« »

# මජ්ඣිම නිකාය

# මූල පණ්ණාසකෝ

## 1.5.5. චූළධම්මසමාදාන සුත්තං

### 1.5.5. යහපත් අයහපත් දේ සමාදන් වීම ගැන වදාළ කුඩා දෙසුම

#### 1. ඒවං මේ සුතං ඒකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජේතවනේ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමේ. තත්‍ර ඛෝ භගවා භික්ඛූ ආමන්තේසි: භික්ඛවෝති. භදන්තේති තේ භික්ඛූ භගවතෝ පච්චස්සෝසුං. භගවා ඒතදවෝච:

මා හට අසන්නට ලැබුනේ මේ විදිහටයි. ඒ දවස්වල භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩසිටියේ සැවැත් නුවර ජේතවනය නම් වූ අනේපිඬු සිටුතුමාගේ ආරාමයේ. එදා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ “පින්වත් මහණෙනි” කියල භික්ෂු සංඝයා ඇමතුවා. “පින්වතුන් වහන්ස” කියල ඒ භික්ෂූන් වහන්සේලා භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිතුරු දුන්නා. ඒ මොහොතේදී තමයි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ දේශනාව වදාළේ.

#### 2. චත්තාරිමානි භික්ඛවේ ධම්මසමාදානානි. කතමානි චත්තාරි?

පින්වත් මහණෙනි, සමාදන් වෙන දේවල් හතරක් තියෙනවා. ඒ හතර මොනවාද?

#### අත්ථි භික්ඛවේ ධම්මසමාදානං පච්චුප්පන්නසුඛං ආයතිං දුක්ඛ විපාකං. අත්ථි භික්ඛවේ ධම්මසමාදානං පච්චුප්පන්නදුක්ඛඤ්චේව ආයතිඤ්ච දුක්ඛවිපාකං. අත්ථි භික්ඛවේ ධම්මසමාදානං පච්චුප්පන්න දුක්ඛං ආයතිං සුඛවිපාකං. අත්ථි භික්ඛවේ ධම්මසමාදානං පච්චුප්පන්නසුඛඤ්චේව ආයතිඤ්ච සුඛවිපාකං.

(1). පින්වත් මහණෙනි, මෙලොවදී සැප ලැබෙන, පරලොවදී දුක් විපාක ලැබෙන දේවල්වල සමාදන් වීමකුත් තියෙනවා.

(2). මෙලොවදී දුක් ලැබෙන, පරලොවදී ත් දුක් විපාක ලැබෙන දේවල්වල සමාදන් වීමකුත් තියෙනවා.

(3). මෙලොවදී දුක් ලැබෙන, පරලොවදී සැප විපාක ලැබෙන දේවල්වල සමාදන් වීමකුත් තියෙනවා.

(4). මෙලොවදී ත් සැප ලැබෙන, පරලොවදී ත් සැප විපාක ලැබෙන දේවල්වල සමාදන් වීමකුත් තියෙනවා.

#### 3. කතමඤ්ච භික්ඛවේ ධම්මසමාදානං පච්චුප්පන්නසුඛං ආයතිං දුක්ඛවිපාකං?

පින්වත් මහණෙනි, මෙලොව දී සැප ලැබෙන, පරලොව දී දුක් විපාක විඳින්නට තියෙන දේවල්වල සමාදන් වෙනවා කියන්නෙ මොකක්ද?

#### සන්ති භික්ඛවේ ඒකේ සමණබ්‍රාහ්මණා ඒවංවාදිනෝ ඒවංදිට්ඨිනෝ: නත්ථි කාමේසු දෝසෝති. තේ කාමේසු පාතව්‍යතං ආපජ්ජන්ති තේ ඛෝ මෝළිබද්ධාහි පරිබ්බාජිකාහි පරිචාරෙන්ති. තේ ඒවමාහංසු: ‘කිං සුනාම තේ භොන්තෝ සමණබ්‍රාහ්මණා කාමේසු අනාගතභයං සම්පස්සමානා කාමානං පහානමාහංසු, කාමානං පරිඤ්ඤං පඤ්ඤාපෙන්ති? සුඛෝ ඉමිස්සා පරිබ්බාජිකාය තරුණාය මුදුකාය ලෝමසාය බාහාය සම්ඵස්සෝ’ති. තේ කාමේසු පාතව්‍යතං ආපජ්ජන්ති. තේ කාමේසු පාතව්‍යතං ආපජ්ජිත්වා කායස්ස භේදා පරම්මරණා අපායං දුග්ගතිං විනිපාතං නිරයං උපපජ්ජන්ති. තේ තත්ථ දුක්ඛා තිප්පා කටුකා වේදනා වේදයන්ති. තේ ඒවමාහංසු: ‘ඉදං ඛෝ තේ භොන්තෝ සමණබ්‍රාහ්මණා කාමේසු අනාගතභයං සම්පස්සමානා කාමානං පහානමාහංසු, කාමානං පරිඤ්ඤං පඤ්ඤාපෙන්ති ඉමේහි මයං කාමහේතු කාමනිදානා දුක්ඛා තිප්පා කටුකා වේදනා වේදයාමා’ති.

පින්වත් මහණෙනි, මෙන්න මේ විදිහේ අදහස් තියෙන, මේ විදිහේ මත දරන සමහර ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණවරු ඉන්නවා. ‘කාම සැප වින්දට කිසි වරදක් නෑ’ කියල. ඊට පස්සෙ ඔවුන් කාම සැපය උදෙසා වරදට පෙළඹෙනවා. ඔවුන් ජටා බැඳි තවුසියන් සමඟ එකතු වෙලා ඉඳුරන් පිනවනවා. ඔවුන් ඊට පස්සෙ මෙහෙමත් කියනවා. ‘මේ පින්වත් ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන් කාමයන් පිළිබඳ අනාගත භය දකිමින් මේ කාමයන් අත්හරින්න’ කියල මොනවා කියනවාද මන්දා? ‘කාමයන් ගැන යථාර්ථය දකින්න’ කියල මොනවට කියනවා ද මන්දා? මේ මෘදු ලොම් ඇති අත්වලින් යුතු යොවුන් තාපසියන්ගේ පහස කොයිතරම් අගේ ද?’ කියලා ඒ ශ්‍රමණ බමුණන් කාමයේ වරදේ බැඳෙනවා. ඔවුන් කාමයේ වරදේ බැඳිල අන්තිමේදී කය බිඳිල මැරුණට පස්සෙ අපාය, දුගතිය විනිපාත කියන නරකාදියේ උපදිනවා. එහෙදී මහා දරුණු, භයානක දුක් වේදනා විඳින්න පටන්ගන්නවා. එතකොටයි ඔවුන් මෙහෙම කියන්නෙ. ‘අනේ! පින්වත් ශ්‍රමණ බමුණන් මේ අනාගත බිය දැකලයි කාමයන් අත්හරින්න කීවේ. කාමයන්ගේ යථාර්ථය අවබෝධ කරන්න කීවේ. මේ අපට කාමයන් හේතු කරගෙන ම කාමයන් මුල් කරගෙන ම භයානක දුක් වේදනා විඳින්න සිද්ධ වුනා නෙව’ කියලා.

#### සෙය්‍යථාපි භික්ඛවේ ගිම්හානං පච්ඡිමේ මාසේ මාලු‍වාසිපාටිකා ඵලෙය්‍ය, අථ ඛෝ තං භික්ඛවේ මාලු‍වාබීජං අඤ්ඤතරස්මිං සාලමූලේ නිපතෙය්‍ය, අථ ඛෝ භික්ඛවේ යා තස්මිං සාලේ අධිවත්ථා දේවතා සා භීතා සංවිග්ගා සන්තාසං ආපජ්ජෙය්‍ය. අථ ඛෝ භික්ඛවේ තස්මිං සාලේ අධිවත්ථාය දේවතාය මිත්තාමච්චා ඤාතිසාලෝහිතා ආරාමදේවතා වනදේවතා රුක්ඛදේවතා ඕසධිතිණවනස්පතීසු අධිවත්ථා දේවතා සංගම්ම සමාගම්ම ඒවං සමස්සාසෙය්‍යුං:

පින්වත් මහණෙනි, ඒක මෙන්න මේ වගේ දෙයක්. පායන කාලෙ අන්තිම මාසේදී මාළුවා වැලේ ගෙඩි පුපුරනවා. එතකොට පින්වත් මහණෙනි, ඒ මාළුවා ගෙඩියක් එක්තරා සල් ගහක් මුලට වැටුනා. ඉතින් පින්වත් මහණෙනි, ඒ සල් ගහට අධිගෘහිත දේවතාවා හොඳට ම භය වුනා. තැති ගත්තා. ඉතින් පින්වත් මහණෙනි, ඒ සල් රුකේ අධිගෘහිත දේවතාවාගේ යහළු මිතුරන්, නෑදෑයන්, ආරාම දෙවියන්, වන දෙවියන්, රුක් දෙවියන්, ඖෂධ ගස්කොළන් වලට, මහා වෘක්ෂවලට, අධිගෘහිත දෙවිවරු රැස්වෙලා අර දේවතාවාට මෙහෙම කියා අස්වැසෙව්වා.

#### ‘මා භවං භායි. මා භවං භායි. අප්පේව නාමේතං මාලු‍වා බීජං මෝරෝ වා ගිලෙය්‍ය, මගෝ වා ඛාදෙය්‍ය, දවඩාහෝ වා ඩහෙය්‍ය, වනකම්මිකා වා උද්ධරෙය්‍යුං, උපචිකා වා උද්‍රහෙය්‍යුං අබීජං වා පනස්සා’ති. අථ ඛෝ තං භික්ඛවේ මාලු‍වාබීජං නේව මෝරෝ ගිලෙය්‍ය, න මගෝ ඛාදෙය්‍ය, න දවඩාහෝ ඩහෙය්‍ය, න වනකම්මිකා උද්ධරෙය්‍යුං, න උපචිකා උද්‍රහෙය්‍යුං, බීජඤ්ච පනස්ස. තං පාවුස්සකේන මේඝේන අභිප්පවට්ඨං සම්මදේව විරුළ්හෙය්‍ය. සාස්ස මාලු‍වාලතා තරුණා මුදුකා ලෝමසා විලම්බිනී, සා තං සාලං උපනිසේවෙය්‍ය.

‘පින්වත් දෙවිඳ, භය වෙන්න එපා! භය වෙන්න එපා! ඔය මාළුවා ඇටේ මොණරෙක් හරි ගිල දමාවි. මුවෙක් හරි ඕක කාල දමාවි. ගින්නකට හරි පිච්චිලා යාවි. කැලේ වැඩකරන අය ඕක ගලවල දමාවි. නැත්නම් වේයො හරි කාල දමාවි. එහෙමත් නැත්නම් ඕක පැල වෙන එකක් නෑ’ කියලා.

නමුත් පින්වත් මහණෙනි, ඒ මාළුවා ඇටේ මොණරෙක් ගිල්ලෙත් නෑ. මුවෙක් කෑවෙත් නෑ. ගින්නකට අහුවුනෙත් නෑ. කැලේ වැඩකරන කවුරුවත් උදුරල දැම්මෙත් නෑ. වේයො කෑවෙත් නෑ. ඒක පැලවුනා. වැස්ස වහින කොට හොඳට දළු දාල වැඩුනා. සල්ගහ වෙලාගෙන, හොඳට හැඩට කොළ පත් ඇතුව වැඩිල ගියා.

#### අථ ඛෝ භික්ඛවේ තස්මිං, සාලේ අධිවත්ථාය දේවතාය ඒවමස්ස: “කිංසු නාම තේ භොන්තෝ මිත්තාමච්චා ඤාතිසාලෝහිතා ආරාමදේවතා වනදේවතා රුක්ඛදේවතා ඕසධිතිණවනස්පතීසු අධිවත්ථා දේවතා මාලු‍වාබීජේ අනාගතභයං සම්පස්සමානා සංගම්ම සමාගම්ම ඒවං සමස්සාසේසුං: මා භවං භායි. මා භවං භායි. අප්පේව නාමේතං මාලු‍වාබීජං මෝරෝ වා ගිලෙය්‍ය මගෝ වා ඛාදෙය්‍ය දවඩාහෝ වා ඩහෙය්‍ය, වනකම්මිකා වා උද්ධරෙය්‍යුං, උපචිකා වා උද්‍රහෙය්‍යුං, අබීජං වාපනස්සාති. සුඛෝ ඉමිස්සා මාලු‍වාලතාය තරුණාය මුදුකාය ලෝමසාය විලම්බිනියා සම්ඵස්සෝ”ති. සා තං සාලං අනුපරිහරෙය්‍ය, සා තං සාලං අනුපරිහරිත්වා උපරි විටභිං කරෙය්‍ය, උපරි විටභිං කරිත්වා ඕඝනං ජනෙය්‍ය, ඕඝනං ජනෙත්වා යේ තස්ස සාලස්ස මහන්තා මහන්තා ඛන්ධා තේ පදාලෙය්‍ය. අථ ඛෝ භික්ඛවේ තස්මිං සාලේ අධිවත්ථාය දේවතාය ඒවමස්ස: “ඉදං ඛෝ තේ භොන්තෝ මිත්තාමච්චා ඤාතිසාලෝහිතා ආරාමදේවතා වනදේවතා රුක්ඛදේවතා ඕසධිතිණවනස්පතීසු අධිවත්ථා දේවතා මාලු‍වාබීජේ අනාගතභයං සම්පස්සමානා සංගම්ම සමාගම්ම ඒවං සමස්සාසේසුං: මා භවං භායි, මා භවං භායි. අප්පේව නාමේතං මාලු‍වාබීජං මෝරෝ වා ගිලෙය්‍ය මගෝ වා ඛාදෙය්‍ය දවඩාහෝ වා ඩහෙය්‍ය වනකම්මිකා වා උද්ධරෙය්‍යුං උපචිකා වා උද්‍රහෙය්‍යුං, අබීජංවා පනස්සාති, යඤ්චාහං මාලු‍වාබීජහේතු දුක්ඛා තිප්පා කටුකා වේදනා වේදියාමී”ති.

එතකොට පින්වත් මහණෙනි, ඒ සල් රුකට අධිගෘහිත දේවතාවාට මේ විදිහට හිතුනා. ‘ඒ මගේ පින්වත් යහළු මිත්‍රයො, නෑදෑයො, ආරාම දෙවිවරු, වන දෙවිවරු, රුක් දෙවිවරු, ඖෂධ ගස් කොළන්වලට අධිගෘහිත දෙවිවරු, මහා රුක්වලට අධිගෘහිත දෙවිවරු රැස්වෙලා, මේ මාළුවා ඇටේ නිසා ඇති වන කවර ආකාරයේ අනාගත භයක් දැකලා ද මාව මේ විදිහට අස්වැසුවේ?‘පින්වත් දෙවිඳ, භය වෙන්න එපා! භය වෙන්න එපා! ඔය මාළුවා ඇටේ මොණරෙක් හරි ගිල දමාවි. මුවෙක් හරි කාලා දමාවි. ගින්නකට හරි පිච්චිලා යාවි. කැලේ වැඩ කරන අය හරි උදුරල දමාවි. එක්කො වේයො හරි කාල දමාවි. එක්කො පැල වෙන එකක් නෑ’ කියල. මේ සල්ගහ වෙලාගෙන උඩට නැගිලා, අතු දිගේ පහළට එල්ලෙන, ළපටි මෘදු ලොම් ඇති මේ මාළුවා වැලේ පහස කොයිතරම් අගේද!’ කියලා. ඉතින් ඒ මාළුවා වැල සල් ගහ ඔතාගත්තා. සල්ගහ වෙළාගෙන උඩට නැග්ගා. අතුපතර දිගේ ගිහින් ආයෙ යටට බැස්සා. ආයෙ යටට බැහැල සල් ගහේ ලොකු ලොකු අතු පුපුරුවා හැරියා.

එතකොට පින්වත් මහණෙනි, ඒ සල්රුකේ හිටපු දේවතාවාට මෙහෙම හිතුණා ‘අයියෝ! ඒ මාගේ පින්වත් යහළු මිත්‍ර වූ, නෑදෑ වූ, ආරාම දෙවිවරු, වන දෙවිවරු, රුක් දෙවිවරු, ඖෂධ ගස්කොළන්වලට අධිගෘහිත දෙවිවරු, මහා රුක්වලට අධිගෘහිත දෙවිවරු මේ මාළුවා ඇටේ නිසා ඇතිවන මෙන්න මේ අනාගත භය දැකලයි, මාව වටකරගෙන මෙහෙම කිව්වේ. ‘පින්වත් දෙවිඳ, භය වෙන්න එපා! භය වෙන්න එපා! ඔය මාළුවා ඇටේ මොණරෙක් හරි ගිල දමාවි. මුවෙක් හරි ඕක කාල දමාවි. එක්කො ඕක ගින්නෙන් හරි පිච්චලා යාවි. එහෙමත් නැත්නම් කැලේ වැඩකරන උදවිය උදුරල දමාවි. වේයො හරි කාල දමාවි. එක්කො පැළවෙන එකක් නෑ’ කියල. ඒ වුනාට මං දැන් ඒ මාළුවා ඇටේ නිසා බොහෝ කටුක දුක් දොම්නස් විඳිනවා නෙව’ කියලා.

#### ඒවමේව ඛෝ භික්ඛවේ සන්ති ඒකේ සමණබ්‍රාහ්මණා ඒවංවාදිනෝ ඒව දිට්ඨිනෝ: නත්ථි කාමේසු දෝසෝති. තේ කාමේසු පාතව්‍යතං ආපජ්ජන්ති. තේ මෝළිබද්ධාහි පරිබ්බාජිකාහි පරිචාරෙන්ති. තේ ඒවමාහංසු : කිං – සුනාම තේ භොන්තෝ සමණබ්‍රාහ්මණා කාමේසු අනාගතභයං සම්පස්සමානා කාමානං පහානමාහංසු, කාමානං පරිඤ්ඤං පඤ්ඤාපෙන්ති? ‘සුඛෝ ඉමිස්සා පරිබ්බාජිකාය තරුණාය මුදුකාය ලෝමසාය බාහාය සම්ඵස්සෝ’ති. තේ කාමේසු පාතව්‍යතං ආපජ්ජන්ති. තේ කාමේසු පාතව්‍යතං ආපජ්ජිත්වා කායස්ස භේදා පරම්මරණා අපායං දුග්ගතිං විනිපාතං නිරයං උපපජ්ජන්ති. තේ තත්ථ දුක්ඛා තිප්පා කටුකා වේදනා වේදියන්ති. තේ ඒවමාහංසු: ‘ඉදං ඛෝ භොන්තෝ සමණබ්‍රාහ්මණා කාමේසු අනාගතභයං සම්පස්සමානා කාමානං පහානමාහංසු. කාමානං පරිඤ්ඤං පඤ්ඤාපෙන්ති. ඉමේ හි මයං කාමහේතු කාමනිදානා දුක්ඛා තිප්පා කටුකා වේදනා වේදයාමා’ති. ඉදං වුච්චති භික්ඛවේ ධම්මසමාදානං පච්චුප්පන්නසුඛං ආයතිං දුක්ඛවිපාකං.

පින්වත් මහණෙනි, ඔන්න ඔය විදිහට ම යි, මේ විදිහේ අදහස් තියෙන, මේ විදිහේ මතවාද තියෙන ශ්‍රමණ බමුණන් ඉන්නවා. ‘කාම සැප වින්දට කිසි වරදක් නෑ’ කියල. ඊට පස්සෙ ඔවුන් කාම සැපය උදෙසා වරදට පෙළඹෙනවා. ඔවුන් ජටා බැඳි තවුසියන් සමග එකතු වෙලා ඉඳුරන් පිනවනවා. ඔවුන් ඊට පස්සෙ මෙහෙමත් කියනවා. ‘මේ පින්වත් ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන් කාමයන් පිළිබඳ අනාගත භය දකිමින් මේ කාමයන් අත්හරින්න’ කියල මොනව කියනවාද මන්දා? ‘කාමයන් ගැන යථාර්ථය දකින්න’ කියල මොනවට කියනවා ද මන්ද? මේ මෘදු ලොම් ඇති අත්වලින් යුතු යොවුන් තාපසියන්ගේ පහස කොයිතරම් අගේ ද?’ කියල. ඒ ශ්‍රමණ බමුණන් කාමයේ වරදේ බැඳෙනවා. ඔවුන් කාමයේ වරදේ බැඳිල අන්තිමේ දී කය බිඳිල මැරුණට පස්සෙ අපාය, දුගතිය විනිපාත කියන නරකාදියේ උපදිනවා. එහෙදී මහා දරුණු, භයානක දුක් වේදනා විඳින්න පටන්ගන්නවා. එතකොටයි ඔවුන් මෙහෙම කියන්නෙ. ‘අනේ! පින්වත් ශ්‍රමණ බමුණන් මේ අනාගත බිය දැකලයි කාමයන් අත්හරින්න කීවේ. කාමයන්ගේ යථාර්ථය අවබෝධ කරන්න කීවේ. මේ අපට කාමයන් හේතු කරගෙන ම කාමයන් මුල් කරගෙන ම භයානක දුක් වේදනා විඳින්න සිද්ධ වුනා නෙව’ කියල. පින්වත් මහණෙනි, ඔන්න ඕකටයි කියන්නෙ මෙලොව දී සැප ලැබෙන, පරලොව දුක් විපාක ලැබෙන දේවල් සමාදන් වෙනවා කියලා.

#### 4. කතමඤ්ච භික්ඛවේ ධම්මසමාදානං පච්චුප්පන්නදුක්ඛඤ්චේව ආයතිඤ්ච දුක්ඛවිපාකං?

පින්වත් මහණෙනි, මෙලොව දී ත් දුක් විඳින, පරලොව දී ත් දුක් විපාක ලැබෙන දේවල්වල සමාදන් වෙනවා කියන්නෙ මොකක් ද?

#### ඉධ භික්ඛවේ ඒකච්චෝ අචේලකෝ හෝති මුත්තාචාරෝ හත්ථාවලේඛනෝ. න ඒහිභදන්තිකෝ, න තිට්ඨභදන්තිකෝ, න අභිහටං, න උද්දිස්සකටං, න නිමන්තණං සාදියති. සෝ න කුම්භිමුඛා පතිගණ්හාති, න චලෝපිමුඛා පතිගණ්හාති, න ඒළකමන්තරං න දණ්ඩමන්තරං න මුසලමන්තරං න ද්වින්නං භුඤ්ජමානානං, න ගබ්භිනියා න පායමානාය, න පුරිසන්තරගතාය, න සංකිත්තීසු, න යත්ථ සා උපට්ඨිතෝ හෝති, න යත්ථ මක්ඛිකා සණ්ඩසණ්ඩචාරිණී, න මච්ඡං න මංසං. න සුරං න මේරයං න ථුසෝදකං පිබති.

පින්වත් මහණෙනි, ඇතැම් පුද්ගලයෙක් ඉන්නවා. ඔහුට වස්ත්‍ර නෑ. ආචාර ධර්ම අත්හැරලා ඉන්නෙ. කෑම කාලා අත ලෙවකනවා. ආහාර ටිකක් ලබාගන්න ගියා ම ‘ස්වාමීනී වඩින්න’ කිව්වා ම එන්නෙ නෑ. ‘ස්වාමීනී ඔහොම ඉන්න’ කිව්වා ම ඉන්නෙ නෑ. ගෙනත් දීපු දානෙ ගන්නෙ නෑ. තමන් උදෙසා ම කළ දානෙ ගන්නෙ නෑ. බත් හැළියෙ කට ළඟින් දෙන දානෙ ගන්නෙ නෑ. කළේ කට ළඟින් දෙන දේවල් පිළිගන්නෙ නෑ. එළිපත්තෙ ඉඳල දෙන දේ පිළිගන්නෙ නෑ. දඬු වැට අතරින් දෙන දානය පිළිගන්නෙ නෑ. මෝල් ගස් අතර සිට දෙන දානය පිළිගන්නෙ නෑ. දෙන්නෙක් අනුභව කරන කොට දෙන දානය පිළිගන්නෙ නෑ. ගැබිණි මවක් දෙන දානය පිළිගන්නෙ නෑ. දරුවන්ට කිරි දෙන මවක් දෙන දානය පිළිගන්නෙ නෑ. පුරුෂයන් ළඟට ගිය ස්ත්‍රිය දෙන දානය පිළිගන්නෙ නෑ. සම්මාදම් කරල දෙන දානය පිළිගන්නෙ නෑ. යම් තැනක බල්ලෙක් හිටියොත් ඌට නොදී දෙන දානය පිළිගන්නෙ නෑ. මැස්සො කැටි ගැහිල ඉන්න තැන දෙන ආහාර පිළිගන්නෙ නෑ. මාළු පිළිගන්නෙ නෑ. මස් පිළිගන්නෙ නෑ. මත්පැන් පිළිගන්නෙ නෑ. ලෝණසෝවීරක කියන මත්පානය බොන්නෙ නෑ.

#### සෝ ඒකාගාරිකෝ වා හෝති ඒකාලෝපිකෝ, ද්වාගාරිකෝ වා හෝති ද්වාලෝපිකෝ, ….(පෙ)…. සත්තාගාරිකෝ වා හෝති සත්තාලෝපිකෝ. ඒකිස්සාපි දත්තියා යාපේති, ද්වීහිපි දත්තීහි යාපේති ….(පෙ)…. සත්තහිපි දත්තීහි යාපේති. ඒකාහිකම්පි ආහාරං ආහාරේති, ද්වාහිකම්පි ආහාරං ආහාරේති, …(පෙ)…. සත්තාහිකම්පි ආහාරං ආහාරේති. ඉති ඒවරූපං අද්ධමාසිකම්පි පරියායභත්තභෝජනානුයෝගමනුයුත්තෝ විහරති.

ඔහු එක ගේකින් ලැබෙන බත් පිඬුවකින් යැපෙනවා. ගෙවල් දෙකකින් ලැබෙන බත් පිඬු දෙකකින් යැපෙනවා ….(පෙ)…. ගෙවල් හතකින් ලැබෙන බත් පිඬු හතකින් යැපෙනවා ….(පෙ)…. එක බත් හැන්දකින් යැපෙනවා. බත් හැඳි දෙකකින් යැපෙනවා ….(පෙ)…. බත් හැදි හතකින් යැපෙනවා. දවසක් ඇර දවසක් ආහාර ගන්නවා. දවස් දෙකක් ඇර ආහාර ගන්නවා ….(පෙ)…. දවස් හතක් ඇර ආහාර ගන්නවා. මේ විදිහට සති දෙකට ම එක වේලක් ආහාර ගන්නවා. මේ විදිහට දින සීමා කරගෙන ආහාර ගන්නවා.

#### සෝ සාකභක්ඛෝ වා හෝති සාමාකභක්ඛෝ වා හෝති නීවාරභක්ඛෝ වා හෝති දද්දුලභක්ඛෝ වා හෝති හටභක්ඛෝ වා හෝති, කණභක්ඛෝ වා හෝති ආචාමභක්ඛෝ වා හෝති පිඤ්ඤාකභක්ඛෝ වා හෝති තිණභක්ඛෝ වා හෝති ගෝමයභක්ඛෝ වා හෝති. වනමූලඵලාහාරෝ වා යාපේති පවත්තඵලභෝජී.

ඔහු අමු කොළ විතරක් ආහාරයට ගන්නවා. තණහාල් විතරක් අනුභව කරනවා. හාල් විතරක් අනුභව කරනවා. ගස් පොතුවල කහට විතරක් අනුභව කරනවා. ගස්වල ලාටු විතරක් අනුභව කරනවා. සුණුසහල් විතරක් අනුභව කරනවා. බත් ඉව්වහම හැදෙන පෙණ විතරක් අනුභව කරනවා. තල ඇට විතරක් අනුභව කරනවා. තණ කොළ විතරක් අනුභව කරනවා. ගොම විතරක් අනුභව කරනවා. ගස්වල මුල් විතරක් අනුභව කරනවා. ගෙඩි විතරක් අනුභව කරනවා. ගස් මුලට වැටිච්ච ගෙඩි විතරක් අනුභව කරනවා.

#### සෝ සාණානිපි ධාරේති මසාණානිපි ධාරේති ඡවදුස්සානිපි ධාරේති පංසුකූලානිපි ධාරේති තිරීටානිපි ධාරේති අජිනානිපි ධාරේති අජිනක්ඛිපම්පි ධාරේති කුසචීරම්පි ධාරේති වාකචීරම්පි ධාරේති ඵලකචීරම්පි ධාරේති කේසකම්බලම්පි ධාරේති වාළකම්බලම්පි ධාරේති උලූකපක්ඛම්පි ධාරේති. කේසමස්සුලෝචකෝපි හෝති කේසමස්සුලෝචනානුයෝගමනුයුත්තෝ. උබ්භට්ඨකෝපි හෝති ආසනපටික්ඛිත්තෝ. උක්කුටිකෝපි හෝති උක්කුටිකප්පධානානුයෝගමනුයුත්තෝ, කණ්ටකාපස්සයිකෝපි හෝති කණ්ටකාපස්සයේ සෙය්‍යං කප්පේති. සායතතියකම්පි උදකෝරෝහණානුයෝගමනුයුත්තෝ විහරති.

ඔහු හණවැහැරි විතරක් පොරෝනවා. නොයෙක් නූල්වලින් වියපු රෙදිත් පොරෝනවා. මිනී ඔතාපු රෙදිත් පොරෝනවා. ගස්වල පොතුවලින් හදපු රෙදිත් පොරෝනවා. අඳුන් දිවියන්ගේ සමත් පොරෝනවා. අඳුන් මුවාගේ සමත් පොරෝනවා. කුස තණවලින් හදපු ගෝනිත් පොරෝනවා. එළුවන්ගේ සමත් පොරෝනවා. කෙස්වලින් හදපු කබායත් පොරෝනවා. අස් ලොම්වලින් හදපු කබායත් පොරෝනවා. කෙස් රැවුල් උදුරනවා. ආසනවල වාඩි වීම ප්‍රතික්ෂේප කරනවා. උඩුබැල්ලෙන් ඉන්නවා. උක්කුටිකයෙන් ඉන්නවා. කටු ගහපු ලෑලිවල සක්මන් කරනවා. කටු ගහපු ලෑලි උඩ හාන්සි වෙනවා. දවසට තුන් වතාවක් වතුරෙ ගිලිල තපස් රකිනවා.

#### ඉති ඒවරූපං අනේකවිහිතං කායස්ස ආතාපනපරිතාපනානුයෝගමනුයුත්තෝ විහරති. සෝ කායස්ස භේදා පරම්මරණං අපායං දුග්ගතිං විනිපාතං නිරයං උපපජ්ජති. ඉදං වුච්චති භික්ඛවේ ධම්මසමාදානං පච්චුප්පන්නදුක්ඛඤ්චේව ආයතිඤ්ච දුක්ඛවිපාකං.

ඉතින් ඔය විදිහට නොයෙක් ආකාරයෙන් ශරීරය බලවත්ව තැලෙන, පොඩි වෙන, දැවෙන, තැවෙන විදිහට තපස් රකිනවා. අන්තිමේදී කය බිඳිල මළාට පස්සෙ අපාය, දුගතිය, විනිපාත කියන නරකාදියෙ උපදිනවා. පින්වත් මහණෙනි, ඔන්න ඕකටයි කියන්නෙ මෙලොවත් දුක් විඳින, පරලොවත් දුක් විපාක ලැබෙන දේවල් සමාදන් වෙනවා කියල.

#### 6. කතමඤ්ච භික්ඛවේ ධම්මසමාදානං පච්චුප්පන්නදුක්ඛං ආයතිං සුඛවිපාකං?

පින්වත් මහණෙනි, මෙලොව දී දුක් විඳින නමුත් පරලොවදී සැප විපාක ලැබෙන දේවල්වල සමාදන් වීම කියන්නෙ මොකක්ද?

#### ඉධ භික්ඛවේ ඒකච්චෝ පකතියා තිබ්බරාගජාතිකෝ හෝති. සෝ අභික්ඛණං රාගජං දුක්ඛං දෝමනස්සං පටිසංවේදේති. පකතියා තිබ්බදෝසජාතිකෝ හෝති, සෝ අභික්ඛණං දෝසජං දුක්ඛං දෝමනස්සං පටිසංවේදේති. පකතියා තිබ්බමෝහජාතිකෝ හෝති, සෝ අභික්ඛණං මෝහජං දුක්ඛං දෝමනස්සං පටිසංවේදේති. සෝ සහාපි දුක්බේන සහාපි දෝමනස්සේන අස්සුමුඛෝ රුදමානෝ පරිපුණ්ණං පරිසුද්ධං බ්‍රහ්මචරියං චරති. සෝ කායස්ස භේදා පරම්මරණං සුගතිං සග්ගං ලෝකං උපපජ්ජති. ඉදං වුච්චති භික්ඛවේ ධම්මසමාදානං පච්චුප්පන්නදුක්ඛං ආයතිං සුඛවිපාකං.

පින්වත් මහණෙනි, ස්වභාවයෙන් ම තියුණු රාගය තියෙන කෙනෙක් ඉන්නවා. ඔහු නිතර ම රාගය නිසා හැදෙන නොයෙක් දුක් දොම්නස් විඳිනවා. ඒ වගේම ස්වභාවයෙන් ම තියුණු ද්වේෂය තියෙන කෙනෙක් ඉන්නවා. ඔහු නිතර ම ද්වේෂය නිසා හැදෙන දුක් දොම්නස් විඳිනවා. ඒ වගේම ස්වභාවයෙන් ම තියුණු මෝහය තියෙන කෙනෙක් ඉන්නවා. ඔහු නිතර ම මෝහය නිසා හටගත්තු දුක් දොම්නස් විඳිනවා. නමුත් ඔහු දුක් දොම්නස් විඳ විඳ ම, ඒ රාග, ද්වේෂ, මෝහ ප්‍රහාණය කිරීම පිණිස කඳුළු පිරුණු මුහුණින් හඬ හඬා ම පරිපූර්ණ වූ පිරිසිදු වූ නිවන් මග හැසිරෙනවා. ඔහු කය බිඳී මළාට පස්සෙ සැප තියෙන සුගති ලෝකයේ උපදිනවා. පින්වත් මහණෙනි, ඔන්න ඕකට තමයි, මෙලොව දුක් විඳින නමුත් පරලොව සැප විපාක ලැබෙන දේවල් සමාදන් වෙනවා කියල කියන්නෙ.

#### 7. කතමඤ්ච භික්ඛවේ ධම්මසමාදානං පච්චුප්පන්නසුඛඤ්චේව ආයතිඤ්ච සුඛවිපාකං?

පින්වත් මහණෙනි, මෙලොවත් සැප විඳින, පරලොවත් සැප විපාක ඇති දේවල් සමාදන් වෙනවා කියන්නෙ මොකක්ද?

#### ඉධ භික්ඛවේ ඒකච්චෝ පකතියා න තිබ්බරාගජාතිකෝ හෝති, සෝ න අභික්ඛණං රාගජං දුක්ඛං දෝමනස්සං පටිසංවේදේති. පකතියා න තිබ්බදෝසජාතිකෝ හෝති, සෝ න අභික්ඛණං දෝසජං දුක්ඛං දෝමනස්සං පටිසංවේදේති. පකතියා න තිබ්බමෝහජාතිකෝ හෝති, සෝ න අභික්ඛණං මෝහජං දුක්ඛං දෝමනස්සං පටිසංවේදේති.

පින්වත් මහණෙනි, ඇතැම් කෙනෙක් ස්වභාවයෙන් ම තියුණු රාගයෙන් යුක්ත නෑ. ඔහු නිතර රාගයෙන් හටගත් දුක් දොම්නස් විඳින්නෙත් නෑ. ස්වභාවයෙන් ම තියුණු ද්වේෂ ඇත්තෙත් නෑ. ඔහු නිතර ද්වේෂයෙන් හටගත් දුක් දොම්නස් විඳින්නෙත් නෑ. ඔහු ස්වභාවයෙන් ම තියුණු මෝහය තියෙන කෙනෙකුත් නොවෙයි. ඔහු නිතර ම මෝහයෙන් හටගත් දුක් දොම්නස් විඳින්නෙත් නෑ.

#### සෝ විවිච්චේව කාමේහි විවිච්ච අකුසලේහි ධම්මේහි සවිතක්කං සවිචාරං විවේකජං පීතිසුඛං පඨමං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති. විතක්කවිචාරානං වූපසමා අජ්ඣත්තං සම්පසාදනං චේතසෝ ඒකෝදිභාවං අවිතක්කං අවිචාරං සමාධිජං පීතිසුඛං දුතියං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති. පිතියාච විරාගා උපෙක්ඛකෝ ච විහරති සතෝ ච සම්පජානෝ, සුඛඤ්ච කායේන පටිසංවේදේති යං තං අරියා ආචික්ඛන්ති ‘උපෙක්ඛකෝ සතිමා සුඛවිහාරී’ති තතියං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති. සුඛස්ස ච පහානා දුක්ඛස්ස ච පහානා පුබ්බේව සෝමනස්ස දෝමනස්සානං අත්ථංගමා අදුක්ඛං අසුඛං උපෙක්ඛා සතිපාරිසුද්ධිං චතුත්ථං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති. සෝ කායස්ස භේදා පරම්මරණා සුගතිං සග්ගං ලෝකං උපපජ්ජති. ඉදං වුච්චති භික්ඛවේ ධම්මසමාදානං පච්චුප්පන්නසුඛඤ්චේව ආයතිඤ්ච සුඛවිපාකං.

ඔහු කාමයෙන් වෙන්ව අකුසල්වලින් වෙන්ව විතර්ක විචාර සහිත විවේකයෙන් හටගත් ප්‍රීති සැපය තියෙන පළවෙනි ධ්‍යානය ලබාගෙන වාසය කරනවා. විතර්ක විචාර සංසිඳවලා, තමා තුළ ප්‍රසන්න භාවය ඇතිකරගෙන සිතේ එකඟකම බලවත් කරගෙන, විතර්ක විචාර නැති සමාධියෙන් හටගත් ප්‍රීති සැපය තියෙන දෙවෙනි ධ්‍යානයත් ලබාගෙන වාසය කරනවා. ප්‍රීතියට ඇලෙන්නෙත් නැතුව, උපේක්ෂාවෙන් ඉන්නවා. සිහියෙන්, නුවණින්, යුක්තව කයෙන් සැපයකුත් විඳිනවා. ආර්යයන් වහන්සේලා ඒකට කියන්නෙ උපේක්ෂා සහගතව සිහියෙන් යුතුව සනීපෙට ඉන්නවා කියලයි. අන්න ඒ තුන්වෙනි ධ්‍යානයත් ලබාගෙන වාසය කරනවා. සැපත් නැතිකරල, දුකත් නැතිකරල, කලින් ම මානසික සැප දුක් අත්හැරලා, දුක් රහිත, සැප රහිත, පිරිසිදු උපේක්ෂාවත්, සිහියත් ඇති හතරවෙනි ධ්‍යානයත් ලබාගෙන වාසය කරනවා. ඔහු කය බිඳිල මැරුණට පස්සෙ සැප ඇති සුගති ලෝකෙ උපදිනවා. පින්වත් මහණෙනි, ඔන්න ඕකට යි කියන්නෙ මේ ජීවිතේ දී ත් සැප තියෙන, පරලොව දී ත් සැප විපාක ලැබෙන දේවල් සමාදන් වෙනවා කියල.

#### ඉමානි ඛෝ භික්ඛවේ චත්තාරි ධම්මසමාදානානීති.

පින්වත් මහණෙනි, මේවට තමයි යහපත අයහපත සමාදන් වීම් හතර කියල කියන්නෙ.

#### ඉදමවෝච භගවා. අත්තමනා තේ භික්ඛූ භගවතෝ භාසිතං අභිනන්දුන්ති.

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළා. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාළ මේ දෙසුම ගැන ඒ භික්ෂූන් වහන්සේලා ගොඩක් සතුටු වුනා. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාළ මේ දෙසුම සාදු නාද නංවමින් සතුටින් පිළිගත්තා.

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

#### චූළධම්මසමාදානසුත්තං පඤ්චමං.

යහපත අයහපත සමාදන් වීම ගැන වදාළ කුඩා දෙසුම නිමා විය.

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/mn1_1-5-5/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M