව පිළිකුල් කළා. තේජෝ ධාතුවට ගැරහුවා. තේජෝ ධාතුව පිළිකුල් කළා. වායෝ ධාතුවට ගැරහුවා. වායෝ ධාතුව පිළිකුල් කළා. ඉපදෙන සත්වයන්ට ගැරහුවා. ඉපදෙන සත්වයන්ව පිළිකුල් කළා. දෙවියන්ට ගැරහුවා. දෙවියන්ව පිළිකුල් කළා. ලෝකාධිපති දෙවිඳුන්ට ගැරහුවා. ලෝකාධිපති දෙවිඳුන් ව පිළිකුල් කළා. බ්‍රහ්මයාට ගැරහුවා. බ්‍රහ්මයාව පිළිකුල් කළා. අන්තිමේ දී කය බිදිල පණ ටික ගියාට පස්සෙ උන්නැහේලා අපායෙ උපන්නා.

ඒයි භික්ෂුව, නුඹට කලින් මේ ලෝකයේ ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණවරු හිටියා. ඒ උදවිය නම් පඨවි ධාතුවට ප්‍රශංසා කළා. පඨවි ධාතුව සතුටින් පිළිගත්තා. ආපෝ ධාතුවට ප්‍රශංසා කළා. ආපෝ ධාතුව සතුටින් පිළිගත්තා. තේජෝ ධාතුවට ප්‍රශංසා කළා. තේජෝ ධාතුව සතුටින් පිළිගත්තා. වායෝ ධාතුවට ප්‍රශංසා කළා. වායෝ ධාතුව සතුටින් පිළිගත්තා. ඉපදෙන සත්වයන්ට ප්‍රශංසා කළා. ඉපදෙන සත්වයන්ව සතුටින් පිළිගත්තා. දෙවියන්ට ප්‍රශංසා කළා. දෙවියන්ව සතුටින් පිළිගත්තා. ලෝකාධිපති දෙවිඳුන්ට ප්‍රශංසා කළා. ලෝකාධිපති දෙවිඳුන්ව සතුටින් පිළිගත්තා. බ්‍රහ්මයාට ප්‍රශංසා කළා. බ්‍රහ්මයාව සතුටින් පිළිගත්තා. ඒ උදවිය කය බිදී මරණයට පත්වුනාට පස්සෙ සුන්දර ලෝකයේ ඉපදුනා.

#### තන්තාහං භික්ඛු ඒවං වදාමි: ඉංඝ ත්වං මාරිස යදේව තේ බ්‍රහ්මා ආහ, තදේව ත්වං කරෝහි. මා ත්වං බ්‍රහ්මුනෝ වචනං උපාතිවත්තිත්ථෝ. සචේ ඛෝ ත්වං භික්ඛු බ්‍රහ්මුනෝ වචනං උපාතිවත්තිස්සසි, සෙය්‍යථාපි නාම පුරිසෝ සිරිං ආගච්ඡන්තිං දණ්ඬේන පටිප්පණාමෙය්‍ය, සෙය්‍යථාපි වා පන භික්ඛු පුරිසෝ නරකප්පපාතේ පපතන්තෝ හත්ථේහි ච පාදේහි ච පථවිං විරාධෙය්‍ය, ඒවං සම්පදමිදං භික්ඛු තුය්හං භවිස්සති. ඉංඝං ත්වං මාරිස යදේව තේ බ්‍රහ්මා ආහ, තදේව ත්වං කරෝහි. මා ත්වං බ්‍රහ්මුනෝ වචනං උපාතිවත්තිත්ථෝ. නනු ත්වං භික්ඛු පස්සසි බ්‍රහ්ම පරිසං සන්නිපතිතන්ති. ඉති ඛෝ මං භික්ඛවේ මාරෝ පාපිමා බ්‍රහ්ම පරිසං උපනේසි.

ඒයි භික්ෂුව, ඒ නිසා මම නුඹට මෙහෙම කියනවා. දුක් නැති මුනිඳුනි, මේ බ්‍රහ්මයා නුඹට යම් දෙයක් කිව්වා ද, නුඹ කළ යුත්තේ අන්න ඒ දෙයයි. නුඹ මේ බ්‍රහ්මයා ගේ වචනය ඉක්මවා යන්න ලෑස්ති වෙන්න එපා! ඒයි භික්ෂුව, යම් විදිහකින් නුඹ බ්‍රහ්මයාගේ වචනය ඉක්මවා යන්න ලෑස්ති වුනොත්, ඒක මිනිහෙක් තමාගේ නිවසට වඩින ශ්‍රියා කාන්තාව පොල්ලකින් ගහල එලව ගන්නවා වැනි දෙයක්. ඒ වගේ ම ඒයි භික්ෂුව, මිනිහෙක් භයානක ප්‍රපාතයකට වැටෙද්දී අතින් පයින් පිහිටල එල්ලෙන්න පුළුවන් දේ නැති කර ගන්නවා වැනි දෙයක්. ඒ වගේම ඒයි භික්ෂුව, අන්න ඒ විදිහේ සම්පතක් නුඹට ලැබෙන්නයි හදන්නෙ. දුක් නැති මුනිඳුනි, ඒ නිසා මේ බ්‍රහ්මයා නුඹට යම් දෙයක් කිව්වා ද, නුඹ කළ යුත්තේ අන්න ඒ දෙය යි. මේ බ්‍රහ්මයාගේ වචනය ඉක්මවා යන්න ලෑස්ති වෙන්න එපා! ඒයි භික්ෂුව, නුඹට පේන්නේ නැද්ද මේ බ්‍රහ්ම පිරිස ඉන්න ලස්සන.”

පින්වත් මහණෙනි, පාපී මාරයා ඒ බ්‍රහ්ම පිරිස පෙන්න පෙන්නා ඔන්න ඔහොමයි කිව්වේ.

#### 6. ඒවං වුත්තේ අහං භික්ඛවේ මාරං පාපිමන්තං ඒතදවෝචං: ජානාමි ඛෝ තාහං පාපිම. මා ත්වං මඤ්ඤිත්ථෝ න මං ජානාතීති. මාරෝ ත්වමසි පාපිම. යෝ චේව පාපිම බ්‍රහ්මා යා ච බ්‍රහ්මපරිසා යේ ච බ්‍රහ්මපාරිසජ්ජා සබ්බේව තව හත්ථගතා, සබ්බේව තව වසංගතා. තුය්හං හි පාපිම ඒවං හෝති: ඒසෝපි මේ අස්ස හත්ථගතෝ, ඒසෝපි මේ අස්ස වසංගතෝති. අහං ඛෝ පන පාපිම නේව තව හත්ථගතෝ, නේව තව වසංගතෝති.

පින්වත් මහණෙනි, මම එතකොට එහෙම කියාපු මාරයාට මෙන්න මේ විදිහට කිව්වා.

“ඒයි, මාරය, මං ඔබව දන්නවා. මං ඔබව දන්නෙ නෑ කියල ඔබ හිතන්න එපා! ඔබ තමයි පාපී මාරයා. මේ බ්‍රහ්මයත් බ්‍රහ්ම පිරිසත්, මේ බ්‍රහ්මපාරිසජ්ජ ලෝකයේ සියලු දෙනා ම ත් ඉන්නෙ ඔබේ අතට අහුවෙලයි. ඒ සියලු දෙනාම ඉන්නේ ඔබේ වසඟයට පත්වෙලයි. පාපී මාරය, ඔබට මෙහෙම හිතෙනවා නේද? ‘මොහු ඉන්නෙත් මගේ අතේ, මොහුත් මගේ වසඟයට පත්වුනා’ කියලා. නමුත් පවිටු මාරය, මා ඉන්නේ ඔබේ අතට අහුවෙලා නොවෙයි. ඔබේ වසඟයට පත්වෙලත් නොවෙයි.”

#### 7. ඒවං වුත්තේ භික්ඛවේ බකෝ බ්‍රහ්මා මං ඒතදවෝච: “අහං හි මාරිස නිච්චංයේව සමානං නිච්චන්ති වදාමි, ධුවංයේව සමානං ධුවන්ති වදාමි. සස්සතංයේව සමානං සස්සතන්ති වදාමි, කේවලංයේව සමානං කේවලන්ති වදාමි, අචවනධම්මංයේව සමානං අචවනධම්මන්ති වදාමි. යත්ථ ච පන න ජායති න ජීයති න මීයති න චවති න උපපජ්ජති තදේවාහං වදාමි: ඉදං හි න ජායති න ජීයති න මීයති න චවති න උපපජ්ජතීති. අසන්තඤ්ච පනඤ්ඤං උත්තරි නිස්සරණං, නත්ථඤ්ඤං උත්තරි නිස්සරණන්ති වදාමි. අහේසුං ඛෝ භික්ඛු තයා පුබ්බේ සමණබ්‍රාහ්මණා ලෝකස්මිං, යාවතකං තුය්හං කසිණං ආයු තාවතකං තේසං තපෝකම්මමේව අහෝසි. තේ ඛෝ ඒවං ජානෙය්‍යුං: සන්තං වා අඤ්ඤං උත්තරිං නිස්සරණං අත්ථඤ්ඤං උත්තරිං නිස්සරණන්ති අසන්තං වා අඤ්ඤං උත්තරිං නිස්සරණං නත්ථඤ්ඤං උත්තරිං නිස්සරණන්ති. තං තාහං භික්ඛු ඒවං වදාමි: න චේව අඤ්ඤං උත්තරිං නිස්සරණං දක්ඛිස්සසි, යාවදේව ච පන කිලමථස්ස විඝාතස්ස භාගී භවිස්සසි. සචේ ඛෝ ත්වං භික්ඛු පඨවිං අජ්ඣෝසිස්සසි, ඕපසායිකෝ මේ භවිස්සසි වත්ථුසායිකෝ යථාකාමකරණීයෝ බාහිතෙය්‍යෝ. සචේ ආපං …(පෙ)… තේජං …(පෙ)… වායං …(පෙ)… භූතේ …(පෙ)… දේවේ …(පෙ)… පජාපතිං …(පෙ)… බ්‍රහ්මං අජ්ඣෝසිස්සසි, ඕපසායිකෝ මේ භවිස්සසි වත්ථුසායිකෝ යථාකාමකරණීයෝ බාහිතෙය්‍යෝ”ති.

එහෙම කිව්වා ම පින්වත් මහණෙනි, බක බ්‍රහ්මයා මට මෙහෙම කියනවා. “දුක් රහිත මුනිඳුනි, මං නිත්‍ය දෙයක් ම නේ නිත්‍යයි කීවේ. ස්ථීර දෙයක් ම නේ ස්ථිරයි කීවේ. සදාකාලික වූ දෙයක් ම නේ සදාකාලිකයි කීවේ. පරිපූර්ණ වූ දෙයක් ගැනම නේ පරිපූර්ණ යි කියලා කීවේ. චුත නොවෙන ස්වභාවයෙන් යුතු දෙයක් ගැනම නේ චුත නොවෙනවයි කියලා කීවේ. ඒ වගේම යම් තැනක උපදින්නෙ නැත්නම්, දිරන්නෙ නැත්නම්, මැරෙන්නෙ නැත්නම්, චුතවෙන්නෙ නැත්නම්, යළි උපදින්නෙ ත් නැත්නම් ඒ නිසානෙ මම කිව්වේ මෙතන උපදින්නෙ නෑ. දිරන්නෙ නෑ. මැරෙන්නෙ නෑ. චුත වෙන්නෙ නෑ. යළි ඉපදෙන්නෙ නෑ කියලා. දුකින් නිදහස් වුන තැනක් තවත් නැති නිසයි මං කිව්වේ මීට වඩා දුකින් නිදහස් වුන තැනක් නැතෙයි කියලා.

පින්වත් භික්ෂුව, ඔබට කලිනුත් ලෝකයේ ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණවරු හිටියා. ඔබ ගේ ආයුෂ කාලය සම්පූර්ණයෙන් ම ගත්තොත් අන්න ඒ වගේ කාලයක් ඔවුන් තපස් රැක්ක ඒ ඍෂිවරු මේ බඹලොවට වඩා දුකින් නිදහස් වුණු තව තැනක් තියෙනවා නම්, දුකින් නිදහස් වුණු තව තැනක තියෙනවා කියල ත් දන්නවා. ඒ වගේම දුකින් නිදහස් වුණු තව තැනක් නැත්නම් දුකින් නිදහස් වුණු වෙනත් තැනක් නැහැ කියල ත් ඔවුන් දන්නවා.

පින්වත් භික්ෂුව, මේ ගැන ඔබට කියන්න තියෙන්නේ මෙච්චරයි. මීට වඩා දුකින් නිදහස් වෙන්න වෙන තැනක් දකින්න ලෑස්ති වෙන්න එපා! ඕවා හොයන්න ගියොත් ඔබට කලන්තෙ හැදිලා පීඩා විදින්න වේවි. යම් විදිහකින් පින්වත් භික්ෂුව, ඔබ පඨවි ධාතුවේ බැසගෙන සිටියොත් මා ළඟ ම යි ඉන්නෙ. ඔබ මගේ අරමුණක් හැටියටයි ඉන්නෙ. මා කැමති දෙයක් ඔබ ගැන කරන්න පුළුවන් හැටියටයි ඉන්නෙ. ඒ වගේම පින්වත් භික්ෂුව ආපෝ ධාතුව ….(පෙ)…. තේජෝ ධාතුව ….(පෙ)…. වායෝ ධාතුව ….(පෙ)…. උපන් සත්වයන් ….(පෙ)…. දෙවියන් ….(පෙ)…. ලෝකාධිපති දෙවියන් ….(පෙ)…. බ්‍රහ්මයන් ගැන සිතින් බැසගෙන සිටියොත් ඔබ ඉන්නේ මා ළඟයි. ඔබ ඉන්නෙ මගේ අරමුණක් වශයෙනුයි. ඔබ ගැන මට කැමති දෙයක් කරන්න පුළුවනි.”

#### 8. “අහම්පි ඛෝ ඒවං බ්‍රහ්මේ ජානාමි: සචේ පථවිං අජ්ඣෝසිස්සාමි, ඕපසායිකෝ තේ භවිස්සාමි වත්ථුසායිකෝ යථාකාමකරණීයෝ බාහිතෙය්‍යෝ. සචේ ආපං …(පෙ)… තේජං …(පෙ)… වායං …(පෙ)… භූතේ …(පෙ)… දේවේ …(පෙ)… පජාපතිං …(පෙ)… බ්‍රහ්මං අජ්ඣෝසිස්සාමි, ඕපසායිකෝ තේ භවිස්සාමි වත්ථුසායිකෝ යථාකාමකරණීයෝ බාහිතෙය්‍යෝ. අපි ච තේ අහං බ්‍රහ්මේ ගතිඤ්ච පජානාමි ජුතිඤ්ච පජානාමි: ඒවං මහිද්ධිකෝ බකෝ බ්‍රහ්මා, ඒවං මහානුභාවෝ බකෝ බ්‍රහ්මා ඒවං මහේසක්ඛෝ බකෝ බ්‍රහ්මා”ති.

“පින්වත් බ්‍රහ්මය, මං ඒක දන්නවා, යම් විදිහකින් පඨවි ධාතුවේ මම බැසගෙන සිටියෙත් මං ඉන්නේ ඔබ ළඟ තමයි. ඔබේ අරමුණක් වෙලා තමයි. ඔබට මා ගැන කැමති දෙයක් කරන්න පුළුවන් විදිහට තමයි. යම් විදිහකින් ආපෝ ධාතුව ….(පෙ)…. තේජෝ ධාතුව ….(පෙ)…. වායෝ ධාතුව ….(පෙ)…. උපන් සත්වයා ….(පෙ)…. දෙවියන් ….(පෙ)…. ලෝකාධිපති දෙවියන් ….(පෙ)…. බ්‍රහ්මයා තුළ බැසගෙන සිටියොත් මං ඉන්නෙ ඔබ ළඟ තමයි. ඔබේ අරමුණක් ම තමයි. ඔබට මා ගැන කැමැති දෙයක් කරන්න පුළුවන් තැනක තමයි. නමුත් පින්වත් බ්‍රහ්මය, මං දන්නවා ඔබේ උපතත්. මං දන්නවා ඔබේ ආනුභාවයත්. බක බ්‍රහ්මයා මේ විදිහේ මහ ඉර්ධිමත් ය කියලා, මහානුභාව සම්පන්නයි කියලා, බක බ්‍රහ්මයා මහේශාක්‍යයි කියලා මං දන්නවා.”

#### 9. යථාකථං පන මේ ත්වං මාරිස ගතිඤ්ච පජානාසි ජුතිඤ්ච පජානාසි: ඒවං මහිද්ධිකෝ බකෝ බ්‍රහ්මා ඒවං මහානුභාවෝ බකෝ බ්‍රහ්මා, ඒවං මහේසක්ඛෝ බකෝ බ්‍රහ්මාති?

“නිදුක් මුනිඳුනි, ඔබ කොහොමද දන්නේ මගේ උපත? ඔබ කොහොමද දන්නෙ මගේ ආනුභාවය? බක බ්‍රහ්මයා මේ විදිහේ ඉර්ධිමත් කියලා, බක බ්‍රහ්මයා මේ විදිහේ මහානුභාවයි කියලා, බක බ්‍රහ්මයා මේ විදිහේ මහේශාක්‍යයි කියලා?”

10.

#### යාවතා චන්දිමසූරියා පරිහරන්ති දිසා භන්ති විරෝචනා,
තාව සහස්සධා ලෝකෝ එත්ථ තේ වත්තතේ වසෝ.
පරෝවරඤ්ච ජානාසි අථෝ රාගවිරාගිනං,
ඉත්ථභාවඤ්ඤථාභාවං සත්තානං ආගතිං ගතින්ති.

(එවිට බුදුරජාණන් වහන්සේ මේ ගාථාව වදාළ සේක.)

“දස දිසා එළිය කරමින් සඳ හිරු දෙදෙන හැසිරෙන්නේ යම්තාක් ද, ඒ තාක් සහස්‍රී ලෝක ධාතුවත්, මේ සක්වලත් ඔබගේ වසඟයේ තිබෙන්නේ. ඒ දස දහසක් ලෝක ධාතුවේ සිටින උස් පහත් සත්වයන් ගැන ඔබ දන්නවා. රාගී විරාගී සත්වයන් ගැනත් ඔබ දන්නවා. මේ සත්වයන් ගැනත්, වෙන සත්වයන් ගැනත් චුතිය උපත වශයෙනුත් ඔබ දන්නවා.”

#### ඒවං ඛෝ තේ අහං බ්‍රහ්මේ ගතිඤ්ච පජානාමි ජුතිඤ්ච පජානාමි: ඒවං මහිද්ධිකෝ බකෝ බ්‍රහ්මා, ඒවං මහානුභාවෝ බකෝ බ්‍රහ්මා, ඒවං මහේසක්ඛෝ බකෝ බ්‍රහ්මාති.

පින්වත් බ්‍රහ්මය, ඔන්න ඔය විදිහට මම ඔබේ උපතත් දන්නවා. ඔබේ ආනුභාවයත් දන්නවා. බක බ්‍රහ්මයා මේ විදිහේ මා ඉර්ධිමත්, බක බ්‍රහ්මයා මේ විදිහේ මහානුභාව සම්පන්නයි බක බ්‍රහ්මයා මේ විදිහේ මහේශාක්‍යයයි කියලා.

#### 11. අත්ථි ඛෝ බ්‍රහ්මේ අඤ්ඤෝ තයෝ කායා. තං ත්වං න ජානාසි න පස්සසි. ත්‍යාහං ජානාමි පස්සාමි. අත්ථි ඛෝ බ්‍රහ්මේ ආභස්සරා නාම කායෝ යතෝ ත්වං චුතෝ ඉධූපපන්නෝ. තස්ස තේ අතිචිරනිවාසේන සා සති මුට්ඨා. තේන තං ත්වං න ජානාසි න පස්සසි. තමහං ජානාමි පස්සාමි. ඒවම්පි ඛෝ අහං බ්‍රහ්මේ නේව තේ සමසමෝ අභිඤ්ඤාය, කුතෝ නීචෙය්‍යං. අථ ඛෝ අහමේව තයා භිය්‍යෝ. අත්ථි ඛෝ බ්‍රහ්මේ සුභකිණ්ණා නාම කායෝ …(පෙ)… වේහප්ඵලෝ නාම කායෝ, අභිභූ නාම කායෝ තං ත්වං න ජානාසි න පස්සසි. තමහං ජානාමි පස්සාමි. ඒවම්පි ඛෝ අහං බ්‍රහ්මේ නේව තේ සමසමෝ අභිඤ්ඤාය, කුතෝ නීචෙය්‍යං අථ ඛෝ අහමේව තයා භිය්‍යෝ.

ඒ වගේම, පින්වත් බ්‍රහ්මය, තව බ්‍රහ්ම ලෝක තුනක් තියෙනවා, ඒ ගැන ඔබ දන්නෙත් නෑ. ඔබට පේන්නෙත් නෑ. නමුත් ඒ ලෝක ගැන මං දන්නවා. මට පේනවා. පින්වත් බ්‍රහ්මය, ආභස්සර නමින් බ්‍රහ්ම ලෝකයක් තියෙනවා. අන්න ඒ ලෝකෙන් චුත වෙලා තමයි ඔබ මේ බ්‍රහ්ම පාරිසජ්ජයේ උපන්නෙ. දැන් බොහෝ කල් ගෙවිල ගිහින් නිසා ඒ ගැන ඔබේ සිහිය මුලාවෙලා තියෙන්නෙ. ඒක නිසා ඔබ ඒක දන්නෙත් නෑ. ඔබට එක පේන්නෙත් නැ. ඒත් මං ඒක දන්නවා. මට ඒක පේනවා. පින්වත් බ්‍රහ්මය, ඔබ ඔය විදිහට අවබෝධය කරණ කොට ගෙන, මා හා කිසිසේත් සමාන නෑ. පහත් බවක් ගැන කවර කතා ද? අවබෝධයෙන් මම ඉන්නෙ ඔබට වඩා ඉහළින්.

පින්වත් බ්‍රහ්මය, සුභකිණ්හ නමින් බ්‍රහ්ම ලෝකයක් තියෙනවා. වේහප්ඵල නමිනුත් බ්‍රහ්ම ලෝකයක් තියෙනවා. ඔබ ඒ ගැන දන්නෙත් නෑ. ඔබට පේන්නෙත් නෑ. නමුත් මම ඒ ගැන දන්නවා. මට ඒක පේනවා. පින්වත් බ්‍රහ්මය, ඔබ ඔය විදිහට අවබෝධය කරණ කොට ගෙන, මා හා කිසිසේත් සමාන නෑ. පහත් බවක් ගැන කවර කතා ද? අවබෝධයෙන් මම ඉන්නෙ ඔබට වඩා ඉහළින්.

#### පඨවිං ඛෝ අහං බ්‍රහ්මේ පඨවිතෝ අභිඤ්ඤාය යාවතා පඨවියා පඨවිත්තේන අනනුභූතං තදභිඤ්ඤාය පඨවිං නාහෝසිං, පඨවියා නාහෝසිං, පඨවිතෝ නාහෝසිං, පඨවිං මේති නාහෝසිං, පඨවිං නාභිවදිං. ඒවම්පි ඛෝ අහං බ්‍රහ්මේ නේව තේ සමසමෝ අභිඤ්ඤාය, කුතෝ නීචෙය්‍යං, අථ ඛෝ අහමේව තයා භිය්‍යෝ ආපං ඛෝ අහං බ්‍රහ්මේ ….(පෙ)…. තේජං ඛෝ අහං බ්‍රහ්මේ ….(පෙ)…. වායං ඛෝ අහං බ්‍රහ්මේ ….(පෙ)…. භූතේ ඛෝ අහං බ්‍රහ්මේ ….(පෙ)…. දේවේ ඛෝ අහං බ්‍රහ්මේ ….(පෙ)…. පජාපතිං ඛෝ අහං බ්‍රහ්මේ ….(පෙ)…. බ්‍රහ්මං ඛෝ අහං බ්‍රහ්මේ ….(පෙ)…. ආභස්සරේ ඛෝ අහං බ්‍රහ්මේ ….(පෙ)…. සුභකිණ්හේ ඛෝ අහං බ්‍රහ්මේ….(පෙ)…. වේහප්ඵලේ ඛෝ අහං බ්‍රහ්මේ ….(පෙ)…. අභිභුං ඛෝ අහං බ්‍රහ්මේ ….(පෙ)…. සබ්බං ඛෝ අහං බ්‍රහ්මේ සබ්බතෝ අභිඤ්ඤාය යාවතා සබ්බස්ස සබ්බත්තේන අනනුභූතං තදභිඤ්ඤාය සබ්බං නාහෝසිං, සබ්බස්මිං නාහෝසිං, සබ්බතෝ නාහෝසිං, සබ්බං මේති නාපහෝසිං, සබ්බං නාභිවදිං. ඒවම්පි ඛෝ අහං බ්‍රහ්මේ නේව තේ සමසමෝ අභිඤ්ඤාය, කුතෝ නීචෙය්‍යං, අථ ඛෝ අහමේව තයා භිය්‍යෝති.

පින්වත් බ්‍රහ්මය, මම පඨවි ධාතුව යථාර්ථයෙන් ම අවබෝධ කරගත්තා. පඨවි ධාතුවේ යම්තාක් සකස් වන තැන් තිබේ ද, එයට හසු නොවන නිවනත් අවබෝධ කරගත්තා. ඒ නිසා පඨවි ධාතුව ‘මම’ කියල ගන්නෙ නෑ. පඨවි ධාතුව තුළ ‘මම ඉන්නවා’ කියලා ගන්නෙ නෑ. පඨවි ධාතුවෙන් ‘මම චුතවෙනවා’ කියලා ගන්නෙත් නෑ. පඨවි ධාතුව ‘මගේ’ කියල ගන්නෙත් නෑ. පඨවි ධාතුව මම අගය කළේ නෑ. පින්වත් බ්‍රහ්මය, ඔබ ඔය විදිහට අවබෝධය කරණ කොට ගෙන, මා හා කිසිසේත් සමාන නෑ. පහත් බවක් ගැන කවර කතා ද? අවබෝධයෙන් මම ඉන්නෙ ඔබට වඩා ඉහළින්.

පින්වත් බ්‍රහ්මය, ආපෝ ධාතුව ….(පෙ)…. තේජෝ ධාතුව ….(පෙ)…. වායෝ ධාතුව ….(පෙ)…. උපන් සත්වයා ….(පෙ)…. දෙවියා ….(පෙ)…. ලෝකාධිපති දෙවියන් ….(පෙ)…. බ්‍රහ්මයා ….(පෙ)…. ආභස්සර දෙවියන් ….(පෙ)…. සුභකිණ්හ දෙවියන් ….(පෙ)…. වේහප්ඵල දෙවියන් ….(පෙ)…. අභිභූ දෙවියන් ….(පෙ)…. පින්වත් බ්‍රහ්මය මම සියල්ල ම යථාර්ථයක් වශයෙන් අවබෝධ කළා, ඒ සියල්ලෙන් ම සියලු ආකාරයෙන් ම සකස් වෙන යම්තාක් තැන් තිබේද, ඒ සියල්ලට හසු නොවෙන අමා නිවනත් අවබෝධ කළා. සියල්ල ‘මම’ කියල ගන්නෙ නෑ. ‘සියල්ල තුළ මම ඉන්නවා’ කියල ගන්නෙ නෑ. ‘සියල්ලෙන් මම චුතවෙනවා’ කියලා ගන්නෙ නෑ. ‘සියල්ල මගේ’ කියලා ගන්නෙ නෑ. සියල්ල අගය කළේ නෑ. පින්වත් බ්‍රහ්මය, ඔබ ඔය විදිහට අවබෝධය කරණ කොට ගෙන, මා හා කිසිසේත් සමාන නෑ. පහත් බවක් ගැන කවර කතා ද? අවබෝධයෙන් මම ඉන්නෙ ඔබට වඩා ඉහළින්.”

#### 12. “සචේ ඛෝ මාරිස සබ්බස්ස සබ්බත්තේන අනනුභූතං, මා හේව තේ රිත්තකමේව අහෝසි, තුච්ඡකමේව අහෝසීති.”

“නිදුක් මුනිඳුනි, එහෙමද? සියල්ල තුළින් සියලු ආකාරයෙන් සකස් වෙන තැන් වේ ද, එයට හසු නොවන දෙයක් ගැන ඔබ කීවා. ඔය කතාව හිස් දෙයක් නොවේවා! ඔය කතාව බොරුවක් නොවේවා!”

#### 13. විඤ්ඤාණං අනිදස්සනං අනන්තං සබ්බතෝ පභං. තං පඨවියා පඨවිත්තේන අනනුභූතං, ආපස්ස ආපත්තේන අනනුභූතං, තේජස්ස තේජත්තේන අනනුභූතං, වායස්ස වායත්තේන අනනුභූතං, භූතානං භූතත්තේන අනනුභූතං, දේවානං දේවත්තේන අනනුභූතං, පජාපතිස්ස පජාපතිත්තේන අනනුභූතං, බ්‍රහ්මස්ස බ්‍රහ්මත්තේන අනනුභූතං, ආභස්සරානං ආභස්සරත්තේන අනනුභූතං, සුභකිණ්ණානං සුභකිණ්ණත්තේන අනනුභූතං, වේහප්ඵලානං වේහප්ඵලත්තේන අනනුභූතං, අභිභුස්ස අභිභුත්තේන අනනුභූතං සබ්බස්ස සබ්බත්තේන අනනුභූතං.”

“පින්වත් බ්‍රහ්මය, රහතන් වහන්සේ ගේ වික්‍ද්ක්‍දාණය නිදර්ශන රහිතයි. අන්ත රහිතයි. සියල්ලටමත් වඩා ප්‍රභාෂ්වරයි. ඒ විඤ්ඤාණය පඨවි ධාතුවෙන් හැදෙන පඨවි ධාතුවට අයත් කිසි දෙයකට හසු වෙලා නෑ. ආපෝ ධාතුවෙන් හැදෙන ආපෝ ධාතුවට අයත් කිසිදේකට හසුවෙලා නෑ. තේජෝ ධාතුවෙන් හැදෙන තේජෝ ධාතුවට අයත් කිසි දේකට හසුවෙලා නෑ. වායෝ ධාතුවෙන් හැදෙන වායෝ ධාතුවට අයත් කිසිදේකට හසුවෙලා නෑ. ඉපදුණු සත්වයන්ගේ ඒ ඉපදෙන ස්වභාවයට හසුවෙලා නෑ. දෙවියන්ගේ දිව්‍ය ස්වභාවයට හසුවෙලා නෑ. ලෝකාධිපති දෙවියන්ගේ ලෝකාධිපති ස්වභාවයට හසුවෙලා නෑ. බ්‍රහ්මයාගේ බ්‍රහ්ම ස්වභාවයට හසුවෙලා නෑ. ආභස්සර දෙවියන්ගේ ආභස්සර ස්වභාවයට හසුවෙලා නෑ. සුභකිණ්හ දෙවියන්ගේ සුභකිණ්හ ස්වභාවයට හසුවෙලා නෑ. වේහප්ඵල දෙවියන්ගේ වේහප්ඵල ස්වභාවයට හසුවෙලා නෑ. අභිභූ දෙවියන්ගේ අභිභූ ස්වභාවයට හසුවෙලා නෑ. සියලු දෙයින් ම සියලු ස්වභාවයට ම හසුවෙලා නෑ.”

#### 14. “හන්ද ච හි තේ මාරිස පස්ස අන්තරධායාමී”ති. හන්ද ච හි මේ ත්වං බ්‍රහ්මේ අන්තරධායස්සු සචේ විසහසීති. අථ ඛෝ භික්ඛවේ බකෝ බ්‍රහ්මා “අන්තරධායිස්සාමි සමණස්ස ගෝතමස්ස, අන්තරධායිස්සාමි සමණස්ස ගෝතමස්සා”ති නේවස්සු මේ සක්කෝති අන්තරධායිතුං.

“එහෙම නම්, නිදුක් මුනිඳුනි, ඔන්න මම දැන් මෙතැනින් අතුරුදහන් වෙනවා.”

“පින්වත් බ්‍රහ්මය, පුළුවන් නම් දැන් මෙතනින් අතුරුදහන් වෙන්න.”

පින්වත් මහණෙනි, එතකොට බක බ්‍රහ්මයා ‘මම දැන් ශ්‍රමණ ගෞතමයන් ළඟින් අතුරුදහන් වෙනවා. මම දැන් ශ්‍රමණ ගෞතමයන් ලඟින් අතුරුදහන් වෙනවා.’ කියල හිතනවා හිතනවා, නමුත් ඔහුට මා ඉදිරියෙන් අතුරුදහන් වෙන්න බැරි වුනා. පින්වත් මහණෙනි, එතකොට බක බ්‍රහ්මයාට මං මෙහෙම කිව්වා,

#### 15. ඒවං වුත්තේ අහං භික්ඛවේ බකං බ්‍රහ්මානං ඒතදවෝචං: හන්ද ච හි තේ බ්‍රහ්මේ අන්තරධායාමීති. “හන්ද ච හි මේ ත්වං මාරිස අන්තරධායස්සු සචේ විසහසී”ති. අථ ඛ්වාහං භික්ඛවේ තථාරූපං ඉද්ධාභිසංඛාරං අභිසංඛාසිං එත්තාවතා බ්‍රහ්මා ච බ්‍රහ්මපරිසා ච බ්‍රහ්මපාරිසජ්ජා ච සද්දඤ්ච මේ සොස්සන්ති, න ච මං දක්ඛන්තීති. අන්තරහිතෝ ඉමං ගාථං අභාසිං:

“එහෙම නම් පින්වත් බ්‍රහ්මය, ඔන්න මං දැන් ඔබ ළඟින් අතුරුදහන් වෙනවා” කියල.

“නිදුක් මුනිඳුනි, පුළුවන් නම් දැන් මා ළඟින් අතුරුදහන් වෙන්න.”

පින්වත් මහණෙනි. මම ඉර්ධි බලයෙන් මෙබඳු ඉර්ධියක් කළා. ‘බ්‍රහ්මයාත්, මේ බ්‍රහ්ම පිරිසත්, බ්‍රහ්ම පාරිසජ්ජ දෙවියොත්, මෙපමණ පිරිසකට දැන් මාව නොපෙනේවා! මාගේ හඬ පමණක් ඇසේවා!’ කියල මම අතුරුදහන්ව සිටිමින් ම මේ ගාථාව ප්‍රකාශ කළා.

#### “භවේවාහං භයං දිස්වා භවඤ්ච විභවේසිනං,
භවං නාභිවදිං කිඤ්චි නන්දිඤ්ච න උපාදියින්ති.”

“මම මේ භවය යථාර්ථයක් වශයෙන් ම බිය ජනක තැනක් බව අවබෝධ කළා. භවය තුළ ම විභවය සොයන අයවත් දැක්කා. ඒ නිසා මං භවය අගය කළේ නෑ. කිසි ම ආකාරයකින් භවය කෙරෙහි තෘෂ්ණාවෙන් බැඳුණේ නෑ.”

#### 16. අථ ඛෝ භික්ඛවේ බ්‍රහ්මා ච බ්‍රහ්මපරිසා ච බ්‍රහ්මපාරිසජ්ජා ච අච්ඡරියබ්භුතචිත්තජාතා අහේසුං: අච්ඡරියං වත භෝ, අබ්භුතං වත භෝ, සමණස්ස ගෝතමස්ස මහිද්ධිකතා මහානුභාවතා. න වත නෝ ඉතෝ පුබ්බේ දිට්ඨෝ වා සුතෝ වා අඤ්ඤෝ සමණෝ වා බ්‍රාහ්මණෝ වා ඒවං මහිද්ධිකෝ ඒවං මහානුභාවෝ යථායං සමණෝ ගෝතමෝ සක්‍යපුත්තෝ සක්‍යකුලා පබ්බජිතෝ. භවරාමාය වත භෝ පජාය භවරතාය භවසම්මුදිතාය සමූලං භවං උදබ්බහීති.

පින්වත් මහණෙනි, එතකොට ඒ මහා බ්‍රහ්මයාත්, ඒ බ්‍රහ්ම පිරිසත්, දෙවියනුත් විස්මයට පත්වුණා. අතිශයින් ම පුදුමයට පත්වුණා. “පින්වත්නි, ඒකාන්තයෙන් ම ආශ්චර්යයයි! පින්වත්නි, ඇත්තෙන් ම අද්භූතයි! මේ ශ්‍රමණ ගෞතමයන්ගේ ඉර්ධිමත් බව, මහානුභාවය පුදුමයි! කවදාවත් මීට පෙර ශාක්‍ය වංශයෙන් පැවිදි වූ ශාක්‍ය පුත්‍ර වූ ශ්‍රමණ ගෞතමයන් වහන්සේ තරම් මේ සා මහා ඉර්ධිවන්ත, මේ සා මහානුභාව සම්පන්න වෙන ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් ගැන අහලාවත් නෑ, දැකලත් නෑ. පින්වත්නි, භවයෙන් සතුටු වන, භවයේ ඇලී වසන, භව පැවැත්මෙන් ම පිනා යන සත්වයන් සිටින ලෝකයේ මුල් සහිතව භවය උදුරා දැම්මා කිව්වෙ ශ්‍රමණ ගෞතමයන් විතරයි.

#### 17. අථ ඛෝ භික්ඛවේ මාරෝ පාපිමා අඤ්ඤතරං බ්‍රහ්මපාරිසජ්ජං අන්වාවිසිත්වා මං ඒතදවෝච: “සචේ ඛෝ ත්වං මාරිස ඒවං ජානාසි, සචේ ත්වං ඒවමනුනුබුද්ධෝ, මා සාවකේ උපනේසි මා පබ්බජිතේ, මා සාවකානං ධම්මං දේසේසි මා පබ්බජිතානං. මා සාවකේසු ගේධිමකාසි මා පබ්බජිතේසු. අහේසුං ඛෝ භික්ඛු තයා පුබ්බේ සමණබ්‍රාහ්මණා ලෝකස්මිං අරහන්තෝ සම්මාසම්බුද්ධා පටිජානමානා . තේ සාවකේ උපනේසුං පබ්බජිතේ. සාවකානං ධම්මං දේසේසුං පබ්බජිතානං.

පින්වත් මහණෙනි, එතකොට පාපී මාරයා එක්තරා බ්‍රහ්මපාරිසජ්ජ දෙවියෙකුට ආවේශ වුනා. ආවේශ වෙලා මට මෙහෙම කිව්වා. “නිදුක් මුනිඳුනි, ඉතින් ඔබ මේ විදිහට දන්නවා නම්, ඉතින් ඔබ ඔවැනි අවබෝධයකින් යුක්ත නම්, ඔබේ පාඩුවේ සිටිය මැනැව! ශ්‍රාවකයන් ළඟට නොයනු මැනැව! පැවිද්දන් ළඟට නොයනු මැනැව! ශ්‍රාවකයන්ට හෝ පැවිද්දන්ට හෝ දහම් නොදෙසනු මැනැව! ශ්‍රාවකයන් ඇතිකරගැනීමට ඔච්චර ආශාව ඇතිකර ගන්න එපා! පැවිද්දන් ගැන ආශාව ඇති කරගන්න එපා!

ඒයි භික්ෂුව, නුඹට කලින් හිටිය ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයොත් ලෝකයට කිව්වා අරහත් ය, සම්මා සම්බුද්ධ ය කියලා. ඒ උදවියත් ශ්‍රාවකයන් ළඟට ගියා. පැවිද්දන් ළඟට ගියා. ශ්‍රාවකයන්ට ත් පැවිද්දන්ට ත් දහම් දෙසුවා.

#### සාවකේසු ගේධිමකංසු පබ්බජිතේසු. තේ සාවකේ උපනෙත්වා පබ්බජිතේ, සාවකානං ධම්මං දේසෙත්වා පබ්බජිතානං, සාවකේසු ගේධිකතචිත්තා පබ්බජිතේසු, කායස්ස භේදා පාණුපච්ඡේදා හීනේ කායේ පතිට්ඨිතා. අහේසුං යේ පන භික්ඛු තයා පුබ්බේ සමණබ්‍රාහ්මණා ලෝකස්මිං අරහන්තෝ සම්මා සම්බුද්ධා පටිජානමානා. තේ න සාවකේ උපනේසුං න පබ්බජිතේ, න සාවකානං ධම්මං දේසේසුං න පබ්බජිතානං, න සාවකේසු ගේධිමකංසු න පබ්බජිතේසු තේ න සාවකේ උපනෙත්වා න පබ්බජිතේ, න සාවකානං ධම්මං දේසෙත්වා න පබ්බජිතානං, න සාවකේසු ගේධිකතචිත්තා න පබ්බජිතේසු, කායස්ස භේදා පාණුපච්ඡේදා පණීතේ කායේ පතිට්ඨිතා. තන්තාහං භික්ඛු ඒවං වදාමි: ඉංඝ ත්වං මාරිස අප්පොස්සුක්කෝ දිට්ඨධම්මසුඛවිහාරමනුයුත්තෝ විහරස්සු අනක්ඛාතං කුසලං හි මාරිස, මා පරං ඕවදාහී”ති.

ශ්‍රාවකයන් ගැන, පැවිද්දන් ගැන ඇලුණු සිතින් හිටියා. ඒ උදවිය ශ්‍රාවකයින් ළඟට, පැවිද්දන් ළඟට ගිහින් ශ්‍රාවකයින්ට, පැවිද්දන්ට දහම් දෙසල ශ්‍රාවකයන් ගැන, පැවිද්දන් ගැන ඇලුණු සිතින් ඉඳලා පණ ටික ගියාට පස්සෙ අපායෙ උපන්නා.

ඒයි භික්ෂුව, නුඹට කලිනුත් ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණවරු ලෝකෙ හිටියා. ඒ උදවිය ත් තමන් අරහත් ය, සම්මා සම්බුදුය කියලා හඳුන්වලා දුන්නා. නමුත් ඒ උදවිය නම් ශ්‍රාවකයන් ළඟට ගියේ නෑ. පැවිද්දන් ළඟට ගියේ නෑ. ශ්‍රාවකයන්ට පැවිද්දන්ට දහම් දෙසුවේ නෑ. ශ්‍රාවකයන් ගැන, පැවිද්දන් ගැන ඇලුම් කළේ නෑ. ඉතින් ඔවුන් ශ්‍රාවකයන්ට, පැවිද්දන්ට දහම් නොදෙසූ නිසා, ශ්‍රාවකයන්ට පැවිද්දන්ට ඇලුම් නොකළ නිසා, පණ ටික ගියාට පස්සෙ සුගතියේ උපන්නා. ඒයි භික්ෂුව, ඒ නිසයි මං ඔබට මෙහෙම කියන්නෙ ‘නිදුක් මුනිඳුනි, තමන්ගේ පාඩුවේ ඉන්න කියල, මේ ජීවිතයේ දී ධ්‍යාන සැපයෙන් වාසය කරන්න කියල, නිදුක් මුනිඳුනි, අනුන්ට බණ නොකීම කුසලයක්! අනුන්ට අවවාද කරන්න යන්න එපා!”

#### 18. ඒවං වුත්තේ අහං භික්ඛවේ මාරං පාපිමන්තං ඒතදවෝචං: ජානාමි ඛෝ තාහං පාපිම, මා ත්වං මඤ්ඤිත්ථෝ ‘න මං ජානාතී’ති. මාරෝ ත්වමසි පාපිම. න මං ත්වං පාපිම හිතානුකම්පී ඒවං වදේසි. අහිතානුකම්පී මං ත්වං පාපිම ඒවං වදේසි. තුය්හං හි පාපිම ඒවං හෝති: යේසං සමණෝ ගෝතමෝ ධම්මං දේසෙස්සති තේ මේ විසයං උපාතිවත්තිස්සන්තීති. අසම්මාසම්බුද්ධා ච පන තේ පාපිම සමණබ්‍රාහ්මණා සමානා ‘සම්මාසම්බුද්ධාම්හා’ති පටිජානිංසු. අහං ඛෝ පන පාපිම සම්මාසම්බුද්ධෝව සමානෝ ‘සම්මාසම්බුද්ධෝම්හී’ති පටිජානාමි. දේසේන්තෝපි හි පාපිම තථාගතෝ සාවකානං ධම්මං තාදිසෝව. අදේසේන්තෝපි හි පාපිම තථාගතෝ සාවකානං ධම්මං තාදිසෝව. උපනේන්තෝපි හි පාපිම තථාගතෝ සාවකේ තාදිසෝව. අනුපනේන්තෝපි හි පාපිම තථාගතෝ සාවකේ තාදිසෝව. තං කිස්ස හේතු? තථාගතස්ස පාපිම යේ ආසවා සංකිලේසිකා පෝනොබ්භවිකා සදරා දුක්ඛවිපාකා ආයතිං ජාතිජරාමරණියා, තේ පහීනා උච්ඡින්නමූලා තාලාවත්ථුකතා අනභාවකතා ආයතිං අනුප්පාදධම්මා. සෙය්‍යථාපි පාපිම තාලෝ මත්ථකච්ඡින්නෝ අභබ්බෝ පුන විරූළ්හියා, ඒවමේව ඛෝ පාපිම තථාගතස්ස යේ ආසවා සංකිලේසිකා පෝනොබ්භවිකා සදරා දුක්ඛවිපාකා ආයතිං ජාතිජරාමරණියා, තේ පහීනා උච්ඡින්නමූලා තාලාවත්ථුකතා අනභාවකතා ආයතිං අනුප්පාදධම්මාති.

පින්වත් මහණෙනි, එහෙම කියපු මාරයාට මම මෙහෙම කිව්වා. “ඒයි මාරය, මං නුඹ ගැන දන්නවා. මං නුඹව හඳුනන්නෙ නෑ කියල හිතන්න එපා! අනුකම්පාවෙන් නම් නොවෙයි මට ඔබ ඔහොම කියන්නෙ. ලෝක සත්වයන් ගැන අනුකම්පාවකින් තොරව ම යි ඔහොම කියන්නේ.

පාපී මාරය, ඔබට මෙහෙම නේද හිතුනෙ? ‘ශ්‍රමණ ගෞතමයන් වහන්සේ යම් පිරිසකට දහම් දෙසුවොත් ඒ පිරිස මගේ වසඟයෙන් නිදහස් වෙලා යාවි’ කියලා.

ඒයි මාරය, සම්මා සම්බුදු නොවූ ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණවරු නම් තමන් සම්මා සම්බුදුයි කියල ලෝකෙට හඳුන්වලා දෙන්න වුනත් පුළුවනි. නමුත් මම සම්මා සම්බුදුව සිටින නිසා ම යි ‘සම්මා සම්බුදු වෙමි’ කියා ලොවට හඳුන්වා දෙන්නේ.

ඒයි මාරය, තථාගතයන් වහන්සේ ශ්‍රාවකයින්ට දහම් දෙසුවත් සම්මා සම්බුදු ම යි. ඒයි මාරය, තථාගතයන් වහන්සේ ශ්‍රාවකයින්ට දහම් නොදෙසුවත් සම්මා සම්බුදු ම යි. ඒයි මාරය, තථාගතයන් වහන්සේ ශ්‍රාවකයින් ළගට ගියත් සම්මා සම්බුදු ම යි. ඒයි මාරය, තථාගතයන් වහන්සේ ශ්‍රාවකයින් ළගට නොගියත් සම්මා සම්බුදු ම යි. ඇයි මං එහෙම කියන්නේ? ඒයි මාරය, සිත කිලුටු කරන, පුනර්භවය ලබා දෙන, පීඩා සහිත, දුක් විපාක ඇති, ආයෙමත් ඉපදීම, ජරා මරණ ඇති කර දෙන යම් ආශ්‍රව ඇද්ද, තථාගතයන් වහන්සේ තුළ ඒ ආශ්‍රව ප්‍රහීණයි. මුලින් ම උදුරා දමා තිබෙන්නේ. අරමුණු රහිත කොට තිබෙන්නේ. අභාවයට පත්කොට තිබෙන්නේ. ආයෙ කවදාවත් හට නොගන්නා තත්වයට පත්කරලයි තියෙන්නේ. ඒයි මාරය, ඒක මේ වගේ දෙයක්. කරටිය සම්පූර්ණයෙන් ම කැඩිච්ච තල් ගසක් ගැන හිතන්න. ඒක ආයෙ කවදාවත් දලු දාලා වැඩෙන්නෙ නෑ. ඒයි මාරය, ඔය විදිහම යි. සිත කිලුටු කරන, පුනර්භවය ලබාදෙන, පීඩා සහිත දුක් විපාක ඇති, ආයෙමත් ඉපදීම ජරා මරණ ලැබෙන ආශ්‍රවයන් තථාගතයන් වහන්සේට ප්‍රහාණය වෙලා තිබෙන්නෙ. මුලින් ම සිඳිල තියෙන්නෙ. අභාවයට පත් කරලයි තියෙන්නේ. ආයෙ කවදාවත් හට නොගන්නා ස්වභාවයට පත්වෙලයි තිබෙන්නෙ.

#### 19. ඉති හිදං මාරස්ස ච අනාලපනතාය, බ්‍රහ්මුනෝ ච අභිනිමන්තනතාය තස්මා ඉමස්ස වෙය්‍යාකරණස්ස බ්‍රහ්මනිමන්තනිකන්තේව අධිවචනන්ති.

මෙසේ මාරයාගේ නිරුත්තර වීම පිණිස, බ්‍රහ්මයාගේ ආරාධනයට පිළිතුරු පිණිස භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාළ මේ සද්ධර්මයට ‘බ්‍රහ්මනිමන්තනික’ යන නම ලැබුනා.

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

#### බ්‍රහ්මනිමන්තනික සුත්තං නවමං.

බ්‍රහ්මයා ගේ ආරාධනය මුල් කරගෙන වදාළ දෙසුම නිමා විය.

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/mn1_1-5-9/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M