« »

# ඛුද්දක නිකාය

# සුත්ත නිපාතෝ

## 6. උපසීව සුත්තං

### 6. උපසීව නිසා වදාළ දෙසුම

#### 1073. ඒකෝ අහං සක්ක මහන්තමෝඝං (ඉච්චායස්මා උපසීවෝ)
අනිස්සිතෝ නෝ විසහාමි තාරිතුං
ආරම්මණං බ්‍රෑහි සමන්තචක්ඛු
යං නිස්සිතෝ ඕඝමිමං තරෙය්‍යං

(උපසීව)

ශාක්‍යමුනිවරයාණනි,
හුදෙකලාවෙ වසනා මම – ඇසුරු කෙළේ නැත කිසිවක්
එහෙත් නොහැක එතෙර වන්ට – මේ තණ්හා සැඩ පහරින්
හැම දෙය දකිනා මුනිඳුනි – කියා දෙන්න මෙමා හටත්
ඇසුරු කරන්නට දහමක් – ඒ සදහම් තුළින් මටත්
තරණය කර දැමිය හැකිය – මේ සැඩ තණ්හා දිය කඳ

#### 1074. ආකිඤ්චඤ්ඤං පෙක්ඛමානෝ සතීමා (උපසීවාති භගවා)
නත්ථීති නිස්සාය තරස්සු ඕඝං
කාමේ පහාය විරතෝ කථාහි
තණ්හක්ඛයං නත්තමහාභිපස්ස

(භාග්‍යවතුන් වහන්සේ)

පින්වත් උපසීවය ඔබ – සිහිනුවණින් කල් ගෙවමින්
දියුණු කෙරුව ඒ අරූපි – සමාධියේ තතු දකිමින්
අල්ලා ගන්නට කිසිවක් – නොමැති බවම ඇසුරට ගෙන
තරණය කර එතෙර යන්න – මේ තණ්හා සැඩ පහරින්
දුරු කොට හැම කාමයන්ද – තොර වී සියළුම සැකෙන්ද
ගෙවා දමා තණ්හාවම – හඳුන ගන්න අමා නිවන

#### 1075. සබ්බේසු කාමේසු යෝ වීතරාගෝ (ඉච්චායස්මා උපසීවෝ)
ආකිඤ්චඤ්ඤං නිස්සිතෝ හිත්ව යඤ්ඤං
සඤ්ඤා විමොක්ඛේ පරමේ විමුත්තෝ
තිට්ඨේ නු සෝ තත්ථ අනානුයායී

(උපසීව)

සියළුම කාමයන් කෙරෙහි – වීතරාගි වේද යමෙක්
අරූපි සමවත අසුරින් – වෙන කිසිවක් ඇසුරු නොකොට
මිදී සියළු සඤ්ඤාවෙන් – පත් වේ නම් විමුක්තියට
පිරිහී නොයනා බඹලොව – හේ උපදින්නේ නොවේද?

#### 1076. සබ්බේසු කාමේසු යෝ වීතරාගෝ (උපසීවාති භගවා)
ආකිඤ්චඤ්ඤං නිස්සිතෝ හිත්ව මඤ්ඤං
සඤ්ඤා විමොක්ඛේ පරමේ ධිමුත්තෝ
තිට්ඨෙය්‍ය සෝ තත්ථ අනානුයායී

(භාග්‍යවතුන් වහන්සේ)

සියළුම කාමයන් කෙරෙහි – වීතරාගි වේද යමෙක්
අරූපි සමවත ඇසුරින් – වෙන කිසිවක් ඇසුරු නොකොට
මිදී සියළු සඤ්ඤාවෙන් – පත් වේ නම් විමුක්තියට
පිරිහී නොයනා බඹලොව – උපදින්නේමය හෙතෙමේ

#### 1077. තිට්ඨේ චේ සෝ තත්ථ අනානුයායී (ඉච්චායස්මා උපසීවෝ)
යුගම්පි වස්සානං සමන්තචක්ඛු
තත්ථේව සෝ සීති සියා විමුත්තෝ
චවේථ විඤ්ඤාණං තථා විධස්ස

(උපසීව)

හැමදෙය දකිනා මුනිඳුනි,
සැබවින් ඔහු ඉපිදී එහි – සිටිනා විට නොම පිරිහී
මුළු ආයුෂ ගෙවා දමා – සැනසෙයි නම් එහිම නිවී
දුකින් මිදී යන්නේ නම් – එසේ සිටින කෙනෙකුගෙ සිත
යන්නෙද පිරිනිවී එහිම?

#### 1078. අච්චි යථා වාතවේගේන ඛිත්තා (උපසීවාති භගවා)
අත්ථං පලේති න උපේති සංඛං
ඒවං මුනී නාමකායා විමුත්තෝ
අත්ථං පලේති න උපේති සංඛං

(භාග්‍යවතුන් වහන්සේ)

හමනා සුළඟේ වේගෙට – නිවෙන පහන් සිල විලසට
නොපෙනී ගිය විට ඒ සිත – කිසිවක් පවසන්නට නැත
එලෙසින් අරහත් මුනිඳුන් – නාම කයින් මිදෙනා විට
නොපෙනී ගිය විට සදහට – කිසිවක් පවසන්නට නැත

#### 1079. අත්ථංගතෝ සෝ උද වා සෝ නත්ථි (ඉච්චායස්මා උපසීවෝ)
උදාහු වේ සස්සතියා අරෝගෝ
තං මේ මුනී සාධු වියාකරෝහි
තථා හි තේ විදිතෝ ඒස ධම්මෝ

(උපසීව)

නොපෙනී ගිය විට සදහට – ඒ අරහත් මුනි උතුමා
නැත්තට නැති වෙලා යයිද – නැතිනම් සැබැවින් ම තැනක
ආරෝග්‍ය බවට පත්ව – සදාකාලිකව සිටියිද?
බුදු සමිඳුනි එකරුණ ගැන – පහදා දෙනු මැන මා හට
ඔබ හට නම් මේ සදහම් – වැටහී ඇත ඉතා හොඳින්

#### 1080. අත්ථංගතස්ස න පමාණමත්ථි (උපසීවාති භගවා)
යේන නං වජ්ජුං තං තස්ස නත්ථි
සබ්බේසු ධම්මේසු සමූහතේසු
සමූහතා වාදපථාපි සබ්බේ’ති

(භාග්‍යවතුන් වහන්සේ)

(පිරිනිවන් පෑමෙන්) නොපෙනී ගිය විට ඒ සිත
මැනගන්නට මිම්මක් නැත
යම් කෙනෙකුව මැනගන්නා – මිම්ම නොමැති නම් ඔහු හට
හැම දෙයක්ම නැසුන කලට – නැසේ සියළු වාදයන්ද

#### උපසීව සුත්තං ඡට්ඨමං.

උපසීව නිසා වදාළ දෙසුම මෙහි සය වැන්න වේ.

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/kn2_5-6/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M