« »

# ඛුද්දක නිකාය

# පේතවත්ථු

## 3.1. අභිජ්ජමාන පේත වත්ථු

### 3.1. අභිජ්ජමාන ප්‍රේත වස්තුව

#### 392. අභිජ්ජමානේ වාරිම්හි ගංගාය ඉධ ගච්ඡසි
නග්ගෝ පුබ්බද්ධපේතෝව මාලාධාරී අලංකතෝ
කුහිං ගමිස්සසි පේත කත්ථ වාසෝ භවිස්සතී‘ති.

392. එම්බා ප්‍රේතය, ඔබ මෙහි ගංගා නදියෙහි ජලය කළඹවන්නෙ නැතුවයි යන්නෙ. හැබැයි ඔබ නිරුවත්ව ඉන්නෙ. ශරීරයෙන් උඩ කොටස් නම් පේන්නේ පෙරේතයෙකුගෙ වගේ නොවෙයි. මල් මාලාවන් දරලා අලංකාරව ඉන්නවා. ඔබ ඔය කොහේද යන්නෙ? ඔබ වාසය කරන්නෙ කොහේද?

#### 393. චුන්දත්ථිකං ගමිස්සාමි පේතෝ සෝ ඉති භාසති
අන්තරේ වාසභගාමං බාරාණසියා ච සන්තිකේ

393. එතකොට ඒ ප්‍රේතයා මෙහෙම කිව්වා. ‘මං මේ යන්නේ චුන්දත්ථික කියන ගමටයි. ඒ ගම තියෙන්නෙ වාසභ ගමටත්, බරණැස් නුවරටත් අතර බරණැස සමීපයේමයි.’

#### 394. තඤ්ච දිස්වා මහාමත්තෝ කෝලියෝ ඉති විස්සුතෝ
සත්තුං භත්තඤ්ච පේතස්ස පීතකඤ්ච යුගං අදා

394. ඒ ප්‍රේතයාව දැක්කේ කෝලිය නමින් ප්‍රසිද්ධව හිටිය මහ ඇමතිතුමා. ඉතින් ඔහු ඒ ප්‍රේතයාට අග්ගලාත් බතුත් වස්ත්‍ර යුගලකුත් දුන්නා.

#### 395. නාවාය තිට්ඨමානාය කප්පකස්ස අදාපයී
කප්පකස්ස පදින්නම්හි ඨානේ පේතස්සුදිස්සථ

395. නැව නවත්වලා තියෙන කොට එක්තරා කරණවෑමි උපාසකයෙකුටයි ඒව දුන්නෙ. ඒ කරණවෑමි උපාසකතුමාට ඒවා දීපු ගමන්ම අර ප්‍රේතයා ගේ ශරීරයෙහි අඳින පොරොවන වස්ත්‍ර පහළ වුනා.

#### 396. තතෝ සුවත්ථවසනෝ මාලාධාරී අලංකතෝ
ඨානේ ඨිතස්ස පේතස්ස දක්ඛිණා උපකප්පථ
තස්මා දජ්ජේථ පේතානං අනුකම්පාය පුනප්පුනං

396. එතකොට ඒ ප්‍රේතයා ලස්සනට වස්ත්‍ර ඇඳගෙන මල්මාලා දරාගෙන අලංකාර වෙලා ආවා. පින් අනුමෝදන් වෙන්න පුළුවන් තැනක සිටපු ප්‍රේතයා ඒ පින අනුමෝදන් වුනා. ඒ නිසා මිය පරලොව ගිය අය කෙරෙහි අනුකම්පා කරල නැවත නැවතත් දන් දීල ඒ පින් දෙන්ට ඕන.

#### 397. සාතුන්න වසනා ඒකේ අඤ්ඤේ කේසනිවාසනා
පේතා භත්තාය ගච්ඡන්ති පක්කමන්ති දිසෝදිසං

397. ඇතැම් පෙරේතයන් ඉන්නෙ වැරහැලිවලින් විලිවසා ගෙනයි. ඇතැම් පෙරේතයන් තමන්ගෙ කෙස් රොදෙනුයි විලි වසා ගන්නෙ. පෙරේතයන් බත් හොයාගෙන යනවා. එක එක දිසාවලට යනවා.

#### 398. දූරේ ඒකේ පධාවිත්වා අලද්ධා විනිවත්තරේ
ඡාතා පමුච්ඡිතා භන්තා භූමියං පටිසුම්හිතා

398. සමහර පෙරේතයන් බත් හොයා ගෙන ඉතා දුර දුවනවා. නමුත් කිසි දෙයක් නොලබා නවතිනවා. ඔවුන් හරි බඩගින්නෙ ඉන්නෙ. සිහිසන් නැතුවයි ඉන්නෙ. ඉතා බලවත්ව පීඩා විඳල වේලිලා බිම ඇදගෙන වැටෙනවා.

#### 399. කේචි තත්ථ පපතිත්වා භූමියං පටිසුම්හිතා
පුබ්බේ අකතකල්‍යාණා අග්ගිදඩ්ඪාව ආතපේ

399. සමහරු ඒ ගිය ගිය තැනම වේලිලා බිම ඇදගෙන වැටෙනවා. කලින් ලැබුනු මනුස්ස ජීවිතයේ දී කිසි පිනක් දහමක් නොකර ජීවත් වෙලා අන්තිමේදී ගිනි අව්වේ ගින්දරකින් පිච්චෙනවා වගේ බඩගින්නෙන් පිපාසයෙන් පිච්චෙනවා.

#### 400. මයං පුබ්බේ පාපධම්මා ඝරණී කුලමාතරෝ
සන්තේසු දෙය්‍යධම්මේසු දීපං නාකම්හ අත්තනෝ

400. අපිට ඉස්සර පවිටු ගතිගුණ තිබුනා. ගෘහණියන් වෙලා හිටියේ. කුල මාතාවරු වෙලා හිටියේ. අපිට දන්පැන්වලට දෙන්න දේපල වස්තුව තිබුනා. නමුත් තමන්ට පිහිට ඇති ඒ පින්කම් අපි කරගත්තෙ නෑ.

#### 401. පහූතං අන්නපානම්හි අපිස්සු අවකිරීයති
සම්මග්ගතේ පබ්බජිතේ න ච කිඤ්චි අදම්හසේ

401. හරියට කෑම බීම තිබුනා. අපි ඒව හැංගුවා. යහපත් මාර්ගයෙහි ගමන් කරන පැවිද්දන් වහන්සේලාට අපි කිසිදෙයක් දුන්නෙ නෑ.

#### 402. අකම්මකාමා අලසා සාදුකාමා මහග්ඝසා
ආලෝපපිණ්ඩදාතාරෝ පටිග්ගහේ පරිහාසිම්හසේ

402. අපි පින් කරන්න කැමති වුනේ නෑ. කම්මැලිකමෙන් හිටියා. මිහිරි දේ කැමති වුනා. හැම තිස්සෙම කකා හිටියා. බත් පිඬක් වුනත් අපි අනුන්ට දෙන කොට ඒක ලබාගන්න කෙනාට අපි අපහාස කළා.

#### 403. තේ ඝරා තා ච දාසියෝ තානේවාභරණානි නෝ
තේ අඤ්ඤේ පරිචාරෙන්ති මයං දුක්ඛස්ස භාගිනෝ

403. දැන් අපිට ඒ ගෙවල් නෑ. ඒ දාසියන් නෑ. ඒ ආභරණත් අපිට නෑ. දැන් ඒව පරිහරණය කරන්නෙ වෙන උදවියයි. අපිට අයිති වුනේ දුක විතරයි.

#### 404. වේණී වා අවඤ්ඤා හොන්ති රථකාරී ච දුබ්භිකා
චණ්ඩාලී කපණා හොන්ති නහාපිකා ච පුනප්පුනං

404. ඊටපස්සෙ වෙන්නෙ නින්දනීය වූ බට පොතු වියන ගෙවල්වල සොම්මර කුලයේ දුගී දුප්පත්ව උපදිනවා. චණ්ඩාල කුලයේ දීන වෙලා උපදිනවා. ආයෙ ආයෙමත් උපදින්නෙ ඒ වගේ හීන කුලවලයි.

#### 405. යානි යානි නිහීනානි කුලානි කපණානි ච
තේසු තේසේව ච ජායන්ති ඒසා මච්ඡරිනෝ ගති

405. යම් යම් හීන දීන දිළිදු පවුල් තියෙනවා. අන්න ඒ කුලවල තමයි උපදින්නෙ. ඕක තමයි මසුරු සිත් ඇති අයට ලැබෙන උපත.

#### 406. පුබ්බේව කතකල්‍යාණා දායකා වීතමච්ඡරා
සග්ගං තේ පරිපූරෙන්ති ඕභාසෙන්ති ච නන්දනං

406. පෙර ජීවිතවල පින් කරගත්තු අය ඉන්නවා. එයාල දන් දෙන උදවිය. මසුරු නෑ. ඔවුන් නිසයි දෙව්ලොව පිරෙන්නෙ. නන්දන වනය බබලුවන්නෙ ඔවුන් තමයි.

#### 407. වේජයන්තේ ච පාසාදේ රමිත්වා කාමකාමිනෝ
උච්චාකුලේසු ජායන්ති සභෝගේසු තතෝ චුතා

407. ඒ උදවිය වෛජයන්ත ප්‍රාසාදයේ තමා කැමති පරිදි දිව්‍ය සැපයෙන් සතුටු වෙනවා. එතැනින් චුත වුනාට පස්සෙ හොඳ ධනසම්පත් තියෙන උසස් පවුල්වල උපදිනවා.

#### 408. කූටාගාරේ ච පාසාදේ පල්ලංකේ ගෝණකත්ථතේ
විජිතංගා මෝරහත්ථේහි කුලේ ජාතා යසස්සිනෝ

408. ඔය විදිහට මහා යසස් ඇති කුලවල ඉපදිලා කූටාගාරවල ප්‍රාසාදවල දිගුලොම් ඇති කොඳුපලස් අතුරපු යහන්වල මොණර පිලෙන් කරවපු විජිනිපත්වලින් පවන් සලමින් සැපසේ ජීවත් වෙනවා.

#### 409. අංකතෝ අංකං ගච්ඡන්ති මාලාධාරී අලංකතා
ධාතියෝ උපතිට්ඨන්ති සායං පාතං සුඛේසිනෝ

409. ඒ උදවිය (කුඩා කාලෙම) මල් මාලා දරාගෙන අලංකාර වෙලා කිරිමව්වරුන්ගේ ඇකයෙන් ඇකයට යනවා. ඒ කිරිමව්වරු ඒ දරුවන් ගේම සැප පතමින් උදේ සවස ඔවුන්ට උපස්ථාන කරනවා.

#### 410. නයිදං අකතපුඤ්ඤානං කතපුඤ්ඤානමේවිදං
අසෝකං නන්දනං රම්මං තිදසානං මහාවනං

410. මේව ලැබෙන්නේ පින් නොකරපු අයට නම් නොවෙයි. මේවා ලැබෙන්නේ පින් කරපු අයටමයි. එතකොට දෙව්ලොව ඉපදිලා ශෝකයක් නැතිව රම්‍ය වූ නන්දන වනයෙහි සතුටු වෙනවා.

#### 411. සුඛං අකතපුඤ්ඤානං ඉධ නත්ථි පරත්ථ ච
සුඛඤ්ච කතපුඤ්ඤානං ඉධ චේව පරත්ථ ච

411. පින් කරගන්ට බැරිවෙච්ච උදවියට මෙලොවේවත් පරලොවවත් සැපයක් නම් නෑ. නමුත් පින් කළ උදවියට තමයි මෙලොවදී වගේම පරලොවත් සැප ලැබෙන්නෙ.

#### 412. තේසං සහව්‍යකාමානං කත්තබ්බං කුසලං බහුං
කතපුඤ්ඤා හි මෝදන්ති සග්ගේ භෝගසමංගිනෝ‘ති.

412. ඒ දෙවියන් සමග එකතු වෙලා ඉන්ට කැමති අය බොහෝ කුසල්මයි කරන්ට ඕන. පින් කරගත්තු උදවිය දෙව්ලොව දි සැප සම්පත් ලබා ගෙන සතුටු වෙනවා.

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

#### අභිජ්ජමානපේතවත්ථු පඨමං.

පළමු වෙනි අභිජ්ජමාන ප්‍රේත වස්තුවයි.

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/kn4_3-1/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M