« »

# දීඝ නිකාය

# මහා වග්ගෝ

## 5. ජනවසභ සුත්තං

### 5. ජනවසභ දෙවියන් ගැන වදාළ දෙසුම

#### 1. ඒවං මේ සුතං: ඒකං සමයං භගවා නාතිකේ විහරති ගිඤ්ජකාවසථේ. තේන ඛෝ පන සමයේන භගවා පරිතෝ පරිතෝ ජනපදේසු පරිචාරකේ අබ්භතීතේ කාලකතේ උපපත්තීසු බ්‍යාකරෝති කාසිකෝසලේසු වජ්ජිමල්ලේසු චේතිවංසේසු කුරුපඤ්චාලේසු මච්ඡසූරසේනේසු අසු අමුත්‍ර උපපන්නෝ අසු අමුත්‍ර උපපන්නෝ’ති. පරෝපඤ්ඤාසං නාතිකියා පරිචාරකා අබ්භතීතා කාලකතා පඤ්චන්නං ඕරම්භාගියානං සඤ්ඤෝජනානං පරික්ඛයා ඕපපාතිකා තත්ථ පරිනිබ්බායිනෝ අනාවත්තිධම්මා තස්මා ලෝකා. සාධිකා නවුති නාතිකියා පරිචාරකා අබ්භතීතා කාලකතා තිණ්ණං සඤ්ඤෝජනානං පරික්ඛයා රාගදෝසමෝහානං තනුත්තා සකදාගාමිනෝ සකිදේව ඉමං ලෝකං ආගන්ත්වා දුක්ඛස්සන්තං කරිස්සන්ති සාතිරේකානි පඤ්චසතානි නාතිකියා පරිචාරකා අබ්භතීතා කාලකතා තිණ්ණං සඤ්ඤෝජනානං පරික්ඛයා සෝතාපන්නා අවිනිපාතධම්මා නියතා සම්බෝධිපරායණා’ති.

මා විසින් මෙසේ අසන ලදී.

එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ නාදිකා ගමෙහි ගඩොලින් කළ ගෘහයෙහි වැඩවසන සේක. එසමයෙහි කාසි, කෝසල, වජ්ජි, මල්ල, චේති, වත්ස, කුරු, පංචාල, මච්ඡ, සූරසේන යන අවට හාත්පස පිහිටි ජනපදවල කලින් සිට කලුරිය කළ උපාසකයන්ගේ උපත් පිළිබඳ ව ‘අසවලා අසවල් තැන උපන්නේ ය. අසවලා අසවල් තැන උපන්නේ ය’ යි.

එනම් නාදිකාවෙහි මෑත භාගයෙහි සිටි පනහකට වැඩි උපාසකවරු ඕරම්භාගීය සංයෝජන පස ක්ෂය කිරීමෙන් සුද්ධාවාස බඹලොවෙහි ඕපපාතික ව ඉපිද, ඒ ලොවින් මෙලොවට හැරී නොඑනසුළු ව, එහි ම පිරිනිවන්පාන සුළු ව කලුරිය කළාහු ය.

නාදිකාවෙහි මෑත භාගයෙහි සිටි අනූවකට වැඩි උපාසකවරු සංයෝජන තුනක් ක්ෂය කිරීමෙන්, රාග ද්වේෂ මෝහයන්ගේ තුනී වීමෙන්, එක් වරක් පමණක් මෙලොවට පැමිණ දුක් අවසන් කරන්නාහු නම්, එසේ සකදාගාමී ව කලුරිය කළාහු ය.

නාදිකාවෙහි මෑත භාගයෙහි සිටි පන්සියයකට වැඩි උපාසකවරු සංයෝජන තුනක් ක්ෂය කිරීමෙන් සෝතාපන්න ව, සතර අපායට නොවැටෙන සුළු ව, නියත වශයෙන් ම නිවන පිහිට කොට කලුරිය කළාහු ය’ යි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පරලොව ගතිය පිළිබඳ ව වදාරණ සේක.

#### 2. අස්සෝසුං ඛෝ නාතිකියා පරිචාරකා: භගවා කිර පරිතෝ පරිතෝ ජනපදේසු පරිචාරකේ අබ්භතීතේ කාලකතේ උපපත්තීසු බ්‍යාකරෝති කාසිකෝසලේසු වජ්ජිමල්ලේසු චේතිවංසේසු කුරුපඤ්චාලේසු මච්ඡසූරසේනේසු අසු අමුත්‍ර උපපන්නෝ අසු අමුත්‍ර උපපන්නෝ’ති. පරෝපඤ්ඤාසං නාතිකියා පරිචාරකා අබ්භතීතා කාලකතා පඤ්චන්නං ඕරම්භාගියානං සඤ්ඤෝජනානං පරික්ඛයා ඕපපාතිකා තත්ථ පරිනිබ්බායිනෝ අනාවත්තිධම්මා තස්මා ලෝකා. සාධිකා නවුති නාතිකියා පරිචාරකා අබ්භතීතා කාලකතා තිණ්ණං සඤ්ඤෝජනානං පරික්ඛයා රාගදෝසමෝහානං තනුත්තා සකදාගාමිනෝ සකිදේව ඉමං ලෝකං ආගන්ත්වා දුක්ඛස්සන්තං කරිස්සන්ති. සාතිරේකානි පඤ්චසතානි නාතිකියා පරිචාරකා අබ්භතීතා කාලකතා තිණ්ණං සඤ්ඤෝජනානං පරික්ඛයා සෝතාපන්නා අවිනිපාතධම්මා නියතා සම්බෝධිපරායණා’ති. තේන ච නාතිකියා පරිචාරකා අත්තමනා අහේසුං පමුදිතා පීතිසෝමනස්සජාතා භගවතෝ පඤ්හවෙය්‍යාකරණං සුත්වා.

නාදිකාවැසි උපාසකවරුන්ට මෙය අසන්නට ලැබුණේ ය. “කාසි, කෝසල, වජ්ජි, මල්ල, චේති, වත්ස, කුරු, පංචාල, මච්ඡ, සූරසේන යන අවට හාත්පස පිහිටි ජනපදවල කලින් සිට කලුරිය කළ උපාසකයන්ගේ උපත් පිළිබඳ ව ‘අසවලා අසවල් තැන උපන්නේ ය. අසවලා අසවල් තැන උපන්නේ ය’ යි.

එනම් නාදිකාවෙහි මෑත භාගයෙහි සිටි පනහකට වැඩි උපාසකවරු ඕරම්භාගීය සංයෝජන පස ක්ෂය කිරීමෙන් සුද්ධාවාස බඹලොවෙහි ඕපපාතික ව ඉපිද, ඒ ලොවින් මෙලොවට හැරී නොඑනසුළු ව, එහි ම පිරිනිවන්පාන සුළු ව කලුරිය කළාහු ය.

නාදිකාවෙහි මෑත භාගයෙහි සිටි අනූවකට වැඩි උපාසකවරු සංයෝජන තුනක් ක්ෂය කිරීමෙන්, රාග ද්වේෂ මෝහයන්ගේ තුනී වීමෙන්, එක් වරක් පමණක් මෙලොවට පැමිණ දුක් අවසන් කරන්නාහු නම්, එසේ සකදාගාමී ව කලුරිය කළාහු ය.

නාදිකාවෙහි මෑත භාගයෙහි සිටි පන්සියයකට වැඩි උපාසකවරු සංයෝජන තුනක් ක්ෂය කිරීමෙන් සෝතාපන්න ව, සතර අපායට නොවැටෙන සුළු ව, නියත වශයෙන් ම නිවන පිහිට කොට කලුරිය කළාහු ය’ යි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පරලොව ගතිය පිළිබඳ ව වදාරණ සේක” යි. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ (ඒ මියගිය අයගේ පරලොව උපත පිළිබඳ ව ඇසූ) ප්‍රශ්නයන්ට මෙසේ දුන් පිළිතුරු අසා ඒ හේතුවෙන් නාදිකාවැසි උපාසකවරු සතුටු සිත් ඇති ව, ප්‍රමුදිත ව, ප්‍රීති සොම්නසට පත්වූවාහු ය.

#### 3. අස්සෝසි ඛෝ ආයස්මා ආනන්දෝ: භගවා කිර පරිතෝ පරිතෝ ජනපදේසු පරිචාරකේ අබ්භතීතේ කාලකතේ උපපත්තීසු බ්‍යාකරෝති කාසිකෝසලේසු වජ්ජිමල්ලේසු චේතිවංසේසු කුරුපඤ්චාලේසු මච්ඡසූරසේනේසු අසු අමුත්‍ර උපපන්නෝ අසු අමුත්‍ර උපපන්නෝ’ති. පරෝපඤ්ඤාසනාතිකියා පරිචාරකා අබ්භතීතා කාලකතා පඤ්චන්නං ඕරම්භාගියානං සඤ්ඤෝජනානං පරික්ඛයා ඕපපාතිකා තත්ථ පරිනිබ්බායිනෝ අනාවත්තිධම්මා තස්මා ලෝකා. සාධිකා නවුති නාතිකියෝ පරිචාරකා අබ්භතීතා කාලකතා තිණ්ණං සඤ්ඤෝජනානං පරික්ඛයා රාගදෝසමෝහානං තනුත්තා සකදාගාමිනෝ සකිදේව ඉමං ලෝකං ආගන්ත්වා දුක්ඛස්සන්තං කරිස්සන්ති සාතිරේකානි පඤ්චසතානි නාතිකියා පරිචාරකා අබ්භතීතා කාලකතා තිණ්ණං සඤ්ඤෝජනානං පරික්ඛයා සෝතාපන්නා අවිනිපාතධම්මා නියතා සම්බෝධිපරායණා’ති. තේන ච නාතිකියා පරිචාරකා අත්තමනා අහේසුං පමුදිතා පීතිසෝමනස්සජාතා භගවතෝ පඤ්හවෙය්‍යාකරණං සුත්වා’ති.

ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් වහන්සේ ත් මෙකරුණ ඇසූහ. “කාසි, කෝසල, වජ්ජි, මල්ල, චේති, වත්ස, කුරු, පංචාල, මච්ඡ, සූරසේන යන අවට හාත්පස පිහිටි ජනපදවල කලින් සිට කලුරිය කළ උපාසකයන්ගේ උපත් පිළිබඳ ව ‘අසවලා අසවල් තැන උපන්නේ ය. අසවලා අසවල් තැන උපන්නේ ය’ යි.

එනම් නාදිකාවෙහි මෑත භාගයෙහි සිටි පනහකට වැඩි උපාසකවරු ඕරම්භාගීය සංයෝජන පස ක්ෂය කිරීමෙන් සුද්ධාවාස බඹලොවෙහි ඕපපාතික ව ඉපිද, ඒ ලොවින් මෙලොවට හැරී නොඑනසුළු ව, එහි ම පිරිනිවන්පාන සුළු ව කලුරිය කළාහු ය.

නාදිකාවෙහි මෑත භාගයෙහි සිටි අනූවකට වැඩි උපාසකවරු සංයෝජන තුනක් ක්ෂය කිරීමෙන්, රාග ද්වේෂ මෝහයන්ගේ තුනී වීමෙන්, එක් වරක් පමණක් මෙලොවට පැමිණ දුක් අවසන් කරන්නාහු නම්, එසේ සකදාගාමී ව කළුරිය කළාහු ය.

නාදිකාවෙහි මෑත භාගයෙහි සිටි පන්සියයකට වැඩි උපාසකවරු සංයෝජන තුනක් ක්ෂය කිරීමෙන් සෝතාපන්න ව, සතර අපායට නොවැටෙන සුළු ව, නියත වශයෙන් ම නිවන පිහිට කොට කලුරිය කළාහු ය’ යි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පරලොව ගතිය පිළිබඳ ව වදාරණ සේක” යි. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ (ඒ මියගිය අයගේ පරලොව උපත පිළිබඳ ව ඇසූ) ප්‍රශ්නයන්ට මෙසේ දුන් පිළිතුරු අසා ඒ හේතුවෙන් නාදිකාවැසි උපාසකවරු සතුටු සිත් ඇති ව, ප්‍රමුදිත ව, ප්‍රීති සොම්නසට පත්වූවාහු ය” යි.

#### [ ආනන්ද පරිකථා ]

#### 4. අථ ඛෝ ආයස්මතෝ ආනන්දස්ස ඒතදහෝසි: ඉමේ ඛෝ පනාපි අහේසුං මාගධකා පරිචාරකා බහූ චේව රත්තඤ්ඤූ ච අබ්භතීතා කාලකතා. සුඤ්ඤා මඤ්ඤේ අංගමගධා අංගමාගධකේහි පරිචාරකේහි අබ්භතීතේහි කාලකතේහි. තේ ඛෝ පනාපි අහේසුං බුද්ධේ පසන්නා ධම්මේ පසන්නා සංඝේ පසන්නා සීලේසු පරිපූරකාරිනෝ තේ අබ්භතීතා කාලකතා භගවතා අබ්‍යාකතා. තේසම්පස්ස සාධු වෙය්‍යාකරණං. බහුජනෝ පසීදෙය්‍ය තතෝ ගච්ඡෙය්‍ය සුගතිං. අයං ඛෝ පනාපි අහෝසි රාජා මාගධෝ සේනියෝ බිම්බිසාරෝ ධම්මිකෝ ධම්මරාජා හිතෝ බ්‍රාහ්මණගහපතිකානං නේගමානඤ්චේව ජානපදානඤ්ච. අපිස්සුදං මනුස්සා කිත්තයමානරූපා විහරන්ති ‘ඒවං නෝ සෝ ධම්මිකෝ ධම්මරාජා සුඛාපෙත්වා කාලකතෝ ඒවං මයං තස්ස ධම්මිකස්ස ධම්මරඤ්ඤෝ විජිතේ ඵාසු විහරිම්හා’ති. සෝ ඛෝ පනාපි අහෝසි බුද්ධේ පසන්නෝ ධම්මේ පසන්නෝ සංඝේ පසන්නෝ සීලේසු පරිපූරකාරී. අපිස්සුදං මනුස්සා ඒවමාහංසු ‘යාව මරණකාලාපි රාජා මාගධෝ සේනියෝ බිම්බිසාරෝ භගවන්තං කිත්තයමානරූපෝ කාලකතෝ’ති. සෝ අබ්භතීතෝ කාලකතෝ භගවතා අබ්‍යාකතෝ. තස්ස පස්ස සාධු වෙය්‍යාකරණං. බහුජනෝ පසීදෙය්‍ය තතෝ ගච්ඡෙය්‍ය සුගතිං. භගවතෝ ඛෝ පන සම්බෝධි මගධේසු. යත්ථ ඛෝ භගවතෝ සම්බෝධි මගධේසු කථං තත්ථ භගවා මාගධකේ පරිචාරකේ අබ්භතීතේ කාලකතේ උපපත්තීසු න බ්‍යාකරෙය්‍ය? භගවා චේව ඛෝ පන මාගධකේ පරිචාරකේ අබ්භතීතේ කාලකතේ උපපත්තීසු න බ්‍යාකරෙය්‍ය දීනමනා තේනස්සු මාගධකා පරිචාරකා. යේන ඛෝ පනස්සු දීනමනා මාගධකා පරිචාරකා කථං තේ භගවා න බ්‍යාකරෙය්‍යාති.

එකල්හී ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් වහන්සේට මේ අදහස ඇතිවූයේ ය.

‘මෑත භාගයෙහි මගධයෙහි සිටි බොහෝ කල් උපාසක ව සිටි, මේ බොහෝ උපාසකවරු ත් කලුරිය කළාහු ය. මෑත භාගයෙහි අංග මගධ ජනපදයන්හි සිටි උපාසකවරු ත් කලුරිය කළ කල්හී අංග මගධ ජනපදයන් හිස්වූවාක් මෙන් වැටහෙයි. ඒ උපාසකවරු ත් බුදුරජුන් කෙරෙහි පහන් ව, ධර්මය කෙරෙහි පහන් ව, සංඝයා කෙරෙහි පහන් ව සිටියාහු ය. සිල් පුරමින් සිටියාහු ය. කලින් සිට මියගිය ඔවුහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් පරලොව ගති පිළිබඳ ව තොරතුරු නොවදාරණ ලද්දාහු ය. ඔවුන්ගේ පරලොව ගතිය කෙසේ ද? යන ප්‍රශ්නයට ත් පිළිතුරු වදාරණ සේක් නම් ඉතා යහපති. එය අසා බොහෝ ජනයා පහදිනු ඇත්තේ ය. ඒ හේතුවෙන් සුගතියෙහි උපදිනු ඇත්තේ ය.

මේ සේනිය බිම්බිසාර මගධ රජු වනාහී ධාර්මික ව බ්‍රාහ්මණ ගෘහපතීන්ට ත්, නියම්ගම් වැසියන්ට ත්, ජනපද වාසීන්ට ත් හිතවත් ව සිටි ධාර්මික රජෙකි. තවම ත් මිනිස්සු ගුණ කියන සුළු ව වාසය කරති. ‘භවත්නි, ඒ ධාර්මික වූ දැහැමි රජු මෙසේ අප සුවපත් කරවා කලුරිය කළේ ය. මෙසේ අපි ඒ ධාර්මික වූ දැහැමි රජුගේ විජිතයෙහි පහසුවෙන් වාසය කළෙමු’ යි යනුවෙනි. ඒ රජු ත් වනාහී බුදුරජුන් කෙරෙහි පැහැදී, ධර්මය කෙරෙහි පැහැදී, සංඝයා කෙරෙහි පැහැදී, සිල් පුරමින් සිටියේ ය. මිනිස්සු මෙසේ ත් පැවසූහ. ‘මරණාවස්ථාව තෙක් ම සේනිය බිම්බිසාර මගධ රජු භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ගුණ වර්ණනා කරමින් කලුරිය කළේ ය’ යි යනුවෙනි. මගධයෙහි මෑත භාගයෙහි සිටි ඔහු කලුරිය කළේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඔහුගේ පරලොව ගතිය පිළිබඳ තොරතුරු නොවදාරණ ලද්දේ ය. ඔහුගේ පරලොව ගතිය පිළිබඳ ව තොරතුරු වදාරණ සේක් නම් මැනවි. එය අසා බොහෝ දෙනා පහදිනු ඇත්තේ ය. ඒ හේතුවෙන් සුගතියට යනු ඇත්තේ ය. ඇරත් භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ අභිසම්බෝධිය වූයේ මගධ ජනපදයෙහි නොවැ. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අභිසම්බෝධියට පත් මගධ ජනපදයෙහි මෑත භාගයේ සිට කලුරිය කළ උපාසකවරුන් පිළිබඳ ව පරලොව ගතිය භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කෙසේ නම් නොවදාරණ සේක් ද? ඉදින් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මගධයෙහි මෑත භාගයෙහි සිට කලුරිය කළ උපාසකයින් පිළිබඳ ව පරලොව ගතිය නොවදාරණ සේක් නම්, ඒ හේතුවෙන් මගධවැසි උපාසකවරු දීන සිත් ඇති වන්නාහු ය. යම් කරුණකින් මගධවැසි උපාසකවරු දීන සිත් ඇතිවන්නාහු නම්, ඒ කලුරිය කළවුන්ගේ පරලොව ගති පිළිබඳ ව භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කෙසේ නම් නොවදාරණ සේක් ද?’

#### 5. ඉදමායස්මා ආනන්දෝ මාගධකේ පරිචාරකේ ආරබ්භ ඒකෝ රහෝ අනුවිචින්තෙත්වා රත්තියා පච්චූසසමයං පච්චුට්ඨාය යේන භගවා තේනුපසංකමි. උපසංකමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා ඒකමන්තං නිසීදි. ඒකමන්තං නිසින්නෝ ඛෝ ආයස්මා ආනන්දෝ භගවන්තං ඒතදවෝච:

ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් වහන්සේ හුදෙකලාවෙහි තනිව ම හිඳ මගධවැසි උපාසකයින් අරභයා මෙම කරුණ බොහෝ කල්පනා කොට, රාත්‍රියෙහි අළුයම නැගිට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම්තැනක වැඩහුන් සේක් ද, එතැනට පැමිණියහ. පැමිණ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට සකසා වන්දනා කොට එකත්පස් ව හිඳගත්හ. එකත්පස් ව හුන් ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙය පැවසූහ.

#### සුතම්මේතං භන්තේ භගවා කිර පරිතෝ පරිතෝ ජනපදේසු පරිචාරකේ අබ්භතීතේ කාලකතේ උපපත්තීසු බ්‍යාකරෝති කාසිකෝසලේසු වජ්ජිමල්ලේසු චේතිවංසේසු කුරුපඤ්චාලේසු මච්ඡසූරසේනේසු. අසු අමුත්‍ර උපපන්නෝ අසු අමුත්‍ර උපපන්නෝ’ති. පරෝපඤ්ඤාසං නාතිකියා පරිචාරකා අබ්භතීතා කාලකතා පඤ්චන්නං ඕරම්භාගියානං සඤ්ඤෝජනානං පරික්ඛයා ඕපපාතිකා තත්ථ පරිනිබ්බායිනෝ අනාවත්තිධම්මා තස්මා ලෝකා. සාධිකා නවුති නාතිකියා පරිචාරකා අබ්භතීතා කාලකතා තිණ්ණං සඤ්ඤෝජනානං පරික්ඛයා රාගදෝසමෝහානං තනුත්තා සකදාගාමිනෝ සකිදේව ඉමං ලෝකං ආගන්ත්වා දුක්ඛස්සන්තං කරිස්සන්ති. සාතිරේකානි පඤ්චසතානි නාතිකියා පරිචාරකා අබ්භතීතා කාලකතා තිණ්ණං සඤ්ඤෝජනානං පරික්ඛයා සෝතාපන්නා අවිනිපාතධම්මා නියතා සම්බෝධිපරායණාති. තේන ච නාතිකියා පරිචාරකා අත්තමනා අහේසුං පමුදිතා පීතිසෝමනස්සජාතා භගවතෝ පඤ්හවෙය්‍යාකරණං සුත්වාති. ඉමේ ඛෝ පනාපි භන්තේ අහේසුං මාගධකා පරිචාරකා බහූ චේව රත්තඤ්ඤූ ච අබ්භතීතා කාලකතා සුඤ්ඤා මඤ්ඤේ අංගමගධා අංගමාගධකේහි පරිචාරකේහි අබ්භතීතේහි කාලකතේහි. තේ ඛෝ පනාපි භන්තේ අහේසුං බුද්ධේ පසන්නා ධම්මේ පසන්නා සංඝේ පසන්නා සීලේසු පරිපූරකාරිනෝ. තේ අබ්භතීතා කාලකතා භගවතා අබ්‍යාකතා.

“ස්වාමීනී, මෙය මා විසින් අසන ලද්දේ ය. කාසි, කෝසල, වජ්ජි, මල්ල, චේති, වත්ස, කුරු, පංචාල, මච්ඡ, සූරසේන යන අවට හාත්පස පිහිටි ජනපදවල කලින් සිට කලුරිය කළ උපාසකයන්ගේ උපත් පිළිබඳ ව ‘අසවලා අසවල් තැන උපන්නේ ය. අසවලා අසවල් තැන උපන්නේ ය’ යි.

එනම් නාදිකාවෙහි මෑත භාගයෙහි සිටි පනහකට වැඩි උපාසකවරු ඕරම්භාගීය සංයෝජන පස ක්ෂය කිරීමෙන් සුද්ධාවාස බඹලොවෙහි ඕපපාතික ව ඉපිද, ඒ ලොවින් මෙලොවට හැරී නොඑනසුළු ව, එහි ම පිරිනිවන්පාන සුළු ව කලුරිය කළාහු ය.

නාදිකාවෙහි මෑත භාගයෙහි සිටි අනූවකට වැඩි උපාසකවරු සංයෝජන තුනක් ක්ෂය කිරීමෙන්, රාග ද්වේෂ මෝහයන්ගේ තුනී වීමෙන්, එක් වරක් පමණක් මෙලොවට පැමිණ දුක් අවසන් කරන්නාහු නම්, එසේ සකදාගාමී ව කළුරිය කළාහු ය.

නාදිකාවෙහි මෑත භාගයෙහි සිටි පන්සියයකට වැඩි උපාසකවරු සංයෝජන තුනක් ක්ෂය කිරීමෙන් සෝතාපන්න ව, සතර අපායට නොවැටෙන සුළු ව, නියත වශයෙන් ම නිවන පිහිට කොට කලුරිය කළාහු ය’ යි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පරලොව ගතිය පිළිබඳ ව වදාරණ සේක” යි. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ (ඒ මියගිය අයගේ පරලොව උපත පිළිබඳ ව ඇසූ) ප්‍රශ්නයන්ට මෙසේ දුන් පිළිතුරු අසා ඒ හේතුවෙන් නාදිකාවැසි උපාසකවරු සතුටු සිත් ඇති ව, ප්‍රමුදිත ව, ප්‍රීති සොම්නසට පත්වූවාහු ය” යි.

ස්වාමීනී, මෑත භාගයෙහි මගධයෙහි සිටි බොහෝ කල් උපාසක ව සිටි, මේ බොහෝ උපාසකවරු ත් කලුරිය කළාහු ය. මෑත භාගයෙහි අංග මගධ ජනපදයන්හි සිටි උපාසකවරු ත් කලුරිය කළ කල්හී අංග මගධ ජනපදයන් හිස්වූවාක් මෙන් වැටහෙයි. ඒ උපාසකවරු ත් බුදුරජුන් කෙරෙහි පහන් ව, ධර්මය කෙරෙහි පහන් ව, සංඝයා කෙරෙහි පහන් ව සිටියාහු ය. සිල් පුරමින් සිටියාහු ය. කලින් සිට මියගිය ඔවුහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් පරලොව ගති පිළිබඳ ව තොරතුරු නොවදාරණ ලද්දාහු ය.

#### තේසම්පස්ස සාධු වෙය්‍යාකරණං බහුජනෝ පසීදෙය්‍ය තතෝ ගච්ඡෙය්‍ය සුගතිං. අයං ඛෝ පනාපි භන්තේ අහෝසි රාජා මාගධෝ සේනියෝ බිම්බිසාරෝ ධම්මිකෝ ධම්මරාජා හිතෝ බ්‍රාහ්මණගහපතිකානං නේගමානඤ්චේව ජානපදානඤ්ච අපිස්සුදං මනුස්සා කිත්තයමානරූපා විහරන්ති. ‘ඒවං නෝ සෝ ධම්මිකෝ ධම්මරාජා සුඛාපෙත්වා කාලකතෝ ඒවං මයං තස්ස ධම්මිකස්ස ධම්මරඤ්ඤෝ විජිතේ ඵාසු විහරිම්හා’ති. සෝ ඛෝ පනාපි භන්තේ අහෝසි බුද්ධේ පසන්නෝ ධම්මේ පසන්නෝ සංඝේ පසන්නෝ සීලේසු පරිපූරකාරී. අපිස්සුදං මනුස්සා ඒවමාහංසු ‘යාව මරණකාලා පි රාජා මාගධෝ සේනියෝ බිම්බිසාරෝ භගවන්තං කිත්තයමානරූපෝ කාලකතෝ’ති. සෝ අබ්භතීතෝ කාලකතෝ භගවතා අබ්‍යාකතෝ තස්ස පස්ස සාධු වෙය්‍යාකරණං බහුජනෝ පසීදෙය්‍ය තතෝ ගච්ඡෙය්‍ය සුගතිං භගවතෝ ඛෝ පන භන්තේ සම්බෝධි මගධේසු. යත්ථ ඛෝ පන භන්තේ භගවතෝ සම්බෝධි මගධේසු කථං තත්ථ භගවා මාගධකේ පරිචාරකේ අබ්භතීතේ කාලකතේ උපපත්තීසු න බ්‍යාකරෙය්‍ය. භගවා චේ ඛෝ පන භන්තේ මාගධකේ පරිචාරකේ අබ්භතීතේ කාලකතේ උපපත්තීසු න බ්‍යාකරෙය්‍ය දීනමනා තේනස්සු මාගධකා පරිචාරකා. යේන ඛෝ පනස්සු භන්තේ දීනමනා මාගධකා පරිචාරකා කථං තේ භගවා න බ්‍යාකරෙය්‍යා’ති.

ඔවුන්ගේ පරලොව ගතිය කෙසේ ද? යන ප්‍රශ්නයට ත් පිළිතුරු වදාරණ සේක් නම් ඉතා යහපති. එය අසා බොහෝ ජනයා පහදිනු ඇත්තේ ය. ඒ හේතුවෙන් සුගතියෙහි උපදිනු ඇත්තේ ය.

ස්වාමීනී, මේ සේනිය බිම්බිසාර මගධ රජු වනාහී ධාර්මික ව බ්‍රාහ්මණ ගෘහපතීන්ට ත්, නියම්ගම් වැසියන්ට ත්, ජනපද වාසීන්ට ත් හිතවත් ව සිටි ධාර්මික රජෙකි. තවම ත් මිනිස්සු ගුණ කියන සුළු ව වාසය කරති. ‘භවත්නි, ඒ ධාර්මික වූ දැහැමි රජු මෙසේ අප සුවපත් කරවා කලුරිය කළේ ය. මෙසේ අපි ඒ ධාර්මික වූ දැහැමි රජුගේ විජිතයෙහි පහසුවෙන් වාසය කළෙමු’ යි යනුවෙනි. ඒ රජු ත් වනාහී බුදුරජුන් කෙරෙහි පැහැදී, ධර්මය කෙරෙහි පැහැදී, සංඝයා කෙරෙහි පැහැදී, සිල් පුරමින් සිටියේ ය. මිනිස්සු මෙසේ ත් පැවසූහ. ‘මරණාවස්ථාව තෙක් ම සේනිය බිම්බිසාර මගධ රජු භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ගුණ වර්ණනා කරමින් කලුරිය කළේ ය’ යි යනුවෙනි. මගධයෙහි මෑත භාගයෙහි සිටි ඔහු කලුරිය කළේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඔහුගේ පරලොව ගතිය පිළිබඳ තොරතුරු නොවදාරණ ලද්දේ ය. ඔහුගේ පරලොව ගතිය පිළිබඳ ව තොරතුරු වදාරණ සේක් නම් මැනවි. එය අසා බොහෝ දෙනා පහදිනු ඇත්තේ ය. ඒ හේතුවෙන් සුගතියට යනු ඇත්තේ ය. ස්වාමීනී, ඒ ඇරත් භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ අභිසම්බෝධිය වූයේ මගධ ජනපදයෙහි නොවැ. ස්වාමීනී, මෑත භාගයේ සිට කලුරිය කළ උපාසකවරුන් පිළිබඳ ව පරලොව ගතිය භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කෙසේ නම් නොවදාරණ සේක් ද? ස්වාමීනී, ඉදින් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මගධයෙහි මෑත භාගයෙහි සිට කලුරිය කළ උපාසකයින් පිළිබඳ ව පරලොව ගතිය නොවදාරණ සේක් නම්, ඒ හේතුවෙන් මගධවැසි උපාසකවරු දීන සිත් ඇති වන්නාහු ය. ස්වාමීනී, යම් කරුණකින් මගධවැසි උපාසකවරු දීන සිත් ඇතිවන්නාහු නම්, ඒ කලුරිය කළවුන්ගේ පරලොව ගති පිළිබඳ ව භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කෙසේ නම් නොවදාරණ සේක් ද?”

#### ඉදමායස්මා ආනන්දෝ මාගධකේ පරිචාරකේ ආරබ්භ භගවතෝ සම්මුඛා පරිකථං කත්වා උට්ඨායාසනා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා පක්කාමි.

ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් වහන්සේ මගධවැසි උපාසකයින් අරභයා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ හමුවෙහි මේ විස්තර කථාව කොට හුනස්නෙන් නැගිට භාග්‍යවතුන් වහන්සේට සකසා වන්දනා කොට, පැදකුණු කොට, නික්ම වැඩියහ.

#### 6. අථ ඛෝ භගවා අචිරපක්කන්තේ ආයස්මන්තේ ආනන්දේ පුබ්බන්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය නාතිකං පිණ්ඩාය පාවිසි. නාතිකේ පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තෝ පාදේ පක්ඛාලෙත්වා ගිඤ්ජකාවසථං පවිසිත්වා මාගධකේ පරිචාරකේ ආරබ්භ අට්ඨිකත්වා මනසිකත්වා සබ්බං චේතසා සමන්නාහරිත්වා පඤ්ඤත්තේ ආසනේ නිසීදි “ගතිං තේසං ජානිස්සාමි අභිසම්පරායං යංගතිකා තේ භවන්තෝ යංඅභිසම්පරායා”ති. අද්දසා ඛෝ භගවා මාගධකේ පරිචාරකේ යංගතිකා තේ භවන්තෝ යංඅභිසම්පරායාති. අථ ඛෝ භගවා සායන්හසමයං පටිසල්ලානා වුට්ඨිතෝ ගිඤ්ජකාවසථා නික්ඛමිත්වා විහාරපච්ඡායායං පඤ්ඤත්තේ ආසනේ නිසීදි.

එකල්හී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් පිටත් ව ගිය නොබෝ වේලාවකින් පෙරවරුවෙහි සිවුරු හැඳ පොරොවාගෙන පාත්‍රය හා සිවුර ගෙන නාදිකාවට පිඬු පිණිස වැඩි සේක. නාදිකාවෙහි පිඬු පිණිස වැඩම කොට පිණ්ඩපාතයෙන් වැළකුණු පසුබත් කාලයෙහි, පා සෝදා ගඩොලින් කළ ගෘහයට (ගෙඩිගෙයට) පිවිස මගධයෙහි සිටි උපාසකවරුන් අරභයා ‘ඒ භවත්හු යම් පරලොවකට, යම් උපතකට ගියාහු ද, ඔවුන්ගේ පරලොව උපත පිළිබඳ ව දැනගන්නෙමි’ යි ඉතා හොඳින් සිත යොමු කොට, මෙනෙහි කොට, මුළු සිත ම ඒ අරමුණෙහි යොමුකොට, පණවන ලද අසුනෙහි වැඩහුන් සේක. ඒ භවත්හු යම් පරලොවකට, යම් උපතකට ගියාහු ද, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මගධවැසි උපාසකවරුන් දුටු සේක.

ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සවස් වරුවෙහි භාවනාවෙන් නැගිට, ගෙඩිගෙයින් එළියට වැඩම කොට, විහාර සෙවණැල්ලෙහි පණවන ලද අසුනෙහි වැඩහුන් සේක.

#### 7. අථ ඛෝ ආයස්මා ආනන්දෝ යේන භගවා තේනුපසංකමි. උපසංකමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා ඒකමන්තං නිසීදි. ඒකමන්තං නිසින්නෝ ඛෝ ආයස්මා ආනන්දෝ භගවන්තං ඒතදවෝච. “උපසන්තපදිස්සෝ භන්තේ භගවා භාතිරිව භගවතෝ මුඛවණ්ණෝ විප්පසන්නත්තා ඉන්ද්‍රියානං. සන්තේන නූනජ්ජ භන්තේ භගවා විහාරේන විහාසී”ති. “යදේව ඛෝ මේ ත්වං ආනන්ද මාගධකේ පරිචාරකේ ආරබ්භ සම්මුඛා පරිකථං කත්වා උට්ඨායාසනා පක්කන්තෝ තදේවාහං නාතිකේ පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තෝ පාදේ පක්ඛාලෙත්වා ගිඤ්ජකාවසථං පවිසිත්වා මාගධකේ පරිචාරකේ ආරබ්භ අට්ඨීකත්වා මනසි කත්වා සබ්බං චේතසෝ සමන්නාහරිත්වා පඤ්ඤත්තේ ආසනේ නිසීදිං. ‘ගතිං තේසං ජානිස්සාමි අභිසම්පරායං යංගතිකා තේ භවන්තෝ යංඅභිසම්පරායා’ති. අද්දසං ඛෝ අහං ආනන්ද මාගධකේ පරිචාරකේ යංගතිකා තේ භවන්තෝ යංඅභිසම්පරායාති.

එකල්හී ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනක වැඩහුන් සේක් ද, එතැනට පැමිණියහ. පැමිණ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට සකසා වන්දනා කොට එකත්පස් ව හිඳගත්හ. එකත්පස් ව හුන් ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙය පැවසූහ.

“ස්වාමීනී, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඉතා ශාන්ත ව දිස්වන සේක. භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ මුව පැහැය වඩා ත් බබලයි. ඉන්ද්‍රියයන්ගේ මනා පහන් බවක් දිස්වෙයි. ‘ස්වාමීනී, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අද සංසිඳී ගිය විහරණයකින් වාසය කළ සේකැ’ යි සිතෙයි.”

“ආනන්දයෙනි, යම් වෙලාවක ඔබ මා හමුවෙහි මගධවැසි උපාසකවරුන් පිළිබඳ ව තොරතුරු විස්තර කොට, හුනස්නෙන් නැගී පිටත් ව ගියේ වෙයි ද, එකල්හී මම නාදිකාවෙහි පිඬු පිණිස හැසිර, පිණ්ඩපාතයෙන් වැළකුණු පසුබත් කාලයෙහි පා සෝදා, ගෙඩිගෙට පිවිස මගධයෙහි සිටි උපාසකවරුන් අරභයා ‘ඒ භවත්හු යම් පරලොවකට, යම් උපතකට ගියාහු ද, ඔවුන්ගේ පරලොව උපත පිළිබඳ ව දැනගන්නෙමි’ යි ඉතා හොඳින් සිත යොමු කොට, මෙනෙහි කොට, මුළු සිත ම ඒ අරමුණෙහි යොමුකොට, පණවන ලද අසුනෙහි හිඳගත්තෙමි. ඒ භවත්හු යම් පරලොවකට, යම් උපතකට ගියාහු ද, මම ආනන්දයෙනි, මගධවැසි උපාසකවරුන් දුටුවෙමි.

#### [ ජනවසභාගමනං ]

#### 8. අථ ඛෝ ආනන්ද අන්තරහිතෝ යක්ඛෝ සද්දමනුස්සාවේසි: “ජනවසභෝ අහං භගවා ජනවසභෝ අහං සුගතා”ති. “අභිජානාසි නෝ ත්වං ආනන්ද ඉතෝ පුබ්බේ ඒවරූපං නාමධෙය්‍යං සුතං යදිදං ජනවසභෝ”ති. “න ඛෝ අහං භන්තේ අභිජානාමි ඉතෝ පුබ්බේ ඒවරූපං නාමධෙය්‍යං සුතං යදිදං ජනවසභෝ”ති අපි ච මේ භන්තේ ලෝමානි හට්ඨානි ‘ජනවසභෝ’ති නාමධෙය්‍යං සුත්වා. තස්ස මය්හං භන්තේ ඒතදහෝසි: න හි නූන සෝ ඕරකෝ යක්ඛෝ භවිස්සති යස්සිදං ඒවරූපං නාමධෙය්‍යං සුපඤ්ඤත්තං යදිදං ජනවසභෝ’ති. “අනන්තරා ඛෝ ආනන්ද සද්දපාතුභාවා උළාරවණ්ණෝ මේ යක්ඛෝ සම්මුඛේ පාතුරහෝසි. දුතියම්පි සද්දමනුස්සාවේසි: ‘බිම්බිසාරෝ අහං භගවා බිම්බිසාරෝ අහං සුගතා’ති. ඉදං සත්තමං ඛෝ අහං භන්තේ වෙස්සවණස්ස මහාරාජස්ස සහබ්‍යතං උපපජ්ජාමි. සෝ තතෝ චුතෝ මනුස්සරාජා භවිතුං පහෝමි.

එකල්හී ආනන්දයෙනි, නොපෙනී සිටි දෙවියෙක් ‘භාග්‍යවතුන් වහන්ස, මම ජනවසභ වෙමි. සුගතයන් වහන්ස, මම ජනවසභ වෙමි’ යි හඬක් පැවැත්තුවේ ය. ආනන්දයෙනි, යම් මේ ජනවසභ යන නාමයක් ඇද්ද ඔබ මෙබඳු වූ නමක් මීට කලින් අසන ලද්දේ ද?”

“ස්වාමීනී, යම් මේ ජනවසභ යන නමක් අද්ද, මම මෙබඳු වූ නමක් මීට පෙර ඇසූ බවක් නොදනිමි. එනමුදු ස්වාමීනී, ජනවසභ යන නම අසා මාගේ ලෝමයෝ කෙලින් ව ගියහ. ස්වාමීනී, මට මෙය සිතෙයි. ස්වාමීනී, යම් මේ ජනවසභ යන නම යමෙකු උදෙසා මැනැවින් පණවන ලද්දේ ද, ඔහු නම් සුළුපටු දෙවියෙක් නොවන්නේ ය.”

“ආනන්දයෙනි, ශබ්දය පහළ වූ සැණින් උදාර වූ පෙනුමකින් යුතු දෙවියෙක් මා ඉදිරියෙහි පෙනී සිටියේ ය. දෙවෙනි වතාවට ත් හඬ පැවැත්වූවේ ය.

“භාග්‍යවතුන් වහන්ස, මම බිම්බිසාර වෙමි. සුගතයන් වහන්ස, මම බිම්බිසාර වෙමි. ස්වාමීනී, වෛශ්‍රවණ දෙව්මහරජුන්ගේ ලෝකයෙහි මම මේ සත්වන වර උපන්නෙමි. මෙයින් චුත වී ඒ මම මිනිස් රජෙකු වන්නට හැක්කෙමි.

#### ඉතෝ සත්ත තතෝ සත්ත සංසාරානි චතුද්දස
නිවාසමභිජානාමි යත්ථ මේ වුසිතං පුරේ.

මේ දෙව්ලොවෙහි සත් වතාවක් ද, මිනිස් ලොවෙහි සත් වතාවක් ද වශයෙන් මීට කලින් දහහතර වතාවක් මා විසින් දෙව් මිනිස් දෙගතියෙහි වාසය කළ බව දනිමි’

#### දීඝරත්තං ඛෝ අහං භන්තේ අවිනිපාතෝ අවිනිපාතං සඤ්ජානාමි. ආසා ච පන මේ සන්තිට්ඨති සකදාගාමිතායා’ති.

ස්වාමීනි, දීර්ඝ කාලයක් මම සතර අපායට නොවැටුණෙම්, සතර අපායට නොවැටෙන බව දනිමි. මා තුළ සකදාගාමී වීමට ආශාව පවතින්නේ ය.”

#### 9. “අච්ඡරියමිදං ආයස්මතෝ ජනවසභස්ස යක්ඛස්ස අබ්භුතමිදං ආයස්මතෝ ජනවසභස්ස යක්ඛස්ස “දීඝරත්තං ඛෝ අහං භන්තේ අවිනිපාතෝ අවිනිපාතං සඤ්ජානාමීති ච වදේසි ආසා ච පන මේ සන්තිට්ඨති සකදාගාමිතායාති ච වදේසි. කුතෝ නිදානං පනායස්මා ජනවසභෝ යක්ඛෝ ඒවරූපං උළාරං විසේසාධිගමං සඤ්ජානාතී?”ති.

“ආයුෂ්මත් ජනවසභ දෙවියන්ගේ මේ වචනය ආශ්චර්යයකි! ආයුෂ්මත් ජනවසභ දෙවියන්ගේ මේ වචනය අද්භූත ය! ‘ස්වාමීනී, මම බොහෝ කලක් සතර අපායට නොවැටුණෙම්. සතර අපායෙන් මිදුණු බව හොඳින් දනිමි’ යි කියන්නෙහි ය. සකදාගාමී වීම පිණිස මා තුළ කැමැත්තක් ද තිබෙන්නේ යැයි කියන්නෙහි ය. ආයුෂ්මත් ජනවසභ දෙව් තෙමේ මෙබඳු උදාර වූ විශේෂ අධිගමයක් ඇති බව හඳුනාගත්තේ කුමක් පදනම් කොට ද?”

#### “න අඤ්ඤත්ථ භගවා තව සාසනා න අඤ්ඤත්ථ සුගත තව සාසනා. යදග්ගේ අහං භන්තේ භගවති ඒකන්තිකතෝ අභිප්පසන්නෝ තදග්ගේ අහං භන්තේ දීඝරත්තං අවිනිපාතෝ අවිනිපාතං සඤ්ජානාමි. ආසා ච පන මේ සන්තිට්ඨති සකදාගාමිතාය. ඉධාහං භන්තේ වෙස්සවණේන මහාරාජේන පේසිතෝ විරූළ්හකස්ස මහාරාජස්ස සන්තිකේ කේනචිදේව කරණීයේන. අද්දසං භගවන්තං අන්තරාමග්ගේ ගිඤ්ජකාවසථං පවිසිත්වා මාගධකේ පරිචාරකේ ආරබ්භ අට්ඨීකත්වා මනසි කත්වා සබ්බං චේතසෝ සමන්නාහරිත්වා නිසින්නං ‘ගතිං තේසං ජානිස්සාමි අභිසම්පරායං යංගතිකා තේ භවන්තෝ යංඅභිසම්පරායා’ති. අනච්ඡරියං ඛෝ පනේතං භන්තේ යං වෙස්සවණස්ස මහාරාජස්ස තස්සං පරිසායං භාසතෝ සම්මුඛා සුතං සම්මුඛා පටිග්ගහිතං යංගතිකා තේ භවන්තෝ යංඅභිසම්පරායාති. තස්ස මය්හං භන්තේ ඒතදහෝසි: භගවන්තඤ්ච දක්ඛාමි. ඉදඤ්ච භගවතෝ ආරෝචෙස්සාමීති. ඉමේ ඛෝ මේ භන්තේ ද්වේ පච්චයා භගවන්තං දස්සනාය උපසංකමිතුං.

“භාග්‍යවතුන් වහන්ස, ඔබවහන්සේගේ සසුනෙන් පිට නොවෙයි. සුගතයන් වහන්ස, ඔබවහන්සේගේ සසුනෙන් පිට නොවෙයි. ස්වාමීනී, යම් දවසක මම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කෙරෙහි ඒකාන්ත කොට, නිසැක ව පැහැදුණෙම් ද, එදා සිට ස්වාමීනී, මම බොහෝ කලක් අපායට නොවැටෙන්නෙමි. අපායෙන් මිදුණු බවක් දනිමි. දැන් මා තුළ පවතින්නේ සකදාගාමී වීමේ ආශාවයි.

ස්වාමීනී, මෙහි මම කිසියම් කරුණක් අරභයා වෙසමුණි දෙව් මහරජු විසින් විරූළ්හක දෙව්රජු වෙත පිටත් කරන ලද්දෙමි. අහසින් යන අතරමග ගෙඩිගෙයට පිවිස මගධයෙහි සිටි උපාසකවරුන් අරභයා ‘ඒ භවත්හු යම් පරලොවකට, යම් උපතකට ගියාහු ද, ඔවුන්ගේ පරලොව උපත පිළිබඳ ව දැනගන්නෙමි’ යි ඉතා හොඳින් සිත යොමු කොට, මෙනෙහි කොට, මුළු සිත ම ඒ අරමුණෙහි යොමුකොට, වැඩහුන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ව දුටුවෙමි.

ස්වාමීනී, ඒ භවත්හු යම් පරලොවක, යම් උපතක් වූවාහු දැයි යන මෙකරුණ පිළිබඳ ව වෙසමුණි දෙව් මහරජු විසින් දෙව් පිරිසෙහි කියන ලද වචනය ඒ දෙව්රජු ඉදිරියෙහි මා විසින් අසන ලද්දේ ය. ඉදිරියෙහි පිළිගන්නා ලද්දේ ය. ඒ මට ස්වාමීනී, මේ අදහස තිබුණේ ය. ‘භාග්‍යවතුන් වහන්සේවත් බැහැදකිමි. භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙකරුණ ත් සැළකරන්නෙමි’ යන්නයි. ස්වාමීනී, මා විසින් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ බැහැදකිනු පිණිස එළඹෙන්නට හේතු වූයේ ඔය දෙකරුණ යි.

#### [ දේවසභා ]

#### 10. පුරිමානි භන්තේ දිවසානි පුරිමතරානි තදහුපෝසථේ පණ්ණරසේ වස්සූපනායිකාය පුණ්ණාය පුණ්ණමාය රත්තියා කේවලකප්පා ච දේවා තාවතිංසා සුධම්මායං සභායං සන්නිසින්නා හොන්ති සන්නිපතිතා, මහතී ච දිබ්බපරිසා සමන්තතෝ සන්නිසින්නා හොන්ති සන්නිපතිතා. චත්තාරෝ ච මහාරාජානෝ චතුද්දිසා නිසින්නා හොන්ති. පුරත්ථිමාය දිසාය ධතරට්ඨෝ මහාරාජා පච්ඡිමාභිමුඛෝ නිසින්නෝ හෝති දේවේ පුරක්ඛත්වා. දක්ඛිණාය දිසාය විරූළ්හකෝ මහාරාජා උත්තරාභිමුඛෝ නිසින්නෝ හෝති දේවේ පුරක්ඛත්වා. පච්ඡිමාය දිසාය විරූපක්ඛෝ මහාරාජා පුරත්ථාභිමුඛෝ නිසින්නෝ හෝති දේවේ පුරක්ඛත්වා. උත්තරාය දිසාය වෙස්සවණෝ මහාරාජා දක්ඛිණාභිමුඛෝ නිසින්නෝ හෝති දේවේ පුරක්ඛත්වා. යදා භන්තේ කේවලකප්පා ච දේවා තාවතිංසා සුධම්මායං සභායං සන්නිසින්නා හොන්ති සන්නිපතිතා මහතී ච දිබ්බපරිසා සමන්තතෝ සන්නිසින්නා හොන්ති සන්නිපතිතා, චත්තාරෝ ච මහාරාජානෝ චතුද්දිසා නිසින්නා හොන්ති ඉදං තේසං හෝති ආසනස්මිං. අථ පච්ඡා අම්හාකං ආසනං හෝති. යේ තේ භන්තේ දේවා භගවති බ්‍රහ්මචරියං චරිත්වා අධුනූපපන්නා තාවතිංසකායං, තේ අඤ්ඤේ දේවේ අතිරෝචන්ති වණ්ණේන චේව යසසා ච. තේනස්සුදං භන්තේ දේවා තාවතිංසා අත්තමනා හොන්ති පමුදිතා පීතිසෝමනස්සජාතා, “දිබ්බා වත භෝ කායා පරිපූරන්ති හායන්ති අසුරා කායා”ති. අථ ඛෝ භන්තේ සක්කෝ දේවානමින්දෝ දේවානං තාවතිංසානං සම්පසාදං විදිත්වා ඉමාහි ගාථාහි අනුමෝදි:

ස්වාමීනී, පෙර බොහෝ දවසකට මත්තෙන් වස්සානය එළැඹි ඒ පුන් පොහෝ දිනයෙහි, පිරුණු සඳ ඇති රැයෙහි සියළු තව්තිසාවැසි දෙවියෝ සුධර්මා නම් දිව්‍ය සභාවෙහි එක්රැස් ව, එක් ව හුන්නාහු ය. හාත්පසින් ම මහත් වූ දිව්‍ය පිරිස එක්රැස් ව, එක් ව හුන්නාහු ය. සතර වරම් දෙව් මහරජවරු ත් සිව් දිශාවෙහි හුන්නාහු වෙති. ධතරාෂ්ට දෙව් මහරජහු දෙව් පිරිවර පෙරටු කොට බටහිර දෙසට මුහුණලා පෙරදිග දිශාවෙහි හුන්නාහු වෙති. විරූළ්හක දෙව් මහරජහු දෙව් පිරිවර පෙරටු කොට උතුරු දෙසට මුහුණලා දකුණු දිශාවෙහි හුන්නාහු වෙති. විරූපාක්ෂ දෙව් මහරජහු දෙව් පිරිවර පෙරටු කොට පෙරදිග දෙසට මුහුණලා බටහිර දිශාවෙහි හුන්නාහු වෙති. වෙසමුණි දෙව් මහරජහු දෙව් පිරිවර පෙරටු කොට දකුණු දෙසට මුහුණලා උතුරු දිශාවෙහි හුන්නාහු වෙති.

ස්වාමීනී, යම් කලෙක මුළු මහත් තව්තිසාවෙහි දෙව් පිරිස ද, සුධර්මා දිව්‍ය සභාවෙහි එක්රැස් ව හුන්නාහු වෙත් ද, මහත් වූ දිව්‍ය පිරිස ද හාත්පසින් රැස්ව හුන්නාහු වෙත් ද, සතර වරම් දෙව්මහරජවරු ද සිව් දිශාවෙහි හුන්නාහු වෙත් ද, මෙය ඔවුන්ගේ අසුන් ගැනීම වෙයි. අපගේ අසුන් ගැනීම වන්නේ ඊට පසුව ය.

ස්වාමීනී, භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශාසනයෙහි බඹසර හැසිර ළඟදී තව්තිසාවෙහි උපන් යම් ඒ දෙවියෝ වෙත් ද, ඔවුහු අන්‍ය දෙවිවරුන්ට වඩා පැහැයෙන් ද, යසසින් ද බබලත්. ස්වාමීනී, එකරුණෙන් තව්තිසා දෙවියෝ බොහෝ සතුටු වෙති. ප්‍රමුදිත වෙති. ප්‍රීති සොම්නස් හටගත්තාහු වෙති. ‘භවත්නි, ඒකාන්තයෙන් දිව්‍ය කායයෝ පිරී යති. අසුර කායයෝ පිරිහී යති’ යනුවෙනි.

ඉක්බිති ස්වාමීනී, ශක්‍ර දේවේන්ද්‍රයෝ තව්තිසා දෙවියන්ගේ ප්‍රසාදය දැන මේ ගාථාවන්ගෙන් අනුමෝදන් වූයේ ය.

#### මෝදන්ති වත භෝ දේවා තාවතිංසා සහින්දකා
තථාගතං නමස්සන්තා ධම්මස්ස ච සුධම්මතං.

භවත්නි, ඒකාන්තයෙන් ඉන්ද්‍ර දෙව්රජ ප්‍රමුඛ තව්තිසාවැසි දෙවියෝ තථාගතයන් වහන්සේට ද, තථාගත ධර්මයෙහි ඇති උතුම් පිළිසරණට ද නමස්කාර කරමින් ප්‍රීති වෙති.

#### නවේ දේවේ ච පස්සන්තා වණ්ණවන්තේ යසස්සිනේ,
සුගතස්මිං බ්‍රහ්මචරියං චරිත්වාන ඉධාගතේ.

සුගතයන් වහන්සේගේ සසුනෙහි බඹසර හැසිර මෙහි අළුතෙන් උපන් දෙවියන් පැහැයෙන් ද, යසසින් ද සිටිනු දකිමින් සතුටු වෙති.

#### තේ අඤ්ඤේ අතිරෝචන්ති වණ්ණේන යසසායුනා
සාවකා භූරිපඤ්ඤස්ස විසේසූපගතා ඉධ.

මහා ප්‍රාඥයන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයෝ විශේෂ මගඵල ලබා මෙහි උපන් විට අන්‍ය වූ දෙවිවරුන්ට වඩා ඔවුහු පැහැයෙන් ද, යසසින් ද, ආයුෂයෙන් ද අතිශයින් ම බබලති.

#### ඉදං දිස්වාන නන්දන්ති තාවතිංසා සහින්දකා,
තථාගතං නමස්සන්තා ධම්මස්ස ච සුධම්මතන්ති.

මෙය දැක ඉන්ද්‍ර දෙව් රජ ප්‍රමුඛ තව්තිසාවෙහි දෙවිවරු තථාගතයන් වහන්සේට ත්, තථාගත ධර්මයෙහි තිබෙන උතුම් පිළිසරණට ත් නමස්කාර කරමින් සතුටු වෙති’

#### 11. තේන සුදං භන්තේ දේවා තාවතිංසා භිය්‍යෝසෝමත්තාය අත්තමනා හොන්ති පමුදිතා පීතිසෝමනස්සජාතා. ‘දිබ්බා වත භෝ කායා පරිපූරන්ති හායන්ති අසුරා කායා’ති.

ස්වාමීනී, එකරුණෙන් තව්තිසාවැසි දෙවිවරු බොහෝ සෙයින් සොම්නස් ව, සතුටු ව, ප්‍රමුදිත ව, ප්‍රීති සොම්නස් හටගත්තාහු වෙති. ‘භවත්නි, ඒකාන්තයෙන් දෙව් පිරිස පිරී යති. අසුර පිරිස පිරිහී යති’ යි කියා ය.

#### අථ ඛෝ භන්තේ යේනත්ථේන දේවා තාවතිංසා සුධම්මායං සභායං සන්නිසින්නා හොන්ති සන්නිපතිතා, තං අත්ථං චින්තයිත්වා තං අත්ථං මන්තයිත්වා වුත්තවචනාපි තං චත්තාරෝ මහාරාජානෝ තස්මිං අත්ථේ හොන්ති, පච්චනුසිට්ඨවචනාපි තං චත්තාරෝ මහාරාජානෝ තස්මිං අත්ථේ හොන්ති, සකේසු සකේසු ආසනේසු ඨිතා අවිපක්කන්තා.

ඉක්බිති ස්වාමීනී, යම් අර්ථයක් කරණ කොට ගෙන තව්තිසාවැසි දෙවියෝ සුධර්මා දිව්‍ය සභාවෙහි රැස්ව හුන්නාහු වෙත් ද, ඒ අර්ථය සිතා, ඒ අර්ථය සාකච්ඡා කොට, සතරවරම් මහරජවරු ඒ අර්ථය ගැන පවසන ලද වචන ඇත්තාහු, සතරවරම් මහරජවරු ඒ අර්ථය ගැන යළි යළි අනුශාසනා කරන ලද වචන ඇත්තාහු, එතැනින් නොගොස් තම තමන්ගේ අසුන්වල සිටියාහු ය.

#### “තේ වුත්තවාක්‍යා රාජානෝ පටිග්ගය්හානුසාසනිං
විප්පසන්නමනා සන්තා අට්ඨංසු සම්හි ආසනේ”ති.

තව්තිසා දෙවියන් විසින් කියන ලද වචන ඇති ඒ සතර වරම් මහරජවරු ඒ දෙවියන්ගේ අනුශාසනාව පිළිගෙන ඉතා පැහැදුණු සිතින් යුතුව සිය අසුන්හි රැඳී සිටියහ.’

#### 12. අථ ඛෝ භන්තේ උත්තරාය දිසාය උළාරෝ ආලෝකෝ සඤ්ජායි, ඕභාසෝ පාතුරහෝසි, අතික්කම්මේව දේවානං දේවානුභාවං. අථ ඛෝ භන්තේ සක්කෝ දේවානමින්දෝ දේවේ තාවතිංසේ ආමන්තේසි. යථා ඛෝ මාරිසා නිමිත්තානි දිස්සන්ති උළාරෝ ආලෝකෝ සඤ්ජායති. ඕභාසෝ පාතුභවති, බ්‍රහ්මා පාතුභවිස්සති, බ්‍රහ්මුනෝ හේතං පුබ්බනිමිත්තං පාතුභාවාය යදිදං ආලෝකෝ සඤ්ජායති ඕභාසෝ පාතුභවතී’ති.

ස්වාමීනි, එකල්හී උතුරු දිශාවෙන් උදාර වූ ආලෝකයක් හටගත්තේ ය. දෙවියන්ගේ දේවානුභාවය ඉක්මවා ගිය මහත් වූ ආලෝකයක් පහළ වූයේ ය.

ඉක්බිති ස්වාමීනී, ශක්‍ර දේවේන්ද්‍රයෝ තව්තිසා දෙවියන් ඇමතූහ.

“නිදුකාණෙනි, යම් සේ නිමිති දකින්නට ලැබෙයි ද, උදාර වූ ආලෝකයක් හටගත්තේ ද, එළියක් පහළ වූයේ ද, ‘බ්‍රහ්ම තෙමේ පහළ වන්නේ ය’ යම් මේ ආලෝකයක් හටගන්නේ ද, එළියක් පහළ වන්නේ ද, මෙය බ්‍රහ්මයාගේ පහළ වීමට පෙර නිමිත්ත යි.”

#### “යථා නිමිත්තා දිස්සන්ති බ්‍රහ්මා පාතුභවිස්සති,
බ්‍රහ්මුනෝ හේතං නිමිත්තං ඕභාසෝ විපුලෝ මහාති.”

යම් සේ නිමිති දිස්වෙයි ද, බ්‍රහ්මයා පහළ වන්නේ ය. මහත් වූ විපුල වූ ආලෝකයක් පහළ වීම බ්‍රහ්මයාගේ පහළ වීමට මෙය නිමිත්ත ය.’

#### [ සනංකුමාරකථා ]

#### 13. අථ ඛෝ භන්තේ දේවා තාවතිංසා යථාසකේසු ආසනේසු නිසීදිංසු ‘ඕභාසමේතං ඤස්සාම යංවිපාකෝ භවිස්සති සච්ඡිකත්වා’ව නං ගමිස්සාමා’ති. චත්තාරෝ පි මහාරාජානෝ යථාසකේසු ආසනේසු නිසීදිංසු “ඕභාසමේතං ඤස්සාම යංවිපාකෝ භවිස්සති, සච්ඡිකත්වා’ව නං ගමිස්සාමා”ති. ඉදං සුත්වා දේවා තාවතිංසා ඒකග්ගා සමාපජ්ජිංසු “ඕභාසමේතං ඤස්සාම, යංවිපාකෝ භවිස්සති, සච්ඡිකත්වා’ව නං ගමිස්සාමා”ති.

“එකල්හී ස්වාමීනී, තව්තිසා දෙවියෝ ‘මේ පහළ වූ එළිය ගැන දැනගන්නෙමු. මෙහි යම් ප්‍රතිඵලයක් වන්නේ නම්, එය ද ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට ම යන්නෙමු’ යි තම තමන්ගේ අසුන්හි හිඳගෙන සිටියාහු ය. සතර වරම් මහරජවරු ත්, ‘මේ පහළ වූ එළිය ගැන දැනගන්නෙමු. මෙහි යම් ප්‍රතිඵලයක් වන්නේ නම්, එය ද ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට ම යන්නෙමු’ යි තම තමන්ගේ අසුන්හි හිඳගෙන සිටියාහු ය. ‘මේ පහළ වූ එළිය ගැන දැනගන්නෙමු. මෙහි යම් ප්‍රතිඵලයක් වන්නේ නම්, එය ද ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට ම යන්නෙමු’ යි යන කථාව අසා තව්තිසා දෙවිවරු චිත්තේකාග්‍රතාවයට සමවැදුණාහ.

#### යදා භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ දේවානං තාවතිංසානං පාතුභවති ඕළාරිකං අත්තභාවං අභිනිම්මිනිත්වා පාතුභවති. යෝ ඛෝ පන භන්තේ බ්‍රහ්මුනෝ පකතිවණ්ණෝ, අනභිසම්භවනීයෝ සෝ දේවානං තාවතිංසානං චක්ඛුපථස්මිං. යදා භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ දේවානං තාවතිංසානං පාතුභවති සෝ අඤ්ඤේ දේවේ අතිරෝචති වණ්ණේන චේව යසසා ච. සෙය්‍යථාපි භන්තේ සෝවණ්ණෝ විග්ගහෝ මානුසං විග්ගහං අතිරෝචති, ඒවමේව ඛෝ භන්තේ යදා බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ දේවානං තාවතිංසානං පාතුභවති, සෝ අඤ්ඤේ දේවේ අතිරෝචති වණ්ණේන චේව යසසා ච. යදා භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ දේවානං තාවතිංසානං පාතුභවති, න තස්සං පරිසායං කෝචි දේවෝ අභිවාදේති වා පච්චුට්ඨේති වා ආසනේන වා නිමන්තේති. සබ්බේව තුණ්හීභූතා පඤ්ජලිකා පල්ලංකේන නිසීදන්ති ‘යස්ස’දානි දේවස්ස ඉච්ඡිස්සති බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ තස්ස දේවස්ස පල්ලංකේ නිසීදිස්සතී’ති. යස්ස ඛෝ පන භන්තේ දේවස්ස බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ පල්ලංකේ නිසීදති, උළාරං සෝ ලභති දේවෝ වේදපටිලාභං උළාරං සෝ ලභති දේවෝ සෝමනස්සපටිලාභං. සෙය්‍යථාපි භන්තේ රාජා ඛත්තියෝ මුද්ධාවසිත්තෝ අධුනාභිසිත්තෝ රජ්ජේන, උළාරං සෝ ලභති වේදපටිලාභං, උළාරං සෝ ලභති සෝමනස්සපටිලාභං, ඒවමේව ඛෝ භන්තේ යස්ස දේවස්ස බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ පල්ලංකේ නිසීදති උළාරං සෝ ලභති දේවෝ වේදපටිලාභං. උළාරං සෝ ලභති දේවෝ සෝමනස්සපටිලාභං.

ස්වාමීනී, සනංකුමාර බ්‍රහ්ම තෙමේ යම් කලෙක තව්තිසා දෙවියන් අතර පහළ වෙයි නම්, ගොරෝසු ආත්මභාවයක් මවාගෙන පහළ වෙයි. ස්වාමීනී, බ්‍රහ්මරාජයාගේ යම් ප්‍රකෘති පැහැයක් ඇද්ද, එය තව්තිසා දෙවියන්ගේ නේත්‍ර පථයට ගෝචර නොවෙයි. ස්වාමීනී, යම් කලෙක සනංකුමාර බ්‍රහ්ම තෙමේ තව්තිසා දෙවියන් අතර පහළ වෙයි ද, ඔහු අනිත් දෙවියන් අභිබවා වර්ණයෙන් හා යසසින් බබලයි. ස්වාමීනී, මිනිස් රූපය අභිබවා රනින් කළ රුව බබලන්නේ යම් සේ ද, එසෙයින් ම ස්වාමීනී, යම් කලෙක සනංකුමාර බ්‍රහ්ම තෙමේ තව්තිසා දෙවියන් අතර පහළ වෙයි ද, ඔහු අනිත් දෙවියන් අභිබවා වර්ණයෙන් හා යසසින් බබලයි.

ස්වාමීනී, සනංකුමාර බ්‍රහ්ම තෙමේ යම් කලෙක තව්තිසා දෙවියන් අතර පහළ වෙයි ද, එකල්හී ඒ පිරිසෙහි කිසි දෙවියෙක් ඔහුට නොවඳියි. දැක හුනස්නෙන් නොනැගිටියි. ළඟට නොයයි. අසුනෙන් නොපවරයි. සියල්ලෝ ම නිහඬ ව ඇඳිලි බැඳ වැඳගෙන හිඳගෙන සිටිති. ඒ ‘දැන් සනංකුමාර බ්‍රහ්මරාජයා යම් දෙවි කෙනෙකුගේ අසුනෙහි හිඳගනු කැමති වන්නේ ද, ඒ දෙවියාගේ අසුනෙහි හිඳගන්නේ ය’ යි සිතා ය. ස්වාමීනී, යම් දෙවියෙකුගේ අසුනෙහි සනංකුමාර බ්‍රහ්මයා හිඳගන්නේ ද, එකල්හී ඒ දෙවියා උදාර වූ මහා සතුටක් ලබයි. ඒ දෙවියා උදාර වූ මහා සොම්නසක් ලබයි. ස්වාමීනී, රාජ්‍යයෙන් අළුත අභිෂේක ලැබූ ඔටුණු පළන් ක්ෂත්‍රීය රජෙක් උදාර වූ සතුටක් ලබන්නේ යම් සේ ද, උදාර වූ මහා සොම්නසක් ලබන්නේ යම් සේ ද, එසෙයින් ම ස්වාමීනී, යම් දෙවියෙකුගේ අසුනෙහි සනංකුමාර බ්‍රහ්මයා හිඳගන්නේ ද, එකල්හී ඒ දෙවියා උදාර වූ මහා සතුටක් ලබයි. ඒ දෙවියා උදාර වූ මහා සොම්නසක් ලබයි.

#### 14. අථ භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ ඕළාරිකං අත්තභාවං අභිනිම්මිනිත්වා කුමාරවණ්ණී හුත්වා පඤ්චසිඛෝ දේවානං තාවතිංසානං පාතුරහෝසි. සෝ වේහාසං අබ්භුග්ගන්ත්වා ආකාසේ අන්තළික්ඛේ පල්ලංකේන නිසීදි. සෙය්‍යථාපි භන්තේ බලවා පුරිසෝ සුපච්චත්ථතේ වා පල්ලංකේ සමේ වා භූමිභාගේ පල්ලංකේන නිසීදෙය්‍ය, ඒවමේව ඛෝ භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ වේහාසං අබ්භුග්ගන්ත්වා ආකාසේ අන්තළික්ඛේ පල්ලංකේන නිසීදිත්වා දේවානං තාවතිංසානං සම්පසාදං විදිත්වා ඉමාහි ගාථාහි අනුමෝදි:

ඉක්බිති ස්වාමීනී, සනංකුමාර බ්‍රහ්ම තෙමේ ගොරෝසු ආත්මභාවයක් මවාගෙන පඤ්චසිඛ ගාන්ධර්ව දිව්‍යපුත්‍රයා බඳු කුමාර වේශයක් ගෙන තව්තිසා දෙවියන් ඉදිරියෙහි පහළ වූයේ ය. ඔහු අහසට නැග, අහසෙහි පළඟක් බැඳ හිඳගත්තේ ය. ස්වාමීනී, බලවත් පුරුෂයෙක් මැනැවින් ඇතිරිලි අතුරන ලද අසුනක හෝ සම බිමක හෝ පළඟක් බැඳ වාඩිවෙන්නේ යම් සේ ද, එසෙයින් ම ස්වාමීනී, සනංකුමාර බ්‍රහ්ම තෙමේ අහසට නැග, අහසෙහි පළඟක් බැඳ හිඳගෙන තව්තිසා දෙවියන් ගේ ප්‍රසාදය දැන මේ ගාථාවලින් අනුමෝදන් වූයේය.

#### “මෝදන්ති වත භෝ දේවා තාවතිංසා සහින්දකා,
තථාගතං නමස්සන්තා ධම්මස්ස ච සුධම්මතං.

භවත්නි, ඒකාන්තයෙන් ඉන්ද්‍ර දෙව්රජ ප්‍රමුඛ තව්තිසාවැසි දෙවියෝ තථාගතයන් වහන්සේට ද, තථාගත ධර්මයෙහි ඇති උතුම් පිළිසරණට ද නමස්කාර කරමින් ප්‍රීති වෙති.

#### නවේ දේවේ ච පස්සන්තා වණ්ණවන්තේ යසස්සිනේ,
සුගතස්මිං බ්‍රහ්මචරියං චරිත්වාන ඉධාගතේ.

සුගතයන් වහන්සේගේ සසුනෙහි බඹසර හැසිර මෙහි අළුතෙන් උපන් දෙවියන් පැහැයෙන් ද, යසසින් ද සිටිනු දකිමින් සතුටු වෙති.

#### තේ අඤ්ඤේ අතිරෝචන්ති වණ්ණේන යසසායුනා
සාවකා භූරිපඤ්ඤස්ස විසේසූපගතා ඉධ.

මහා ප්‍රාඥයන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයෝ විශේෂ මගඵල ලබා මෙහි උපන් විට අන්‍ය වූ දෙවිවරුන්ට වඩා ඔවුහු පැහැයෙන් ද, යසසින් ද, ආයුෂයෙන් ද අතිශයින් ම බබලති.

#### ඉදං දිස්වාන නන්දන්ති තාවතිංසා සහින්දකා,
තථාගතං නමස්සන්තා ධම්මස්ස ච සුධම්මතන්ති.”

මෙය දැක ඉන්ද්‍ර දෙව් රජ ප්‍රමුඛ තව්තිසාවෙහි දෙවිවරු තථාගතයන් වහන්සේට ත්, තථාගත ධර්මයෙහි තිබෙන උතුම් පිළිසරණට ත් නමස්කාර කරමින් සතුටු වෙති’

#### 15. ඉදමත්ථං භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ භාසිත්ථ. ඉදමත්ථං භන්තේ බ්‍රහ්මුනෝ සනංකුමාරස්ස භාසතෝ අට්ඨංගසමන්නාගතෝ සරෝ හෝති: විස්සට්ඨෝ ච විඤ්ඤෙය්‍යෝ ච මඤ්ජු ච සවනීයෝ ච බින්දු ච අවිසාරී ච ගම්භීරෝ ච නින්නාදී ච. යථාපරිසං ඛෝ පන භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ සරේන විඤ්ඤාපේති. න චස්ස බහිද්ධා පරිසාය ඝෝසෝ නිච්ඡරති. යස්ස ඛෝ පන භන්තේ ඒවං අට්ඨංගසමන්නාගතෝ සරෝ හෝති, සෝ වුච්චති ‘බ්‍රහ්මස්සරෝ’ති. අථ ඛෝ භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ තෙත්තිංස අත්තභාවේ අභිනිම්මිනිත්වා දේවානං තාවතිංසානං පච්චේකපල්ලංකේසු පච්චේකපල්ලංකේන නිසීදිත්වා දේවේ තාවතිංසේ ආමන්තේසි: “තං කිම්මඤ්ඤන්ති භොන්තෝ දේවා තාවතිංසා. යාවඤ්ච සෝ භගවා බහුජනහිතාය පටිපන්නෝ බහුජනසුඛාය ලෝකානුකම්පාය අත්ථාය හිතාය සුඛාය දේවමනුස්සානං. යේ හි කේචි භෝ බුද්ධං සරණං ගතා ධම්මං සරණං ගතා සංඝං සරණං ගතා සීලේසු පරිපූරකාරිනෝ, තේ කායස්ස භේදා පරම්මරණා අප්පේකච්චේ පරනිම්මිතවසවත්තීනං දේවානං සහබ්‍යතං උපපජ්ජන්ති අප්පේකච්චේ නිම්මානරතීනං දේවානං සහබ්‍යතං උපපජ්ජන්ති, අප්පේකච්චේ තුසිතානං දේවානං සහබ්‍යතං උපපජ්ජන්ති, අප්පේකච්චේ යාමානං දේවානං සහබ්‍යතං උපපජ්ජන්ති, අප්පේකච්චේ තාවතිංසානං දේවානං සහබ්‍යතං උපපජ්ජන්ති, අප්පේකච්චේ චාතුම්මහාරාජිකානං දේවානං සහබ්‍යතං උපපජ්ජන්ති, යේ සබ්බනිහීනං කායං පරිපූරෙන්ති තේ ගන්ධබ්බකායං පරිපූරෙන්තී”ති.

ස්වාමීනී, සනංකුමාර බ්‍රහ්ම තෙමේ මෙකරුණ පැවසුවේ ය. ස්වාමීනි, මෙකරුණ පවසන සනංකුමාර බ්‍රහ්මයාගේ හඬ අංග අටකින් යුක්ත වෙයි. සුවසේ වචන නික්මෙයි. අරුත් පැහැදිලි ය. මියුරු ය. කනට සුව එළවයි. හඬ එකට කැටි වෙයි. නොවිසිරෙයි. ගැඹුරු ය. දෝංකාර දෙයි. ස්වාමීනී, සනංකුමාර බ්‍රහ්මයා යම් පමණ පිරිසකට හඬින් දන්වයි ද, ඔහුගේ පිරිසෙන් බාහිරට හඬ නොයයි. ස්වාමීනී, යම් කෙනෙකුට මේ අෂ්ට අංගයන්ගෙන් යුක්ත වූ කටහඬක් වෙයි ද, ඔහුට ‘බ්‍රහ්ම ස්වර ඇත්තා’ යැයි කියනු ලැබේ.

ඉක්බිති ස්වාමීනී, සනංකුමාර බ්‍රහ්ම තෙමේ තිස්තුන් ආත්මභාවයක් මවාගෙන තව්තිසා දෙවියන්ගේ එක් එක් අසුන්හි වෙන වෙන ම පළඟක් බැඳ වාඩි වී තව්තිසා දෙවියන් ඇමතුවේ ය.

“භවත් තව්තිසා වැසි දෙවිවරුනි. ඒ කිමෙකැයි හඟිව් ද? ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මොනතරම් නම් බොහෝ ජනයා හට හිත පිණිස, බොහෝ ජනයා හට සුව පිණිස, ලොවට අනුකම්පා පිණිස, මොනතරම් නම් දෙව් මිනිසුන් හට යහපත, හිත සුව පිණිස පිළිපන් සේක් ද! භවත්නි, යම්කිසි කෙනෙක් බුදුරජුන් සරණ ගියාහු ද, ධර්මය සරණ ගියාහු ද, සංඝයා සරණ ගියාහු ද, සිල් පිරිපුන් කරන්නාහු ද, ඔවුහු ඇතැම් කෙනෙක් කය බිඳී මරණින් මතු පරනිම්මිත වසවර්තී දෙවියන් අතර උපදිත්. ඇතැම් කෙනෙක් නිම්මානරතී දෙවියන් අතර උපදිත්. ඇතැම් කෙනෙක් තුසිත දෙවියන් අතර උපදිත්. ඇතැම් කෙනෙක් යාම දෙවියන් අතර උපදිත්. ඇතැම් කෙනෙක් තව්තිසා දෙවියන් අතර උපදිත්. ඇතැම් කෙනෙක් චාතුම්මහාරාජික දෙවියන් අතර උපදිත්. යම් කෙනෙක් හැමට වඩා පහත් දෙවියන් අතර උපදිත් නම්, ඔවුහු ගාන්ධර්ව දෙවියන් අතර උපදිත්.”

#### ඉදමත්ථං භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ භාසිත්ථ. ඉදමත්ථං භන්තේ බ්‍රහ්මුනෝ සනංකුමාරස්ස භාසතෝ ඝෝසෝ යේව. දේවා මඤ්ඤන්ති ය්වායං මම පල්ලංකේ, ස්වායං ඒකෝ’ව භාසතී’ති.

ස්වාමීනී, සනංකුමාර බ්‍රහ්ම තෙමේ මෙකරුණ පැවසුවේ ය. ස්වාමීනී, මෙකරුණ පවසන සනංකුමාර බ්‍රහ්මයාගේ හඬ පමණට ම ය. ‘යමෙක් මාගේ අසුනෙහි හිඳියි ද, ඔහු මා සමඟ පමණක් කථා කරයි’ යි දෙවියෝ සිතත්.”

#### “ඒකස්මිං භාසමානස්මිං සබ්බේ භාසන්ති නිම්මිතා,
ඒකස්මිං තුණ්හිමාසීනේ සබ්බේ තුණ්හී භවන්ති තේ.

‘එක් කෙනෙක් කථා කරන විට මවන ලද සියල්ලෝ ම කතා කරති. එක් කෙනෙක් නිහඬ වන විට ඒ සියල්ලෝ ම නිහඬ වෙති.

#### තදා සු දේවා මඤ්ඤන්ති තාවතිංසා සහින්දකා,
ය්වායං මම පල්ලංකස්මිං ස්වායං ඒකෝ’ව භාසතී”ති.

එකල්හී සක්දෙව් රජ සහිත තව්තිසා වැසි දෙවියෝ මෙසේ සිතති. යමෙක් මාගේ අසුනෙහි සිටියි ද, හේ මා සමඟ පමණක් කතා කරයි යනුවෙනි’

#### 16. අථ ඛෝ භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ ඒකත්තේන අත්තානං උපසංහාසි. ඒකත්තේන අත්තානං උපසංහරිත්වා සක්කස්ස දේවානමින්දස්ස පල්ලංකේ පල්ලංකේන නිසීදිත්වා දේවේ තාවතිංසේ ආමන්තේසි:

“ඉක්බිති ස්වාමීනී, සනංකුමාර බ්‍රහ්ම තෙමේ තමා තනි කෙනෙකු සේ පෙනෙන්නට සැළැස්සුවේ ය. එක් කෙනෙක් හැටියට පෙනී සිට සක් දෙවිඳුන්ගේ අසුනෙහි පළඟක් බැඳ වාඩිවී තව්තිසා දෙවියන් ඇමතුවේ ය.”

#### [ ඉද්ධිපාද භාවනා. ]

#### 17. තං කිම්මඤ්ඤන්ති භොන්තෝ දේවා තාවතිංසා යාවසුපඤ්ඤත්තා චිමේ තේන භගවතා ජානතා පස්සතා අරහතා සම්මාසම්බුද්ධේන චත්තාරෝ ඉද්ධිපාදා පඤ්ඤත්තා ඉද්ධිපහුතාය ඉද්ධිවිසවිතාය ඉද්ධිවිකුබ්බනතාය. කතමේ චත්තාරෝ? ඉධ භෝ භික්ඛු ඡන්දසමාධිපධානසංඛාරසමන්නාගතං ඉද්ධිපාදං භාවේති, විරියසමාධිපධානසංඛාරසමන්නාගතං ඉද්ධිපාදං භාවේති, චිත්තසමාධිපධානසංඛාරසමන්නාගතං ඉද්ධිපාදං භාවේති, වීමංසාසමාධිපධානසංඛාරසමන්නාගතං ඉද්ධිපාදං භාවේති. ඉමේ ඛෝ භෝ තේන භගවතා ජානතා පස්සතා අරහතා සම්මාසම්බුද්ධේන චත්තාරෝ ඉද්ධිපාදා පඤ්ඤත්තා ඉද්ධිපහුතාය ඉද්ධිවිසවිතාය ඉද්ධිවිකුබ්බනතාය. යේ හි කේචි භෝ අතීතමද්ධානං සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා අනේකවිහිතං ඉද්ධිවිධං පච්චනුභෝසුං, සබ්බේ තේ ඉමේසං යේව චතුන්නං ඉද්ධිපාදානං භාවිතත්තා බහුලීකතත්තා. යේ පි හි කේචි භෝ අනාගතමද්ධානං සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා අනේකවිහිතං ඉද්ධිවිධං පච්චනුභොස්සන්ති, සබ්බේ තේ ඉමේසං යේව චතුන්නං ඉද්ධිපාදානං භාවිතත්තා බහුලීකතත්තා. යේ පි හි කේචි භෝ ඒතරහි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා අනේකවිහිතං ඉද්ධිවිධං පච්චනුභොන්ති සබ්බේ තේ ඉමේසං යේව චතුන්නං ඉද්ධිපාදානං භාවිතත්තා බහුලීකතත්තා. පස්සන්ති නෝ භොන්තෝ දේවා තාවතිංසා මම පි මං ඒවරූපං ඉද්ධානුභාවන්ති.

“භවත් තව්තිසාවැසි දෙවිවරුනි, ඒ කිමෙකැයි හඟියි ද? සියල්ල දන්නා වූ, දක්නා වූ, ඒ භාග්‍යවත් අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් බොහෝ ඉර්ධීන් පිණිස, ඉර්ධි වශීභාවය පිණිස, ඉර්ධි ප්‍රාතිහාර්යය පිණිස, මොනතරම් මැනැවින් මේ සතරක් වූ ඉර්ධිපාදයෝ පණවන ලද්දාහු ද? ඒ කවර සතරක් ද යත්;

භවත්නි, මෙහිලා භික්ෂුවක් බලවත් කැමැත්ත නිසාවෙන් ලත් සමාධියෙන් සහ ප්‍රධන් වීර්යයෙන් යුතුව, ඉර්ධිපාදය දියුණු කරයි. බලවත් වීර්යය නිසාවෙන් ලත් සමාධියෙන් සහ ප්‍රධන් වීර්යයෙන් යුතුව, ඉර්ධිපාදය දියුණු කරයි. බලවත් අධිෂ්ඨානය නිසාවෙන් ලත් සමාධියෙන් සහ ප්‍රධන් වීර්යයෙන් යුතුව, ඉර්ධිපාදය දියුණු කරයි. බලවත් වීමංසනය නිසාවෙන් ලත් සමාධියෙන් සහ ප්‍රධන් වීර්යයෙන් යුතුව, ඉර්ධිපාදය දියුණු කරයි.

භවත්නි, සියල්ල දන්නා වූ, දක්නා වූ, ඒ භාග්‍යවත් අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් බොහෝ ඉර්ධීන් පිණිස, ඉර්ධි වශීභාවය පිණිස, ඉර්ධි ප්‍රාතිහාර්යය පිණිස, මේ සතරක් වූ ඉර්ධිපාදයෝ පණවන ලද්දාහු ය.

භවත්නි, අතීතයෙහි යම්කිසි ශ්‍රමණයෝ වෙත්වා, බ්‍රාහ්මණයෝ වෙත්වා, අනේකප්‍රකාරයෙන් ඉර්ධිබලයන් අත්දුටුවාහු ද, ඒ සියල්ලෝ ම මේ සතරක් වූ ඉර්ධිපාදයන් වඩන ලද බැවින්, බහුල ව ප්‍රගුණ කළ බැවින් ඒවා අත්දුටහ. භවත්නි, අනාගතයෙහි යම්කිසි ශ්‍රමණයෝ වෙත්වා, බ්‍රාහ්මණයෝ වෙත්වා, අනේකප්‍රකාරයෙන් ඉර්ධිබලයන් අත්දකින්නාහු ද, ඒ සියල්ලෝ ම මේ සතරක් වූ ඉර්ධිපාදයන් වඩන ලද බැවින්, බහුල ව ප්‍රගුණ කළ බැවින් ඒවා අත්දකින්නෝ ය. භවත්නි, මෙකල්හී යම්කිසි ශ්‍රමණයෝ වෙත්වා, බ්‍රාහ්මණයෝ වෙත්වා, අනේකප්‍රකාරයෙන් ඉර්ධිබලයන් අත්දකිත් නම්, ඒ සියල්ලෝ ම මේ සතරක් වූ ඉර්ධිපාදයන් වඩන ලද බැවින්, බහුල ව ප්‍රගුණ කළ බැවින් ඒවා අත්දකිති.

භවත් තව්තිසාවැසි දෙවිවරුනි, මාගේ පවා මෙබඳු මේ ඉර්ධි ආනුභාවය දකිව් ද?”

#### ‘ඒවං මහාබ්‍රහ්මේ’ති,

“මහා බ්‍රහ්මය, එසේ ය.”

#### ‘අහම්පි ඛෝ භෝ ඉමේසං යේව චතුන්නං ඉද්ධිපාදානං භාවිතත්තා බහුලීකතත්තා ඒවං මහිද්ධිකෝ ඒවංමහානුභාවෝ’ති.

“භවත්නි, මම ත් මේ සතරක් වූ ඉර්ධිපාදයන් ම වඩන ලද බැවින්, බහුල ව ප්‍රගුණ කරන ලද බැවින් මෙබඳු මහා ඉර්ධි ඇත්තේ වෙමි. මෙබඳු මහා ආනුභාව ඇත්තේ වෙමි.”

#### ඉදමත්ථං භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ භාසිත්ථ. ඉදමත්ථං භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ භාසිත්වා දේවේ තාවතිංසේ ආමන්තේසි.

ස්වාමීනී, සනංකුමාර බ්‍රහ්මතෙමේ මෙකරුණ පැවසුවේ ය. ස්වාමීනී, සනංකුමාර බ්‍රහ්ම තෙමේ මෙකරුණ පවසා තව්තිසාවැසි දෙවියන් ඇමතුවේ ය.

#### [ ඕකාසාධිගමා ]

#### 18. තං කිම්මඤ්ඤන්ති භොන්තෝ දේවා තාවතිංසා යාවඤ්චිදං තේන භගවතා ජානතා පස්සතා අරහතා සම්මාසම්බුද්ධේන තයෝ ඕකාසාධිගමා අනුබුද්ධා සුඛස්ස අධිගමාය. කතමේ තයෝ? ඉධ භෝ ඒකච්චෝ සංසට්ඨෝ විහරති කාමේහි, සංසට්ඨෝ අකුසලේහි ධම්මේහි. සෝ අපරේන සමයේන අරියධම්මං සුණාති, යෝනිසෝ මනසි කරෝති, ධම්මානුධම්මං පටිපජ්ජති. සෝ අරියධම්මසවනං ආගම්ම යෝනිසෝමනසිකාරං ධම්මානුධම්මපටිපත්තිං අසංසට්ඨෝ විහරති කාමේහි, අසංසට්ඨෝ අකුසලේහි ධම්මේහි. තස්ස අසංසට්ඨස්ස කාමේහි අසංසට්ඨස්ස අකුසලේහි ධම්මේහි උප්පජ්ජති සුඛං. සුඛා භිය්‍යෝ සෝමනස්සං, සෙය්‍යථාපි භෝ මුදා පාමොජ්ජං ජායේථ, ඒවමේව ඛෝ භෝ අසංසට්ඨස්ස කාමේහි අසංසට්ඨස්ස අකුසලේහි ධම්මේහි උප්පජ්ජති සුඛං. සුඛා භිය්‍යෝ සෝමනස්සං. අයං ඛෝ භෝ තේන භගවතා ජානතා පස්සතා අරහතා සම්මාසම්බුද්ධේන පඨමෝ ඕකාසාධිගමෝ අනුබුද්ධෝ සුඛස්ස අධිගමාය.

“භවත් තව්තිසාවැසි දෙවිවරුනි, මේ ගැන කුමක් සිතන්නහු ද? සියල්ල දන්නා, සියල්ල දක්නා, ඒ භාග්‍යවත් අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් සැපය අත්පත් කරගනු පිණිස ඉඩ ප්‍රස්ථා තුනක් අවබෝධ කරන ලද්දේ ය. ඒ කවර තුනක් ද යත්;

භවත්නි, මෙහි ඇතැමෙක් පංච කාමයන් හා එක් ව වාසය කරයි. අකුසල් දහම් හා එක් ව වාසය කරයි. ඔහු පසු කාලයක ආර්ය ධර්මය අසයි. ඒ ඇසූ ධර්මය නුවණ යොදා මෙනෙහි කරයි. ධර්මයට අනුගත වූ ප්‍රතිපදාවක යෙදෙයි. ඔහු ආර්ය ධර්ම ශ්‍රවණයට පැමිණ නුවණ යොදා මෙනෙහි කිරීම ත්, ධර්මයට අනුගත වූ ප්‍රතිපදාවත් නිසා පංච කාමයෙන් වෙන් ව, අකුසල් දහමෙන් වෙන් ව වාසය කරයි. පංච කාමයෙන් වෙන් ව, අකුසල ධර්මයන්ගෙන් වෙන් ව වාසය කරන ඔහු තුළ සැපයක් උපදියි. සැපයෙන් බොහෝ සොම්නස උපදියි. භවත්නි, ප්‍රීතියෙන් ප්‍රමුදිත බව ඇතිවන්නේ යම් සේ ද, එසෙයින් ම පංච කාමයෙන් වෙන් ව, අකුසල් දහමෙන් වෙන් ව වාසය කරන ඔහු තුළ සැපයක් උපදියි. සැපයෙන් බොහෝ සොම්නස උපදියි. භවත්නි, මෙය වනාහී සියල්ල දන්නා, සියල්ල දක්නා, ඒ භාග්‍යවත් අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් සැපය අත්පත් කරගනු පිණිස අවබෝධ කොට වදාළ පළමු වෙනි ඉඩ ප්‍රස්ථාව යි.

#### පුනචපරං භෝ ඉධේකච්චස්ස ඕළාරිකා කායසංඛාරා අප්පටිප්පස්සද්ධා හොන්ති. ඕළාරිකා වචීසංඛාරා අප්පටිප්පස්සද්ධා හොන්ති ඕළාරිකා චිත්තසංඛාරා අප්පටිප්පස්සද්ධා හොන්ති, සෝ අපරේන සමයේන අරියධම්මං සුණාති යෝනිසෝ මනසි කරෝති ධම්මානුධම්මං පටිපජ්ජති. තස්ස අරියධම්මසවනං ආගම්ම යෝනිසෝ මනසිකාරං ධම්මානුධම්මප්පටිපත්තිං ඕළාරිකා කායසංඛාරා පටිප්පස්සම්භන්ති, ඕළාරිකා වචීසංඛාරා පටිප්පස්සම්භන්ති, ඕළාරිකා චිත්තසංඛාරා පටිප්පස්සම්භන්ති. තස්ස ඕළාරිකානං කායසංඛාරානං පටිප්පස්සද්ධියා ඕළාරිකානං වචීසංඛාරානං පටිප්පස්සද්ධියා ඕළාරිකානං චිත්තසංඛාරානං පටිප්පස්සද්ධියා උප්පජ්ජති සුඛං. සුඛා භිය්‍යෝ සෝමනස්සං. සෙය්‍යථාපි භෝ මුදා පාමොජ්ජං ජායේථ. ඒවමේව ඛෝ ඕළාරිකානං කායසංඛාරානං පටිප්පස්සද්ධියා ඕළාරිකානං වචීසංඛාරානං පටිප්පස්සද්ධියා ඕළාරිකානං චිත්තසංඛාරානං පටිප්පස්සද්ධියා උප්පජ්ජති සුඛං. සුඛා භිය්‍යෝ සෝමනස්සං. අයං ඛෝ භෝ තේන භගවතා ජානතා පස්සතා අරහතා සම්මාසම්බුද්ධේන දුතියෝ ඕකාසාධිගමෝ අනුබුද්ධෝ සුඛස්ස අධිගමාය.

තව ද භවත්නි, මෙහි ඇතැමෙකුට ගොරෝසු ආශ්වාස ප්‍රශ්වාසයෙන් යුතු කාය සංස්කාර නොසංසිඳුණේ වෙයි. ගොරෝසු විතර්ක විචාර වචී සංස්කාරයන් නොසංසිඳුණේ වෙයි. ගොරෝසු සංඥා වේදනා චිත්ත සංස්කාරයන් නොසංසිඳුණේ වෙයි. ඔහු පසු කාලයක ආර්ය ධර්මය අසයි. ඒ ඇසූ ධර්මය නුවණ යොදා මෙනෙහි කරයි. ධර්මයට අනුගත වූ ප්‍රතිපදාවක යෙදෙයි. ඔහු ආර්ය ධර්ම ශ්‍රවණයට පැමිණ නුවණ යොදා මෙනෙහි කිරීම ත්, ධර්මයට අනුගත වූ ප්‍රතිපදාවත් නිසා ගොරෝසු කාය සංස්කාරයෝ සංසිඳෙත්. ගොරෝසු වචී සංස්කාරයෝ සංසිඳෙත්. ගොරෝසු චිත්ත සංස්කාරයෝ සංසිඳෙත්. ඔහු තුළ ගොරෝසු වූ කාය – වචී – චිත්ත සංස්කාරයන්ගේ සංසිඳීමෙන් සැපයක් උපදියි. සැපයෙන් බොහෝ සේ සොම්නස උපදියි. භවත්නි, ප්‍රීතියෙන් ප්‍රමුදිත බව ඇතිවන්නේ යම් සේ ද, එසෙයින් ම ගොරෝසු වූ කාය සංස්කාරයන්ගේ සංසිඳීමෙන්, ගොරෝසු වූ වචී සංස්කාරයන්ගේ සංසිඳීමෙන්, ගොරෝසු වූ චිත්ත සංස්කාරයන්ගේ සංසිඳීමෙන් සැපයක් උපදියි. සැපයෙන් බොහෝ සොම්නස උපදියි. භවත්නි, මෙය වනාහී සියල්ල දන්නා, සියල්ල දක්නා, ඒ භාග්‍යවත් අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් සැපය අත්පත් කරගනු පිණිස අවබෝධ කොට වදාළ දෙවෙනි ඉඩ ප්‍රස්ථාව යි.

#### පුනචපරං භෝ ඉධේකච්චෝ ඉදං කුසලන්ති යථාභූතං නප්පජානාති. ඉදං අකුසලන්ති යථාභූතං නප්පජානාති, ඉදං සාවජ්ජං ඉදං අනවජ්ජං ඉදං සේවිතබ්බං ඉදං නසේවිතබ්බං ඉදං හීනං ඉදං පණීතං ඉදං කණ්හසුක්කසප්පටිභාගන්ති යථාභූතං නප්පජානාති. සෝ අපරේන සමයේන අරියධම්මං සුණාති යෝනිසෝ මනසි කරෝති ධම්මානුධම්මං පටිපජ්ජති. සෝ අරියධම්මසවනං ආගම්ම යෝනිසෝමනසිකාරං ධම්මානුධම්මප්පටිපත්තිං ඉදං කුසලන්ති යථාභූතං පජානාති, ඉදං අකුසලන්ති යථාභූතං පජානාති, ඉදං සාවජ්ජං ඉදං අනවජ්ජං ඉදං සේවිතබ්බං ඉදං නසේවිතබ්බං ඉදං හීනං ඉදං පණීතං ඉදං කණ්හසුක්කසප්පටිභාගන්ති යථාභූතං පජානාති. තස්ස ඒවං ජානතෝ ඒවං පස්සතෝ අවිජ්ජා පහීයති, විජ්ජා උප්පජ්ජති. තස්ස අවිජ්ජාවිරාගා විජ්ජුප්පාදා උප්පජ්ජති සුඛං, සුඛා භිය්‍යෝ සෝමනස්සං, සෙය්‍යථාපි භෝ මුදා පාමොජ්ජං ජායේථ, ඒවමේව ඛෝ භෝ අවිජ්ජාවිරාගා විජ්ජුප්පාදා උප්පජ්ජති සුඛං සුඛා භිය්‍යෝ සෝමනස්සං. අයං ඛෝ භෝ තේන භගවතා ජානතා පස්සතා අරහතා සම්මාසම්බුද්ධේන තතියෝ ඕකාසාධිගමෝ අනුබුද්ධෝ සුඛස්ස අධිගමාය.

තව ද භවත්නි, මෙහි ඇතැමෙක් ‘මෙය කුසලය ය’යි ඒ වූ සැටියෙන් නොදනියි. ‘මෙය අකුසලය ය’යි ඒ වූ සැටියෙන් නොදනියි. ‘මෙය වරද සහිත ය, මෙය නිවැරදි ය, මෙය සේවනය කළ යුතුය, මෙය සේවනය නොකළ යුතුය, මෙය පහත් ය, මෙය උසස් ය, මෙය කළු සුදු ප්‍රතිභාග සහිත දේ ය’යි ඒ වූ සැටියෙන් නොදනියි. ඔහු පසු කලෙක ආර්ය ධර්මය අසයි. ඒ ඇසූ ධර්මය නුවණ යොදා මෙනෙහි කරයි. ධර්මයට අනුගත වූ ප්‍රතිපදාවක යෙදෙයි. ඔහු ආර්ය ධර්ම ශ්‍රවණයට පැමිණ නුවණ යොදා මෙනෙහි කිරීම ත්, ධර්මයට අනුගත වූ ප්‍රතිපදාවත් නිසා ‘මෙය කුසලය ය’යි ඒ වූ සැටියෙන් දනියි. ‘මෙය අකුසලය ය’යි ඒ වූ සැටියෙන් දනියි. ‘මෙය වරද සහිත ය, මෙය නිවැරදි ය, මෙය සේවනය කළ යුතුය, මෙය සේවනය නොකළ යුතුය, මෙය පහත් ය, මෙය උසස් ය, මෙය කළු සුදු ප්‍රතිභාග සහිත දේ ය’යි ඒ වූ සැටියෙන් දනියි. මෙසේ දන්නා වූ, මෙසේ දක්නා වූ, ඔහුගේ අවිද්‍යාව ප්‍රහාණය වෙයි. විද්‍යාව උපදියි. ඔහු තුළ අවිද්‍යාව දුරුවීමෙන්, විද්‍යාව ඉපදීමෙන් සැපයක් උපදියි. සැපයෙන් බොහෝ සොම්නස උපදියි. භවත්නි, මෙය වනාහී සියල්ල දන්නා, සියල්ල දක්නා, ඒ භාග්‍යවත් අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් සැපය අත්පත් කරගනු පිණිස අවබෝධ කොට වදාළ තුන්වෙනි ඉඩ ප්‍රස්ථාව යි.

#### ඉමේ ඛෝ භෝ තේන භගවතා ජානතා පස්සතා අරහතා සම්මාසම්බුද්ධේන තයෝ ඕකාසාධිගමා අනුබුද්ධා සුඛස්ස අධිගමායාති. ඉදමත්ථං භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ භාසිත්ථ. ඉදමත්ථං භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ භාසිත්වා දේවේ තාවතිංසේ ආමන්තේසි:

භවත්නි, සියල්ල දන්නා, සියල්ල දක්නා, ඒ භාග්‍යවත් අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් සැපය අත්පත් කරගනු පිණිස මේ ඉඩ ප්‍රස්ථා තුන අවබෝධ කොට වදාරණ ලද්දේ ය.”

ස්වාමීනී, සනංකුමාර බ්‍රහ්මරාජයා මෙකරුණ පැවසුවේ ය. ස්වාමීනී, සනංකුමාර බ්‍රහ්මරාජයා මෙකරුණ පවසා තව්තිසා දෙවියන් ඇමතුවේ ය.

#### [ සතිපට්ඨානා ]

#### 19. තං කිම්මඤ්ඤන්ති භොන්තෝ දේවා තාවතිංසා යාව සුපඤ්ඤත්තා චිමේ තේන භගවතා ජානතා පස්සතා අරහතා සම්මාසම්බුද්ධේන චත්තාරෝ සතිපට්ඨානා කුසලස්සාධිගමාය. කතමේ චත්තාරෝ? ඉධ භෝ භික්ඛු අජ්ඣත්තං කායේ කායානුපස්සී විහරති ආතාපී සම්පජානෝ සතිමා විනෙය්‍ය ලෝකේ අභිජ්ඣාදෝමනස්සං. අජ්ඣත්තං කායේ කායානුපස්සී විහරන්තෝ තත්ථ සම්මා සමාධියති සම්මා විප්පසීදති. සෝ තත්ථ සම්මා සමාහිතෝ සම්මා විප්පසන්නෝ බහිද්ධා පරකායේ ඤාණදස්සනං අභිනිබ්බත්තේති.

“භවත් තව්තිසා දෙවියනි, මේ ගැන කුමක් සිතන්නහු ද? සියල්ල දන්නා, සියල්ල දක්නා, ඒ භාග්‍යවත් අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් මොනතරම් යහපත් ලෙස, කුසල් දහම් උපදවා ගැනීම පිණිස, මේ සතර සතිපට්ඨානයෝ පණවන ලද්දාහු ද! ඒ කවර සතරක් ද යත්;

භවත්නි, මෙහි භික්ෂුව කෙලෙස් තවන වීර්යයෙන් යුතුව, මනා සිහි නුවණින් යුතුව, ලෝකයෙහි ඇලීම් ගැටීම් දුරු කොට තමා තුළ කය පිළිබඳ ව කායානුපස්සනාවෙන් වාසය කරයි. තමා තුළ කය පිළිබඳ ව කායානුපස්සනාවෙන් වාසය කරද්දී එහි මනාකොට සිත සමාධිමත් වෙයි. මනාකොට පහන් වෙයි. ඔහු එහි මනාකොට සමාධිමත් සිත් ඇති වූයේ, මනාකොට පහන් ව ගියේ, බාහිර අන්‍යයන්ගේ කය පිළිබඳ ව ඥානදර්ශනය උපදවයි.

#### අජ්ඣත්තං වේදනාසු වේදනානුපස්සී විහරති, ….(පෙ)…. බහිද්ධා පරවේදනාසු ඤාණදස්සනං අභිනිබ්බත්තේති.

තමා තුළ විඳීම් හි වේදනානුපස්සනාවෙන් වාසය කරයි. ….(පෙ)…. බාහිර අන්‍යයන්ගේ විඳීම් පිළිබඳ ව ඥාන දර්ශනය උපදවයි.

#### අජ්ඣත්තං චිත්තේ චිත්තානුපස්සී විහරති ….(පෙ)…. බහිද්ධා පරචිත්තේ ඤාණදස්සනං අභිනිබ්බත්තේති.

තමා තුළ සිත පිළිබඳ ව චිත්තානුපස්සනාවෙන් වාසය කරයි. ….(පෙ)…. බාහිර අන්‍යයන්ගේ සිත පිළිබඳ ව ඥාන දර්ශනය උපදවයි.

#### අජ්ඣත්තං ධම්මේසු ධම්මානුපස්සී විහරති ආතාපී සම්පජානෝ සතිමා විනෙය්‍ය ලෝකේ අභිජ්ඣාදෝමනස්සං, අජ්ඣත්තං ධම්මේසු ධම්මානුපස්සී විහරන්තෝ තත්ථ සම්මා සමාධියති සම්මා විප්පසීදති. සෝ තත්ථ සම්මා සමාහිතෝ සම්මා විප්පසන්නෝ බහිද්ධා පරධම්මේසු ඤාණදස්සනං අභිනිබ්බත්තේති. ඉමේ ඛෝ භෝ තේන භගවතා ජානතා පස්සතා අරහතා සම්මාසම්බුද්ධේන චත්තාරෝ සතිපට්ඨානා පඤ්ඤත්තා කුසලස්ස අධිගමායාති.

කෙලෙස් තවන වීර්යයෙන් යුතුව, මනා සිහි නුවණින් යුතුව, ලෝකයෙහි ඇලීම් ගැටීම් දුරු කොට තමා තුළ ධර්මයන් පිළිබඳ ව ධම්මානුපස්සනාවෙන් වාසය කරයි. තමා තුළ ධර්මයන් පිළිබඳ ව ධම්මානුපස්සනාවෙන් වාසය කරද්දී එහි මනාකොට සිත සමාධිමත් වෙයි. මනාකොට පහන් වෙයි. ඔහු එහි මනාකොට සමාධිමත් සිත් ඇති වූයේ, මනාකොට පහන් ව ගියේ, බාහිර අන්‍යයන්ගේ ධර්මයන් පිළිබඳ ව ඥානදර්ශනය උපදවයි.

භවත්නි, සියල්ල දන්නා, සියල්ල දක්නා, ඒ භාග්‍යවත් අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් කුසල් දහම් උපදවා ගැනීම පිණිස, මේ සතර සතිපට්ඨානයෝ පණවන ලද්දාහු ය.”

#### ඉදමත්ථං භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ භාසිත්ථ. ඉදමත්ථං භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ භාසිත්වා දේවේ තාවතිංසේ ආමන්තේසි.

ස්වාමීනී, සනංකුමාර බ්‍රහ්මරාජයා මෙකරුණ පැවසුවේ ය. ස්වාමීනී, සනංකුමාර බ්‍රහ්මරාජයා මෙකරුණ පවසා තව්තිසා දෙවියන් ඇමතුවේ ය.

#### [ සමාධිපරික්ඛාරා ]

#### 20. තං කිම්මඤ්ඤන්ති භොන්තෝ දේවා තාවතිංසා යාවසුපඤ්ඤත්තා චිමේ තේන භගවතා ජානතා පස්සතා අරහතා සම්මාසම්බුද්ධේන සත්ත සම්මාසමාධිපරික්ඛාරා සම්මාසමාධිස්ස භාවනාය සම්මාසමාධිස්ස පාරිපූරියා. කතමේ සත්ත? සම්මාදිට්ඨි සම්මාසංකප්පෝ සම්මාවාචා සම්මාකම්මන්තෝ සම්මාආජීවෝ සම්මාවායාමෝ සම්මාසති.

“භවත් තව්තිසාවැසි දෙවියනි, මේ ගැන කුමක් සිතන්නහු ද? සියල්ල දන්නා, සියල්ල දක්නා, ඒ භාග්‍යවත් අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් සම්මා සමාධිය දියුණු කරගැනීම පිණිස, සම්මා සමාධිය සම්පූර්ණ කරගැනීම පිණිස, මොනතරම් නම් යහපත් ලෙස මේ සතක් වූ සම්මා සමාධියට උපකාරක ධර්මයෝ පණවන ලද්දාහු ද? ඒ කවර සතක් ද යත්; සම්මා දිට්ඨිය ය, සම්මා සංකල්ප ය, සම්මා වාචා ය, සම්මා කම්මන්ත ය, සම්මා ආජීව ය, සම්මා වායාම ය සහ සම්මා සතිය ය.

#### යා ඛෝ භෝ ඉමේහි සත්තහි අංගේහි චිත්තස්ස ඒකග්ගතා පරික්ඛතා, අයං වුච්චති භෝ අරියෝ සම්මාසමාධි සඋපනිසෝ ඉතිපි සපරික්ඛාරෝ ඉතිපි. සම්මාදිට්ඨිස්ස භෝ සම්මාසංකප්පෝ පහෝති, සම්මාසංකප්පස්ස සම්මාවාචා පහෝති, සම්මාවාචස්ස සම්මාකම්මන්තෝ පහෝති, සම්මාකම්මන්තස්ස සම්මාආජීවෝ පහෝති. සම්මාආජීවස්ස සම්මාවායාමෝ පහෝති, සම්මාවායාමස්ස සම්මාසති පහෝති, සම්මාසතිස්ස සම්මාසමාධි පහෝති, සම්මාසමාධිස්ස සම්මාඤාණං පහෝති, සම්මාඤාණස්ස සම්මාවිමුත්ති පහෝති. යං හි තං භෝ සම්මා වදමානෝ වදෙය්‍ය, ස්වාක්ඛාතෝ භගවතා ධම්මෝ සන්දිට්ඨිකෝ අකාලිකෝ ඒහිපස්සිකෝ ඕපනයිකෝ පච්චත්තං වේදිතබ්බෝ විඤ්ඤූහි අපාරුතා අමතස්ස ද්වාරා’ති, ඉදමේතං සම්මා වදමානෝ වදෙය්‍ය ස්වාක්ඛාතෝ හි භෝ භගවතා ධම්මෝ සන්දිට්ඨිකෝ අකාලිකෝ ඒහිපස්සිකෝ ඕපනයිකෝ පච්චත්තං වේදිතබ්බෝ විඤ්ඤූහි. අපාරුතා අමතස්ස ද්වාරාති.

භවත්නි, මේ සප්ත අංගයෙන් යුක්ත වූ සිතක යම් ඒකාග්‍රතාවයක් ඇද්ද, පිරිවරාගත් බවක් ඇද්ද, භවත්නි, මෙය ආර්ය සම්මා සමාධිය යැයි කියනු ලැබේ. හේතු සම්පත් සහිත සම්මා සමාධිය යනුවෙනුත්, පිරිවරාගත් අංගයන් සහිත සම්මා සමාධිය යනුවෙනුත් කියනු ලැබෙයි.

භවත්නි, සම්මා දිට්ඨිය ඇති කෙනා තුළ සම්මා සංකල්පය බලවත් වෙයි. සම්මා සංකල්පය ඇති කෙනා තුළ සම්මා වාචා බලවත් වෙයි. සම්මා වාචා ඇති කෙනා තුළ සම්මා කම්මන්තය බලවත් වෙයි. සම්මා කම්මන්තය ඇති කෙනා තුළ සම්මා ආජීවය බලවත් වෙයි. සම්මා ආජීවය ඇති කෙනා තුළ සම්මා වායාමය බලවත් වෙයි. සම්මා වායාමය ඇති කෙනා තුළ සම්මා සතිය බලවත් වෙයි. සම්මා සතිය ඇති කෙනා තුළ සම්මා සමාධිය බලවත් වෙයි. සම්මා සමාධිය ඇති කෙනා තුළ සම්මා ඥානය බලවත් වෙයි. සම්මා ඥානය ඇති කෙනා තුළ සම්මා විමුක්තිය බලවත් වෙයි.

භවත්නි, යම් ධර්මයක් පිළිබඳ ව මනාකොට කියන්නේ නම්, ‘ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ඉතා මැනැවින් ධර්මය දේශනා කරන ලද්දේ ය. එය මේ ජීවිතයේ දී තමා ම දැක්ක යුත්තේ ය. කල් නොයවා ඵල ලැබෙන්නේ ය. ඇවිත් බලන්න යැයි කිව හැක්කේ ය. තමා තුළට පමුණුවා ගත යුත්තේ ය. නුවණැතියන් විසින් තම තම නැණ පමණින් දත යුත්තේ ය. අමා දොරටු විවෘත කරන ලද්දාහු ය’ යි වශයෙන් එය මෙකරුණ අරභයා ම මනාකොට පවසන්නේ ය. භවත්නි, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ඉතා මැනැවින් ධර්මය දේශනා කරන ලද්දේ ය. එය මේ ජීවිතයේ දී තමා ම දැක්ක යුත්තේ ය. කල් නොයවා ඵල ලැබෙන්නේ ය. ඇවිත් බලන්න යැයි කිව හැක්කේ ය. තමා තුළට පමුණුවා ගත යුත්තේ ය. නුවණැතියන් විසින් තම තම නැණ පමණින් දත යුත්තේ ය. අමා දොරටු විවෘත කරන ලද්දාහු ය.

#### යේ හි කේචි භෝ බුද්ධේ අවෙච්චප්පසාදේන සමන්නාගතා, ධම්මේ අවෙච්චප්පසාදේන සමන්නාගතා සංඝේ අවෙච්චප්පසාදේන සමන්නාගතා, අරියකන්තේහි සීලේහි සමන්නාගතා. යේ චිමේ ඕපපාතිකා ධම්මවිනීතා සාතිරේකානි චතුවීසතිසතසහස්සානි මාගධකා පරිචාරකා අබ්භතීතා කාලකතා තිණ්ණං සඤ්ඤෝජනානං පරික්ඛයා සෝතාපන්නා අවිනිපාතධම්මා නියතා සම්බෝධිපරායණා. අත්ථි චේවෙත්ථ සකදාගාමිනෝ.

භවත්නි, යම් කෙනෙක් බුදුරජුන් කෙරෙහි නොසෙල්වෙන පැහැදීමකින් යුක්ත වූවාහු ද, ධර්මය කෙරෙහි නොසෙල්වෙන පැහැදීමකින් යුක්ත වූවාහු ද, සංඝයා කෙරෙහි නොසෙල්වෙන පැහැදීමකින් යුක්ත වූවාහු ද, ආර්යකාන්ත සීලයෙන් යුක්ත වූවාහු ද, එමෙන් ම යම් කෙනෙක් ධර්මයෙහි හික්මුණාහු ද, මෑත භාගයෙහි මගධයෙහි සිටි උපාසකයෝ විසි හතර සිය දහසකට අධික පිරිසක් තුන් සංයෝජනයන් ක්ෂය කිරීමෙන් සෝවාන් ව, අපායෙන් මිදී නියත වශයෙන් නිවන පිහිට කොට, කලුරිය කොට මෙහි ඕපපාතික ව උපන්නාහු ද, මේ පිරිස අතර සකදාගාමීහු ද ඇත්තාහු ය.”

#### අත්ථායං ඉතරා පජා පුඤ්ඤභාගාති මේ මනෝ,
සංඛාතුං නෝ පි සක්කෝමි මුසාවාදස්ස ඔත්තපන්ති.

‘මේ අවශේෂ ප්‍රජාව අනාගාමී ව සුද්ධාවාස බඹලොවෙහි උපදින්නට තරම් පිනෙන් යුක්ත වූවාහු යැයි මාගේ හැඟීම යි. බොරු කීමට භය නිසාවෙන් ඔවුන් පිළිබඳ ව ගණන් කොට කියන්නට නොහැකියෙමි.’

#### 21. ඉදමත්ථං භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ භාසිත්ථ. ඉදමත්ථං භන්තේ බ්‍රහ්මුනෝ සනංකුමාරස්ස භාසතෝ වෙස්සවණස්ස මහාරාජස්ස ඒවං චේතසෝ පරිවිතක්කෝ උදපාදි. ‘අච්ඡරියං වත භෝ. අබ්භුතං වත භෝ, ඒවරූපෝපි නාම උළාරෝ සත්ථා භවිස්සති, ඒවරූපං උළාරං ධම්මක්ඛානං, ඒවරූපා උළාරා විසේසාධිගමා පඤ්ඤායිස්සන්තී’ති. අථ භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ වෙස්සවණස්ස මහාරාජස්ස චේතසා චේතෝ පරිවිතක්කමඤ්ඤාය වෙස්සවණං මහාරාජානං ඒතදවෝච: “තං කිම් මඤ්ඤති භවං වෙස්සවණෝ මහාරාජා. අතීතම්පි අද්ධානං ඒවරූපෝ උළාරෝ සත්ථා අහෝසි, ඒවරූපං උළාරං ධම්මක්ඛානං, ඒවරූපා උළාරා විසේසාධිගමා පඤ්ඤායිංසු. අනාගතම්පි අද්ධානං ඒවරූපෝ උළාරෝ සත්ථා භවිස්සති. ඒවරූපං උළාරං ධම්මක්ඛානං, ඒවරූපා උළාරා විසේසාධිගමා පඤ්ඤායිස්සන්තී”ති.

“ස්වාමීනී, සනංකුමාර බ්‍රහ්ම තෙමේ මෙකරුණ පැවසුවේ ය. ස්වාමීනී, සනංකුමාර බ්‍රහ්මරාජයාගේ මේ වචනය ඇසූ වෛශ්‍රවණ දෙව් මහරජුට මෙබඳු චිත්ත සංකල්පයක් හටගත්තේ ය.

‘භවත්නි, ඒකාන්තයෙන් ආශ්චර්යයකි! භවත්නි, ඒකාන්තයෙන් අද්භූත ය! මෙබඳු වූ උදාර ශාස්තෘන් වහන්සේ නමක් පහළ වූ සේක! මෙබඳු වූ උදාර ධර්ම කථාවකි. මෙබඳු වූ උදාර විශේෂ අධිගමයෝ ප්‍රකට වන්නාහු ය!’

ඉක්බිති ස්වාමීනී. සනංකුමාර බ්‍රහ්මරාජයා වෛශ්‍රවණ දෙව්මහරජුගේ චිත්ත පරිවිතර්කය සිය සිතින් දැන, වෛශ්‍රවණ දෙව් මහරජු හට මෙය පැවසුවේ ය.”

“භවත් වෙසමුණි මහරජුනි, මේ ගැන කුමක් සිතන්නෙහි ද? අතීතයේ දී ත් මෙබඳු වූ උදාර ශාස්තෘන් වහන්සේ නමක් පහළ වූ සේක. මෙබඳු වූ උදාර ධර්ම කථාවක් වූයේ ය. මෙබඳු වූ උදාර විශේෂ අධිගමයෝ ප්‍රකට වූවාහු ය. අනාගතයෙහි ත් මෙබඳු වූ උදාර වූ ශාස්තෘන් වහන්සේ නමක් පහළ වන සේක. මෙබඳු වූ උදාර ධර්ම කථාවක් වන්නේ ය. මෙබඳු වූ උදාර වූ විශේෂ අධිගමයෝ ප්‍රකට වන්නාහු ය.”

#### 22. ඉදමත්ථං භන්තේ බ්‍රහ්මා සනංකුමාරෝ දේවානං තාවතිංසානං අභාසි. ඉදමත්ථං වෙස්සවණෝ මහාරාජා බ්‍රහ්මුනෝ සනංකුමාරස්ස දේවානං තාවතිංසානං භාසතෝ සම්මුඛා සුතං සම්මුඛා පටිග්ගහිතං සයං පරිසායං ආරෝචේසි. ඉදමත්ථං ජනවසභෝ යක්ඛෝ වෙස්සවණස්ස මහාරාජස්ස සයං පරිසායං භාසතෝ සම්මුඛා සුතං සම්මුඛා පටිග්ගහිතං භගවතෝ ආරෝචේසි. ඉදමත්ථං භගවා ජනවසභස්ස යක්ඛස්ස සම්මුඛා සුත්වා සම්මුඛා පටිග්ගහෙත්වා සාමඤ්ච අභිඤ්ඤාය ආයස්මතෝ ආනන්දස්ස ආරෝචේසි. ඉදමත්ථං ආයස්මා ආනන්දෝ භගවතෝ සම්මුඛා සුත්වා සම්මුඛා පටිග්ගහෙත්වා ආරෝචේසි භික්ඛූනං භික්ඛුනීනං උපාසකානං උපාසිකානං. තයිදං බ්‍රහ්මචරියං ඉද්ධඤ්චේව ඵීතඤ්ච විත්ථාරිතං බාහුජඤ්ඤං පුථුභූතං යාව දේවමනුස්සේහි සුප්පකාසිතන්ති.

“ස්වාමීනි, සනංකුමාර බ්‍රහ්මරාජයා තව්තිසා දෙවියන් හට මෙකරුණ පැවසුවේ ය.”

තව්තිසා දෙව්පිරිසට පවසන සනංකුමාර බ්‍රහ්මයාගේ වචනය ඔහු ඉදිරියේ අසා, ඔහු ඉදිරියේ පිළිගෙන වෙසමුණි දෙව් මහරජු සිය පිරිසට දැනුම් දුන්නේ ය. වෙසමුණි දෙව් මහරජු විසින් තම පිරිසට පැවසූ වචනය ඔහු ඉදිරියෙහි අසා, ඔහු ඉදිරියෙහි පිළිගෙන, ජනවසභ දෙවි තෙමේ මෙකරුණ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට දැනුම් දුන්නේ ය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ජනවසභ දෙවියා විසින් පැවසූ වචනය ඔහු ඉදිරියෙහි අසා, ඔහු ඉදිරියෙහි පිළිගෙන තමන් වහන්සේ ත් විශිෂ්ට ඥානයෙන් දැන ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් වහන්සේට දැනුම් දුන් සේක. භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ මේ වචනය භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඉදිරියෙහි අසා, ඉදිරියෙහි පිළිගෙන ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් වහන්සේ භික්ෂු, භික්ෂුණී, උපාසක, උපාසිකාවන්ට දැනුම් දුන්හ.

‘යම් තාක් ම දෙවි මිනිසුන් විසින් මැනැවින් පවසන ලද්දේ ද, ඒ තාක් මේ සසුන් බඹසර දියුණු වූයේ ත්, සමෘද්ධිමත් වූයේ ත්, පැතිරුණේ ත්, බොහෝ ජනයා අතර අතිශයින් ම පැතිරී ගියේ ත් වෙයි.’

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

#### ජනවසභසුත්තං පඤ්චමං.

ජනවසභ සූත්‍රය නිමා විය.

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/dn2_5/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M