« »

# ඛුද්දක නිකාය

# ථේර ගාථා

## 30.1.1. ඵුස්සත්ථේර ගාථා

### 30.1.1. ඵුස්ස තෙරුන්ගේ ගාථා

#### 949. පාසාදිකේ බහූ දිස්වා භාවිතත්තේ සුසංවුතේ
ඉසි පණ්ඩරස්ස ගොත්තෝ අපුච්ඡි ඵුස්සස්ව්හයං

949. පණ්ඩරගොත්ත නමින් තාපසයෙක් හිටිය. ඒ තාපසයට දැකගන්ට ලැබුණ පැහැදීම ඇති කරවන බොහෝ භික්ෂූන් වහන්සේලාව. උන්වහන්සේලාගේ ඉඳුරන් හරිම ශාන්තයි. සිත් දියුණු කරල තියෙන්නෙ. ඒ ගැන ඵුස්ස නම් රහතන් වහන්සේ ගෙන් මෙහෙම ඇහුවා.

#### 950. කිංඡන්දා කිමධිප්පායා කිමාකප්පා භවිස්සරේ
අනාගතම්හි කාලම්හි තං මේ අක්ඛාහි පුච්ඡිතෝ

950. මගේ මේ ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු දෙනු මැනව. අනාගතයේ බිහිවන භික්ෂූන් වහන්සේලා කුමකට කැමති වේවිද? ඉලක්කය කුමක් වේවිද? මොන වගේ ආකල්ප වලින් යුක්ත වේවිද?

#### 951. සුණෝහි වචනං මය්හං ඉසිපණ්ඩරසව්හයං
සක්කච්චං උපධාරේහි ආක්ඛිචිස්සාම්‍යනාගතං

951. පින්වත් පණ්ඩර තාපසය, එහෙම නම්, මම කියන දේ අහන්න. අනාගතයේ සිදුවන දේ මම කියන්නම්. හොඳින් මතක තියාගන්න.

#### 952. කෝධනා උපනාහී ච මක්ඛී ථම්භී සඨා බහූ
ඉස්සුකී නානාවාදා ච භවිස්සන්ති අනාගතේ

952. අනාගතයේ ඇති වන භික්ෂූන් වහන්සේලා, බොහෝ විට කරන්නේ ක්‍රෝධ කරන එක. පළිගන්න එක. ඇති ගුණ මකන එක. මාන්නයෙන් ඉදිමිලා නැති ගුණ හුවා දක්වන එක. ඉරිසියාවෙන් ඉඳගෙන වාදවිවාද කරන එක.

#### 953. අඤ්ඤාතමානිනෝ ධම්මේ ගම්භීරේ තීරගෝචරා
ලහුකා අගරූ ධම්මේ අඤ්ඤමඤ්ඤමගාරවා

953. ගැඹුරු ධර්මය දන්න බවට මාන්නයෙන් හිතාගෙන වටපිටාවේ දුවන එක විතරයි ඒ ගොල්ල කරන්නේ. චපල සිත් ඇති ඒ උදවිය සද්ධර්මය කෙරෙහිත් ගෞරවයක් නෑ. ඔවුනොවුන් කෙරෙහිත් ගෞරවයක් නෑ.

#### 954. බහූ ආදීනවා ලෝකේ උප්පජ්ජිස්සන්ත්‍යනාගතේ
සුදේසිතං ඉමං ධම්මං කිලේසිස්සන්ති දුම්මතී

954. අනාගත ලෝකයේ මේ විදිහට බොහෝ ආදීනව පහළ වෙනවා. බුදු සමිඳුන් මේ ධර්මය වදාළේ ඉතා පිරිසිදු ලෙස. එහෙත් නොයෙක් මිථ්‍යා මත වලින් මේ ධර්මය කිළිටි කරල දානවා.

#### 955. ගුණහීනා’පි සංඝම්හි වෝහරන්තා විසාරදා
බලවන්තෝ භවිස්සන්ති මුඛරා අස්සුතාවිනෝ

955. අනාගතයේ බලවත් වෙන්නේ ඒ භික්ෂූන් තමයි. ඒ උදවිය සංඝයාගේ ප්‍රධානත්වය උසුලනවා. එහෙත් ගුණයෙන් හීනයි. දහම තුළ විශාරද නෑ. සද්ධර්මය දන්නෙත් නෑ. කටවාචාලකම විතරයි තියෙන්නෙ.

#### 956. ගුණවන්තෝ’පි සංඝම්හි වෝහරන්තා යථාත්ථතෝ
දුබ්බලා තේ භවිස්සන්ති හිරීමනා අනත්ථිකා

956. සංඝයා අතර වැඩසිටිනවා ගුණවත් භික්ෂූන් වහන්සේලා. ධර්මාවබෝධයත් තියෙනවා. ලැජ්ජා බයත් තියෙනවා. ඒ යහපත් භික්ෂූන් වහන්සේලාව වැඩකට නැති උදවිය වාගේ දුර්වල වෙලා යනවා.

#### 957. රජතං ජාතරූපං ච ඛෙත්තං වත්ථුමජේළකං
දාසිදාසං ච දුම්මේධා සාදියිස්සන්ත්‍යානාගතේ

957. ප්‍රඥා රහිත පාපී භික්ෂූන් මොකද කරන්නේ, ඒ ගොල්ල රන් රිදී කෙත් වතු එළු බැටලුවන් දැසි දස්සන් පිළිගන්නවා.

#### 958. උජ්ඣානසඤ්ඤිනෝ බාලා සීලේසු අසමාහිතා
උන්නළා විචරිස්සන්ති කලහාභිරතා මගා

958. ඔවුන්ට නුවණක් නෑ. සීලෙකුත් නෑ. සමාධියකුත් නෑ. මාන්නෙන් යුතුව හඬ උස්කරල කතා කර කර ඉන්නවා. සතුන් වගේ කෝලාහලවලට ඇලෙනවා.

#### 959. උද්ධතා ච භවිස්සන්ති නීලචීවරපාරුතා
කුහා ථද්ධා ලපා සිංගී චරිස්සන්ත්‍යරියා විය

959. අනාගත භික්ෂූන් වහන්සේලා නිල්පාට සිවුරු පොරෝගෙන උඩඟු කමින් කුහක කමින් චාටු බස් කිය කියා ශෘංගාර ජීවිත ගත කරමින් උතුම් පුද්ගලයන් විදිහට පෙනී සිටිනවා.

#### 960. තේලසණ්ඨේහි කේසේහි චපලං අඤ්ජිතක්ඛිකා
රථියාය ගමිස්සන්ති දන්තවණ්ණිකපාරුතා

960. අනාගත භික්ෂූන් වහන්සේලා සුදුපාට සිවුරුත් පොරවා ගන්නවා. හොඳට තෙල් ගාල කොණ්ඩෙ පීරනවා. ඇස්වල අඳුන් ගාගෙන මහමග යනවා.

#### 961. අජේගුච්ඡං විමුත්තේහි සුරත්තං අරහද්ධජං
ජිගුච්ඡිස්සන්ති කාසාවං ඕදාතේසු සමුච්ඡිතා

961. ඔවුන් ගිජු වන්නේ, සුදු පාට වස්ත්‍රයටයි. විමුක්තියට පත් සිතින් යුතු රහතන් වහන්සේලා පඬු ගසා පොරවන ලද පිළිකුල් රහිත වූ ‘අරහත් ධජය’ නම් වූ කසාවත ඔවුන් පිළිකුල් කරනවා.

#### 962. ලාභකාමා භවිස්සන්ති කුසීතා හීනවීරියා
කිච්ඡන්තා වනපත්ථානි ගාමන්තේසු වසිස්සරේ

962. ඔවුන් ලාභයටමයි කැමති වන්නෙ. කම්මැලියි. කිසි වීරියක් නෑ. ඈත දුර වන සෙනසුන්වල හුදෙකලාවේ භාවනා කරන්ට ඔවුන්ට හැකියාවක් නෑ. ගම්වල පන්සල්වලට වෙලා කල් ගත කරනවා.

#### 963. යේ යේ ලාභං ලභිස්සන්ති මිච්ඡාජීවරතා සදා
තේ තේ’ව අනුසික්ඛන්තා භමිස්සන්ති අසංයතා

963. ඔවුන් ජීවත් වෙන්නෙ මිථ්‍යා ආජීවයෙන්. ඔවුන්ට යම්කිසි ආදායමක් ලැබෙනවා නම්, තමන්ගේ ශිෂ්‍යයන්ව පුරුදු කරවන්නෙත් කිසියම් ආදායමක් ලැබෙන ජීවිතයකටයි. සංවර වෙන්න නොවෙයි.

#### 964. යේ යේ අලාභිනෝ ලාභං න තේ පුජ්ජා භවිස්සරේ
සුපේසලේ’පි තේ ධීරේ සෙවිස්සන්ති න තේ සදා

964. යම් භික්ෂුවකට ලාභ, සත්කාර, කීර්ති, ප්‍රශංසා ලැබෙන්නෙ නැත්නම්, ඔහුට කිසිම පිළිගැනීමක් නැතිව යනවා. ආදායම් නැති, සුපේශල, ප්‍රඥාවන්ත භික්ෂූන් සිටින නමුත්, කවුරුත් උන්වහන්සේලා ඇසුරු කරන්නේ නෑ.

#### 965. පිලක්ඛුරජනං රත්තං ගරහන්තා සකං ධජං
තිත්ථියානං ධජං කේචි ධාරෙස්සන්ත්‍යවදාතකං

965. තමන්ගේ ධජය තමයි සිවුර. කළු නුග පොතු වලින් යුතු කහටින් පඬු ගහලයි, ඒ සිවුරු පිළියෙල කරන්නේ. නමුත් කසාවතට ගරහල අන්‍යාගමිකයන්ගේ සංකේතය වන සුදු වස්ත්‍ර දරාගන්නවා.

#### 966. අගාරවෝ ච කාසාවේ තදා තේසං භවිස්සති
පටිසංඛා ච කාසාවේ භික්ඛූනං න භවිස්සති

966. කසාවත ගැන ඔවුන්ගේ ගෞරවය නැතිවෙලා ගියාම, චීවර ප්‍රත්‍යවේක්ෂාවත් ඔවුන් අත්හැරල දානවා.

#### 967. අභිභූතස්ස දුක්ඛේන සල්ලවිද්ධස්ස රුප්පතෝ
පටිසංඛා මහාඝෝරා නාගස්සාසි අචින්තියා

967. විස සහිත හුලකින් පහර කාළ, දුක් පීඩා විඳ විඳ හිටියත් ඒ ඡද්දන්ත හස්තිරාජයා පවා කටුක පීඩා අභියස, නොසිතිය හැකිතරම් වේදනා ලැබෙද්දිත්, මේ උතුම් කසාවතට ගෞරව කළා.

#### 968. ඡද්දන්තෝ හි තදා දිස්වා සුරත්තං අරහද්ධජං
තාවදේව භණී ගාථා ගජෝ අත්ථෝපසංහිතා

968. එදා ඒ ඡද්දන්ත හස්ති රාජයා, පඬු ගහල සකසපු අරහත් ධජය දැකල ඒ සැණින්ම මෙන්න මේ ගාථාවන් කියන්න පටන් ගත්තා.

#### 969. අනික්කසාවෝ කාසාවං යෝ වත්ථං පරිදහෙස්සති
අපේතෝ දමසච්චේන න සෝ කාසාවමරහති

969. කෙලෙස් ඉවත් නොකළ කෙනෙක්, ඉන්ද්‍රිය දමනයක් නැති කෙනෙක්, සත්‍යයයෙන් තොර කෙනෙක්, සිවුරු දරාගෙන හිටියත්, ඇත්තෙන්ම ඒ තැනැත්තා සිවුරට සුදුස්සෙක් නොවෙයි.

#### 970. යෝ ච වන්තකසාවස්ස සීලේසු සුසමාහිතෝ
උපේතෝ දමසච්චේන ස වේ කාසාවමරහති

970. කෙලෙස් ඉවත් කරපු කෙනෙක්, සිල්වත් වෙලා, සමාහිත සිත් ඇතිව, ඉන්ද්‍රිය දමනයත් ඇතිව, සත්‍යයෙන් ද යුක්තව නම් සිවුරු දරාගෙන ඉන්නෙ, ඇත්තෙන්ම එයාටමයි සිවුරු සුදුසු.

#### 971. විපන්නසීලෝ දුම්මේධෝ පාකටෝ කම්මකාරියෝ
විබ්භන්තචිත්තෝ නිස්සුක්කෝ න සෝ කාසාවමරහති

971. සීලයක් නැති, ප්‍රඥාවක් නැති, සිතට එන එන දේ කරන කියන, අවුල් වී ගිය සිත් ඇති කුසල් දහම් නැති කෙනෙකුට මේ සිවුර නම් ගැලපෙන්නෙ නෑ.

#### 972. යෝ ච සීලේන සම්පන්නෝ විතරාගෝ සමාහිතෝ
ඕදාතමනසංකප්පෝ සවේ කාසාවමරහති

972. ඇත්තෙන්ම කෙනෙක් සිල්වත් වෙලා, සිත සමාහිත කරගෙන, පිරිසිදු අදහස් ඇතිව නම් ඉන්නෙ, එයා ඒකාන්තයෙන්ම කසාවතට සුදුස්සෙක්.

#### 973. උද්ධතෝ උන්නළෝ බාලෝ සීලං යස්ස න විජ්ජති
ඕදාතකං අරහති කාසාවං කිං කරිස්සති

973. කෙනෙක් උඩඟු නම්, මාන්නයෙන් ඉදිමිලා නම්, අවබෝධ ඥානයක් නැති නම්, සීලයකුත් නැති නම්, එයාට ගැලපෙන්නේ සුදු වස්ත්‍රයක් තමයි. කසාවත් මොනවටද?

#### 974. භික්ඛූ ච භික්ඛුනියෝ ච දුට්ඨචිත්තා අනාදරා
තාදීනං මෙත්තචිත්තානං නිග්ගණ්හිස්සන්ත්‍යනාගතේ

974. අනාගත භික්ෂූන් මෙන්ම භික්ෂුණීන්, දුෂ්ට සිතින් ඉඳගෙන, අගෞරවයෙන් තමයි කල් යවන්නෙ. මෛත්‍රී සිතින් වසන අකම්පිත සිත් ඇති රහතන් වහන්සේලාටත් ඒ උදවිය ගරහන්ට පටන් ගන්නවා.

#### 975. සික්ඛාපෙන්තා’පි ථේරේහි බාලා චීවරධාරණං
න සුණිස්සන්ති දුම්මේධා පාකටා කාමකාරියා

975. සිල්වත් තෙරුන් වහන්සේලා, ඒ නුවණ නැති, දුස්සීල, ඉඳුරන් දමනයක් නැති, සිතට එන එන දේ කරන, අඥානයාව හික්මවන්ට මහන්සි ගත්තා ද, ඒකට ඇහුම්කන් දෙන්නෙ නෑ.

#### 976. තේ තථා සික්ඛිතා බාලා අඤ්ඤමඤ්ඤං අගාරවා
නාදියිස්සන්තුපජ්ඣායේ ඛළුංකෝ විය සාරථිං

976. ඒගොල්ල හැදෙන්නෙ අන්න ඒ විදිහටයි. ඔවුනොවුන් කෙරෙහි ගෞරවයක් නෑ. උපාධ්‍යායන් වහන්සේලා කෙරෙහි ගෞරවයක් නෑ. රථාචාර්යයාට කීකරු නැති අශ්වයන් වගේ.

#### 977. ඒවං අනාගතද්ධානං පටිපත්ති භවිස්සති
භික්ඛූනං භික්ඛුනීනං ච පත්තේ කාලම්හි පච්ඡිමේ

977. යහපත් භික්ෂූන්ගේත්, භික්ෂුණීන්ගේත් කාලය අවසන් වෙලා යනකොට අනාගතයේ පහළ වන්නේ ඔය ආකාර වත්පිළිවෙත් තමයි.

#### 978. පුරා ආගච්ඡතේ ඒතං අනාගතං මහබ්භයං
සුබ්බචා හෝථ සඛිලා අඤ්ඤමඤ්ඤං සගාරවා

978. අනාගතයේදී මේ භයානක තත්වය ඇතිවෙන්නෙ. ඒක සිද්ධ වෙන්න කලින්, ධර්මයට කීකරුව මෘදු සිත් ඇතිව මාන්නයක් නැතිව, ඔවුනොවුන් කෙරෙහි ගෞරවයෙන් වාසය කරන්ට ඕන.

#### 979. මෙත්තචිත්තා කාරුණිකා හෝථ සීලේසු සංවුතා
ආරද්ධවිරියා පහිතත්තා නිච්චං දළ්හපරක්කමා

979. මෛත්‍රී සිත් ඇති කරගන්ට ඕන. කරුණාවන්ත ජීවිතයක් ගෙවන්ට ඕන. සිල්වත් වෙලා සංවරයෙන් යුක්තව පටන් ගත් වීරිය පවත්වන්ට ඕන. දිවි දෙවෙනි කොට ධර්මයේ හැසිරෙන්ට ඕන. වීරියෙන් වාසය කරන්ට ඕන.

#### 980. පමාදං භයතෝ දිස්වා අප්පමාදං ච ඛේමතෝ
භාවේථට්ඨංගිකං මග්ගං ඵුසන්තා අමතං පද’න්ති

980. ධර්මයේ හැසිරෙන්ට ප්‍රමාද වීම භයානක දෙයක් වශයෙන් දකින්ට ඕන. අප්‍රමාදය කෙම්බිමක් වශයෙන් දකින්ට ඕන. ඒ අමා නිවන ස්පර්ශ කිරීමට ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය මවඩන්ට ඕන.

#### ඉදං සුදං ආයස්මා ඵුස්සෝ ථේරෝ ගාථායෝ අභාසිත්ථා“ති.

මේ වනාහී ආයුෂ්මත් ඵුස්ස නම් රහත් මුනිඳුන් වදාළ ගාථාවන්ය.

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/kn5_30-1-1/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M