« »

# ඛුද්දක නිකාය

# ථේර ගාථා

## 2.2.2. ජෝතිදාසත්ථේරගාථා

### 2.2.2. ජෝතිදාස තෙරුන්ගේ ගාථා

#### 143. යේ ඛෝ තේ වේඝමිස්සේන නානත්ථේන ච කම්මුනා
මනුස්සේ උපරුන්ධන්ති ඵරුසූපක්කමා ජනා
තේපි තත්ථේව කීරන්ති නහි කම්මං පනස්සති

143. ඔළුවට පහර දීලා, නොයෙක් විදිහට වද දීලා, මහා දරුණු විදිහට වද දීලා මිනිසුන්ව මරණ උදවිය ඉන්නවා. හැබැයි ඒ ගොල්ලන්වමයි, ඒ දුක්වලට ආයෙත් ඇද වැටෙන්නෙ. කර්මය නම් විපාක නොදී නැති වෙන්නෙ නෑ.

#### 144. යං කරෝති නරෝ කම්මං කල්‍යාණං යදි පාපකං
තස්ස තස්සේව දායාදෝ යං යං කම්මං පකුබ්බතී’ති.

144. ඉතින් මනුස්සයෙක් හොඳ කර්මයක් හෝ පාප කර්මයක් හෝ කරන කොට ඒ ඒ විදිහටයි කර්ම රැස් වෙන්නෙ. ඒ ඒ කර්ම තමයි එයාට දෑවැද්ද වශයෙන් තියෙන්නෙ.

#### ඉත්ථං සුදං ආයස්මා ජෝතිදාසෝ ථේරෝ ගාථායෝ අභාසිත්ථා’ති.

මෙය වනාහී ආයුෂ්මත් ජෝතිදාස නම් රහත් මුනිඳුන් වදාළ ගාථාවන්ය.

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/kn5_2-2-2/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M