« »

# ඛුද්දක නිකාය

# ථේර ගාථා

## 20.1.3. තේලකානිත්ථේරගාථා

### 20.1.3. තේලකානි තෙරුන්ගේ ගාථා

#### 747. චිරරත්තං වතාතාපී ධම්මං අනුවිචින්තයං,
සමං චිත්තස්ස නාලත්ථං පුච්ඡං සමණබ්‍රාහ්මණේ.

747. මට හරිම වීරියක් තිබුණා. මං බොහෝම කාලයක් තිස්සේ ධර්මයමයි හොය හොය හිටියේ. නොයෙක් ශ්‍රමණ බමුණන්ගෙන් විමසුවා. නමුත් සිත සංසිඳුවන සත්‍ය ධර්මයක් අහන්ට ලැබුණෙ නෑ.

#### 748. කෝ සෝ පාරංගතෝ ලෝකේ කෝ පත්තෝ අමතෝගධං,
කස්ස ධම්මං පටිච්ඡාමි පරමත්ථවිජානනං.

748. ඇත්තෙන්ම මේ ලෝකෙන් එතෙර වෙන කෙනා කවුද? නිවන් අවබෝධ කළ කෙනෙක් ඉන්නවා නම් එයා කවුද? ජීවිතය අවබෝධ කරගැනීමට කාගෙ ධර්මයක් ද මං පිළිගන්නෙ?

#### 749. අන්තෝවංකගතෝ ආසි මච්ඡෝව ඝසමාමිසං,
බද්ධෝ මහින්දපාසේන වේපචිත්‍යසුරෝ යථා.

749. ඒ දවස්වල මං හිටියේ ජීවිතයේ අභ්‍යන්තරයේ වංක ගතියකින්. ඇමක් ගිලපු මාළුවෙක් වගේ. ශක්‍රයාගේ බන්ධනයට අහුවෙච්ච වේපචිත්ති අසුරයා වගේ. කෙලෙස්වලටමයි බැඳිල හිටියේ.

#### 750. අඤ්ඡාමි නං න මුඤ්චාමි අස්මා සෝකපරිද්දවා,
කෝ මේ බන්ධං මුඤ්චං ලෝකේ සම්බෝධිං වේදයිස්සති.

750. එතකොට මං ඒ කෙලෙස් අයින් කරනවා. ඒත් මේ ශෝක වැලපීම්වලින් මිදෙන්ට මට බැරිවුණා. මේ කෙලෙස් බන්ධනයෙන් මාව නිදහස් කරවල, අවබෝධය ලබාදෙන ධර්මයක් පවසන්ට මේ ලෝකෙ කාටද පුළුවන්?

#### 751. සමණං බ්‍රාහ්මණං වා කං ආදිසන්තං පභංගුනං.
කස්ස ධම්මං පටිච්ඡාමි ජරාමච්චුපවාහනං.

751. කෙලෙස් නැතිකර දමන ධර්මයක් කියාදෙන්ට පුළුවන් ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් ඉන්නවා නම් එයා කවුද? මේ ජරා මරණ සෝදා දමන ධර්මයක්, මං පිළිගන්නේ කාගෙන් ද?

#### 752. විචිකිච්ඡාකංඛාගථිතං සාරම්භබලසඤ්ඤුතං,
කෝධප්පත්තමනත්ථද්ධං අභිජප්පප්පදාරණං.

752. සැක සංකා වලින් එක ගොඩට ගැට ගැහිලා, එකට එක කිරීම බලය කරගෙන, ක්‍රෝධ කරගෙන, මාන්නයෙන් දැඩිවෙලා ප්‍රාර්ථනාවලට අහුවෙලයි මං හිටියේ.

#### 753. තණ්හාධනුසමුට්ඨානං ද්වේ ච පන්නරසායුතං,
පස්ස ඕරසිකං බාළ්හං භෙත්වාන යදි තිට්ඨති.

753. තෘෂ්ණාවෙන් හදපු දුන්නක් තියෙනවා. ඒ දුන්නෙන් ඉපදිච්ච දෘෂ්ටි නමැති ඊතල තිහක් විතර ගොඩක් මේ හදවත හිල් කරගෙන කිඳා බැහැලා තියෙන හැටි බලන්න.

#### 754. අනුදිට්ඨීනං අප්පහානං සංකප්පපරතේජිතං,
තේන විද්ධෝ පවේධාමි පත්තං’ව මාලුතේරිතං.

754. එක එක්කෙනා වාද කරල ජයගන්න නොයෙක් මිථ්‍යා මත තියෙනවා. ඉතින් මං ඒවාට බැඳිල ඒවා නැති නොකළ නිසා ඒවායින්මයි මං පහර කන්නේ. එතකොට මං කම්පා වුණේ හුළඟින් සෙලවෙන ගස්වල කොළ වගේ.

#### 755. අජ්ඣත්තං මේ සමුට්ඨාය ඛිප්පං පච්චති මාමකං,
ඡඵස්සායතනී කායෝ යත්ථ සරති සබ්බදා.

755. මේ ඇස්, කන් ආදී ආයතනයෙන් යුතු ජීවිතය පුරාම ඇති මමත්වය නිසාමයි මං මෙච්චර සැලෙන්නේ.

#### 756. තං න පස්සාමි තේකිච්ඡං යෝ මේතං සල්ලමුද්ධරේ,
නානාරජ්ජේන සත්ථේන නාඤ්ඤේන විචිකිච්ඡිතං.

756. මා තුළ තිබුණ ඒ කෙලෙස් හුල ආයුධයකින් හරි වෙනත් ක්‍රමයකින් හරි උදුරා දමල මට ප්‍රතිකාර කරන්ට පුළුවන් කෙනෙක් මට මුණ ගැහුණෙ නෑ.

#### 757. කෝ මේ අසත්ථෝ අවණෝ සල්ලමබ්භන්තරපස්සයං,
අහිංසං සබ්බගත්තානි සල්ලං මේ උද්ධරිස්සති.

757. ආයුධයක් පාවිච්චි කරන්නෙ නැතිව, තුවාල කරන්නෙ නැතිව මේ හිතේ මුල් බැසගෙන තියෙන, හැමතැනම සිදුරු කරල දාපු මේ කෙලෙස් හුල් උදුරා දමන්නෙ කවුද?

#### 758. ධම්මප්පති හි සෝ සෙට්ඨෝ විසදෝසප්පවාහකෝ,
ගම්භීරේ පතිතස්ස මේ ථලං පාණිං ච දස්සයේ.

758. මං බරපතල කරදරයකයි වැටිල හිටියේ. ධර්මය තුළින් ඒ කෙලෙස් විෂ නසා දාලා, මට අත දෙන්න පුළුවන් කෙනෙක් හිටියොත් එයා තමයි මට ශ්‍රේෂ්ඨ වෙන්නේ.

#### 759. රහදේ’හමස්මි ඕගාළ්හෝ අහාරියරජමත්තිකේ,
මායාඋසූයසාරම්භ, ථිනමිද්ධමපත්ථටේ.

759. අයින් කරගන්ට බැරි විදිහටම කෙලෙස් නැමැති මැටි ඇඟපුරා ගාගෙන, මායා, මාන, එකටෙක කිරීම, නිදිමත ආදියෙන් පිරීගිය ජලාශයක මං ගිලිල හිටියේ.

#### 760. උද්ධච්චමේඝථනිතං සංයෝජනවලාහකං,
වාහා වහන්ති දුද්දිට්ඨිං සංකප්පා රාගනිස්සිතා.

760. උඩඟුකම නමැති ගෙරවිලි තියෙන, කෙලෙස් නමැති වළාකුළු තියෙන, මිථ්‍යා දෘෂ්ටි නැමැති හුළං හමන සරාගී සංකල්ප වලින් මාව ඒ මේ අත ගහගෙන ගියා.

#### 761. සවන්ති සබ්බධි සෝතා ලතා උබ්භිජ්ජ තිට්ඨති,
තේ සෝතේ කෝ නිවාරෙය්‍ය තං ලතං කෝ හි ඡෙච්ඡති.

761. ඇස්, කන් ආදී හැම තැනින්ම මේ තණ්හා ගඟ ගලාගෙන බහිනවා. මේ තණ්හාව ජීවිතය පුරා එතිල තියෙන්නෙ ගහක එතී ගිය වැලක් වගේ. කවුද මේ තණ්හා ගඟ වලකන්නෙ? කවුද මේ තණ්හා වැල කපල දාන්නෙ?

#### 762. වේලං කරෝථ භද්දන්තේ සෝතානං සන්නිවාරණං,
මා තේ මනෝමයෝ සෝතෝ රුක්ඛං’ව සහසා ලුවේ.

762. පින්වතාණෙනි, මේ තණ්හා ගඟ වළකාලන්ට වේල්ලක් බඳින්න. මනසින් හටගත් ඒ කෙලෙස් සැඩ පහරින් ගසක් කඩාගෙන වැටෙනවා වගේ ඔබව අපායේ නොවැටේවා!

#### 763. ඒවං මේ භයජාතස්ස අපාරා පාරමේසතෝ,
තාණෝ පඤ්ඤාවුධෝ සත්ථා ඉසිසංඝනිසේවිතෝ.

763. ඇත්තෙන්ම මට හරි බයක් ඇතිවුණා. අන්තමේදී මෙතරින් එතෙර වෙන්ට මග හොයා හිටිය මට ඉතාම ආරක්ෂාකාරී, ප්‍රඥා ආයුධ ඇති, ශ්‍රමණ ඉසිවරයන් පිරිවරාගත් ශාස්තෘන් වහන්සේ වන බුදු සමිඳුන් මුණ ගැහුණා.

#### 764. සෝපාණං සුකතං සුද්ධං ධම්මසාරමයං දළං,
පාදාසි වුය්හමානස්ස ‘මා භායී’ති ච අබ්‍රවී.

764. උන්වහන්සේ මට ඉතාම පිරිසිදු ලස්සන පඩි පෙළක් හදල දුන්නා. ඒ පඩි හදල තියෙන්නේ සද්ධර්මය නමැති අරටුවෙන්. කෙලෙස් සැඩ ගංගාවේ ගහගෙන ගිය මට බිය නොවී එතෙර වෙන්නැයි වදාළ සේක.

#### 765. සතිපට්ඨානපාසාදං ආරුය්හ පච්චවෙක්ඛිසං,
යං තං පුබ්බේ අමඤ්ඤිස්සං සක්කායාභිරතං පජං.

765. මං සතිපට්ඨානය නමැති සදහම් ප්‍රාසාදයට නැග ගත්තා. එතනට ගිහින් නුවණින් විමසා බැලුවා. එතකොට මං ඉස්සර සක්කාය දිට්ඨියට ඇලිල හිටිය කාලෙ යමක් හිතුවද,

#### 766. යදා ච මග්ගමද්දක්ඛිං නාවාය අභිරූහනං,
අනධිට්ඨාය අත්තානං තිත්ථමද්දක්ඛිමුත්තමං.

766. ඒ ඔක්කොම අත්හැරල නිවන කරා යන නැවට නගින මාර්ගය දැකගත්තා. ආත්ම දෘෂ්ටිය අතහැරල උතුම් නිවන නම් වූ පුණ්‍ය තීර්ථය දැකගත්තා.

#### 767. සල්ලං අත්තසමුට්ඨානං භවනෙත්තිප්පභාවිතං,
ඒතේසං අප්පවත්තාය දේසේසි මග්ගමුත්තමං.

767. භව රැහැන් වලින් හදපු මේ කෙලෙස් හුල් ආයෙ කවදාවත් හට නොගන්න උතුම් මගක් තමයි බුදු සමිඳුන් කියල දුන්නේ.

#### 768. දීඝරත්තානුසයිතං චිරරත්තමධිට්ඨිතං,
බුද්ධෝ මේ පානුදී ගන්ථං විසදෝසප්පවාහනෝ’ති.

768. බුදු සමිඳුන් කෙලෙස් විෂ දොස් නැති කරන කෙනෙක්. බොහෝ කාලයක් තිස්සේ මගේ හිතේ බැසගෙන පිහිටල තිබුණ ඒ හැම කෙලෙස් ගැට උන්වහන්සේ මා තුළින් ඉවත් කර දැම්මා.

#### ඉත්ථං සුදං ආයස්මා තේලකානි ථේරෝ ගාථායෝ අභාසිත්ථා’ති.

මෙය වනාහී ආයුෂ්මත් තේලකානි නම් රහත් මුනිඳුන් වදාළ ගාථාවන්ය.

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/kn5_20-1-3/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M