« »

# සංයුත්ත නිකාය

# සළායතන වග්ගෝ

## 1.18.8. ආදිත්තපරියාය සුත්තං

### 1.18.8. ගිනි ඇවිලගත් ක්‍රමය ගැන වදාළ දෙසුම

පින්වත් මහණෙනි, ඔබට ගිනි ඇවිලගත් ක්‍රමය නම් වූ දහම් ක්‍රමයක් දේශනා කරන්ටයි යන්නේ. එය සවන් යොමා අසන්න. පින්වත් මහණෙනි, ගිනි ඇවිල ගත් ක්‍රමය නම් වූ දහම් ක්‍රමය යනු කුමක්ද?

පින්වත් මහණෙනි, ගිනි ඇවිල ගත්, මුළුමණින් ම ගින්නෙන් දිළිසෙන, ගිනිදැල් විහිදෙන, ගිනියම් වූ යකඩ ආයුධයකින් ඇස නැමැති ඉන්ද්‍රිය අතුල්ලන එක වඩා වටිනවා. නමුත් ඇසින් දත යුතු රූප ගැන නිමිති සටහනක්වත් ගන්න එක හොඳ නෑ. පින්වත් මහණෙනි, රූප නිමිත්තෙහි ආශ්වාදයට ගිජු වූ හෝ රූප නිමිත්තෙහි කොටසක ආශ්වාදයට ගිජු වූ හෝ, විඤ්ඤාණයක් තිබෙන විට, ඉදින් ඒ වෙලාවේ දී කළුරිය කළොත්, තිරිසන් යෝනියේ හරි නිරය හරි කියන මේ ගති දෙකෙන් එක්තරා ගතියක උපදිනවා යන කරුණ විය හැකි දෙයක්. පින්වත් මහණෙනි, මං මේ ආදීනවය දැකලයි ඔහොම කියන්නේ.

පින්වත් මහණෙනි, ගිනි ඇවිල ගත්, මුළුමණින් ම ගින්නෙන් දිළිසෙන, ගිනිදැල් විහිදෙන, ගිනියම් වූ තියුණු යකඩ හුලකින් කන නැමැති ඉන්ද්‍රිය අතුල්ලන එක වඩා වටිනවා. නමුත් කනින් දත යුතු ශබ්ද ගැන නිමිති සටහනක්වත් ගන්න එක හොඳ නෑ. පින්වත් මහණෙනි, ශබ්ද නිමිත්තෙහි ආශ්වාදයට ගිජු වූ හෝ ශබ්ද නිමිත්තෙහි කොටසක ආශ්වාදයට ගිජු වූ හෝ, විඤ්ඤාණයක් තිබෙන විට, ඉදින් ඒ වෙලාවේ දී කළුරිය කළොත්, තිරිසන් යෝනියේ හරි නිරය හරි කියන මේ ගති දෙකෙන් එක්තරා ගතියක උපදිනවා යන කරුණ විය හැකි දෙයක්. පින්වත් මහණෙනි, මං මේ ආදීනවය දැකලයි ඔහොම කියන්නේ.

පින්වත් මහණෙනි, ගිනි ඇවිල ගත්, මුළුමණින් ම ගින්නෙන් දිළිසෙන, ගිනිදැල් විහිදෙන, ගිනියම් වූ තියුණු නියනකින් නාසය නැමැති ඉන්ද්‍රිය අතුල්ලන එක වඩා වටිනවා. නමුත් නාසයෙන් දත යුතු ගන්ධ ගැන නිමිති සටහනක්වත් ගන්න එක හොඳ නෑ. පින්වත් මහණෙනි, ගන්ධ නිමිත්තෙහි ආශ්වාදයට ගිජු වූ හෝ ගන්ධ නිමිත්තෙහි කොටසක ආශ්වාදයට ගිජු වූ හෝ, විඤ්ඤාණයක් තිබෙන විට, ඉදින් ඒ වෙලාවේ දී කළුරිය කළොත්, තිරිසන් යෝනියේ හරි නිරය හරි කියන මේ ගති දෙකෙන් එක්තරා ගතියක උපදිනවා යන කරුණ විය හැකි දෙයක්. පින්වත් මහණෙනි, මං මේ ආදීනවය දැකලයි ඔහොම කියන්නේ.

පින්වත් මහණෙනි, ගිනි ඇවිල ගත්, මුළුමණින් ම ගින්නෙන් දිළිසෙන, ගිනිදැල් විහිදෙන, ගිනියම් වූ තියුණු දැලිපිහියකින් දිව නැමැති ඉන්ද්‍රිය අතුල්ලන එක වඩා වටිනවා. නමුත් දිවෙන් දත යුතු රස ගැන නිමිති සටහනක්වත් ගන්න එක හොඳ නෑ. පින්වත් මහණෙනි, රස නිමිත්තෙහි ආශ්වාදයට ගිජු වූ හෝ රස නිමිත්තෙහි කොටසක ආශ්වාදයට ගිජු වූ හෝ, විඤ්ඤාණයක් තිබෙන විට, ඉදින් ඒ වෙලාවේ දී කළුරිය කළොත්, තිරිසන් යෝනියේ හරි නිරය හරි කියන මේ ගති දෙකෙන් එක්තරා ගතියක උපදිනවා යන කරුණ විය හැකි දෙයක්. පින්වත් මහණෙනි, මං මේ ආදීනවය දැකලයි ඔහොම කියන්නේ.

පින්වත් මහණෙනි, ගිනි ඇවිල ගත්, මුළුමණින් ම ගින්නෙන් දිළිසෙන, ගිනිදැල් විහිදෙන, ගිනියම් වූ තියුණු සැතකින් කය නැමැති ඉන්ද්‍රිය අතුල්ලන එක වඩා වටිනවා. නමුත් කයෙන් දත යුතු පහස ගැන නිමිති සටහනක්වත් ගන්න එක හොඳ නෑ. පින්වත් මහණෙනි, පහස නිමිත්තෙහි ආශ්වාදයට ගිජු වූ හෝ පහස නිමිත්තෙහි කොටසක ආශ්වාදයට ගිජු වූ හෝ, විඤ්ඤාණයක් තිබෙන විට, ඉදින් ඒ වෙලාවේ කළුරිය කළොත්, තිරිසන් යෝනියේ හරි නිරය හරි කියන මේ ගති දෙකෙන් එක්තරා ගතියක උපදිනවා යන කරුණ විය හැකි දෙයක්. පින්වත් මහණෙනි, මං මේ ආදීනවය දැකලයි ඔහොම කියන්නේ.

පින්වත් මහණෙනි, නිදාගන්න එක වටිනවා. පින්වත් මහණෙනි, නිදා ගැනීම ගැන මං කියන්නේ ජීවිතවල වඳබව කියලයි. මං කියන්නේ ජීවිතවල ඵල රහිත බව කියලයි. ජීවිතවල මුළාව කියලයි. නමුත් යම් ආකාරයක විතර්කයන්ගේ වසඟයට ගිහින් සංඝ භේදය කරනවා නම්, එබඳු වූ විතර්ක නම් විතර්ක නොකළ යුතුයි. පින්වත් මහණෙනි, මේ (සංඝභේදයෙහි ඇති භයානකකම) ආදීනවය දැකලයි මං මෙහෙම කියන්නේ.

පින්වත් මහණෙනි, එහිලා ආර්ය ශ්‍රාවකයා නුවණින් හිතන්නේ මෙහෙමයි. ගිනි ඇවිලගත්, මුළුමණින් ම ගින්නෙන් දිළිසෙන, ගිනිදැල් විහිදෙන, ගිනියම් වූ යකඩ ආයුධයකින් ඇස නැමැති ඉන්ද්‍රිය අතුල්ලන එක පැත්තක තිබුණාවේ. ඒකාන්තයෙන් ම මං මෙය මේ විදිහටයි සිහි කරන්නේ. “ඇස අනිත්‍යයි. රූප අනිත්‍යයි. ඇසේ විඤ්ඤාණය අනිත්‍යයි. ඇසේ ස්පර්ශය අනිත්‍යයි. ඇසේ ස්පර්ශයෙන් උපදින්නා වූ සැප වේවා, දුක් වේවා, දුක් සැප රහිත වේවා යම් විඳීමක් ඇත්නම් එයත් අනිත්‍යයි” කියලයි.

ගිනි ඇවිලගත්, මුළුමණින් ම ගින්නෙන් දිළිසෙන, ගිනිදැල් විහිදෙන, ගිනියම් වූ තියුණු යකඩ හුලකින් කන නැමැති ඉන්ද්‍රිය අතුල්ලන එක පැත්තක තිබුණාවේ. ඒකාන්තයෙන් ම මං මෙය මේ විදිහටයි සිහි කරන්නේ. “කන අනිත්‍යයි. ශබ්ද අනිත්‍යයි. කනේ විඤ්ඤාණය අනිත්‍යයි. කනේ ස්පර්ශය අනිත්‍යයි. කනේ ස්පර්ශයෙන් උපදින්නා වූ සැප වේවා, දුක් වේවා, දුක් සැප රහිත වේවා යම් විඳීමක් ඇත්නම් එයත් අනිත්‍යයි” කියලයි.

ගිනි ඇවිලගත්, මුළුමණින් ම ගින්නෙන් දිළිසෙන, ගිනිදැල් විහිදෙන, ගිනියම් වූ තියුණු නියනකින් නාසය නැමැති ඉන්ද්‍රිය අතුල්ලන එක පැත්තක තිබුණාවේ. ඒකාන්තයෙන් ම මං මෙය මේ විදිහටයි සිහි කරන්නේ. “නාසය අනිත්‍යයි. ගන්ධ අනිත්‍යයි. නාසයේ විඤ්ඤාණය අනිත්‍යයි. නාසයේ ස්පර්ශය අනිත්‍යයි. නාසයේ ස්පර්ශයෙන් උපදින්නා වූ සැප වේවා, දුක් වේවා, දුක් සැප රහිත වේවා යම් විඳීමක් ඇත්නම් එයත් අනිත්‍යයි” කියලයි.

ගිනි ඇවිලගත්, මුළුමණින් ම ගින්නෙන් දිළිසෙන, ගිනිදැල් විහිදෙන, ගිනියම් වූ තියුණු දැලි පිහියකින් දිව නැමැති ඉන්ද්‍රිය අතුල්ලන එක පැත්තක තිබුණාවේ. ඒකාන්තයෙන් ම මං මෙය මේ විදිහටයි සිහි කරන්නේ. “දිව අනිත්‍යයි. රස අනිත්‍යයි. දිවේ විඤ්ඤාණය අනිත්‍යයි. දිවේ ස්පර්ශය අනිත්‍යයි. දිවේ ස්පර්ශයෙන් උපදින්නා වූ සැප වේවා, දුක් වේවා, දුක් සැප රහිත වේවා යම් විඳීමක් ඇත්නම් එයත් අනිත්‍යයි” කියලයි.

ගිනි ඇවිලගත්, මුළුමණින් ම ගින්නෙන් දිළිසෙන, ගිනිදැල් විහිදෙන, ගිනියම් වූ තියුණු සැතකින් කය නැමැති ඉන්ද්‍රිය අතුල්ලන එක පැත්තක තිබුණාවේ. ඒකාන්තයෙන් ම මං මෙය මේ විදිහටයි සිහි කරන්නේ. “කය අනිත්‍යයි. පහස අනිත්‍යයි. කයේ විඤ්ඤාණය අනිත්‍යයි. කයේ ස්පර්ශය අනිත්‍යයි. කයේ ස්පර්ශයෙන් උපදින්නා වූ සැප වේවා, දුක් වේවා, දුක් සැප රහිත වේවා යම් විඳීමක් ඇත්නම් එයත් අනිත්‍යයි” කියලයි.

නින්දට වැටීම පසෙක තිබේවා. ඒකාන්තයෙන් ම මං මේ විදිහටයි සිහි කරන්නේ. “මනස අනිත්‍යයි. මනසට අරමුණු වන දේ අනිත්‍යයි. මනසේ විඤ්ඤාණය අනිත්‍යයි. මනසේ ස්පර්ශය අනිත්‍යයි. මනසේ ස්පර්ශයෙන් උපදින්නා වූ සැප වේවා, දුක් වේවා, දුක් සැප රහිත වේවා යම් විඳීමක් ඇත්නම් එයත් අනිත්‍යයි” කියලයි.

පින්වත් මහණෙනි, ශ්‍රැතවත් ආර්ය ශ්‍රාවකයා ඔය අයුරින් දකින විට ඇස ගැනත් සත්‍ය ස්වභාවය අවබෝධ වීම තුළින් ම කලකිරෙනවා. රූප ගැනත් සත්‍ය ස්වභාවය අවබෝධ වීම තුළින් ම කලකිරෙනවා. ඇසේ විඤ්ඤාණය ගැනත් සත්‍ය ස්වභාවය අවබෝධ වීම තුළින් ම කලකිරෙනවා. ඇසේ ස්පර්ශය ගැනත් සත්‍ය ස්වභාවය අවබෝධ වීම තුළින් ම කලකිරෙනවා. ඇසේ ස්පර්ශයෙන් උපදින්නා වූ සැප වේවා, දුක් වේවා, දුක් සැප රහිත වේවා යම් විඳීමක් ඇත්නම් ඒ ගැනත් සත්‍ය ස්වභාවය අවබෝධ වීම තුළින් ම කලකිරෙනවා ….(පෙ)…. මනසේ ස්පර්ශයෙන් උපදින්නා වූ සැපක් වේවා, දුකක් වේවා, දුක් සැප රහිත වේවා යම් විඳීමක් ඇත්නම් ඒ ගැනත් සත්‍ය ස්වභාවය අවබෝධ වීම තුළින් ම කලකිරෙනවා. කලකිරුණු විට ඒ කෙරෙහි තිබුණ ඇල්ම නැතුව යනවා. ඇල්ම නැතිවීම නිසා එයින් නිදහස් වෙනවා. නිදහස් වූ විට නිදහස් වූ බවට අවබෝධ ඤාණය ඇති වෙනවා. “ඉපදීම ක්ෂය වුණා, බඹසර වාසය සම්පූර්ණ කළා, නිවන පිණිස කළ යුතු දෙය කළා, නිවන පිණිස කළ යුතු වෙන දෙයක් නැත්තේම” යැයි අවබෝධයෙන් ම දැනගන්නවා. පින්වත් මහණෙනි, මේකට තමයි ගිනි ඇවිල ගත් ක්‍රමය නම් වූ දහම් ක්‍රමය කියලා කියන්නේ.

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

ආදිත්තපරියාය සූත්‍රය නිමා විය.

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/sn4_1-18-8/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M