« »

# සංයුත්ත නිකාය

# සගාථ වග්ගෝ

## 4.1.2. නාග සුත්තං

### 4.1.2. ඇත් රජා ගැන වදාළ දෙසුම

#### ඒවං මේ සුතං. ඒකං සමයං භගවා උරුවේලායං විහරති නජ්‌ජා නේරඤ්‌ජරාය තීරෙ අජපාලනිග්‍රෝධමූලේ පඨමාභිසම්‌බුද්‌ධෝ. තේන ඛෝ පන සමයේන භගවා රත්‌තන්‌ධකාරතිමිසායං අජ්ඣෝකාසේ නිසින්නෝ හෝති. දේවෝ ච ඒකමේකං ඵුසායති.

මා හට අසන්නට ලැබුනේ මේ විදිහටයි. ඒ දවස්වල භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩසිටියේ උරුවෙල් ජනපදයේ නේරංජරා ගං ඉවුරේ, අජපාල නුග සෙවනේ. එදා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රෑ ඝන අන්ධකාරේ එළිමහනෙ වාඩිවෙලා වැඩ සිටියා. ඒ වෙලාවෙ වැහි පොදත් එක එක වැටෙනවා.

#### අථ ඛෝ මාරෝ පාපිමා භගවතෝ භයං ඡම්‌භිතත්‌තං ලෝමහංසං උප්‌පාදේතුකාමෝ මහන්‌තං හත්‌ථිරාජවණ්‌ණං අභිනිම්‌මිනිත්‌වා යේන භගවා තේනුපසංකමි. සෙය්‍යථාපි නාම මහාඅරිට්‌ඨකෝ මණි, ඒවමස්ස සීසං හෝති. සෙය්‍යථාපි නාම සුද්‌ධං රූපියං, ඒවමස්ස දන්‌තා හොන්‌ති. සෙය්‍යථාපි නාම නංගලීසා, ඒවමස්ස සොණ්‌ඩෝ හෝති. අථ ඛෝ භගවා මාරෝ අයං පාපිමා ඉති විදිත්‌වා මාරං පාපිමන්‌තං ගාථාය අජ්‌ඣභාසි.

එතකොට පවිටු මාරයාට මෙහෙම කැමත්තක් ඇතිවුනා. ‘භාග්‍යවතුන් වහන්සේව භය කරවන්න ඕන. තැති ගන්වන්න ඕන. ඇඟේ මවිල් කෙළින් හිටවන්න ඕන’ කියලා. ඉතින් ඔහු විශාල ඇත් රජෙකුගේ වේශයක් මවාගත්තා. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඉස්සරහට ආවා. ඒ දළ දෙක පිරිසිදු රිදී පාටයි. ඒ ඇතාගේ හොඬවැල නගුල් දණ්ඩක් වගෙයි.

ඒ මොහොතේම ‘මේ තමයි පවිටු මාරයා’ කියල භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අඳුරගත්තා. පවිටු මාරයාට ගාථාවකින් මෙහෙම කිව්වා.

#### සංසරං දීඝමද්‌ධානං වණ්‌ණං කත්‌වා සුභාසුභං
අලං තේ තේන පාපිම නිහතෝ ත්‌වමසි අන්‌තකාති

“ඔව්. බොහෝ කාලයක් මුළුල්ලේ සසර සැරිසරද්දී නොයෙක් ලස්සන, කැත වෙස් අරගෙන ඔබ මං ළඟට ආවා තමයි. ඒයි පවිටු තැනැත්ත, දැන් ඒවායින් පලක් නෑ. ඒයි මාරය, මේ කාරණේදී ඔබ පැරදුනා.”

#### අථ ඛෝ මාරෝ පාපිමා ජානාති මං භගවා ජානාති මං සුගතෝති දුක්‌ඛී දුම්‌මනෝ තත්ථේවන්‌තරධායීති.

එතකොට පවිටු මාරයා ‘භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මාව දැනගත්තා නෙව, සුගතයන් වහන්සේ මාව දැනගත්ත නෙව’ කියල දුක් වුනා. අසතුටු සිත් ඇතිවුනා. එතනම නොපෙනී ගියා.

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/sn1_4-1-2/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M