« »

# සංයුත්ත නිකාය

# සගාථ වග්ගෝ

## 7.1.9. සුන්දරික සුත්තං

### 7.1.9. සුන්දරික භාරද්වාජ බ්‍රාහ්මණයාට වදාළ දෙසුම

#### ඒකං සමයං භගවා කෝසලේසු විහරති සුන්‌දරිකාය නදියා තීරේ. තේන ඛෝ පන සමයේන සුන්‌දරිකභාරද්වාජෝ බ්‍රාහ්මණෝ සුන්‌දරිකාය නදියා තීරේ අග්‌ගිං ජුහති. අග්‌ගිහුත්‌තං පරිචරති. අථ ඛෝ සුන්‌දරිකභාරද්වාජෝ බ්‍රාහ්මණෝ අග්‌ගිං ජුහිත්‌වා අග්‌ගිහුත්‌තං පරිචරිත්‌වා උට්‌ඨායාසනා සමන්‌තා චතුද්‌දිසා අනුවිලෝකේසි. කෝ නු ඛෝ ඉමං හව්‍යසේසං භුඤ්‌ජෙය්‍යාති. අද්‌දසා ඛෝ සුන්‌දරිකභාරද්වාජෝ බ්‍රාහ්මණෝ භගවන්‌තං අඤ්‌ඤතරස්‌මිං රුක්‌ඛමූලේ සසීසං පාරුතං නිසින්‌නං. දිස්‌වාන වාමේන හත්‌ථේන හව්‍යසේසං ගහෙත්‌වා දක්‌ඛිණේන හත්‌ථේන කමණ්‌ඩලු‍ං ගහෙත්‌වා යේන භගවා තේනුපසංකමි.

අථ ඛෝ භගවා සුන්‌දරිකභාරද්‌වාජස්‌ස බ්‍රාහ්‌මණස්‌ස පදසද්‌දේන සීසං විවරි.

මා හට අසන්නට ලැබුනේ මේ විදිහටයි. ඒ දිනවල භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩසිටියේ කොසොල් ජනපදයේ සුන්දරිකා කියන ගං තෙරය. එදා සුන්දරික භාරද්වාජ බ්‍රාහ්මණයා ඒ සුන්දරික ගංගා තීරයේ ගිනි පූජා කරයි. පූජා ද්‍රව්‍යයන් ගින්නට පුදයි. ඉතින් සුන්දරික භාරද්වාජ බ්‍රාහ්මණයා ගිනි පූජා පවත්වලා පූජා ද්‍රව්‍යයන් ගින්නට පුදලා, ආසනෙන් නැගිට්ටා. හාත්පස හතර දිශාව හොඳට බැලුවා. “මේ පූජාවේ ඉතිරි කොටස වළඳන්න දිය යුත්තෙ කාටද?”

#### අථ ඛෝ සුන්‌දරිකභාරද්වාජෝ බ්‍රාහ්මණෝ මුණ්‌ඩෝ අයං භවං මුණ්‌ඩකෝ අයං භවන්‌ති තතෝව පුන නිවත්‌තිතුකාමෝ අහෝසි. අථ ඛෝ සුන්‌දරිකභාරද්‌වාජස්‌ස බ්‍රාහ්‌මණස්‌ස ඒතදහෝසි. මුණ්‌ඩාපි හි ඉධේකච්‌චේ බ්‍රාහ්‌මණා භවන්‌ති. යන්නූනාහං තං උපසංකමිත්‌වා ජාතිං පුච්‌ඡෙය්‍යන්‌ති.

එතකොට සුන්දරික භාරද්වාජ බ්‍රාහ්මණයා එක්තරා රුක් සෙවනක හිස වසා පෙරවාගෙන, වැඩසිටින භාග්‍යවතුන් වහන්සේව දැක්කා. දැකලා වම් අතින් පූජාවේ ඉතිරි කොටසත් අරගෙන, දකුණු අතින් පැන් කෙණ්ඩියක් අරගෙන භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ළඟට ගියා. සුන්දරික භාරද්වාජ බ්‍රාහ්මණයාගේ පියවර හඬ ඇහිලා, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ, තමන් වහන්සේගේ සිරස නිරාවරණය කළා.

ඒ වෙලාවේ සුන්දරික භාරද්වාජ බ්‍රාහ්මණයා, “ආ! මේ භවතා හිස මුඩු කළ කෙනෙක් නෙව. මේ භවතා හිස මුඩු කළ කෙනෙක් නෙව” කියලා, එතනින්ම හැරිලා ආපසු යන්න කැමති වුනා. ඒ වුනත්, සුන්දරික භාරද්වාජ බ්‍රාහ්මණයට මෙහෙම හිතුනා. “මෙතන කොහොමත් ඇතැම් බ්‍රාහ්මණවරු ඉන්නවා, හිස මුඩු කළ උදවිය. ඒ නිසා මං මේ තැනැත්තා ළඟට ගිහින් ජාතිය අහන එක තමයි හොඳ.”

#### අථ ඛෝ සුන්‌දරිකභාරද්වාජෝ බ්‍රාහ්මණෝ යේන භගවා තේනුපසංකමි. උපසංකමිත්‌වා භගවන්‌තං ඒතදවෝච. කිං ජච්‌චෝ භවන්‌ති.

ඉතින්, සුන්දරික භාරද්වාජ බ්‍රාහ්මණයා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ළඟට ගියා. ගිහින්, භාග්‍යවතුන් වහන්සේගෙන් මෙහෙම ඇහුවා. “මේ භවතාගේ ජාතිය මොකක්ද?”

#### (භගවා);

(භාග්‍යවතුන් වහන්සේ) :

#### මා ජාතිං පුච්‌ඡ චරණඤ්‌ච පුච්‌ඡ කට්‌ඨා හවේ ජායති ජාතවේදෝ
නීචාකුලීනෝපි මුනී ධිතීමා ආජානියෝ හෝති හිරීනිසේධෝ.

“ඉපදිච්ච ජාතිය අහන්න එපා! ඇසිය යුත්තේ ජීවත් වන ආකාරයයි. ඇත්තෙන්ම දර කැබලිවලට ගිනි තිබ්බොත්, ඇවිලෙනවාම යි. උපන් කුලය හීන වුනත්, උපන් කුලය ශ්‍රේෂ්ඨ වුනත්, ඔහු වීරියවන්ත නම්, අවබෝධයකින් යුක්ත නම්, පවට ලැජ්ජා වෙලා, එයින් වැළකී ඉන්නවා නම්, ඔහු ශ්‍රේෂ්ඨ මුනිවරයෙක්මයි.

#### සච්‌චේන දන්‌තෝ දමසා උපේතෝ වේදන්‌තගූ වුසිතබ්‍රහ්‌මචරියෝ
යඤ්‌ඤූපනීතෝ තමුපව්‌හයේථ කාලේන සෝ ජුහති දක්‌ඛිණෙය්‍යොති.

සත්‍යාවබෝධයෙන් දමනය වෙලා නම්, ඉන්‍ද්‍රිය දමනයෙන් යුක්ත නම්, ජීවිතාවබෝධය තුළින් පරතෙරට පත්වෙලා නම්, බ්‍රහ්මචාරී ජීවිතය සම්පූර්ණ කරලා නම්, දන්පැන් පූජාවකදී සුදුසු කාලයට කැඳවගත යුත්තේ අන්න ඒ කෙනාවයි. එහෙම කරන කෙනා තමයි දන් ලබන්න සුදුස්සා සොයාගෙන, නියම යාගය කරන්නෙ.”

#### (බ්‍රාහ්මණෝ);

(සුන්දරික භාරද්වාජ බ්‍රාහ්මණයා) :

#### අද්‌ධා සුයිට්‌ඨං සුහුතං මමයිදං යං තාදිසං වේදගූමද්‌දසාමි
තුම්‌හාදිසානං හි අදස්‌සනේන අඤ්‌ඤෝ ජනෝ භුඤ්‌ජති හව්‍යසේසන්‌ති.

“ඇත්තෙන්ම දැනුයි මම අවබෝධයේ පරතෙරට පත් උත්තමයෙක්ව දැකගත්තෙ. මේක තමයි හැබෑම පූජාව. මේක තමයි හැබෑම ගිනි පිදීම. ඔබ වහන්සේ වැනි උත්තමයන් දැකගන්ට නැති නිසා, මේ පූජාවේ ඉතිරි කොටස වළඳන්නෙ අනිත් උදවිය නෙව.

#### භුඤ්‌ජතු භවං ගෝතමෝ. බ්‍රාහ්මණෝ භවන්‌ති.

භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, වළඳන සේක්වා! භවතාණෝ බ්‍රාහ්මණයෙක්මයි.”

#### (භගවා);

(භාග්‍යවතුන් වහන්සේ) :

#### ගාථාභිගීතං මේ අභෝජනෙය්‍යං සම්‌පස්‌සතං බ්‍රාහ්‌මණ නේස ධම්මෝ
ගාථාභිගීතං පනුදන්‌ති බුද්‌ධා ධම්මේ සති බ්‍රාහ්‌මණ වුත්‌තිරේසා.

“පින්වත් බ්‍රාහ්මණය, ගාථාවන් පවසලා, ලැබෙන දානෙ වැළඳීම සුදුසු නෑ. පිරිසිදු ජීවිතය හඳුනන අයගේ ස්වභාවය ඒක නොවෙයි. බුදුවරයන් වහන්සේලා ගාථා කියල ලබන බොජුන් බැහැර කරනවා. පින්වත් බ්‍රාහ්මණය, ජීවිතයක ධර්මය තියෙන කොට, පවතින්නෙ මේ විදිහට තමයි.

#### අඤ්‌ඤේන ච කේවලිනං මහේසිං ඛීණාසවං කුක්‌කුච්‌චවූපසන්‌තං
අන්‌නේන පානේන උපට්‌ඨහස්‌සු ඛෙත්‌තං ‌හි තං පුඤ්‌ඤපෙක්‌ඛස්‌ස හෝතීති.

ගුණයෙන් පිරිපුන්, සැක-කුකුස් සංසිඳුන, කෙලෙසුන් නැති කළ, අරහත් මහ ඉසිවරයන් වහන්සේලා තව ඉන්නවා. උන්වහන්සේලාට දන්-පැන් වලින් උපස්ථාන කරන්න. පින්වලට ආශා කරන උදවියගේ පින්කෙත ඒක තමයි.”

#### (බ්‍රාහ්මණෝ);

(සුන්දරික භාරද්වාජ බ්‍රාහ්මණයා) :

#### අථ කස්‌ස චාහං භෝ ගෝතම ඉමං හව්‍යසේසං දම්‌මීති.

“එතකොට පින්වත් ගෞතමයන් වහන්ස, මං මේ පූජාවෙ ඉතුරු කොටස කාටද දෙන්නෙ?”

#### (භගවා);

(භාග්‍යවතුන් වහන්සේ) :

#### න ඛ්‌වාහන්තං බ්‍රාහ්‌මණ පස්‌සාමි සදේවකේ ලෝකේ සමාරකේ සබ්‍රහ්‌මකේ සස්‌සමණබ්‍රාහ්‌මණියා පජාය සදේවමනුස්‌සාය යස්‌සේසෝ හව්‍යසේසෝ භුත්‌තෝ සම්‌මා පරිණාමං ගච්‌ඡෙය්‍ය අඤ්‌ඤත්‍ර බ්‍රාහ්‌මණ තථාගතස්‌ස වා තථාගතසාවකස්‌ස වා. තේන හි ත්‌වං බ්‍රාහ්‌මණ තං හව්‍යසේසං අප්‌පහරිතේ වා ඡඩ්‌ඩේහි අප්‌පාණකේ වා උදකේ ඕපිලාපේහීති.

“පින්වත් බ්‍රාහ්මණය, ඔය පූජාවේ ඉතිරි කොටස තථාගතයන් වහන්සේ හෝ තථාගත ශ්‍රාවකයෙක් හෝ, වැළඳුවොත් විතරයි හොඳට දිරවන්නෙ. එහෙම නැතුව පින්වත් බ්‍රාහ්මණය, මේ පූජාවෙ ඉතුරු කොටස වළඳලා, හොඳට දිරවන කෙනෙක් දෙවියන් සහිත වූ, මරුන් සහිත වු, බඹුන් සහිත වූ, ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන් සහිත වූ මේ දෙව්මිනිස් ප්‍රජාව තුළ මම නම් දකින්නෙ නෑ. පින්වත් බ්‍රාහ්මණය, එහෙම නම්, ඔය පූජාවේ ඉතුරු කොටස, තණකොළ නැති තැනක හරි දමන්න. ප්‍රාණීන් රහිත වතුරක හරි පා කරලා හරින්න.”

#### අථ ඛෝ සුන්‌දරිකභාරද්වාජෝ බ්‍රාහ්මණෝ තං හව්‍යසේසං අප්‌පාණකේ උදකේ ඕපිලාපේසි. අථ ඛෝ සෝ හව්‍යසේසෝ උදකේ පක්‌ඛිත්‌තෝ චිච්‌චිටායති, චිටිචිටායති, සන්‌ධූපායති සම්‌පධූපායති. සෙය්‍යථාපි නාම ඵාලෝ දිවසසන්‌තත්‌තෝ උදකේ පක්‌ඛිත්‌තෝ චිච්‌චිටායති, චිටිචිටායති, සන්‌ධූපායති, සම්‌පධූපායති, ඒවමේව සෝ හව්‍යසේසෝ උදකේ පක්‌ඛිත්‌තෝ චිච්‌චිටායති, චිටිචිටායති, සන්‌ධූපායති, සම්‌පධූපායති.

එතකොට සුන්දරික භාරද්වාජ බ්‍රාහ්මණයා පූජාවේ ඉතිරි කොටස ප්‍රාණීන් රහිත වතුරේ පා කොට හැරියා. ඉතින් ඒ පූජාවේ ඉතිරි කොටස, වතුරට දැම්මට පස්සෙ ‘චිටි, චිටි’ කියන ශබ්දයෙන් දුම් දමන්න පටන් ගත්තා. වඩාත් දුම් දමන්න පටන් ගත්තා. දවල් කාලෙ හොඳට රත්වෙච්ච හී වැලක් වතුරට දමද්දී, ‘චිටි, චිටි’ ගාලා දුම් දානවා වගේ, ගොඩක් දුම් දමනවා වගේ, අන්න ඒ විදිහටම, ඒ පූජාවේ ඉතිරි කොටස වතුරට දැම්මාම ‘චිටි, චිටි’ ගාමින් දුම් දමන්න පටන් ගත්තා. ගොඩක් දුම් දමන්න පටන් ගත්තා.

#### අථ ඛෝ සුන්‌දරිකභාරද්වාජෝ බ්‍රාහ්මණෝ සංවිග්‌ගෝ ලෝමහට්‌ඨජාතෝ යේන භගවා තේනුපසංකමි. උපසංකමිත්‌වා ඒකමන්තං අට්‌ඨාසි. ඒකමන්තං ඨිතං ඛෝ සුන්‌දරිකභාරද්‌වාජං බ්‍රාහ්‌මණං භගවා ගාථාහි අජ්‌ඣභාසි.

ඒ මොහොතේ, සුන්දරික භාරද්වාජ බ්‍රාහ්මණයා සංවේගයට පත් වුනා. ඇඟේ මවිල් කෙළින් වුනා. ඔහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ළඟට ගියා. ගිහින්, පැත්තකින් හිටගත්තා. පැත්තකින් සිටගත් සුන්දරික භාරද්වාජ බ්‍රාහ්මණයාට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ගාථාවලින් වදාළා.

#### මා බ්‍රාහ්‌මණ දාරු සමාදහානෝ සුද්‌ධිං අමඤ්‌ඤී බහිද්‌ධා හි ඒතං
න හි තේන සුද්‌ධිං කුසලා වදන්‌ති යෝ බාහිරේන පරිසුද්‌ධිමිච්‌ඡේ.

“පින්වත් බ්‍රාහ්මණය, ඔය දර පුච්චලා පිරිසිදු බවක් වෙයි කියල හිතන්න එපා. ඕක නිකම්ම නිකන් බාහිර දෙයක්. යම් කෙනෙක් ඔය බාහිර දේවල් වලින් පිරිසිදු බවක් ලබන්න කැමති වුනත්, ඔවැනි දේවල් වලින් පිරිසිදු වෙනවා කියලා, පිරිසිදු බව ගැන හැබෑවටම දක්‍ෂ වූ ආර්යන් වහන්සේලා කියන්නෙ නෑ.

#### හිත්‌වා අහං බ්‍රාහ්‌මණ දාරුදාහං අජ්‌ඣත්‌තමේව ‌ජලයාමි ජෝතිං
නිච්‌චග්‌ගිනි නිච්‌චසමාහිතත්‌තෝ අරහං අහං බ්‍රහ්‌මචරියං චරාමි.

පින්වත් බ්‍රාහ්මණය, මම නම්, ඔය දර පිච්චිල්ල අත්හැරපු කෙනෙක්. මම ගින්න දල්වන්නෙ මේ හිත ඇතුළේ. නිතරම දැල්වුන ප්‍රඥාව නැමැති ගින්න තියෙනවා. නිතරම හිත එකඟ වෙලා තියෙන්නෙ. මං නිකෙලෙස් සිතක් ඇතුවයි මේ බ්‍රහ්මචාරී ජීවිතේ ගෙවන්නෙ.

#### මානෝ හි තේ බ්‍රාහ්‌මණ ඛාරිභාරෝ කෝධෝ ධූමෝ භස්‌මනි මෝසවජ්‌ජං
ජිව්‌හා සුජා හදයං ජෝතිට්ඨානං අත්‌තා සුදන්‌තෝ පුරිසස්‌ස ජෝති

පින්වත් බ්‍රාහ්මණය, ඔබේ ඔය තාපස පිරිකරවල තියෙන්නෙ මාන්නය විතරයි. ක්‍රෝධයෙන් දුම් දානවා. බොරු කීම නැමැති අළු ඉතුරු වෙනවා. දිව තමයි යාග කරන හැන්ද. නමුත්, ගිනි දැල්වෙන තැන විය යුත්තෙ හදවතයි. පුරුෂයෙකුගේ මැනවින් දමනය වෙච්ච හිත තමයි බබලන්නෙ.

#### ධම්මෝ රහදෝ බ්‍රාහ්‌මණ සීලතිත්‌ථෝ අනාවිලෝ සබ්‌භි සතං පසත්‌ථෝ
යත්‌ථ හවේ වේදගුනෝ සිනාතා අනල්‌ලගත්‌තාව තරන්‌ති පාරං

පින්වත් බ්‍රාහ්මණය, ධර්මය තමයි ජලාශය. සීලය තමයි ඒකට බහින තොටුපල. නොකැළඹුණු සිත් ඇතිව ඉන්න කොට, සත්පුරුෂයන් හැමවිටම ප්‍රශංසා කරනවා. ඇත්තෙන්ම දහම තුළ පරතෙරට ගිය උතුමන්, ඒ ජලාශෙන් වතුර නානවා. ඒකට ඇඟ තෙමෙන්නෙ නැතුවමයි පරතෙරට යන්නෙ.

#### සච්‌චං ධම්මෝ සංයමෝ බ්‍රහ්‌මචරියං මජ්ඣේසිතා බ්‍රාහ්‌මණ බ්‍රහ්‌මපත්‌ති
සතුජ්‌ජුභූතේසු නමෝ කරෝහි තමහං නරං ධම්‌මසාරීති බ්‍රෑමීති.

පින්වත් බ්‍රාහ්මණය, සත්‍ය වචනයත්. ආර්ය ධර්මයත්, සංවරකමත්, බ්‍රහ්මචාරී බවත්, කියන මධ්‍යම ප්‍රතිපදාවෙන් තමයි ශ්‍රේෂ්ඨත්වයට පත් වෙන්නෙ. ඒ නිසා ඔබත් ඇද නැති ගතිගුණ ඇති රහතුන්ට වන්දනා කරන්න. අන්න ඒ කෙනාට තමයි ‘ධර්මයේ හැසිරෙන කෙනා’ කියලා කියන්නෙ.”

#### ඒවං වුත්තේ සුන්‌දරිකභාරද්වාජෝ බ්‍රාහ්මණෝ භගවන්‌තං ඒතදවෝච. අභික්‌කන්‌තං භෝ ගෝතම ….(පෙ)…. අඤ්‌ඤතරෝ ච පනායස්‌මා භාරද්වාජෝ අරහතං අහෝසීති.

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ විදිහට වදාළ විට, සුන්දරික භාරද්වාජ බ්‍රාහ්මණයා භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙහෙම කිව්වා. “භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, ඉතාම සුන්දරයි! …. (පෙ) …. ආයුෂ්මත් භාරද්වාජයන් වහන්සේත් රහතන් වහන්සේලා අතර කෙනෙක් වුනා.

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/sn1_7-1-9/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M