« »

# ඛුද්දක නිකාය

# සුත්ත නිපාතෝ

## 14. තුවටක සුත්තං

### 14. වහා ප්‍රතිඵල ලැබීමේ ක්‍රමය ගැන වදාළ දෙසුම

#### 919. පුච්ඡාමි තං ආදිච්චබන්ධුං
විවේකං සන්තිපදඤ්ච මහේසිං
කථං දිස්වා නිබ්බාති භික්ඛු
අනුපාදියානෝ ලෝකස්මිං කිඤ්චි

(ප්‍රශ්නය)

සූර්ය වංශයේ ඉපදුන – මහ ඉසිවර මුනිඳාණනි
විමසා සිටිනෙමි ඔබගෙන් – විවේකය ත් සැනසීම ත්
මේ ලෝකේ කිසිම දෙයක් – කිසිම අයුරකින් නොම ගත්
භික්ෂුව නිවිලා යන්නේ – කෙලෙසින් ලොව දකින විටද?

#### 920. මුලං පපඤ්ච සංඛාය (ඉති භගවා)
මන්තා අස්මීති සබ්බමුපරුන්ධේ
යා කාචි තණ්හා අජ්ඣත්තං
තාසං විනයා සදා සතෝ සික්ඛේ

(භාග්‍යවතුන් වහන්සේ,)

විමසා දැනගෙන නුවණින් – කෙලෙස් පඳුරු හැදෙනා මුල්
මානය තුළ පිළිගත් හැම – මුළින්ම උපුටා දමමින්
යම් තණ්හාවක් වේ නම් – තම සිත තුළ බල පවතින
ඒ හැම වැනසීම පිණිස – හික්මෙයි නුවණින් සැමදා

#### 921. යං කිඤ්චි ධම්මමභිජඤ්ඤා
අජ්ඣත්තං අථවාපි බහිද්ධා
න තේන මානං කුබ්බේථ
න හි සා නිබ්බුති සතං වුත්තා

තමා කෙරෙහි පවතින හෝ – අන් කෙනෙකුන් තුළ පවතින
යම් කිසි උත්තම ගුණවත් – උසස් දෙයක් දැකගත් විට
එකරුණ මුල් කරගෙන හෝ – නො කරයි කිසිවිට මානය
ගුණවත් උතුමෝ නො කියති – මානය සැනසීමක් ලෙස

#### 922. සෙය්‍යෝ න තේන මඤ්ඤෙය්‍ය
නීචෙය්‍යෝ අථ වාපි සරික්ඛෝ
ඵුට්ඨෝ අනේකරූපේහි
නාතුමානං විකප්පයං තිට්ඨේ

තමා උසස් කෙනෙක් විලස – එම කරුණින් නො සිතන්නේ
පහත් වෙමියි, හෝ සම වෙමි – යනුවෙන් හේ නො සිතන්නේ
කුමන අයුරකින් ලැබුණ ද – කොයි ආකාරයක දෙයක්
මානය ඇති කරගනිමින් – නො සිටිත් ඒ ගැන සිතමින්

#### 923. අජ්ඣත්තමේව උපසමේ
න අඤ්ඤතෝ භික්ඛු සන්තිමේසෙය්‍ය
අජ්ඣත්තං උපසන්තස්ස
නත්ථි අත්තා කුතෝ නිරත්තා වා

තමා තුළින් හටගෙන ඇති – කෙලෙසුන් සංසිඳුවන්නේ
අනිකුත් මගකින් භික්ෂුව – නිවන් සැපය නො සොයන්නේ
තමා තුළ ම සංසිඳීම – ඇති කරගත් ඒ කෙනාට
ආත්ම දෘෂ්ටියක් නොමැත – කොයින් ලබනු උච්ඡේදය?

#### 924. මජ්ඣේ යථා සමුද්දස්ස
ඌමි නෝ ජායති ඨිතෝ හෝති
ඒවං ඨිතෝ අනේජස්ස
උස්සදං භික්ඛු න කරෙය්‍ය කුහිඤ්චි

මහ සමුදුර මැද රළ ගෙඩි – නොම පෙරළෙන නිහඬව ඇති
ශාන්ත වූ තැනක් වැනිය – තණ්හාවක් සිතේ නොමැති
නිවනේ නිසලව සිටිනා – අරහත් මුනිඳු ගේ මනස
කිසිම දෙයක් ගැන කිසිවිට – කිසිම ඇවිස්සීමක් නැත

#### 925. අකිත්තයී විවටචක්ඛු
සක්ඛිධම්මං පරිස්සයවිනයං
පටිපදං වදේහි භද්දන්තේ
පාතිමොක්ඛං අථවාපි සමාධිං

(ප්‍රශ්නය)

ලෝකය විනිවිද දකින්ට – දෑස් ලැබුව මුනිඳාණන්
පෙන්වා දුන් සේක අපට – හැම උවදුරු දුරු කරවන
තමන් දුටුව ඒ සදහම්
එලෙසම පින්වත් මුනිඳුනි – බුදු සසුනේ ඇති පිළිවෙත්
සැප සාදාලන සිල් පද – සිතට ලැබෙන සමාධියත්
පවසාලනු මැනවි අපට

#### 926. චක්ඛූහි නේව ලෝලස්ස
ගාමකථාය ආවරෙය්‍ය සෝතං
රසේ ච නානුගිජ්ඣෙය්‍ය
න ච මමායේථ කිඤ්චි ලෝකස්මිං

(භාග්‍යවතුන් වහන්සේ,)

ඇසින් දකිනා රුවට – ලොල් නොවී සිටින විට
පහත් දේවල් වලට – කන් නොදී සිටින විට
දිවෙන් විඳිනා රසට – ගිජුනොවී සිටින විට
ලොවේ කිසිවකට හේ – නොම කරයි මමත්වය

#### 927. ඵස්සේන යදා ඵුට්ඨස්ස
පරිදේවං භික්ඛු න කරෙය්‍ය කුහිඤ්චි
භවං ච නාභිජප්පෙය්‍ය
භේරවේසු ච න සම්පවේධෙය්‍ය

යම් විටකදි තම සිරුරට – කටුක පහස ලැබෙනා විට
ඒ දෙය මුල්කරගෙන හේ – නොම වැළපේමය කිසිවිට
භවයක් නොම පතනා හේ – බිය උපදින නොයෙක් අයුරු
අරමුණු අබියස නොසැළී – සිටී අකම්පිත සිතකින්

#### 928. අන්නානමථෝ පානානං
ඛාදනීයානං අථෝපි වත්ථානං
ලද්ධා න සන්නිධිං කයිරා
න ච පරිත්තසේ තානි අලභමානෝ

කෑම බීම හෝ රස ඇති – වළඳින කිසිවක් ලද විට
පොරවා ගන්නට සිරුරට – වස්ත්‍රයක් ද ලැබුණ විටක
කිසිවක් රැස් නොකරයි හේ
ඒවා නො ලැබෙන විටදී – කිසිම පසුතැවීමක් නැත

#### 929. ඣායී න පාදලෝලස්ස
විරමේ කුක්කුච්චා නප්පමජ්ජෙය්‍ය
අථ ආසනේසු සයනේසු
අප්පසද්දේසු භික්ඛු විහරෙය්‍ය

නිරතුරුවම දැහැන් වඩයි – කල් නො ගෙවයි ඇවිද ඇවිද
සැක සංකා දුරු කරමින් – පමා නොවෙයි දහම් මගට
සන්සුන් වූ පරිසරයක – හිඳින නිදන තැන් ඇසුරින්
දහම තුළම වසන්නේය – නිවනට යොමු වූ සමණා

#### 930. නිද්දං න බහුලීකරෙය්‍ය
ජාගරියං භජෙය්‍ය ආතාපී
තන්දිං මායං භස්සං ඛිඩ්ඩං
මේථුනං විප්පජහේ සවිභූසං

බොහො කොට නොනිදන්නේ වේ – වීරිය අරඹන්නේ වේ
කෙලෙසුන් දුරු කරදමන්ට – නිදි වරමින් වෙහෙසෙයි හේ
මායා හා අලස බවත් – කෙළි සෙල්ලම් හා කතාද
මෛථුනයේ හැසිරීමත් – ඇඟපත සරසා ගැනුමත්
දුරින්ම දුරු කරයි හෙතෙම

#### 931. ආථබ්බණං සුපිනං ලක්ඛණං
නෝ විදහේ අථෝපි නක්ඛත්තං
විරුතඤ්ච ගබ්භකරණං
තිකිච්ඡං මාමකෝ න සේවෙය්‍ය

ගුරුකම් කටයුතු කිරීම – සිහින පලාපල කීමද
අත් සළකුණු බලා කීම – නැකැත් පොරොන්දම් බැලීම
සතුන් යොදා පේන කීම – ගැබ් වෙදහෙදකම් කිරීම
සාසන මාමක භික්ෂුව – නොකරන්නේමය කිසිවිට

#### 932. නින්දාය නප්පවේධෙය්‍ය
න උන්නමෙය්‍ය පසංසිතෝ භික්ඛු
ලෝභං සහ මච්ඡරියේන
කෝධං පේසුනියඤ්ච පනුදෙය්‍ය

නින්දා අවමන් ලද විට – නො සැලෙන්නේමය කිසිවිට
කිත් පැසසුම් ලැබුණෝතින් – අහංකාර නොවේ එවිට
ලෝභ, මසුරු බව, ක්‍රෝධය – කේළාම් ද බැහැර කරයි

#### 933. කයවික්කයේ න තිට්ඨෙය්‍ය
උපවාදං භික්ඛු න කරෙය්‍ය කුහිඤ්චි
ගාමේ ච නාභිසජ්ජෙය්‍ය
ලාභකම්‍යා ජනං න ලපයෙය්‍ය

සාසන මාමක භික්ෂුව – වෙළහෙළඳාමක් නො කර
නින්දාවක් ලැබෙන දෙයක් – කිසිම විටක හේ නො කරයි
ගම්වැසියන් හා එකතුව – ඇලී ගැලී කල් නො ගෙවයි
ලාබලෝබ ලබනු පිණිස – චාටු බොළඳ බස් නො කියයි

#### 934. න ච කත්ථිකෝ සියා භික්ඛු
න ච වාචං පයුතං භාසෙය්‍ය
පාගබ්භියං න සික්ඛෙය්‍ය
කථං විග්ගාහිකං න කථයෙය්‍ය

තමා ගැනම මහ ඉහළින් – පුම්බාගෙන වැඩ නො කරයි
සිවුපසයක් ඉලක්ක කොට – කිසිම කතාවක් නො කරයි
තමන් ගෙවන ජීවිතයෙන් – හෝ වැටහෙන ඤාණයෙන්ද
රැකගන්නා සීලයෙන්ද – අනුන් ඉක්මවා නො සිතයි

#### 935. මෝසවජ්ජේ න නිය්‍යේථ
සම්පජානෝ සඨානි න කයිරා
අථ ජීවිතේන පඤ්ඤාය
සීලබ්බතේන නාඤ්ඤමතිමඤ්ඤේ

බොරුවෙන් යුතු වූ කිසිවක් – නොම පවසන්නේය හෙතෙම
නුවණින් යුතුවම වසමින් – කපටි කමක් නො කරන්නේ
තමන් ගෙවන ජීවිතයෙන් – හෝ වැටහෙන ඤාණයෙන්ද
රැකගන්නා සීලයෙන්ද – අනුන් ඉක්මවා නො සිතයි

#### 936. සුත්වා රුසිතෝ බහුං වාචං
සමණානං පුථුවචනානං
ඵරුසේන නේ න පටිවජ්ජා
න හි සන්තෝ පටිසේනිං කරොන්ති

ඇසෙනා විට බොහො රළු බස් – ආගම් අදහන අයගෙන්
පිළිතුරු බස් දෙන විටකදි – රළු බස් නොම පවසන්නේ
කෙලෙස් නිවාගත් උතුමෝ – එබඳු දෙයක් නො කරත් ම ය

#### 937. ඒතඤ්ච ධම්මමඤ්ඤාය
විචිනං භික්ඛු සදා සතෝ සික්ඛේ
සන්තීති නිබ්බුතිං ඤත්වා
සාසනේ ගෝතමස්ස නප්පමජ්ජෙය්‍ය

සාසන මාමක භික්ෂුව – හොඳින් ඉගෙන මේ සදහම්
නුවණින් විමසා බලමින් – හික්මෙයි සිහියෙන් සැමදා
තුන් ලොවටම ඉහළ සැපත – අමා නිවන් සුව බව දැන
ගෞතම සම්බුදු සසුනේ – හික්මෙන්නේ නො පමාව ම

#### 938. අභිභූ හි සෝ අනභිභූතෝ
සක්ඛිධම්මං අනීතිහමදස්සී
තස්මා හි තස්ස භගවතෝ සාසනේ
අප්පමත්තෝ සදා නමස්සමනුසික්ඛේති

කෙලෙසුන් ජයගත් හෙතෙමේ – නො හැකිය පරදවාලන්ට
ඇසූ පමණකින් ලැබගත් – දෙයක් නොවේ ඒ සදහම්
තමා තුළම අවබෝධෙන් – ඇති කරගත් දෙයකි දහම
එහෙයින් භගවත් මුනිඳුගෙ – උතුම් සසුන් මග යෙදෙමින්
නමස්කාර කොට මුනිඳුට – හික්මෙන්නේ නො පමාව ම

#### තුවටක සුත්තං නිට්ඨිතං.

වහා ප්‍රතිඵල ලැබීමේ ක්‍රමය ගැන වදාළ දෙසුම නිමා විය.

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/kn2_4-14/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M