« »

# අංගුත්තර නිකාය

# ඡක්ක නිපාතෝ

## 6.1.2.7. කුසල සුත්තං

### 6.1.2.7. කුසල් ගැන වදාළ දෙසුම

#### ඒකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජේතවනේ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමේ. අථ ඛෝ භගවා සායන්හසමයං පටිසල්ලානා වුට්ඨිතෝ යේනුපට්ඨානසාලා තේනුපසංකමි, උපසංකමිත්වා පඤ්ඤත්තේ ආසනේ නිසීදි.

එක් සමයක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර ජේතවනය නම් වූ අනේපිඬු සිටුහුගේ ආරාමයෙහි වැඩවසන සේක. එකල්හී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සවස් යාමයෙහි භාවනාවෙන් නැගිට උපස්ථාන ශාලාවට වැඩි සේක. වැඩම කොට පණවන ලද අසුනෙහි වැඩහුන් සේක.

#### ආයස්මාපි ඛෝ සාරිපුත්තෝ සායන්හසමයං පතිසල්ලානා වුට්ඨිතෝ යේනුපට්ඨානසාලා තේනුපසංකමි. උපසංකමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා ඒකමන්තං නිසීදි. ආයස්මාපි ඛෝ මහාමොග්ගල්ලානෝ ….(පෙ)…. ආයස්මාපි ඛෝ මහාකස්සපෝ ….(පෙ)…. ආයස්මාපි ඛෝ මහාකච්චායනෝ ….(පෙ)…. ආයස්මාපි ඛෝ මහාකොට්ඨිතෝ ….(පෙ)…. ආයස්මාපි ඛෝ මහාචුන්දෝ ….(පෙ)…. ආයස්මාපි ඛෝ මහාකප්පිනෝ ….(පෙ)…. ආයස්මාපි ඛෝ අනුරුද්ධෝ ….(පෙ)…. ආයස්මාපි ඛෝ රේවතෝ ….(පෙ)…. ආයස්මාපි ඛෝ ආනන්දෝ සායන්හසමයං පතිසල්ලානා වුට්ඨිතෝ යේනුපට්ඨානසාලා තේනුපසංකමි. උපසංකමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා ඒකමන්තං නිසීදි.

ආයුෂ්මත් සාරිපුත්තයන් වහන්සේ ද සවස් යාමයෙහි භාවනාවෙන් නැගිට උපස්ථාන ශාලාවට වැඩි සේක. වැඩම කොට භාග්‍යවතුන් වහන්සේට සකසා වන්දනා කොට එකත්පස් ව හිඳගත් සේක. ආයුෂ්මත් මහා මොග්ගල්ලානයන් වහන්සේ ද ….(පෙ)…. ආයුෂ්මත් මහා කස්සපයන් වහන්සේ ද ….(පෙ)…. ආයුෂ්මත් මහා කච්චායනයන් වහන්සේ ද ….(පෙ)…. ආයුෂ්මත් මහා කොට්ඨිතයන් වහන්සේ ද ….(පෙ)…. ආයුෂ්මත් මහා චුන්දයන් වහන්සේ ද ….(පෙ)…. ආයුෂ්මත් මහා කප්පිනයන් වහන්සේ ද ….(පෙ)…. ආයුෂ්මත් අනුරුද්ධයන් වහන්සේ ද ….(පෙ)…. ආයුෂ්මත් රේවතයන් වහන්සේ ද ….(පෙ)…. ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් වහන්සේ ද සවස් යාමයෙහි භාවනාවෙන් නැගිට උපස්ථාන ශාලාවට වැඩි සේක. වැඩම කොට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සකසා වන්දනා කොට එකත්පස් ව හිඳගත් සේක.

#### අථ ඛෝ භගවා බහුදේව රත්තිං නිසජ්ජාය වීතිනාමෙත්වා උට්ඨායාසනා විහාරං පාවිසි. තේපි ඛෝ ආයස්මන්තෝ අචිරපක්කන්තස්ස භගවතෝ උට්ඨායාසනා යථාවිහාරං අගමංසු.

#### යේ පන තත්ථ භික්ඛූ නවා අචිරපබ්බජිතා අධුනාගතා ඉමං ධම්මවිනයං, තේ යාව සූරියුග්ගමනා කාකච්ඡමානා සුපිංසු. අද්දසා ඛෝ භගවා දිබ්බේන චක්ඛුනා විසුද්ධේන අතික්කන්තමානුසකේන තේ භික්ඛූ යාව සූරියුග්ගමනා කාකච්ඡමානේ සුපන්තේ. දිස්වා යේනුපට්ඨානසාලා තේනුපසංකමි. උපසංකමිත්වා පඤ්ඤත්තේ ආසනේ නිසීදි. නිසජ්ජ ඛෝ භගවා තේ භික්ඛූ ආමන්තේසි:

එකල්හී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රාත්‍රී බොහෝ වේලා ගතවන තුරු වාඩිවීමෙන් කල්ගෙවා හුනස්නෙන් නැගිට විහාරයට පිවිසි සේක. ඒ ආයුෂ්මත් තෙරුන් වහන්සේලා ද භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩි නොබෝ කලකින් හුනස්නෙන් නැගිට තම තමන්ගේ වෙහෙරට වැඩි සේක. එහි පැවිදි ව වැඩි කලක් නැති යම් ඒ නවක භික්ෂූහු වෙත් ද, මේ ධර්ම විනයට අළුතින් පැමිණියාහු වෙත් ද, ඔවුහු හිරු නැගෙන තෙක් ගොරවමින් සැතපී සිටියහ.

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මිනිස් දැක්ම ඉක්මවා ගිය පිරිසිදු දිවැසින් ඒ හිරු උදාවෙන තෙක් ගොරවමින් සැතපී සිටින භික්ෂූන් දුටු සේක. දැක උපස්ථාන ශාලාවට වැඩම කළ සේක. වැඩම කොට පණවන ලද අසුනෙහි වැඩහුන් සේක. වැඩහුන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඒ භික්ෂූන් ඇමතූ සේක.

#### කහං නු ඛෝ භික්ඛවේ සාරිපුත්තෝ, කහං මහාමොග්ගල්ලානෝ, කහං මහාකස්සපෝ, කහං මහාකච්චායනෝ, කහං මහාකොට්ඨිතෝ, කහං මහාචුන්දෝ, කහං මහාකප්පිනෝ, කහං අනුරුද්ධෝ, කහං රේවතෝ, කහං ආනන්දෝ, කහං නු ඛෝ තේ භික්ඛවේ ථේරා සාවකා ගතාති?

“මහණෙනි, සාරිපුත්තයෝ කොහි යැ? මහා මොග්ගල්ලානයෝ කොහි යැ? මහා කස්සපයෝ කොහි යැ? මහා කච්චායනයෝ කොහි යැ? මහා කොට්ඨිතයෝ කොහි යැ? මහා චුන්දයෝ කොහි යැ? මහා කප්පිනයෝ කොහි යැ? අනුරුද්ධයෝ කොහි යැ? රේවතයෝ කොහි යැ? ආනන්දයෝ කොහි යැ? මහණෙනි, ඒ ස්ථවිර ශ්‍රාවකයෝ කොහි ගියාහු ද?”

#### තේපි ඛෝ භන්තේ ආයස්මන්තෝ අචිරපක්කන්තස්ස භගවතෝ උට්ඨායාසනා යථාවිහාරං අගමංසූති.

“ස්වාමීනී, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩම කොට නොබෝ වේලාවකින් ඒ ආයුෂ්මත් තෙරුන් වහන්සේලා ද හුනස්නෙන් නැගිට තම තමන්ගේ වෙහෙරට වැඩි සේක.”

#### කේන නෝ තුම්හේ භික්ඛවේ ථේරා භික්ඛූ ගතා’ති නවා යාව සූරියස්සුග්ගමනා කාකච්ඡමානා සුපථ.

#### තං කිං මඤ්ඤථ භික්ඛවේ අපි නු තුම්හේහි දිට්ඨං වා සුතං වා “රාජා ඛත්තියෝ මුද්ධාවසිත්තෝ යාවදත්ථං සෙය්‍යසුඛං ඵස්සසුඛං මිද්ධසුඛං අනුයුත්තෝ විහරන්තෝ යාවජීවං රජ්ජං කාරෙන්තෝ ජනපදස්ස වා පියෝ මනාපෝ”ති.

“මහණෙනි, ‘ස්ථවිර භික්ෂූහු වැඩම කළහ’ යි කියා නවක වූ ඔබ කුමක් නිසා හිරු නැගෙන තෙක් ගොරවමින් නිදන්නහු ද? මහණෙනි, ඒ කිමෙකැයි සිතව් ද? කිම? ඔටුණු පළන් ක්ෂත්‍රීය රජෙක් කැමති තාක් යහන් සුවයෙහි, ස්පර්ශ සුවයෙහි, නිදි සුවයෙහි යළි යළි යෙදෙමින් වාසය කරන්නේ දිවි ඇති තෙක් රාජ්‍ය කරන්නේ ජනපදවාසීන්ට ප්‍රිය මනාප වූයේ ය කියා ඔබ විසින් දැක තිබේ ද? අසා තිබේ ද?”

#### නෝ හේතං භන්තේ.

“ස්වාමීනී, එය නොවේ ම ය.”

#### සාධු භික්ඛවේ, මයාපි ඛෝ ඒතං භික්ඛවේ නේව දිට්ඨං න සුතං “රාජා ඛත්තියෝ මුද්ධාවසිත්තෝ යාවදත්ථං සෙය්‍යසුඛං ඵස්සසුඛං මිද්ධසුඛං අනුයුත්තෝ විහරන්තෝ යාවජීවං රජ්ජං කාරෙන්තෝ ජනපදස්ස වා පියෝ මනාපෝ’ති.

“මැනැවි මහණෙනි. ඔටුණු පළන් ක්ෂත්‍රීය රජෙක් කැමති තාක් යහන් සුවයෙහි, ස්පර්ශ සුවයෙහි, නිදි සුවයෙහි යළි යළි යෙදෙමින් වාසය කරන්නේ දිවි ඇති තෙක් රාජ්‍ය කරන්නේ ජනපදවාසීන්ට ප්‍රිය මනාප වූයේ ය කියා මා විසින් ද නොදකින ලද්දේ ය. නොඅසන ලද්දේ ය.

#### තං කිං මඤ්ඤථ භික්ඛවේ අපි නු තුම්හේහි දිට්ඨං වා සුතං වා “රට්ඨිකෝ ….(පෙ)…. පෙත්තනිකෝ ….(පෙ)…. සේනාපතිකෝ ….(පෙ)…. ගාමගාමණිකෝ ….(පෙ)…. පූගගාමණිකෝ යාවදත්ථං සෙය්‍යසුඛං ඵස්සසුඛං මිද්ධසුඛං අනුයුත්තෝ විහරන්තෝ යාවජීවං පූගගාමණිකත්තං කාරෙන්තෝ පූගස්ස වා පියෝ මනාපෝ?”ති.

මහණෙනි, ඒ කිමෙකැයි සිතව් ද? කිම? රට වැසියෙක් වේවා ….(පෙ)…. පියා සතු දායාදය ලැබුවෙක් වේවා ….(පෙ)…. සේනාපතියෙක් වේවා ….(පෙ)…. ගම් නායකයෙක් වේවා ….(පෙ)…. පිරිස් නායකයෙක් කැමති තාක් යහන් සුවයෙහි, ස්පර්ශ සුවයෙහි, නිදි සුවයෙහි යළි යළි යෙදෙමින් වාසය කරන්නේ දිවි ඇති තෙක් පිරිසට නායකත්වය දරන්නේ පිරිසට ප්‍රිය මනාප වූයේ ය කියා ඔබ විසින් දැක තිබේ ද? අසා තිබේ ද?”

#### නෝ හේතං භන්තේ.

“ස්වාමීනී, එය නොවේ ම ය.”

#### සාධු භික්ඛවේ, මයාපි ඛෝ ඒතං භික්ඛවේ නේව දිට්ඨං න සුතං“….(පෙ)…. පූගගාමණිකෝ යාවදත්ථං සෙය්‍යසුඛං ඵස්සසුඛං මිද්ධසුඛං අනුයුත්තෝ විහරන්තෝ යාවජීවං පූගගාමණිකත්තං කාරෙන්තෝ පූගස්ස වා පියෝ මනාපෝ”ති.

“මැනැවි මහණෙනි. පිරිස් නායකයෙක් කැමති තාක් යහන් සුවයෙහි, ස්පර්ශ සුවයෙහි, නිදි සුවයෙහි යළි යළි යෙදෙමින් වාසය කරන්නේ දිවි ඇති තෙක් පිරිසට නායකත්වය දරන්නේ පිරිසට ප්‍රිය මනාප වූයේ ය කියා මා විසින් ද නොදකින ලද්දේ ය. නොඅසන ලද්දේ ය.

#### තං කිං මඤ්ඤථ භික්ඛවේ අපි නු තුම්හේහි දිට්ඨං වා සුතං වා “සමණෝ වා බ්‍රාහ්මණෝ වා යාවදත්ථං සෙය්‍යසුඛං ඵස්සසුඛං මිද්ධසුඛං අනුයුත්තෝ ඉන්ද්‍රියේසු අගුත්තද්වාරෝ භෝජනේ අමත්තඤ්ඤූ ජාගරියං අනනුයුත්තෝ අවිපස්සකෝ කුසලානං ධම්මානං පුබ්බරත්තාපරරත්තං බෝධිපක්ඛියානං ධම්මානං භාවනානුයෝගං අනනුයුත්තෝ ආසවානං ඛයා අනාසවං චේතෝවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං දිට්ඨේව ධම්මේ සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහරන්තෝ?”ති.

මහණෙනි, ඒ කිමෙකැයි සිතව් ද? කිම? ශ්‍රමණයෙක් වේවා බ්‍රාහ්මණයෙක් වේවා කැමති තාක් යහන් සුවයෙහි, ස්පර්ශ සුවයෙහි, නිදි සුවයෙහි යළි යළි යෙදෙමින් වාසය කරන්නේ, ඉන්ද්‍රියන්හි නොවසා ගත් දොරටු ඇත්තේ, බොජුනෙහි අරුත නොදන්නේ, නිදි වැරීමෙහි නොයෙදුණේ, කුසල ධර්මයන්හි නොයෙදුණේ, රෑ පෙරයමෙහි – පැසුළු යමෙහි බෝධිපාක්ෂික ධර්මයන් දියුණු කිරීමෙහි නොයෙදුණේ, ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කොට අනාශ්‍රව වූ චිත්ත විමුක්තිය ත්, ප්‍රඥා විමුක්තිය ත් මෙලොව දී ම තම විශිෂ්ට ඥානයෙන් සාක්ෂාත් කොට එයට පැමිණ වාසය කරන්නේ ය කියා ඔබ විසින් දැක තිබේ ද? අසා තිබේ ද?”

#### නෝ හේතං භන්තේ.

“ස්වාමීනී, එය නොවේ ම ය.”

#### සාධු භික්ඛවේ, මයාපි ඛෝ ඒතං භික්ඛවේ නේව දිට්ඨං න සුතං “සමණෝ වා බ්‍රාහ්මණෝ වා යාවදත්ථං සෙය්‍යසුඛං ඵස්සසුඛං මිද්ධසුඛං අනුයුත්තෝ ඉන්ද්‍රියේසු අගුත්තද්වාරෝ භෝජනේ අමත්තඤ්ඤූ ජාගරියං අනනුයුත්තෝ අවිපස්සකෝ කුසලානං ධම්මානං පුබ්බරත්තාපරරත්තං බෝධිපක්ඛියානං ධම්මානං භාවනානුයෝගං අනනුයුත්තෝ ආසවානං ඛයා අනාසවං චේතෝවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං දිට්ඨේව ධම්මේ සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහරන්තෝ”ති.

“මැනැවි මහණෙනි. ශ්‍රමණයෙක් වේවා බ්‍රාහ්මණයෙක් වේවා කැමති තාක් යහන් සුවයෙහි, ස්පර්ශ සුවයෙහි, නිදි සුවයෙහි යළි යළි යෙදෙමින් වාසය කරන්නේ, ඉන්ද්‍රියන්හි නොවසා ගත් දොරටු ඇත්තේ, බොජුනෙහි අරුත නොදන්නේ, නිදි වැරීමෙහි නොයෙදුණේ, කුසල ධර්මයන්හි නොයෙදුණේ, රෑ පෙරයමෙහි – පැසුළු යමෙහි බෝධිපාක්ෂික ධර්මයන් දියුණු කිරීමෙහි නොයෙදුණේ, ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කොට අනාශ්‍රව වූ චිත්ත විමුක්තිය ත්, ප්‍රඥා විමුක්තිය ත් මෙලොව දී ම තම විශිෂ්ට ඥානයෙන් සාක්ෂාත් කොට එයට පැමිණ වාසය කරන්නේ ය කියා මා විසින් ද නොදකින ලද්දේ ය. නොඅසන ලද්දේ ය.

#### තස්මාතිහ භික්ඛවේ ඒවං සික්ඛිතබ්බං: “ඉන්ද්‍රියේසු ගුත්තද්වාරා භවිස්සාම භෝජනේ මත්තඤ්ඤුනෝ ජාගරියං අනුයුත්තා විපස්සකා කුසලානං ධම්මානං පුබ්බරත්තාපරරත්තං බෝධිපක්ඛියානං ධම්මානං භාවනානුයෝගංඅනුයුත්තා විහරිස්සාමා”ති. ඒවං හි වෝ භික්ඛවේ සික්ඛිතබ්බන්ති.

එහෙයින් මහණෙනි, මෙසේ හික්මිය යුත්තේ ය. ‘ඉන්ද්‍රියන්හි වසා ගත් දොරටු ඇත්තහු වන්නෙමු. බොජුනෙහි අරුත දන්නෝ වන්නෙමු. නිදි වැරීමෙහි යෙදුණෝ වන්නෙමු. කුසල ධර්මයන්හි යෙදුණෝ, රෑ පෙරයමෙහි – පැසුළු යමෙහි බෝධිපාක්ෂික ධර්මයන් දියුණු කිරීමෙහි යෙදුණෝ වන්නෙමු’ යි. මහණෙනි, මෙසේ ඔබ විසින් හික්මිය යුත්තේ ය.

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

කුසල සූත්‍රය නිමා විය.

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/an4_6-1-2-7/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M