« »

# සංයුත්ත නිකාය

# සගාථ වග්ගෝ

## 7.2.12. ඛෝමදුස්ස සුත්තං

### 7.2.12. ඛෝමදුස්ස ගමේ වැසියන්ට වදාළ දෙසුම

#### ඒවං මේ සුතං. ඒකං සමයං භගවා සක්‌කේසු විහරති ඛෝමදුස්‌සං නාමං සක්‍යානං නිගමෝ. අථ ඛෝ භගවා පුබ්බන්හසමයං නිවාසෙත්‌වා පත්‌තචීවරමාදාය ඛෝමදුස්‌සං නිගමං පිණ්‌ඩාය පාවිසි. තේන ඛෝ පන සමයේන ඛෝමදුස්‌සකා බ්‍රාහ්‌මණගහපතිකා සභායං සන්‌නිපතිතා හොන්‌ති කේනචිදේව කරණීයේන, දේවෝ ච ඒකමේකං ඵුසායති. අථ ඛෝ භගවා යේන සා සභා තේනුපසංකමි. අද්‌දසංසු ඛෝ ඛෝමදුස්‌සකා බ්‍රාහ්‌මණගහපතිකා භගවන්‌තං දූරතෝව ආගච්‌ඡන්‌තං. දිස්‌වාන ඒතදවෝචුං. කේ ච මුණ්‌ඩකා සමණකා කේ ච සභාධම්‌මං ජානිස්‌සන්‌තීති? අථ ඛෝ භගවා ඛෝමදුස්‌සකේ බ්‍රාහ්‌මණගහපතිකේ ගාථාය අජ්‌ඣභාසි.

මා හට අසන්නට ලැබුනේ මේ විදිහටයි. ඒ දිනවල භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ශාක්‍ය ජනපදයේ, ඛෝමදුස්ස නම් ශාක්‍යයන්ගේ කුඩා නගරයේ වාසය කළේ.

එදා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ, උදේ වරුවේ සිවුරු පොරවාගෙන, පාත්‍ර සිවුරු ගෙන, ඛෝමදුස්ස කුඩා නගරෙට පිණ්ඩපාතෙ වැඩියා.

ඒ වෙලාවෙ ඛෝමදුස්සයේ වාසය කරන බ්‍රාහ්මණ ගෘහපතිවරු, යම්කිසි කටයුත්තකට ඇවිදින් රැස්වෙලා හිටියා. එතකොට පොඩි වැහි පොදයක් ආවා.

ඉතින්, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අර රැස්වීම තිබුණු තැනට වැඩියා. ඛෝමදුස්සයේ බ්‍රාහ්මණ ගෘහපතිවරු දුරින්ම වඩින භාග්‍යවතුන් වහන්සේව දැක්කා. දැකලා, මෙහෙම කිව්වා. “මේ කවුද? හිස මුඩු කළ කෙනෙක්. ශ්‍රමණයෙක්. මේ මොකද? මේ රැස්වීමේ වැඩ ගැන මොනවා දන්නවාද?”

ඒ මොහොතේ ඛෝමදුස්සයේ බ්‍රාහ්මණ ගෘහපතිවරුන්ට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ගාථාකින් වදාළා.

#### නේසා සභා යත්‌ථ න සන්‌ති සන්‌තෝ සන්‌තෝ න තේ යේ න වදන්‌ති ධම්‌මං
රාගඤ්‌ච දෝසඤ්‌ච පහාය මෝහං ධම්‌මං වදන්‌තාව භවන්‌ති සන්‌තෝති.

“යම් තැනක ශාන්ත මුනිවරු නැත්නම්, එතන රැස්වීමක් නෑ. ධර්මය කියන අය නැත්නම්, එතන ශාන්ත මුනිවරුත් නෑ. රාගයත්, ද්වේෂයත්, මෝහයත් නැති කරලා, ධර්මය කියන උදවියමයි ශාන්ත මුනිවරු වෙන්නේ.”

#### ඒවං වුත්තේ ඛෝමදුස්‌සකා බ්‍රාහ්‌මණගහපතිකා භගවන්‌තං ඒතදවෝචුං. අභික්‌කන්‌තං භෝ ගෝතම අභික්‌කන්‌තං භෝ ගෝතම. සෙය්‍යථාපි භෝ ගෝතම නික්‌කුජ්‌ජිතං වා උක්‌කුජ්‌ජෙය්‍ය පටිච්‌ඡන්‌නං වා විවරෙය්‍ය මූළ්‌හස්‌ස වා මග්‌ගං ආචික්ඛෙය්‍ය අන්‌ධකාරේ වා තේලපජ්‌ජෝතං ධාරෙය්‍ය චක්‌ඛුමන්‌තෝ රූපානි දක්‌ඛින්‌ති. ඒවමේවං භෝතා ගෝතමේන අනේකපරියායේන ධම්මෝ පකාසිතෝ. ඒතේ මයං භවන්‌තං ගෝතමං සරණං ගච්‌ඡාම ධම්‌මඤ්‌ච භික්‌ඛුසං‌ඝඤ්‌ච. උපාසකේ නෝ භවං ගෝතමෝ ධාරේතු අජ්‌ජතග්‌ගේ පාණුපේතේ සරණං ගතේති.

මෙසේ වදාළ විට, ඛෝමදුස්සයේ බ්‍රාහ්මණ ගෘහපතිවරු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙහෙම කිව්වා. “භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, ඉතා මනහරයි! භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, ඉතා මනහරයි! යටිකුරු වෙච්ච දෙයක් උඩට හැරෙව්වා වගේ. වැහිලා තිබිච්ච දෙයක් ඇරලා පෙන්නුවා වගේ. මං මුළා වූ කෙනෙකුට හරි මඟ කියා දුන්නා වගේ. ඇස් ඇති උදවියට රූප දකින්නට, අඳුරේ තෙල් පහනක් දැරුවා වගේ. ඔය විදිහට භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ නොයෙක් ආකාරයෙන් ධර්මය කියලා දුන්නා. ඉතින් අපි භවත් ගෞතමයන් වහන්සේව සරණ යනවා. ශ්‍රී සද්ධර්මයත්, භික්‍ෂුසංඝයාත් සරණ යනවා. භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, අද පටන් දිවි හිමියෙන් තෙරුවන් සරණ ගිය උපාසකවරු වශයෙන් පිළිගන්නා සේක්වා!”

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

#### උපාසක වග්ගෝ දුතියෝ.

දෙවෙනි උපාසක වර්ගය අවසන් විය.

#### තත්‍රැද්දානං –

#### කසී උදයෝ දේවහිතෝ අඤ්‌ඤතර මහාසාළං
මානථද්‌ධඤ්ච පච්‌චනීකඤ්ච නවකම්‌මකට්‌ඨහාරකං
මාතුපෝසකෝ භික්‌ඛකෝ සංගාරවෝ ඛෝමදුස්‌සේන ද්‌වාදසාති.

#### බ්‍රාහ්‌මණසංයුත්‌තං සමත්‌තං.

බ්‍රාහ්මණ සංයුත්තය අවසන් විය.

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/sn1_7-2-12/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M