« »

# මජ්ඣිම නිකාය

# මූල පණ්ණාසකෝ

## 1.5.8. කෝසම්බිය සුත්තං

### 1.5.8. කොසඹෑ නුවර දී වදාළ දෙසුම

#### 1. ඒවං මේ සුතං: ඒකං සමයං භගවා කෝසම්බියං විහරති ඝෝසිතාරාමේ. තේන ඛෝ පන සමයේන කෝසම්බියං භික්ඛූ භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරන්ති. තේ න චේව අඤ්ඤමඤ්ඤං සඤ්ඤාපෙන්ති, න ච සඤ්ඤත්තිං උපෙන්ති, න ච අඤ්ඤමඤ්ඤං නිජ්ඣාපෙන්ති, න ච නිජ්ඣත්තිං උපෙන්ති.

මා හට අසන්නට ලැබුනේ මේ විදිහටයි. ඒ දිනවල භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩසිටියේ කොසඹෑ නුවර ඝෝෂිතාරාමයේ. ඒ දවස්වල කොසඹෑ නුවර භික්ෂූන් අතර රණ්ඩුවක් හටඅරගෙන තිබුනා. දබරයක් හටඅරගෙන තිබුනා. වාදයක් හටඅරගෙන තිබුනා. එකිනෙකාට වචන නැමැති ආයුධවලින් විදගන්නවා. නමුත් එකිනෙකා කරුණු අවබෝධ කරගන්නෙත් නෑ. කරුණු තේරුම් බේරුම් කරගන්නත් සූදානම් නෑ. එකිනෙකාට තේරුම් කරවන්නෙත් නෑ. ඒ සඳහා කවුරුවත් ඉදිරිපත් වන්නෙත් නෑ.

#### 2. අථ ඛෝ අඤ්ඤතරෝ භික්ඛු යේන භගවා තේනුපසංකමි. උපසංකමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා ඒකමන්තං නිසීදි. ඒකමන්තං නිසින්නෝ ඛෝ සෝ භික්ඛු භගවන්තං ඒතදවෝච: ඉධ භන්තේ කෝසම්බියං භික්ඛූ භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරන්ති. තේ න චේව අඤ්ඤමඤ්ඤං සඤ්ඤාපෙන්ති, න ච සඤ්ඤත්තිං උපෙන්ති, න ච අඤ්ඤමඤ්ඤං නිජ්ඣාපෙන්ති, න ච නිජ්ඣත්තිං උපෙන්තීති.

එතකොට එක්තරා භික්ෂුවක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේව බැහැදකින්න ගියා. ගිහින් භාග්‍යවතුන් වහන්සේට වන්දනා කරල පැත්තකින් වාඩිවුනා. ඊට පස්සෙ ඒ භික්ෂුව භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙහෙම කිව්වා. “ස්වාමීනී, කොසඹෑ නුවර භික්ෂු පිරිස අතර රණ්ඩුවක් හටඅරගෙන තියෙනවා. දබරයක් හටඅරගෙන තියෙනවා. වාදයක් හටඅරගෙන තියෙනවා. එකිනෙකා වචන නමැති ආයුධ වලින් විදගන්නවා. එකිනෙකා ප්‍රශ්නය තේරුම් ගන්නෙත් නෑ. ප්‍රශ්නෙ වටහාගන්නෙත් නෑ. එකිනෙකා විසඳගන්න කල්පනා කරන්නෙත් නෑ. ඒකට කිසි කෙනෙක් මැදිහත් වෙන්නෙත් නෑ” කියලා.

#### 3. අථ ඛෝ භගවා අඤ්ඤතරං භික්ඛුං ආමන්තේසි: ඒහි ත්වං භික්ඛු මම වචනේන තේ භික්ඛූ ආමන්තේහි ‘සත්ථා වෝ ආයස්මන්තේ ආමන්තේතී’ති. ඒවම්භන්තේති ඛෝ සෝ භික්ඛු භගවතෝ පටිස්සුත්වා යේන තේ භික්ඛූ තේනුපසංකමි. උපසංකමිත්වා තේ භික්ඛූ ඒතදවෝච: සත්ථා ආයස්මන්තේ ආමන්තේතීති. ඒවමාවුසෝති ඛෝ තේ භික්ඛූ තස්ස භික්ඛුනෝ පටිස්සුත්වා යේන භගවා තේනුපසංකමිංසු. උපසංකමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා ඒකමන්තං නිසීදිංසු. ඒකමන්තං නිසින්නේ ඛෝ තේ භික්ඛූ භගවා ඒතදවෝච: සච්චං කිර තුම්හේ භික්ඛවේ භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරථ, තේ න චේව අඤ්ඤමඤ්ඤං සඤ්ඤාපේථ, න ච සඤ්ඤත්තිං උපේථ, න ච අඤ්ඤමඤ්ඤං නිජ්ඣාපේථ, න ච නිජ්ඣත්තිං උපේථාති. ‘ඒවං භන්තේ’.

එතකොට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ එක්තරා භික්ෂුවකට කතා කළා. “පින්වත් භික්ෂුව, මෙහෙ එන්න. ඒ භික්ෂූන් වහන්සේලාට මගේ වචනයෙන් අමතන්න. ‘අන්න ආයුෂ්මතුන් වහන්සේලාට ශාස්තෘන් වහන්සේ කතා කරනවා’ කියල. “එසේය ස්වාමීනී” කියල ඒ භික්ෂුව භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිතුරු දීලා අර භික්ෂූන් වහන්සේලා සිටින තැනට ගියා. ගිහින් ඒ භික්ෂූන්ට මෙහෙම කිව්වා. “ප්‍රිය ආයුෂ්මතුන් වහන්ස, අන්න ඔබලාට ශාස්තෘන් වහන්සේ අමතා වදාළා” කියල. “හොඳයි ආයුෂ්මතුන් වහන්ස” කියල ඒ භික්ෂු පිරිසත් අර භික්ෂුවට පිළිතුරු දීල, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත ගියා. ගිහින් භාග්‍යවතුන් වහන්සේට වන්දනා කරල පැත්තකින් වාඩිවුනා. ඒ පැත්තකින් වාඩිවුණු භික්ෂූන් වහන්සේලාගෙන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙහෙම ඇහුවා. “පින්වත් මහණෙනි, ඔබලා රණ්ඩු කරගන්නවා කියන්නෙ, දබර කරගන්නවා කියන්නෙ, වාද කරගන්නවා කියන්නෙ ඇත්ත ද? එකිනෙකාට වචන නැමැති ආයුධවලින් විදගන්නවා කියන්නෙ. එකිනෙකා මේ කාරණය තේරුම් ගන්නෙ නෑ කියන්නෙ, තේරුම් ගැනීමකට පෙළඹෙන්නෙත් නෑ කියන්නෙ, එකිනෙකා මේ ගැන විසඳගන්න කල්පනා කරන්නෙ නෑ කියන්නෙ, මැදිහත් වීමකුත් නෑ කියන්නෙ ඇත්තක් ද?”

“එහෙම යි, ස්වාමීනී”

#### 4. තං කිං මඤ්ඤථ භික්ඛවේ: යස්මිං තුම්හේ සමයේ භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරථ, අපි නු තුම්හාකං තස්මිං සමයේ මෙත්තං කායකම්මං පච්චුපට්ඨිතං හෝති සබ්‍රහ්මචාරීසු ආවි චේව රහෝ ච, මෙත්තං වචීකම්මං පච්චුපට්ඨිතං හෝති සබ්‍රහ්මචාරීසු ආවි චේව රහෝ ච, මෙත්තං මනෝකම්මං පච්චුපට්ඨිතං හෝති සබ්‍රහ්මචාරීසු ආවි චේව රහෝ චාති. ‘නෝ හේතම්භන්තේ’.

“පින්වත් මහණෙනි, මේ ගැන ඔබ කුමක් ද හිතන්නෙ? ඔබ යම් දවසක රණ්ඩු කරගනිමින්, දබර කරගනිමින්, විවාද කරගනිමින්, එකිනෙකාට වචන නැමති ආයුධවලින් විදගනිමින් හිටියොත්, එතකොට ඒ වෙලාවෙ දී තමන් ඉදිරියේ ඉන්න හෝ ඉදිරියේ නැති හෝ ඒ සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේලා ගැන මෛත්‍රී කායකර්ම පිහිටල ද තියෙන්නෙ? ඒ වගේම තමන් ඉදිරියේ ඉන්න හෝ, ඉදිරියේ නැති හෝ ඒ සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේලා ගැන ඔබ තුළ මෛත්‍රී වචන පාවිච්චිය පිහිටල ද තියෙන්නෙ? ඒ වගේම ඒ වෙලාවෙ දි තමන් ඉදිරියේ ඉන්න හෝ ඉදිරියේ නැති හෝ ඒ සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේලා ගැන ඔබ තුළ මෛත්‍රී සහගත සිතුවිලි පිහිටල තියෙනවා ද?”

“ස්වාමීනී, එහෙම නෑ.”

#### ඉති කිර භික්ඛවේ යස්මිං තුම්හේ සමයේ භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරථ, නේව තුම්හාකං තස්මිං සමයේ මෙත්තං කායකම්මං පච්චුපට්ඨිතං හෝති සබ්‍රහ්මචාරීසු ආවි චේව රහෝ ච, න මෙත්තං වචීකම්මං පච්චුපට්ඨිතං හෝති සබ්‍රහ්මචාරීසු ආවි චේව රහෝ ච, න මෙත්තං මනෝකම්මං පච්චුපට්ඨිතං හෝති සබ්‍රහ්මචාරීසු ආවි චේව රහෝ ච. අථ කිං චරහි තුම්හේ මෝඝපුරිසා කිං ජානන්තා කිං පස්සන්තා භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරථ, තේ න චේව අඤ්ඤමඤ්ඤං සඤ්ඤාපේථ න ච සඤ්ඤත්තිං උපේථ, න ච අඤ්ඤමඤ්ඤං නිජ්ඣාපේථ, න ච නිජ්ඣත්තිං උපේථ. තං හි තුම්හාකං මෝඝපුරිසා භවිස්සති දීඝරත්තං අහිතාය දුක්ඛායාති.

“ඉතින් පින්වත් මහණෙනි, ඔබ යම් දවසක රණ්ඩු කරන කොට, දබර කරන කොට, වාද කරන කොට, එකිනෙකාට වචන නැමැති ආයුධවලින් විදගන්න කොට, ඒ වෙලාවෙ දි තමන් ඉදිරියේ හිටියත් නැතත්, ඒ සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේලා ගැන ඔබ තුළ මෛත්‍රී කායික ක්‍රියා ඇතිවෙන්නෙ නැත්නම්, තමන් ඉදිරියේ හිටියත් නැතත්, ඒ සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේලා ගැන මෛත්‍රී වචන පාවිච්චිය නැත්නම්, තමන් ඉදිරියේ හිටියත් නැතත්, ඒ සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේලා ගැන මෛත්‍රී සිතුවිලි ඇතිවෙන්නෙ නැත්නම්, හිස් මිනිස්සුනේ, අසවල් දෙයක් දනිමින් ද, අසවල් දෙයක් දකිමින් ද, රණ්ඩු කරගන්නෙ? දබර කරගන්නෙ? වාද කරගන්නෙ? එකිනෙකාට වචන නැමැති ආයුධවලින් විදගන්නෙ? ඒ මදිවට එකිනෙකා ඒක තේරුම් ගන්නෙත් නෑ. තේරුම් ගන්න මහන්සි ගන්නෙත් නෑ. එකිනෙකා මේක විසඳගන්න හිතන්නෙත් නෑ. කවුරුත් මැදිහත් වෙන්නෙත් නෑ. හිස් මිනිසුනේ, ඔබ ඔය කරගන්නෙ බොහෝ කාලයක් ඔබට ම අහිත පිණිස, දුක් පිණිස හේතු වන දෙයක්.”

#### 5. අථ ඛෝ භගවා භික්ඛූ ආමන්තේසි: ඡයිමේ භික්ඛවේ ධම්මා සාරාණීයා පියකරණා ගරුකරණා සංගහාය අවිවාදාය සාමග්ගියා ඒකීභාවාය සංවත්තන්ති. කතමේ ඡ?

ඊට පස්සෙ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ භික්ෂුසංඝයා ඇමතුවා. “පින්වත් මහණෙනි, කරුණු හයක් තියෙනවා. ඒවා නිතර ම සිහිකරන්න ඕන. ඒ තුළින් එකිනෙකාට ප්‍රිය මනාප බව ඇතිවෙනවා. ගෞරවය ඇතිකරල දෙනවා. යහපත ඇතිකරල දෙනවා. වාද හටගන්නෙ නෑ. සමගිය ඇතිකරල දෙනවා. එකට ඉන්න මග සළසා දෙනවා. ඒ කරුණු හය මොනවා ද?

#### (1). ඉධ භික්ඛවේ භික්ඛුනෝ මෙත්තං කායකම්මං පච්චුපට්ඨිතං හෝති සබ්‍රහ්මචාරීසු ආවි චේව රහෝ ච. අයම්පි ධම්මෝ සාරණීයෝ පියකරණෝ ගරුකරණෝ සංගහාය අවිවාදාය සාමග්ගියා ඒකීභාවාය සංවත්තති.

පින්වත් මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව තුළ තමන් ඉදිරියේ ඇතත් නැතත්, සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේලා ගැන මෛත්‍රී සහගත කායික ක්‍රියා පිහිටල තියෙනවා නම් මෙන්න මේ දේ නිතර ම සිහිකරන්න ඕන දෙයක්. ප්‍රියමනාප බව ඇති කරන දෙයක්. ගෞරවය ඇතිකරන දෙයක්. යහපත පිණිස, විවාද නොකිරීම පිණිස, සමගිය පිණිස එකට සිටීම පිණිස හේතු වන දෙයක්.

#### (2). පුන ච පරං භික්ඛවේ භික්ඛුනෝ මෙත්තං වචීකම්මං පච්චුපට්ඨිතං හෝති සබ්‍රහ්මචාරීසු ආවි චේව රහෝ ච. අයම්පි ධම්මෝ සාරණීයෝ පියකරණෝ ගරුකරණෝ සංගහාය අවිවාදාය සාමග්ගියා ඒකිභාවාය සංවත්තති.

ඒ වගේම පින්වත් මහණෙනි, තමන් ඉදිරියේ හිටියත් නැතත්, සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේලා ගැන භික්ෂුව තුළ මෛත්‍රී සහගත වචන පාවිච්චිය පිහිටල තියෙනවා නම් මෙන්න මේ කාරණයත් සිහිකළ යුතු දෙයක්. ප්‍රියමනාප බව ඇතිකරන දෙයක්. ගෞරවය ඇතිකරන දෙයක්. යහපත පිණිස, විවාද නොකිරීම පිණිස, සමගිය පිණිස, එකට සිටීම පිණිස හේතු වන දෙයක්.

#### (3). පුන ච පරං භික්ඛවේ භික්ඛුනෝ මෙත්තං මනෝකම්මං පච්චුපට්ඨිතං හෝති සබ්‍රහ්මචාරීසු ආවි චේව රහෝ ච. අයම්පි ධම්මෝ සාරණීයෝ පියකරණෝ ගරුකරණෝ සංගහාය අවිවාදාය සාමග්ගියා ඒකීභාවාය සංවත්තති.

ඒ වගේම පින්වත් මහණෙනි, තමන් ඉදිරියේ හිටියත් නැතත්, සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේලා ගැන භික්ෂුව තුළ මෛත්‍රී සිතුවිලි පිහිටල තියෙනවා නම් මෙන්න මේ කාරණයත් සිහිකළ යුතු දෙයක්. ප්‍රියමනාප බව ඇති කරන දෙයක්. ගෞරවය ඇතිකරන දෙයක්. යහපත පිණිස, විවාද නොකිරීම පිණිස, සමගිය පිණිස, එකට සිටීම පිණිස හේතු වන දෙයක්.

#### (4). පුන චපරං භික්ඛවේ භික්ඛු යේ තේ ලාභා ධම්මිකා ධම්මලද්ධා අන්තමසෝ පත්තපරියාපන්නමත්තම්පි තථාරූපේහි ලාභේහි අප්පටිවිභත්තභෝගී හෝති සීලවන්තේහි සබ්‍රහ්මචාරීහි සාධාරණභෝගී. අයම්පි ධම්මෝ සාරණීයෝ පියකරණෝ ගරුකරණෝ සංගහාය අවිවාදාය සාමග්ගියා ඒකීභාවාය සංවත්තති.

ඒ වගේ ම පින්වත් මහණෙනි, භික්ෂුවකට ධාර්මිකව, දැහැමිව ලැබෙන යම්කිසි දෙයක් තියෙන්න පුළුවනි. අඩු ගණනේ පාත්තරේට ලැබෙන දෙයක් හරි කමක් නෑ. එබඳු ලාභයක් හරි නොබෙදා වළඳන්නෙ නෑ. සිල්වත් සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේලාත් සමඟ ම පොදුවේ වළඳනවා. මෙන්න මේ කාරණයත් සිහි කළ යුතු දෙයක්. ප්‍රියමනාප බව ඇති කරවන දෙයක්. ගෞරවය ඇතිකරන දෙයක්. යහපත පිණිස, විවාද නොකිරීම පිණිස, සමගිය පිණිස, එකට සිටීම පිණිස හේතු වන දෙයක්.

#### (5). පුන චපරං භික්ඛවේ භික්ඛු යානි තානි සීලානි අඛණ්ඩානි අච්ඡිද්දානි අසබලානි අකම්මාසානි භුජිස්සානි විඤ්ඤුප්පසත්ථානි අපරාමට්ඨානි සමාධිසංවත්තනිකානි, තථාරූපේසු සීලේසු සීලසාමඤ්ඤගතෝ විහරති සබ්‍රහ්මචාරීහි ආවි චේව රහෝ ච. අයම්පි ධම්මෝ සාරණීයෝ පියකරණෝ ගරුකරණෝ සංගහාය අවිවාදාය සාමග්ගියා ඒකීභාවාය සංවත්තති.

ඒ වගේම පින්වත් මහණෙනි, ඒ භික්ෂුව රකින සිල්පද තියෙනවා. ඒව කැඩිල නැහැ. සිදුරු වෙලා නැහැ. පැල්ලම් නැහැ. පළුදු වෙලා නැහැ. පිරිසිදුයි. බුද්ධිමතුන්ගේ ප්‍රශංසාවට ලක්වෙනවා. දෘෂ්ටිවලට බැඳිල නැහැ. සමාධිය පිණිස හේතු වෙනවා. එබඳු සිල් තුළ සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේලා ඉදිරියේ ඇතත් නැතත්, සීල සම්පත්තියෙන් සමානව ඉන්නවා. මෙන්න මේ කාරණයත් සිහි කළ යුතු දෙයක්. ප්‍රියමනාප බව ඇති කරවන දෙයක්. ගෞරවය ඇති කරවන දෙයක්. යහපත පිණිස, විවාද නොකිරීම පිණිස, සමගිය පිණිස, එකට සිටීම පිණිස හේතු වන දෙයක්.

#### (6). පුන ච පරං භික්ඛවේ භික්ඛු යායං දිට්ඨි අරියා නිය්‍යානිකා නිය්‍යාති තක්කරස්ස සම්මා දුක්ඛක්ඛයාය, තථාරූපාය දිට්ඨියා දිට්ඨිසාමඤ්ඤගතෝ විහරති සබ්‍රහ්මචාරීහි ආවි චේව රහෝ ච. අයම්පි ධම්මෝ සාරණීයෝ පියකරණෝ ගරුකරණෝ සංගහාය අවිවාදාය සාමග්ගියා ඒකීභාවාය සංවත්තති.

ඒ වගේම පින්වත් මහණෙනි, ආර්ය වූ, නිවන පිණිස ම පවතින්නා වූ මනාකොට දුක් නැති කිරීම පිණිස පවතින්නා වූ, යම් ආකල්පයක් ඇද්ද, එබඳු ආකල්පයකින් යුක්තව සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේලා ඉදිරියේ සිටියත් නැතත්, ඒ අදහස්වලින් සමානව ඉන්නවා. මෙන්න මේ කාරණයත් සිහි කළ යුතු දෙයක්. ප්‍රියමනාප බව ඇතිකරවන දෙයක්. ගෞරවය ඇතිකරන දෙයක්. යහපත පිණිස, විවාද නොකිරීම පිණිස, සමගිය පිණිස, එකට සිටීම පිණිස හේතු වන දෙයක්.

#### ඉමේ ඛෝ භික්ඛවේ ඡ සාරාණීයා ධම්මා පියකරණා ගරුකරණා සංගහාය අවිවාදාය සාමග්ගියා ඒකීභාවාය සංවත්තන්ති.

පින්වත් මහණෙනි, ඔන්න ඔය කරුණු හය නිතර සිහි කළ යුතුයි. ප්‍රියමනාප බව ඇති කරවනවා. ගෞරවය ඇති කරවනවා. යහපත පිණිස, විවාද නො කිරීම පිණිස, සමගිය පිණිස, එකට සිටීම පිණිස හේතු වෙනවා.

#### ඉමේසං ඛෝ භික්ඛවේ ඡන්නං සාරාණීයානං ධම්මානං ඒතං අග්ගං ඒතං සංගාහිකං ඒතං සංඝාතනිකං යදිදං යායං දිට්ඨි අරියා නිය්‍යානිකා නිය්‍යාති තක්කරස්ස සම්මා දුක්ඛක්ඛයාය. සෙය්‍යථාපි භික්ඛවේ කූටාගාරස්ස ඒතං අග්ගං ඒතං සංගාහිකං ඒතං සංඝාතනිකං යදිදං කූටං, ඒවමේව ඛෝ භික්ඛවේ ඉමේසං ඡන්නං සාරාණීයානං ධම්මානං ඒතං අග්ගං ඒතං සංගාහිකං ඒතං සංඝාතනිකං යදිදං යායං දිට්ඨි අරියා නිය්‍යානිකා නිය්‍යාති තක්කරස්ස සම්මා දුක්ඛක්ඛයාය.

පින්වත් මහණෙනි, නිතර සිහි කළ යුතු (සාරාණීය) වූ ඔය කරුණු හයෙන් අග්‍ර වූ සියලු දේ එක්කරන, හැමට ඉහළින් තියෙන එක ම එක කරුණක් තියෙනවා. ඒක තමයි ආර්ය වූ, නිවන පිණිස පවතින්නා වූ, මනාකොට දුක් අවසන් කිරීම පිණිස පවතින යම් ආකල්පයක් ඇද්ද අන්න එයයි.

පින්වත් මහණෙනි, ඒක මෙන්න මේ වගේ දෙයක්. මුදුන් වහලක් තියෙන ගොඩනැගිල්ලක් තියෙනවා. කැණිමඩල තමයි ඒ ගොඩනැගිල්ලෙ තියෙන අග්‍ර ම දේ. හැම පරාලයක් ම සවිකරන්නෙ ඒකටයි. හැම ලීයක් ම සම්බන්ධ කරන්නේ ඒකටයි. පින්වත් මහණෙනි, අන්න ඒ වගේම මේ සාරාණීය කරුණු හය අතර අග්‍ර වූ දෙයක් තියෙනවා. හැම දෙයක් ම එකතු කරන, එකට ගලපන දෙයක් තියෙනවා. ඒක තමයි ආර්ය වූ, නිවන පිණිස පවතින්නා වූ, මනාකොට දුක් අවසන් කිරීම පිණිස පවතින්නා වූ යම් ආකල්පයක් ඇද්ද, එයයි.

#### 6. කථඤ්ච භික්ඛවේ යායං දිට්ඨි අරියා නිය්‍යානිකා නිය්‍යාති තක්කරස්ස සම්මා දුක්ඛක්ඛයාය?

පින්වත් මහණෙනි, ආර්ය වූ නෛර්යාණික වූ යම් ආකල්පයක් ඇද්ද, ඒ ආකල්පය ඔහුව මනාකොට දුක් කෙළවර කිරීමකට ගෙනියන්නෙ කොහොමද?

#### ඉධ භික්ඛවේ භික්ඛු අරඤ්ඤගතෝ වා රුක්ඛමූලගතෝ වා සුඤ්ඤාගාරගතෝ වා ඉති පටිසඤ්චික්ඛති: අත්ථි නු ඛෝ මේ තං පරියුට්ඨානං අජ්ඣත්තං අප්පහීනං යේනාහං පරියුට්ඨානේන පරියුට්ඨිතචිත්තෝ යථාභූතං න ජානෙය්‍යං න පස්සෙය්‍යන්ති.

පින්වත් මහණෙනි, භික්ෂුව අරණ්‍යකට යනවා. එහෙමත් නැත්නම් රුක් සෙවණකට යනවා. එහෙමත් නැත්නම් නිදහස් තැනකට යනවා. ගිහින් මෙහෙම විමසනවා. ‘මට යථාර්ථය දැනගන්න බැරි විදිහට, යථාර්ථය දැකගන්න බැරි විදිහට මගේ සිතේ කෙලෙස් ඇවිස්සිලා, ඒවායින් මේ හිත මැඩගෙන තියෙනවා නම්, ඒවා මගේ සිතේ නැතිවෙලා නැත්නම්, ඒවා මගේ සිතේ තියෙනවා ද?” කියල.

#### “සචේ භික්ඛවේ භික්ඛු කාමරාගපරියුට්ඨිතෝ හෝති, පරියුට්ඨිතචිත්තෝව හෝති. සචේ භික්ඛවේ භික්ඛු බ්‍යාපාදපරියුට්ඨිතෝ හෝති, පරියුට්ඨිතචිත්තෝව හෝති. සචේ භික්ඛවේ භික්ඛු ථීනමිද්ධපරියුට්ඨිතෝ හෝති, පරියුට්ඨිතචිත්තෝව හෝති. සචේ භික්ඛවේ භික්ඛු උද්ධච්චකුක්කුච්චපරියුට්ඨිතෝ හෝති, පරියුට්ඨිතචිත්තෝව හෝති. සචේ භික්ඛවේ භික්ඛු විචිකිච්ඡාපරියුට්ඨිතෝ හෝති, පරියුට්ඨිතචිත්තෝව හෝති. සචේ භික්ඛවේ භික්ඛු ඉධලෝකචින්තාය පසුතෝ හෝති, පරියුට්ඨිතචිත්තෝව හෝති. සචේ භික්ඛවේ භික්ඛු පරලෝකචින්තාය පසුතෝ හෝති, පරියුට්ඨිතචිත්තෝව හෝති. සචේ භික්ඛවේ භික්ඛු භණ්ඩනජාතෝ කලහජාතෝ විවාදාපන්නෝ අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තෝ විහරති, පරියුට්ඨිතචිත්තෝව හෝති.”

පින්වත් මහණෙනි, එතකොට භික්ෂුව තුළ කාමරාගය ඇවිස්සිල ඒකෙන් සිත යටකරල නම් තියෙන්නෙ, ඒ වගේම පින්වත් මහණෙනි, භික්ෂුව තුළ තරහ ඇවිස්සිලා ඒ තරහට සිත යටවෙලා නම් තියෙන්නෙ, ඒ වගේම පින්වත් මහණෙනි, භික්ෂුව තුළ නිදිමතත්, අලස බවත් ඇවිස්සිල ඒකට හිත යටවෙලා තියෙනවා නම්, ඒ වගේම පින්වත් මහණෙනි, භික්ෂුව තුළ හිතේ විසිරීමත්, පසුතැවිල්ලත් ඇවිස්සිලා ඒකට හිත යටවෙලා තියෙනවා නම්, ඒ වගේම පින්වත් මහණෙනි, භික්ෂුව තුළ සැකය ඇවිස්සිලා සැකයෙන් හිත යටවෙලා තියෙනවා නම්, මේ ලෝකෙ එක එක දේවල් ගැන හිත හිතා ඉන්නවා නම්, පරලොව එක එක දේවල් ගැන හිත හිත ඉන්නවා නම්, ඒවායින් හිත යටවෙලා නම්, එතකොටයි පින්වත් මහණෙනි, රණ්ඩු ඇති කරගන්නේ. දබර කරගන්නේ. වාද ඇතිකරගන්නේ. එකිනෙකාටයි වචන නැමැති ආයුධවලින් ඇනගන්නේ. ඒවයින් යටවෙච්ච සිතක් ඇතුව ඉන්නේ.

#### සෝ ඒවං පජානාති: නත්ථි ඛෝ මේ තං පරියුට්ඨානං අජ්ඣත්තං අප්පහීනං යේනාහං පරියුට්ඨානේන පරියුට්ඨිතචිත්තෝ යථාභූතං න පජානෙය්‍යං න පස්සෙය්‍යං. සුප්පණිහිතං මේ මානසං සච්චානං බෝධායාති. ඉදමස්ස පඨමං ඤාණං අධිගතං හෝති අරියං ලෝකුත්තරං අසාධාරණං පුථුජ්ජනේහි. (1)

යම් වෙලාවක භික්ෂුව මේ විදිහට දැනගන්නවා නම්, ‘යථාර්ථය දැනගන්න බැරි විදිහට, දැකගන්න බැරි විදිහට, සිතේ කෙලෙස් වලින් යටපත් වීමක් තියෙනවා නම්, නැතිවෙලා නැති එබඳු වූ කෙලෙස් වලින් යටපත් වීමක් මගේ සිතේ නෑ’ කියල, ඒ වගේම ආර්ය සත්‍ය අවබෝධය පිණිස මගේ සිත හොඳට පිහිටලා තියෙනවා කියලත් දන්නවා නම්, මෙන්න මේක තමයි ආර්ය වූ, ලෝකෝත්තර වූ, පෘථග්ජනයන්ට සාධාරණ නොවූ පළවෙනි ඤාණය ඇති කරගත්තා කියල කියන්නෙ.

#### 7. පුන ච පරං භික්ඛවේ අරියසාවකෝ ඉති පටිසඤ්චික්ඛති: ඉමං නු ඛෝ අහං දිට්ඨිං ආසේවන්තෝ භාවේන්තෝ බහුලීකරෝන්තෝ ලභාමි පච්චත්තං සමථං, ලභාමි පච්චත්තං නිබ්බුතින්ති. සෝ ඒවං පජානාති: ඉමං ඛෝ අහං දිට්ඨිං ආසේවන්තෝ භාවේන්තෝ බහුලීකරෝන්තෝ ලභාමි පච්චත්තං සමථං, ලභාමි පච්චත්තං නිබ්බුතින්ති. ඉදමස්ස දුතියං ඤාණං අධිගතං හෝති අරියං ලෝකුත්තරං අසාධාරණං පුථුජ්ජනේහි. (2)

ඒ වගේ ම පින්වත් මහණෙනි, ආර්ය ශ්‍රාවකයා මේ විදිහටත් නුවණින් විමසනවා. ‘මං මේ ආකල්පය පුරුදු කරන කොට, යළි යළි පුහුණු කරන කොට, බහුල වශයෙන් කරන කොට, මං තුළ සංසිඳීමක් ඇතිවෙනවා ද? මං තුළ නිවීමක් ඇතිවෙනවා ද?’ කියල. එතකොට ඔහු මෙහෙම දැනගන්නවා. ‘මං මේ ආකල්පය පුරුදු කරන කොට, යළි යළි පුරුදු කරන කොට, බහුල වශයෙන් පුරුදු කරන කොට, මං තුළ සංසිඳීමක් ඇතිවෙනවා. මං තුළ නිවීමක් ඇතිවෙනවා’ කියල. පෘථග්ජනයන්ට සාධාරණ නො වූ, ආර්ය වූ, ලෝකෝත්තර වූ දෙවෙනි ඤාණය ලබාගැනීම කියල කියන්නෙ මෙන්න මේකට යි.

#### 8. පුන ච පරං භික්ඛවේ අරියසාවකෝ ඉති පටිසඤ්චික්ඛති: යථා රූපායාහං දිට්ඨියා සමන්නාගතෝ, අත්ථි නු ඛෝ ඉතෝ බහිද්ධා අඤ්ඤෝ සමණෝ වා බ්‍රාහ්මණෝ වා තථාරූපාය දිට්ඨියා සමන්නාගතෝති. සෝ ඒවං පජානාති: යථාරූපායාහං දිට්ඨියා සමන්නාගතෝ, නත්ථි ඉතෝ බහිද්ධා අඤ්ඤෝ සමණෝ වා බ්‍රාහ්මණෝ වා තථාරූපාය දිට්ඨියා සමන්නාගතෝති. ඉදමස්ස තතියං ඤාණං අධිගතං හෝති අරියං ලෝකුත්තරං අසාධාරණං පුථුජ්ජනේහි. (3)

පින්වත් මහණෙනි, ඒ වගේ ම ආර්ය ශ්‍රාවකයා මේ විදිහටත් නුවණින් විමසනවා. ‘යම් ආකාර වූ ආකල්පයකින් මම යුක්ත වෙලා ඉන්නවා ද, එබඳු ආකල්පයකින් යුක්ත අය, මේ සාසනයෙන් බාහිර වූ අනිත් ශ්‍රමණබ්‍රාහ්මණයන් අතර ඉන්නවා ද?’ කියල. එතකොට ඔහු මෙහෙම දැනගන්නවා. ‘මං ජීවිතේ ගැන යම් ආකාර ආකල්පයකින් ඉන්නවා ද, එබඳු ආකල්පයකින් යුක්ත ශ්‍රමණබ්‍රාහ්මණයෝ මේ සාසනෙන් බැහැර නැත’ කියල. මෙන්න මේක තමයි පෘථග්ජනයන්ට සාධාරණ නොවූ, ආර්ය වූ, ලෝකෝත්තර වූ තුන්වෙනි ඤාණය ඇති කරගත්තා’ කියල කියන්නෙ.

#### 9. පුන ච පරං භික්ඛවේ අරියසාවකෝ ඉති පටිසඤ්චික්ඛති: යථාරූපාය ධම්මතාය දිට්ඨිසම්පන්නෝ පුග්ගලෝ සමන්නාගතෝ, අහම්පි තථාරූපාය ධම්මතාය සමන්නාගතෝ’ති.

ඒ වගේම පින්වත් මහණෙනි, ආර්ය ශ්‍රාවකයා මෙන්න මේ විදිහටත් නුවණින් හිතනවා. ‘ආර්ය සත්‍යය අවබෝධය කරා යන (දිට්ඨිසම්පන්න) පුද්ගලයා තුළ යම් ආකාරයක ධර්මතාවක් පිහිටලා තියෙනවා නම් මං තුළත් එබඳු ධර්මතාවක් පිහිටලා තියෙනවා ද?’ කියලා.

#### “කථංරූපාය ච භික්ඛවේ ධම්මතාය දිට්ඨිසම්පන්නෝ පුග්ගලෝ සමන්නාගතෝ? ධම්මතා ඒසා භික්ඛවේ දිට්ඨිසම්පන්නස්ස පුග්ගලස්ස: කිඤ්චාපි තථාරූපිං ආපත්තිං ආපජ්ජති යථාරූපාය ආපත්තියා උට්ඨානං පඤ්ඤායති, අථ ඛෝ නං ඛිප්පමේව සත්ථරි වා විඤ්`ක්‍දූසු වා සබ්‍රහ්මචාරීසු දේසේති විවරති උත්තානීකරෝති. දේසෙත්වා විවරිත්වා උත්තානී කරිත්වා ආයතිං සංවරං ආපජ්ජති. සෙය්‍යථාපි භික්ඛවේ දහරෝ කුමාරෝ මන්දෝ උත්තානසෙය්‍යකෝ හත්ථේන වා පාදේන වා අංගාරං අක්කමිත්වා ඛිප්පමේව පටිසංහරති, ඒවමේව ඛෝ භික්ඛවේ ධම්මතා ඒසා දිට්ඨිසම්පන්නස්ස පුග්ගලස්ස: කිඤ්චාපි තථාරූපිං ආපත්තිං ආපජ්ජති යථාරූපාය ආපත්තියා උට්ඨානං පඤ්ඤායති, අථ ඛෝ නං ඛිප්පමේව සත්ථරි වා විඤ්`ක්‍දූසු වා සබ්‍රහ්මචාරීසු දේසේති විවරති උත්තානීකරෝති. දේසෙත්වා විවරිත්වා උත්තානීකරිත්වා ආයතිං සංවරං ආපජ්ජති.”

පින්වත් මහණෙනි, ආර්ය සත්‍යාවබෝධය කරා යන පුද්ගලයා තුළ පිහිටල තියෙන ධර්මතාවය මොන වගේ එකක් ද? පින්වත් මහණෙනි, ආර්ය සත්‍යාවබෝධය කරා යන පුද්ගලයාගේ ධර්මතාවය මෙන්න මේකයි. එනම්, යම්කිසි වරදකින් අත්මිදීමක් පෙනෙනවා නම් එබඳු වරදකට ඔහු පත්වෙනවා. එතකොට ඔහු වහා ශාස්තෘන් වහන්සේ ඉදිරියේ හෝ බුද්ධිමත් සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේලා ඉදිරියේ හෝ ඒ වරද පවසනවා. විවෘත වෙනවා. හෙළි කරනවා. ඒ විදිහට ඒ වරද පවසලා, විවෘත කරලා, හෙළි කරලා ආයෙමත් සංවර බවට පත්වෙනවා.

පින්වත් මහණෙනි, ඒක මේ වගේ දෙයක්. පුංචි ළදරුවෙක් ඉන්නවා. උඩුකුරුව නිදන චූටි දරුවෙක්. ඉතින් මේ දරුවා අතින් හරි, පයින් හරි, ගිනි අඟුරක් අල්ලන්න ගිහින් රස්නෙ වැදුණු වහාම ආපහු අත ඇදල ගන්නවා. පින්වත් මහණෙනි, ඔන්න ඔය විදිහ ම යි, ඔය ස්වභාවය ම යි ආර්ය සත්‍යය අවබෝධය කරා යන පුද්ගලයා තුළ තිබෙන්නෙ. යම් ආකාරයක වරදකින් නැගී සිටීමක් පෙනෙයි නම්, එබඳු වරදකට ඔහු පත්වෙනවා. ඔහු වහාම ශාස්තෘන් වහන්සේ හෝ, බුද්ධිමත් සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේලා ඉදිරියේ හෝ ඒ වරද පවසනවා. විවෘත වෙනවා. හෙළි කරනවා. ඒ විදිහට වරද පවසලා, විවෘත බවට පත් වෙලා, හෙළි කරලා, ආයෙමත් සංවර බවට පැමිණෙනවා.

#### සෝ ඒවං පජානාති: යථාරූපාය ධම්මතාය දිට්ඨිසම්පන්නෝ පුග්ගලෝ සමන්නාගතෝ, අහම්පි තථාරූපාය ධම්මතාය සමන්නාගතෝති. ඉදමස්ස චතුත්ථං ඤාණං අධිගතං හෝති අරියං ලෝකුත්තරං අසාධාරණං පුථුජ්ජනේහි. (4)

එතකොට ඔහු මෙහෙම දැනගන්නවා. ‘ආර්ය සත්‍ය අවබෝධය කරා යන පුද්ගලයා යම්කිසි ස්වභාවයකින් යුක්ත නම්, මම ත් ඒ ස්වභාවයෙන් යුක්ත කෙනෙක් නේද?’ කියල. මෙන්න මේක පෘථග්ජනයන්ට සාධාරණ නොවූ, ආර්ය වූ, ලෝකෝත්තර වූ හතරවෙනි ඤාණය ලබාගැනීමයි.

#### 10. පුන ච පරං භික්ඛවේ අරියසාවකෝ ඉති පටිසඤ්චික්ඛති: යථාරූපාය ධම්මතාය දිට්ඨිසම්පන්නෝ පුග්ගලෝ සමන්නාගතෝ, අහම්පි තථාරූපාය ධම්මතාය සමන්නාගතෝති.

පින්වත් මහණෙනි, ආර්ය ශ්‍රාවකයා මේ විදිහටත් නුවණින් විමසනවා. ‘යම් ආකාර ස්වභාවයකින් ආර්ය සත්‍යය අවබෝධය කරා යන පුද්ගලයා සමන්විත නම්, මමත් එබඳු ධර්මතාවයකින් යුක්ත කෙනෙක් ද?’ කියලා.

#### “කථංරූපාය ච භික්ඛවේ ධම්මතාය දිට්ඨිසම්පන්නෝ පුග්ගලෝ සමන්නාගතෝ? ධම්මතා ඒසා භික්ඛවේ දිට්ඨිසම්පන්නස්ස පුග්ගලස්ස: කිඤ්චාපි යානි තානි සබ්‍රහ්මචාරීනං උච්චාවචානි කිංකරණීයානි, තත්ථ උස්සුක්කං ආපන්නෝ හෝති. අථ ඛ්වාස්ස තිබ්බාපෙක්ඛා හෝති අධිසීල සික්ඛාය අධිචිත්තසික්ඛාය අධිපඤ්ඤාසික්ඛාය. සෙය්‍යථාපි භික්ඛවේ ගාවී තරුණවච්ඡා ථම්බඤ්ච ආලු‍ම්පති වච්ඡකඤ්ච අපචිණති, ඒවමේව ඛෝ භික්ඛවේ ධම්මතා ඒසා දිට්ඨිසම්පන්නස්ස පුග්ගලස්ස: කිඤ්චාපි යානි තානි සබ්‍රහ්මචාරීනං උච්චාවචානි කිංකරණීයානි තත්ථ උස්සුක්කං ආපන්නෝ හෝති. අථ ඛ්වාස්ස තිබ්බාපෙක්ඛා හෝති අධිසීලසික්ඛාය අධිචිත්තසික්ඛාය අධිපඤ්ඤාසික්ඛාය.”

පින්වත් මහණෙනි, කොයි ආකාරයක ධර්මතාවයකින් ද ආර්ය සත්‍ය අවබෝධය කරා යන පුද්ගලයා සමන්විත වන්නෙ? පින්වත් මහණෙනි, මේකත් ආර්ය සත්‍ය අවබෝධය කරා යන පුද්ගලයාගේ ස්වභාවයක්. සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේලාට අවශ්‍ය කෙරෙන කුදු මහත් කටයුතු යෙදෙනවා. ඒ වෙලාවට ඔහු ඒකට මැදිහත් වෙනවා. එසේ නමුත් ඔහු තුළ සිල්වත් බව දියුණු කරගැනීමට, සමාධිය දියුණු කරගැනීමට, ප්‍රඥාව දියුණු කරගැනීමට ඉතා තියුණු අපේක්ෂාවකින් යුක්තයි. පින්වත් මහණෙනි, ඒක මේ වගේ එකක්. අලුත පැටවෙක් වැදූ එළදෙන තණකොළත් කමින්, වහුපැටියත් බලාගන්නවා වගෙයි. පින්වත් මහණෙනි, ඔන්න ඔය විදිහම යි ඕක ආර්ය සත්‍ය අවබෝධය කරා යන පුද්ගලයා තුළ පිහිටන ස්වභාවයක්. සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේලාගේ කුදු මහත් අවශ්‍යතා ඇති වෙනවා නම්, ඒවාත් ඉෂ්ට කරල දෙන්න ඔහු මැදිහත් වෙනවා. එසේ නමුත් ඔහු තුළ අධි සීලය දියුණු කරගන්න, අධි සමාධිය දියුණු කරගන්න, අධි ප්‍රඥාවත් දියුණු කරගන්න තියුණු අපේක්ෂාවකුත් තියෙනවා.

#### සෝ ඒවං පජානාති: යථාරූපාය ධම්මතාය දිට්ඨිසම්පන්නෝ පුග්ගලෝ සමන්නාගතෝ, අහම්පි තථාරූපාය ධම්මතාය සමන්නාගතෝති. ඉදමස්ස පඤ්චමං ඤාණං අධිගතං හෝති අරියං ලෝකුත්තරං අසාධාරණං පුථුජ්ජනේහි. (5)

එතකොට ඔහු මෙහෙම දැනගන්නවා. ‘ආර්ය සත්‍යය අවබෝධය කරා යන පුද්ගලයා තුළ යම් ධර්මතාවයක් තිබෙනවා නම් මා තුළත් ඒ ධර්මතාවය පිහිටල තියෙනවා’ කියල. මේකත් පෘථග්ජනයන්ට සාධාරණ නොවූ, ආර්ය වූ, ලෝකෝත්තර වූ පස්වෙනි ඤාණය ලබාගැනීමයි.

#### 11. පුන ච පරං භික්ඛවේ අරියසාවකෝ ඉති පටිසඤ්චික්ඛති: යථාරූපාය බලතාය දිට්ඨිසම්පන්නෝ පුග්ගලෝ සමන්නාගතෝ, අහම්පි තථාරූපාය බලතාය සමන්නාගතෝති.

ඒ වගේ ම පින්වත් මහණෙනි, ආර්ය ශ්‍රාවකයා මේ විදිහටත් නුවණින් සලකනවා. ‘ආර්ය සත්‍යය අවබෝධය කරා යන පුද්ගලයා යම් ආකාරයක බලයකින් යුක්ත නම්, මමත් එවැනි බලයකින් යුක්ත කෙනෙක් ද?’ කියලා.

#### “කථංරූපාය ච භික්ඛවේ බලතාය දිට්ඨිසම්පන්නෝ පුග්ගලෝ සමන්නාගතෝ? බලතා ඒසා භික්ඛවේ දිට්ඨිසම්පන්නස්ස පුග්ගලස්ස: යං තථාගතප්පවේදිතේ ධම්මවිනයේ දේසියමානේ අට්ඨිංකත්වා මනසි කත්වා සබ්බචේතසා සමන්නාහරිත්වා ඕහිතසෝතෝ ධම්මං සුණාති.

පින්වත් මහණෙනි, ආර්ය සත්‍යය අවබෝධය කරා යන පුද්ගලයා කොයි ආකාරයක බලයකින් ද යුක්ත වෙන්නෙ? පින්වත් මහණෙනි, ආර්ය සත්‍ය අවබෝධය කරා යන පුද්ගලයා මෙන්න මේ බලයෙන් යුක්තයි. තථාගතයන් වහන්සේ වදාළ ධර්ම විනය දේශනා කරද්දි, ඒ ධර්ම විනයේ අර්ථ අවබෝධ කිරීමට නුවණ පිහිටුවා ගෙන, මුළු හිත ම එයට යොමු කරගෙන, තමන්ගේ සවන් යුග එයට ම නතු කරගෙන තමයි ඒ ධර්මය අහන්නෙ.

#### සෝ ඒවං පජානාති: යථාරූපාය බලතාය දිට්ඨිසම්පන්නෝ පුග්ගලෝ සමන්නාගතෝ, අහම්පි තථාරූපාය බලතාය සමන්නාගතෝති. ඉදමස්ස ඡට්ඨං ඤාණං අධිගතං හෝති අරියං ලෝකුත්තරං අසාධාරණං පුථුජ්ජනේහි. (6)

එතකොට ඔහු මෙහෙම දැනගන්නවා. ‘ආර්ය සත්‍යය අවබෝධය කරා යන පුද්ගලයා යම් බලයකින් යුක්තයි ද, මමත් එබඳු ම බලයකින් යුක්තයි’ කියලා. මෙන්න මේ ඤාණය ත් පෘථග්ජනයන්ට සාධාරණ නොවූ ආර්ය වූ, ලෝකෝත්තර වූ හයවෙනි ඤාණය ලබාගැනීමයි.

#### 12. පුන ච පරං භික්ඛවේ අරියසාවකෝ ඉති පටිසඤ්චික්ඛති: යථාරූපාය බලතාය දිට්ඨිසම්පන්නෝ පුග්ගලෝ සමන්නාගතෝ, අහම්පි තථාරූපාය බලතාය සමන්නාගතෝති.

ඒ වගේ ම පින්වත් මහණෙනි, ආර්ය ශ්‍රාවකයා මේ විදිහටත් නුවණින් සළකනවා. ‘යම් ආකාර බලයකින් ආර්ය සත්‍යය අවබෝධය කරා යන පුද්ගලයා යුක්ත ද, මමත් එබඳු බලයකින් යුක්ත කෙනෙක් ද?’ කියලා.

#### “කථංරූපාය ච භික්ඛවේ බලතාය දිට්ඨිසම්පන්නෝ පුග්ගලෝ සමන්නාගතෝ? බලතා ඒසා භික්ඛවේ දිට්ඨිසම්පන්නස්ස පුග්ගලස්ස: යං තථාගතප්පවේදිතේ ධම්මවිනයේ දේසියමානේ ලභති අත්ථවේදං, ලභති ධම්මවේදං, ලභති ධම්මූපසංහිතං පාමොජ්ජං.”

පින්වත් මහණෙනි, ආර්ය සත්‍යය අවබෝධ කරන පුද්ගලයා කොයි විදිහේ බලයකින් යුක්ත කෙනෙක් ද? පින්වත් මහණෙනි, ආර්ය සත්‍යය අවබෝධය කරා යන පුද්ගලයාගේ බලය මෙන්න මේකයි. ‘තථාගතයන් වහන්සේ විසින් වදාළ ධර්ම විනය දේශනා කරද්දි, ඒකෙ අර්ථය වහා තේරුම් ගන්නවා. ධර්මාශ්වාදයක් ලබනවා. ධර්මය හා එක්වුණු ප්‍රමුදිතභාවයකට පත්වෙනවා.’

#### සෝ ඒවං පජානාති: යථාරූපාය බලතාය දිට්ඨිසම්පන්නෝ පුග්ගලෝ සමන්නාගතෝ, අහම්පි තථාරූපාය බලතාය සමන්නාගතෝති. ඉදමස්ස සත්තමං ඤාණං අධිගතං හෝති අරියං ලෝකුත්තරං අසාධාරණං පුථුජ්ජනේහි. (7)

එතකොට ඔහු මෙහෙම දැනගන්නවා. ‘ආර්ය සත්‍යය අවබෝධ කරා යන පුද්ගලයා යම් ආකාර බලයකින් යුක්ත නම්, මමත් ඒ ආකාර බලයකින් යුක්තයි’ කියල. මේක තමයි පෘථග්ජනයන්ට සාධාරණ නොවූ, ආර්ය වූ, ලෝකෝත්තර වූ හත්වෙනි ඤාණය සාක්ෂාත් කීරීම කියල කියන්නෙ.

#### ඒවං සත්තංගසමන්නාගතස්ස ඛෝ භික්ඛවේ අරියසාවකස්ස ධම්මතා සුසමන්නිට්ඨා හෝති සෝතාපත්තිඵලසච්ඡිකිරියාය. ඒවං සත්තංගසමන්නාගතෝ ඛෝ භික්ඛවේ අරියසාවකෝ සෝතාපත්තිඵලසමන්නාගතෝ හෝතීති.

පින්වත් මහණෙනි, ඔය අංග හතෙන් යුක්ත වූ ආර්ය ශ්‍රාවකයාගේ ධර්මතාවන්, සෝතාපත්ති ඵලය සාක්ෂාත් කිරීම පිණිසයි මනාකොට සකස් වෙලා තියෙන්නෙ. ඔය විදිහට, ඔය ධර්මතා හතෙන් සමන්විත ආර්ය ශ්‍රාවකයා සෝතාපත්ති ඵලයෙනුත් යුක්ත වෙනවා.

#### ඉදමවෝච භගවා. අත්තමනා තේ භික්ඛූ භගවතෝ භාසිතං අභිනන්දුන්ති.

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළා. ඒ භික්ෂූන් වහන්සේලා මේ දෙසුම ගැන ගොඩක් සතුටු වුනා. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාළ මේ ධර්මය සාදු නාද නංවමින් සතුටින් පිළිගත්තා.

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

#### කෝසම්බිය සුත්තං අට්ඨමං.

කොසඹෑ නුවර දී වදාළ දෙසුම නිමා විය.

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/mn1_1-5-8/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M