« »

# මජ්ඣිම නිකාය

# මජ්ඣිම පණ්ණාසකෝ

## 2.2.4. මහාමාලු‍ංක්‍යසුත්තං

### 2.2.4. මාලුංක්‍යපුත්ත තෙරුන්ගේ ප්‍රකාශයක් මුල් කොට වදාළ විස්තරාත්මක දෙසුම

#### ඒවං මේ සුතං: ඒකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජේතවනේ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමේ, තත්‍ර ඛෝ භගවා භික්ඛූ ආමන්තේසි භික්ඛවෝති, භදන්තේති තේ භික්ඛූ භගවතෝ පච්චස්සෝසුං. භගවා ඒතදවෝච: ධාරේථ නෝ තුම්හේ භික්ඛවේ මයා දේසිතානි පඤ්චෝරම්භාගියානි සංයෝජනානීති.

මා හට අසන්නට ලැබුනේ මේ විදිහට යි. ඒ දිනවල භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩසිටියේ සැවැත් නුවර ජේතවනය නම් වූ අනේපිඬු සිටුතුමා විසින් කරවන ලද ආරාමයෙහි ය. එදා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ “පින්වත් මහණෙනි” කියා භික්ෂුසංඝයා අමතා වදාළා. “පින්වතුන් වහන්ස” කියා ඒ භික්ෂූන් ද භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිතුරු දුන්නා. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළා.

“පින්වත් මහණෙනි, මා විසින් දේශනා කරන ලද පංච ඕරම්භාගීය සංයෝජනයන් ඔබ මතක තියාගෙන ද ඉන්නෙ?”

#### ඒවං වුත්තේ ආයස්මා මාලුංක්‍යපුත්තෝ භගවන්තං ඒතදවෝච: ‘අහං ඛෝ භන්තේ ධාරේමි භගවතා දේසිතානි පඤ්චෝරම්භාගියානි සංයෝජනානී’ති, යථා කථං පන ත්වං මාලුංක්‍යපුත්ත ධාරේසි මයා දේසිතානි පඤ්චෝරම්භාගියානි සංයෝජනානීති. සක්කායදිට්ඨිං ඛෝ අහං භන්තේ භගවතා ඕරම්භාගියං සංයෝජනං දේසිතං ධාරේමි, විචිකිච්ඡං ඛෝ අහං භන්තේ භගවතා ඕරම්භාගියං සංයෝජනං දේසිතං ධාරේමි, සීලබ්බතපරාමාසං ඛෝ අහං භන්තේ භගවතා ඕරම්භාගියං සංයෝජනං දේසිතං ධාරේමි, කාමච්ඡන්දං ඛෝ අහං භන්තේ භගවතා ඕරම්භාගියං සංයෝජනං දේසිතං ධාරේමි, බ්‍යාපාදං ඛෝ අහං භන්තේ භගවතා ඕරම්භාගියං සංයෝජනං දේසිතං ධාරේමි. ඒවං ඛෝ අහං භන්තේ ධාරේමි භගවතා දේසිතානි පඤ්චෝරම්භාගියානි සංයෝජනානීති.

මෙසේ වදාළ විට, ආයුෂ්මත් මාලුංක්‍යපුත්තයන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙකරුණ පැවසුවා. “ස්වාමීනී, මම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් දේශනා කරන ලද පංච ඕරම්භාගීය සංයෝජනයන් මතක තියාගෙන යි ඉන්නෙ.” “මාලුංක්‍යපුත්ත, මා විසින් දේශනා කරන ලද පංච ඕරම්භාගීය සංයෝජනයන් ඔබ මතක තියාගෙන ඉන්නෙ කොයි ආකාරයෙන් ද?”

“ස්වාමීනී, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ඕරම්භාගීය සංයෝජනයක් වශයෙන් ‘සක්කායදිට්ඨිය’ වදාළ බව මං මතක තියාගෙන ඉන්නවා. ඒ වගේ ම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ඕරම්භාගීය සංයෝජනයක් වශයෙන් ‘විචිකිච්ඡාව’ වදාළ බව මං මතක තියාගෙන ඉන්නවා. ඒ වගේ ම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ඕරම්භාගීය සංයෝජනයක් වශයෙන් ‘සීලබ්බත පරාමාස’ වදාළ බව මං මතක තියාගෙන ඉන්නවා. ඒ වගේ ම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ඕරම්භාගීය සංයෝජනයක් වශයෙන් ‘කාමච්ඡන්දය’ වදාළ බව මං මතක තියාගෙන ඉන්නවා. ඒ වගේ ම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ඕරම්භාගීය සංයෝජනයක් වශයෙන් ‘ව්‍යාපාදය’ත් වදාළ බව මං මතක තියාගෙන ඉන්නවා. ස්වාමීනී, ඔය ආකාරයටයි මං භග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරණ ලද ඕරම්භාගීය සංයෝජනයන් මතක තබාගෙන ඉන්නේ.”

#### කස්ස ඛෝ නාම ත්වං මාලුංක්‍යපුත්ත මයා ඒවං පඤ්චෝරම්භාගියානි සංයෝජනානි දේසිතානි ධාරේසි. නනු මාලුංක්‍යපුත්ත අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා ඉමිනා තරුණූපමේන උපාරම්භේන උපාරම්භිස්සන්ති. දහරස්ස හි මාලුංක්‍යපුත්ත කුමාරස්ස මන්දස්ස උත්තානසෙය්‍යකස්ස සක්කායෝතිපි න හෝති. කුතෝ පනස්ස උප්පජ්ජිස්සති සක්කායදිට්ඨි. අනුසේතිත්වේවස්ස සක්කායදිට්ඨානුසයෝ.

“මාලුංක්‍යපුත්ත, මං ඔය ආකාරයෙන් ඕරම්භාගීය සංයෝජන කාට දේශනා කළා කියල ද මතක තබාගෙන ඉන්නෙ? මාලුංක්‍යපුත්ත, අන්‍යාගමික පිරිවැජියන් ළදරුවන් ගේ උපමාව ගෙන නින්දා අපහාස මුඛයෙන් නින්දා නො කර සිටිත් ද? මාලුංක්‍යපුත්ත, උඩු අතට නිදන ඉතා ලාබාල ළදරුවෙකුට ‘සක්කාය’ කියන හැඟීම වත් නෑ. එහෙම එකේ ඔහුට ‘සක්කාය දිට්ඨිය’ උපදින්නෙ කොහොම ද? ඔහුට සක්කාය දිට්ඨිය පවතින්නෙ ප්‍රකට නො වී අභ්‍යන්තරිකව පවතින දෙයක් (අනුසය) හැටියට යි.

#### දහරස්ස හි මාලුංක්‍යපුත්ත කුමාරස්ස මන්දස්ස උත්තානසෙය්‍යකස්ස ධම්මාතිපි න හෝති. කුතෝ පනස්ස උප්පජ්ජිස්සති ධම්මේසු විචිකිච්ඡා, අනුසේතිත්වේවස්ස විචිකිච්ඡානුසයෝ.

මාලුංක්‍යපුත්ත, උඩු අතට නිදන ඉතා ලාබාල ළදරුවෙකුට ‘ධර්මය’ කියන හැඟීම වත් නෑ. එහෙම එකේ ඔහුට ධර්මය ගැන ‘විචිකිච්ඡාව’ උපදින්නෙ කොහොම ද? ඔහුට විචිකිච්ඡාව පවතින්නෙ ප්‍රකට නො වී අභ්‍යන්තරිකව පවතින දෙයක් (අනුසය) හැටියට යි.

#### දහරස්ස හි මාලුංක්‍යපුත්ත කුමාරස්ස මන්දස්ස උත්තානසෙය්‍යකස්ස සීලාතිපි න හෝති. කුතෝ පනස්ස උප්පජ්ජිස්සති සීලේසු සීලබ්බතපරාමාසෝ. අනුසේතිත්වේවස්ස සීලබ්බතපරාමාසානුසයෝ.

මාලුංක්‍යපුත්ත, උඩු අතට නිදන ඉතා ලාබාල ළදරුවෙකුට ‘සීලය’ කියන හැඟීම වත් නෑ. එහෙම එකේ ඔහුට සීලය ගැන ‘සීලබ්බත පරාමාස’ උපදින්නෙ කොහොම ද? ඔහුට සීලබ්බත පරාමාස පවතින්නෙ ප්‍රකට නො වී අභ්‍යන්තරිකව පවතින දෙයක් (අනුසය) හැටියට යි.

#### දහරස්ස හි මාලුංක්‍යපුත්ත කුමාරස්ස මන්දස්ස උත්තානසෙය්‍යකස්ස කාමාතිපි න හෝති. කුතෝ පනස්ස උප්පජ්ජිස්සති කාමේසු කාමච්ඡන්දෝ, අනුසේතිත්වේවස්ස කාමරාගානුසයෝ.

මාලුංක්‍යපුත්ත, උඩු අතට නිදන ඉතා ලාබාල ළදරුවෙකුට ‘කාමය’ කියන හැඟීම වත් නෑ. එහෙම එකේ ඔහුට කාමයන්හි ‘කාමච්ඡන්දය’ උපදින්නෙ කොහොම ද? ඔහුට කාමච්ඡන්දය පවතින්නෙ ප්‍රකට නො වී අභ්‍යන්තරිකව පවතින දෙයක් (අනුසය) හැටියට යි.

#### දහරස්ස හි මාලුංක්‍යපුත්ත කුමාරස්ස මන්දස්ස උත්තානසෙය්‍යකස්ස සත්තාතිපි න හෝති. කුතෝ පනස්ස උප්පජ්ජිස්සති සත්තේසු බ්‍යාපාදෝ, අනුසේතිත්වේවස්ස බ්‍යාපාදානුසයෝ. නනු මාලුංක්‍යපුත්ත අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා ඉමිනා තරුණූපමේන උපාරම්භේන උපාරම්භිස්සන්තීති.

මාලුංක්‍යපුත්ත, උඩු අතට නිදන ඉතා ලාබාල ළදරුවෙකුට ‘සත්වයන්’ කියන හැඟීම වත් නෑ. එහෙම එකේ ඔහුට සත්වයන් කෙරෙහි ‘ව්‍යාපාදය’ උපදින්නෙ කොහොම ද? ඔහුට ව්‍යාපාදය පවතින්නෙ ප්‍රකට නො වී අභ්‍යන්තරිකව පවතින දෙයක් (අනුසය) හැටියට යි. මාලුංක්‍යපුත්ත, අන්‍යාගමික පිරිවැජියන් ළදරුවන් ගේ උපමාව ගෙන නින්දා අපහාස මුඛයෙන් නින්දා නො කර සිටිත් ද?”

#### ඒවං වුත්තේ ආයස්මා ආනන්දෝ භගවන්තං ඒතදවෝච: ඒතස්ස භගවා කාලෝ, ඒතස්ස සුගත කාලෝ, යං භගවා පඤ්චෝරම්භාගියානි සංයෝජනානි දේසෙය්‍ය. භගවතෝ සුත්වා භික්ඛූ ධාරෙස්සන්තීති. තේන හානන්ද සුණාහි සාධුකං මනසි කරෝහි භාසිස්සාමීති. ඒවං භන්තේති, ඛෝ ආයස්මා ආනන්දෝ භගවතෝ පච්චස්සෝසි. භගවා ඒතදවෝච:

මෙසේ වදාළ කල්හි ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙය පැවසුවා. “භාග්‍යවතුන් වහන්ස, එයට කාලය යි. සුගතයන් වහන්ස, එයට කාලය යි. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් ඕරම්භාගීය සංයෝජන පස ගැන වදාරණ සේක් ද, එය භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ගෙන් අසා භික්ෂූන් මතක තබා ගන්නවා ම යි.” “එසේ වී නම් ආනන්දයෙනි, හොඳින් සවන් යොමා අසන්න. නුවණින් මෙනෙහි කරන්න. මා කියා දෙන්නම්.” “එසේය, ස්වාමීනී” කියා ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිතුරු දුන්නා. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙම දෙසුම වදාළා.

#### ඉධානන්ද අස්සුතවා පුථුජ්ජනෝ අරියානං අදස්සාවී අරියධම්මස්ස අකෝවිදෝ අරියධම්මේ අවිනීතෝ, සප්පුරිසානං අදස්සාවී සප්පුරිසධම්මස්ස අකෝවිදෝ සප්පුරිසධම්මේ අවිනීතෝ, සක්කායදිට්ඨිපරියුට්ඨිතේන චේතසා විහරති සක්කායදිට්ඨිපරේතේන, උප්පන්නාය ච සක්කායදිට්ඨියා නිස්සරණං යථාභූතං නප්පජානාති. තස්ස සා සක්කායදිට්ඨි ථාමගතා අප්පටිවිනීතා ඕරම්භාගියං සංයෝජනං, විචිකිච්ඡාපරියුට්ඨිතේන චේතසා විහරති විචිකිච්ඡාපරේතේන, උප්පන්නාය ච විචිකිච්ඡාය නිස්සරණං යථාභූතං නප්පජානාති, තස්ස සා විචිකිච්ඡා ථාමගතා අප්පටිවිනීතා ඕරම්භාගියං සංයෝජනං. සීලබ්බතපරාමාසපරියුට්ඨිතේන චේතසා විහරති සීලබ්බතපරාමාසපරේතේන, උප්පන්නස්ස ච සීලබ්බතපරාමාසස්ස නිස්සරණං යථාභූතං නප්පජානාති. තස්ස සෝ සීලබ්බතපරාමාසෝ ථාමගතෝ අප්පටිවිනීතෝ ඕරම්භාගියං සංයෝජනං. කාමරාගපරියුට්ඨිතේන චේතසා විහරති කාමරාගපරේතේන, උප්පන්නස්ස ච කාමරාගස්ස නිස්සරණං යථාභූතං නප්පජානාති, තස්ස සෝ කාමරාගෝ ථාමගතෝ අප්පටිවිනීතෝ ඕරම්භාගියං සංයෝජනං. බ්‍යාපාදපරියුට්ඨිතේන චේතසා විහරති බ්‍යාපාදපරේතේන, උප්පන්නස්ස ච බ්‍යාපාදස්ස නිස්සරණං යථාභූතං නප්පජානාති, තස්ස සෝ බ්‍යාපාදෝ ථාමගතෝ අප්පටිවිනීතෝ ඕරම්භාගියං සංයෝජනං.

“පින්වත් ආනන්ද, ආර්යයන් ගේ දැක්මක් නැති, ආර්ය ධර්මයට අදක්ෂ, ආර්ය ධර්මයෙහි නො හික්මෙන, සත්පුරුෂයන් ගේ දැක්මක් නැති, සත්පුරුෂ ධර්මයට අදක්ෂ, සත්පුරුෂ ධර්මයෙහි නො හික්මෙන, අශ්‍රැතවත් පෘතග්ජනයා සක්කාය දෘෂ්ඨිය හාත්පස වැළඳගත්, සක්කාය දිට්ඨියට යට වූ සිතිනුයි වාසය කරන්නේ. ඉතින් ඔහු උපන් සක්කාය දිට්ඨියෙන් නිදහස් වීම ගැන ඒ අයුරින් දන්නේ නෑ. එතකොට ඔහු තුළ ඒ සක්කාය දිට්ඨිය දැඩිව පිහිටනවා. බැහැර නොවී පවතිනවා. එය ඕරම්භාගීය සංයෝජනය යි.

ඒ වගේ ම ඔහු විචිකිච්ඡාව හාත්පස වැළඳගත්, විචිකිච්ඡාවට යට වූ සිතිනුයි වාසය කරන්නේ. ඉතින් ඔහු උපන් විචිකිච්ඡාවෙන් නිදහස් වීම ගැන ඒ අයුරින් දන්නේ නෑ. එතකොට ඔහු තුළ ඒ විචිකිච්ඡාව දැඩිව පිහිටනවා. බැහැර නොවී පවතිනවා. එය ඕරම්භාගීය සංයෝජනය යි.

ඒ වගේ ම ඔහු සීලබ්බත පරාමාසය හාත්පස වැළඳගත්, සීලබ්බත පරාමාසයට යට වූ සිතිනුයි වාසය කරන්නේ. ඉතින් ඔහු උපන් සීලබ්බත පරාමාසයෙන් නිදහස් වීම ගැන ඒ අයුරින් දන්නේ නෑ. එතකොට ඔහු තුළ ඒ සීලබ්බත පරාමාසය දැඩිව පිහිටනවා. බැහැර නොවී පවතිනවා. එය ඕරම්භාගීය සංයෝජනය යි.

ඒ වගේ ම ඔහු කාමරාගය හාත්පස වැළඳගත්, කාමරාගයට යට වූ සිතිනුයි වාසය කරන්නේ. ඉතින් ඔහු උපන් කාමරාගයෙන් නිදහස් වීම ගැන ඒ අයුරින් දන්නේ නෑ. එතකොට ඔහු තුළ ඒ කාමරාගය දැඩිව පිහිටනවා. බැහැර නොවී පවතිනවා. එය ඕරම්භාගීය සංයෝජනය යි.

ඒ වගේ ම ඔහු ව්‍යාපාදය හාත්පස වැළඳගත්, ව්‍යාපාදයට යට වූ සිතිනුයි වාසය කරන්නේ. ඉතින් ඔහු උපන් ව්‍යාපාදයෙන් නිදහස් වීම ගැන ඒ අයුරින් දන්නේ නෑ. එතකොට ඔහු තුළ ඒ ව්‍යාපාදය දැඩිව පිහිටනවා. බැහැර නොවී පවතිනවා. එය ඕරම්භාගීය සංයෝජනය යි.

#### සුතවා ච ඛෝ ආනන්ද අරියසාවකෝ අරියානං දස්සාවී අරියධම්මස්ස කෝවිදෝ අරියධම්මේ සුවිනීතෝ, සප්පුරිසානං දස්සාවී සප්පුරිසධම්මස්ස කෝවිදෝ සප්පුරිසධම්මේ සුවිනීතෝ, න සක්කායදිට්ඨිපරියුට්ඨිතේන චේතසා විහරති න සක්කායදිට්ඨිපරේතේන, උප්පන්නාය ච සක්කායදිට්ඨියා නිස්සරණං යථාභූතං පජානාති, තස්ස සා සක්කායදිට්ඨි සානුසයා පහීයති.

නමුත් ආනන්දයෙනි, ආර්යයන් ගේ දැක්මක් තිබෙන, ආර්ය ධර්මයට දක්ෂ, ආර්ය ධර්මයෙහි හික්මෙන, සත්පුරුෂයන් ගේ දැක්මක් තිබෙන, සත්පුරුෂ ධර්මයට දක්ෂ, සත්පුරුෂ ධර්මයෙහි හික්මෙන, ශ්‍රැතවත් ආර්ය ශ්‍රාවකයා සක්කාය දෘෂ්ඨිය හාත්පස වැළඳගෙන නෑ, සක්කාය දිට්ඨියට යට නො වූ සිතිනුයි වාසය කරන්නේ. ඉතින් ඔහු උපන් සක්කාය දිට්ඨියෙන් නිදහස් වීම ගැන ඒ අයුරින් දන්නවා. එතකොට ඔහු තුළ තිබුන ඒ සක්කාය දිට්ඨිය අනුසය සහිතව ම ප්‍රහීන වෙලා යනවා.

#### න විචිකිච්ඡාපරියුට්ඨිතේන චේතසා විහරති න විචිකිච්ඡාපරේතේන. උප්පන්නාය ච විචිකිච්ඡාය නිස්සරණං යථාභූතං පජානාති. තස්ස සා විචිකිච්ඡා සානුසයා පහීයති.

ඒ වගේ ම ඔහු විචිකිච්ඡාව හාත්පස වැළඳගෙන නෑ, විචිකිච්ඡාවට යට නො වූ සිතිනුයි වාසය කරන්නේ. ඉතින් ඔහු උපන් විචිකිච්ඡාවෙන් නිදහස් වීම ගැන ඒ අයුරින් දන්නවා. එතකොට ඔහු තුළ තිබුන ඒ විචිකිච්ඡාව අනුසය සහිතව ම ප්‍රහීන වෙලා යනවා.

#### න සීලබ්බතපරාමාසපරියුට්ඨිතේන චේතසා විහරති න සීලබ්බතපරාමාසපරේතේන, උප්පන්නස්ස ච සීලබ්බතපරාමාසස්ස නිස්සරණං යථාභූතං පජානාති, තස්ස සෝ සීලබ්බතපරාමාසෝ සානුසයෝ පහීයති.

ඒ වගේ ම ඔහු සීලබ්බත පරාමාසය හාත්පස වැළඳගෙන නෑ, සීලබ්බත පරාමාසයට යට නො වූ සිතිනුයි වාසය කරන්නේ. ඉතින් ඔහු උපන් සීලබ්බත පරාමාසයෙන් නිදහස් වීම ගැන ඒ අයුරින් දන්නවා. එතකොට ඔහු තුළ තිබුන ඒ සීලබ්බත පරාමාසය අනුසය සහිතව ම ප්‍රහීන වෙලා යනවා.

#### න කාමරාගපරියුට්ඨිතේන චේතසා විහරති න කාමරාගපරේතේන, උප්පන්නස්ස ච කාමරාගස්ස නිස්සරණං යථාභූතං පජානාති, තස්ස සෝ කාමරාගෝ සානුසයෝ පහීයති.

ඒ වගේ ම ඔහු කාමරාගය හාත්පස වැළඳගෙන නෑ, කාමරාගයට යට නො වූ සිතිනුයි වාසය කරන්නේ. ඉතින් ඔහු උපන් කාමරාගයෙන් නිදහස් වීම ගැන ඒ අයුරින් දන්නවා. එතකොට ඔහු තුළ තිබුන ඒ කාමරාගය අනුසය සහිතව ම ප්‍රහීන වෙලා යනවා.

#### න බ්‍යාපාදපරියුට්ඨිතේන චේතසා විහරති න බ්‍යාපාදපරේතේන, උප්පන්නස්ස ච බ්‍යාපාදස්ස නිස්සරණං යථාභූතං පජානාති, තස්ස සෝ බ්‍යාපාදෝ සානුසයෝ පහීයති.

ඒ වගේ ම ඔහු ව්‍යාපාදය හාත්පස වැළඳගෙන නෑ, ව්‍යාපාදයට යට නො වූ සිතිනුයි වාසය කරන්නේ. ඉතින් ඔහු උපන් ව්‍යාපාදයෙන් නිදහස් වීම ගැන ඒ අයුරින් දන්නවා. එතකොට ඔහු තුළ තිබුන ඒ ව්‍යාපාදය අනුසය සහිතව ම ප්‍රහීන වෙලා යනවා.

#### යෝ ආනන්ද මග්ගෝ යා පටිපදා පඤ්චන්නං ඕරම්භාගියානං සංයෝජනානං පහානාය; තං මග්ගං තං පටිපදං අනාගම්ම පඤ්චෝරම්භාගියානි සංයෝජනානි ඤස්සති වා දක්ඛීති, වා පජහිස්සති වාති නේතං ඨානං විජ්ජති. සෙය්‍යථාපි ආනන්ද මහතෝ රුක්ඛස්ස තිට්ඨතෝ සාරවතෝ තචං අච්ඡෙත්වා ඵෙග්ගුං අච්ඡෙත්වා සාරච්ඡේදෝ භවිස්සතීති නේතං ඨානං විජ්ජති. ඒවමේව ඛෝ ආනන්ද යෝ මග්ගෝ යා පටිපදා පඤ්චන්නං ඕරම්භාගියානං සංයෝජනානං පහානාය තං මග්ගං තං පටිපදං අනාගම්ම පඤ්චෝරම්භාගියානි සංයෝජනානි ඤස්සති වා දක්ඛීති වා පජහිස්සති වාති නේතං ඨානං විජ්ජති. යෝ ච ඛෝ ආනන්ද මග්ගෝ යා පටිපදා පඤ්චන්නං ඕරම්භාගියානං සංයෝජනානං පහානාය තං මග්ගං තං පටිපදං ආගම්ම පඤ්චෝරම්භාගියානි සංයෝජනානි ඤස්සති වා දක්ඛීති වා පජහිස්සති වාති ඨානමේතං විජ්ජති සෙය්‍යථාපි ආනන්ද මහතෝ රුක්ඛස්ස තිට්ඨතෝ සාරවතෝ තචං ඡෙත්වා ඵෙග්ගුං ඡෙත්වා සාරච්ඡේදෝ භවිස්සතීති ඨානමේතං විජ්ජති ඒවමේව ඛෝ ආනන්ද යෝ මග්ගෝ යා පටිපදා පඤ්චන්නං ඕරම්භාගියානං සංයෝජනානං පහානාය තං මග්ගං තං පටිපදං ආගම්ම පඤ්චෝරම්භාගියානි සංයෝජනානි ඤස්සති වා දක්ඛීති වා පජහිස්සති වාති ඨානමේතං විජ්ජති.

පින්වත් ආනන්දය, පංච ඕරම්භාගීය සංයෝජනයන් ප්‍රහාණය වීමට යම් මාර්ගයක් ඇද්ද, යම් ප්‍රතිපදාවක් ඇද්ද, ඒ මාර්ගය, ඒ ප්‍රතිපදාව, අනුගමනය නො කොට පංච ඕරම්භාගීය සංයෝජනයන් හඳුනාගන්නේ ය, දැක ගන්නේ ය, ප්‍රහාණය කරන්නේ ය යන කරුණ නම් සිදු වෙන දෙයක් නොවේ.

පින්වත් ආනන්දය, ඉතා හොඳ අරටුවක් ඇති විශාල වෘක්ෂයක් තියෙනවා. නමුත් කෙනෙකුට ඒ වෘක්ෂයේ පොත්ත නො සිඳ, එළය නො සිඳ, අරටුව සිඳින්නට පුළුවන් ය කියා කීවොත් එය විය නො හැකි දෙයක්. ඒ වගේ ම තමයි, පින්වත් ආනන්දය, පංච ඕරම්භාගීය සංයෝජනයන් ප්‍රහාණය වීමට යම් මාර්ගයක් ඇද්ද, යම් ප්‍රතිපදාවක් ඇද්ද, ඒ මාර්ගය, ඒ ප්‍රතිපදාව, අනුගමනය නො කොට පංච ඕරම්භාගීය සංයෝජනයන් හඳුනාගන්නේ ය, දැක ගන්නේ ය, ප්‍රහාණය කරන්නේ ය යන කරුණ නම් සිදු වෙන දෙයක් නොවේ.

පින්වත් ආනන්දය, ඉතා හොඳ අරටුවක් ඇති විශාල වෘක්ෂයක් තියෙනවා. කෙනෙකුට ඒ වෘක්ෂයේ පොත්ත සිඳීමෙන් පසු, එළය සිඳීමෙන් පසු, අරටුව සිඳින්නට පුළුවන් ය කියා කීවොත් එය විය හැකි දෙයක්. ඒ වගේ ම තමයි, පින්වත් ආනන්දය, පංච ඕරම්භාගීය සංයෝජනයන් ප්‍රහාණය වීමට යම් මාර්ගයක් ඇද්ද, යම් ප්‍රතිපදාවක් ඇද්ද, ඒ මාර්ගය, ඒ ප්‍රතිපදාව, අනුගමනය කිරීමෙන් පංච ඕරම්භාගීය සංයෝජනයන් හඳුනාගන්නේ ය, දැක ගන්නේ ය, ප්‍රහාණය කරන්නේ ය යන කරුණ නම් සිදුවෙන දෙයක් ම යි.

#### සෙය්‍යථාපි ආනන්ද ගංගා නදී පූරා උදකස්ස සමතිත්තිකා කාකපෙය්‍යා, අථ දුබ්බලකෝ පුරිසෝ ආගච්ඡෙය්‍ය ‘අහං ඉමිස්සා ගංගාය නදියා තිරියං බාහාය සෝතං ඡෙත්වා සොත්ථිනා පාරං ගච්ඡිස්සාමී’ති. සෝ න සක්කුණෙය්‍ය ගංගාය නදියා තිරියං බාහාය සෝතං ඡෙත්වා සොත්ථිනා පාරං ගන්තුං. ඒවමේව ඛෝ ආනන්ද යස්ස කස්සචි සක්කාය නිරෝධාය ධම්මේ දේසියමානේ චිත්තං න පක්ඛන්දති, නප්පසීදති, න සන්තිට්ඨති, න විමුච්චති. සෙය්‍යථාපි සෝ දුබ්බලකෝ පුරිසෝ ඒවමේතේ දට්ඨබ්බා.

පින්වත් ආනන්දය, ගංගා නදිය පිරී ඉතිරී ගිහින් ඉවුරට සම වී ජලය ගලා යන විට කවුඩන්ට වුනත් ඉවුරේ සිට දිය බොන්නට පුළුවනි. එතකොට දුර්වල පුරුෂයෙක් ‘මං මේ ගංගා නදිය හරහට අත්වල වීරියෙන් සැඬ පහර සිඳගෙන සුව සේ එතෙරට යනවා’ කියල පැමිණෙනවා. නමුත් ඔහුට ගංගා නදියේ හරහට සැඬ පහර සිඳගෙන බාහු බලයෙන් සුව සේ එතෙර වෙන්නට පුළුවන් කමක් නැහැ. පින්වත් ආනන්ද, අන්න ඒ වගේ තමයි, සක්කාය නිරෝධය පිණිස ධර්මය දේශනා කරන කල්හි යම් කෙනෙකු ගේ සිත සක්කාය නිරෝධයෙහි බැසගන්නෙ නැත්නම්, නො පහදී නම්, නො පිහිටයි නම්, නො මිදෙයි නම් ඒ පුද්ගලයාව තේරුම් ගත යුත්තේ අර දුර්වල පුරුෂයා හැටියටයි.

#### සෙය්‍යථාපි ආනන්ද ගංගා නදී පූරා උදකස්ස සමතිත්තිකා කාකපෙය්‍යා. අථ බලවා පුරිසෝ ආගච්ඡෙය්‍ය ‘අහං ඉමිස්සා ගංගාය නදියා තිරියං බාහාය සෝතං ඡෙත්වා සොත්ථිනා පාරං ගච්ඡිස්සාමී’ති. සෝ සක්කුණෙය්‍ය ගංගාය නදියා තිරියං බාහාය සෝතං ඡෙත්වා සොත්ථිනා පාරං ගන්තුං. ඒවමේව ඛෝ ආනන්ද යස්ස කස්සචි සක්කාය නිරෝධාය ධම්මේ දේසියමානේ චිත්තං පක්ඛන්දති, පසීදති, සන්තිට්ඨති, විමුච්චති. සෙය්‍යථාපි සෝ බලවා පුරිසෝ ඒවමේතේ දට්ඨබ්බා.

පින්වත් ආනන්දය, ගංගා නදිය පිරී ඉතිරී ගිහින් ඉවුරට සම වී ජලය ගලා යන විට කවුඩන්ට වුනත් ඉවුරේ සිට දිය බොන්නට පුළුවනි. එතකොට ශක්තිමත් පුරුෂයෙක් ‘මං මේ ගංගා නදිය හරහට අත්වල වීරියෙන් සැඬ පහර සිඳගෙන සුව සේ එතෙරට යනවා’ කියල පැමිණෙනවා. එතකොට ඔහුට ගංගා නදියේ හරහට සැඬ පහර සිඳගෙන බාහු බලයෙන් සුව සේ එතෙර වෙන්නට පුළුවන්. පින්වත් ආනන්ද, අන්න ඒ වගේ තමයි, සක්කාය නිරෝධය පිණිස ධර්මය දේශනා කරන කල්හි යම් කෙනෙකු ගේ සිත සක්කාය නිරෝධයෙහි බැසගන්නවා නම්, පහදිනවා නම්, පිහිටනවා නම්, මිදෙනවා නම් ඒ පුද්ගලයාව තේරුම් ගත යුත්තේ අර ශක්තිමත් පුරුෂයා හැටියට යි.

#### කතමෝ චානන්ද මග්ගෝ කතමා පටිපදා පඤ්චන්නං ඕරම්භාගියානං සංයෝජනානං පහානාය: ඉධානන්ද භික්ඛු උපධිවිවේකා අකුසලානං ධම්මානං පහානා සබ්බසෝ කායදුට්ඨුල්ලානං පටිප්පස්සද්ධියා විවිච්චේව කාමේහි විවිච්ච අකුසලේහි ධම්මේහි සවිතක්කං සවිචාරං විවේකජං පීතිසුඛං පඨමං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති. සෝ යදේව තත්ථ හෝති රූපගතං වේදනාගතං සඤ්ඤාගතං සංඛාරගතං විඤ්ඤාණගතං. තේ ධම්මේ අනිච්චතෝ දුක්ඛතෝ රෝගතෝ ගණ්ඩතෝ සල්ලතෝ අඝතෝ ආබාධතෝ පරතෝ පලෝකතෝ සුඤ්ඤතෝ අනත්තතෝ සමනුපස්සති, සෝ තේහි ධම්මේහි චිත්තං පටිවාපේති. සෝ තේහි ධම්මේහි චිත්තං පටිවාපෙත්වා අමතාය ධාතුයා චිත්තං උපසංහරති. ඒතං සන්තං ඒතං පණීතං යදිදං සබ්බසංඛාරසමථෝ සබ්බූපධිපටිනිස්සග්ගෝ තණ්හක්ඛයෝ විරාගෝ නිරෝධෝ නිබ්බානන්ති. සෝ තත්ථට්ඨිතෝ ආසවානං ඛයං පාපුණාති. නෝ චේ ආසවානං ඛයං පාපුණාති. තේනේව ධම්මරාගේන තාය ධම්මනන්දියා පඤ්චන්නං ඕරම්භාගියානං සංයෝජනානං පරික්ඛයා ඕපපාතිකෝ හෝති තත්ථ පරිනිබ්බායී අනාවත්තිධම්මෝ තස්මා ලෝකා අයම්පි ඛෝ ආනන්ද මග්ගෝ අයං පටිපදා පඤ්චන්නං ඕරම්භාගියානං සංයෝජනානං පහානාය.

පින්වත් ආනන්ද, පංච ඕරම්භාගීය සංයෝජනයන් ගේ ප්‍රහාණයට හේතු වන මාර්ගය කුමක් ද? ප්‍රතිපදාව කුමක් ද? පින්වත් ආනන්ද, මෙහිලා භික්ෂුව ‘උපධි’ නම් වූ කාම ගුණයන් බැහැර කොට, අකුසල ධර්මයන් ගේ ප්‍රහාණයෙන්, සර්වප්‍රකාරයෙන් ම කායික පීඩාවන් සංසිඳවා ගැනීමෙන්, කාමයන් ගෙන් වෙන්ව, අකුසල ධර්මයන් ගෙන් වෙන්ව, විතර්ක සහිත වූ, විචාර සහිත වූ, විවේකයෙන් හට ගත් ප්‍රීති සුඛය ඇති ප්‍රථම ධ්‍යානය උපදවා ගෙන වාසය කරනවා. ඉතින් ඔහු ඒ ප්‍රථම ධ්‍යානය තුළ රූපයට අයත් යම් දෙයක් ඇද්ද, විඳීමට අයත් යම් දෙයක් ඇද්ද, සඤ්ඤාවට අයත් යම් දෙයක් ඇද්ද, සංස්කාරයන්ට අයත් යම් දෙයක් ඇද්ද, විඤ්ඤාණයට අයත් යම් දෙයක් ඇද්ද, ඒ දේවල් අනිත්‍ය වශයෙන්, දුක් වශයෙන්, රෝග වශයෙන්, ඇදුම්කන ගඬුවක් වශයෙන්, හුලක් වශයෙන්, දුක්ඛිත ස්වභාවයක් වශයෙන්, ආබාධයක් වශයෙන්, අනුන්ට අයත් දෙයක් වශයෙන්, නැසෙන ස්වභාවයට අයත් දෙයක් වශයෙන්, ස්ථිර දෙයින් ශූන්‍ය දෙයක් වශයෙන්, අනාත්ම දෙයක් වශයෙන් මැනවින් දකිනවා. ඉතින් ඔහු ඒ ස්වභාවයෙන් යුතු දේවල් වලින් සිත බැහැරට ගන්නවා. ඒ වගේ ම ‘යම් මේ සියළු සංස්කාරයන් ගේ සංසිඳීමක් ඇද්ද, සියලු කෙලෙස් උපධීන් ගේ දුරලීමක් ඇද්ද, තණ්හාව ක්ෂය වීමක් ඇද්ද, නො ඇල්මක් ඇද්ද, තණ්හා නිරෝධයක් ඇද්ද, නිවනක් ඇද්ද, මෙය යි ශාන්ත. මෙය යි ප්‍රණීත.’ කියා අමෘත ධාතුවෙහි සිත පිහිටුවා ගන්නවා. ඉතින් ඒ භික්ෂුව අමෘත ධාතුවෙහි සිත පිහිටුවා ගෙන ආශ්‍රවයන් ගේ ක්ෂය වීමට පත්වෙනවා. යම් හෙයකින් ආශ්‍රවයන් ගේ ක්ෂය වීමට පත් නො වුනොත්, ඒ ධර්මය කෙරෙහි ඇති වූ ඇල්ම හේතුවෙන් ඒ ධර්ම ආශ්වාදයෙන් පංච ඕරම්භාගීය සංයෝජනයන් ක්ෂය කොට ඕපපාතිකව සුද්ධාවාස ලෝකයෙහි උපත ලබනවා. ඒ ලෝකයෙන් පෙරලා නො එන සුලු ස්වභාවයෙන් යුතුව එහි ම පිරිනිවන් පානවා. පින්වත් ආනන්ද, පංච ඕරම්භාගීය සංයෝජනයන් ප්‍රහාණය කිරීමට තිබෙන මාර්ගය මෙය යි. ප්‍රතිපදාව මෙය යි.

#### පුන ච පරං ආනන්ද භික්ඛු විතක්කවිචාරානං වූපසමා අජ්ඣත්තං සම්පසාදනං චේතසෝ ඒකෝදිභාවං අවිතක්කං අවිචාරං සමාධිජං පීතිසුඛං දුතියං ඣානං ….(පෙ)…. තතියං ඣානං ….(පෙ)…. චතුත්ථං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති. සෝ යදේව තත්ථ හෝති රූපගතං වේදනාගතං සඤ්ඤාගතං සංඛාරගතං විඤ්ඤාණගතං ….(පෙ)…. අනාවත්තිධම්මෝ තස්මා ලෝකා. අයම්පි ඛෝ ආනන්ද මග්ගෝ අයං පටිපදා පඤ්චන්නං ඕරම්භාගියානං සංයෝජනානං පහානාය.

පින්වත් ආනන්ද, නැවත අනෙකක් කියමි. භික්ෂුව විතර්ක විචාරයන් ගේ සංසිඳීමෙන්, අධ්‍යාත්මයෙහි පැහැදීම ඇති කරවන, සිතෙහි ඒකාග්‍රතාවය පවත්වන, විතර්ක රහිත වූ, විචාර රහිත වූ, සමාධියෙන් හට ගත් ප්‍රීති සුඛය ඇති දෙවන ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කරනවා. ….(පෙ)…. තුන්වන ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කරනවා. ….(පෙ)…. සතරවෙනි ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කරනවා. ඉතින් ඔහු ඒ සතරවෙනි ධ්‍යානය තුළ රූපයට අයත් යම් දෙයක් ඇද්ද, විඳීමට අයත් යම් දෙයක් ඇද්ද, සඤ්ඤාවට අයත් යම් දෙයක් ඇද්ද, සංස්කාරයන්ට අයත් යම් දෙයක් ඇද්ද, විඤ්ඤාණයට අයත් යම් දෙයක් ඇද්ද, ….(පෙ)…. ඒ ලෝකයෙන් පෙරලා නො එන සුලු ස්වභාවයෙන් යුතුව එහි ම පිරිනිවන් පානවා. පින්වත් ආනන්ද, පංච ඕරම්භාගීය සංයෝජනයන් ප්‍රහාණය කිරීමට තිබෙන මාර්ගය මෙය යි. ප්‍රතිපදාව මෙය යි.

#### පුන ච පරං ආනන්ද භික්ඛු සබ්බසෝ රූපසඤ්ඤානං සමතික්කමා පටිඝසඤ්ඤානං අත්ථංගමා නානත්තසඤ්ඤානං අමනසිකාරා අනන්තෝ ආකාසෝති ආකාසානඤ්චායතනං උපසම්පජ්ජ විහරති. සෝ යදේව තත්ථ හෝති වේදනාගතං සඤ්ඤාගතං සංඛාරගතං විඤ්ඤාණගතං ….(පෙ)…. අනාවත්තිධම්මෝ තස්මා ලෝකා. අයම්පි ඛෝ ආනන්ද මග්ගෝ අයං පටිපදා පඤ්චන්නං ඕරම්භාගියානං සංයෝජනානං පහානාය.

පින්වත් ආනන්ද, නැවත අනෙකක් කියමි. භික්ෂුව සියලු ආකාරයෙන් ම රූප සඤ්ඤාවන් ඉක්ම යෑමෙන් ගොරෝසු සඤ්ඤාවන් අරමුණු නො වීමෙන් නා නා සඤ්ඤාවන් මෙනෙහි නො කිරීමෙන් ‘අනන්ත වූ ආකාසය’ යැයි ආකාසානඤ්චායතනයට පැමිණ වාසය කරනවා. ඉතින් ඔහු ඒ ආකාසානඤ්චායතනය තුළ විඳීමට අයත් යම් දෙයක් ඇද්ද, සඤ්ඤාවට අයත් යම් දෙයක් ඇද්ද, සංස්කාරයන්ට අයත් යම් දෙයක් ඇද්ද, විඤ්ඤාණයට අයත් යම් දෙයක් ඇද්ද, ….(පෙ)…. ඒ ලෝකයෙන් පෙරලා නො එන සුලු ස්වභාවයෙන් යුතුව එහි ම පිරිනිවන් පානවා. පින්වත් ආනන්ද, පංච ඕරම්භාගීය සංයෝජනයන් ප්‍රහාණය කිරීමට තිබෙන මාර්ගය මෙය යි. ප්‍රතිපදාව මෙය යි.

#### පුන ච පරං ආනන්ද භික්ඛු සබ්බසෝ ආකාසානඤ්චායතනං සමතික්කම්ම අනන්තං විඤ්ඤාණන්ති විඤ්ඤාණඤ්චායතනං උපසම්පජ්ජ විහරති ….(පෙ)…. සබ්බසෝ විඤ්ඤාණඤ්චායතනං සමතික්කම්ම නත්ථි කිඤ්චීති ආකිඤ්චඤ්ඤායතනං උපසම්පජ්ජ විහරති. සෝ යදේව තත්ථ හෝති වේදනාගතං සඤ්ඤාගතං සංඛාරගතං විඤ්ඤාණගතං, තේ ධම්මේ අනිච්චතෝ දුක්ඛතෝ රෝගතෝ ගණ්ඩතෝ සල්ලතෝ අඝතෝ ආබාධතෝ පරතෝ පලෝකතෝ සුඤ්ඤතෝ අනත්තතෝ සමනුපස්සති. සෝ තේහි ධම්මේහි චිත්තං පටිවාපේති. සෝ තේහි ධම්මේහි චිත්තං පටිවාපෙත්වා අමතාය ධාතුයා චිත්තං උපසංහරති: ඒතං සන්තං ඒතං පණීතං යදිදං සබ්බසංඛාරසමථෝ සබ්බූපධිපටිනිස්සග්ගෝ තණ්හක්ඛයෝ විරාගෝ නිරෝධෝ නිබ්බානන්ති. සෝ තත්ථට්ඨිතෝ ආසවානං ඛයං පාපුණාති. නෝ චේ ආසවානං ඛයං පාපුණාති. තේනේව ධම්මරාගේන තාය ධම්මනන්දියා පඤ්චන්නං ඕරම්භාගියානං සංයෝජනානං පරික්ඛයා ඕපපාතිකෝ හෝති තත්ථ පරිනිබ්බායී අනාවත්තිධම්මෝ තස්මා ලෝකා. අයං ඛෝ ආනන්ද මග්ගෝ අයං පටිපදා පඤ්චන්නං ඕරම්භාගියානං සංයෝජනානං පහානායාති.

පින්වත් ආනන්ද, නැවත අනෙකක් කියමි. භික්ෂුව සියලු ආකාරයෙන් ම ආකාසානඤ්චායතනය ඉක්ම යෑමෙන් ‘විඤ්ඤාණය අනන්තයැ’යි විඤ්ඤාණඤ්චායතනයට පැමිණ වාසය කරනවා ….(පෙ)…. සියලු ආකාරයෙන් ම විඤ්ඤාණඤ්චායතනය ඉක්ම යෑමෙන් ‘කිසිවක් නැතැ’යි ආකිඤ්චඤ්ඤායතනය උපදවා වාසය කරනවා. ඉතින් ඔහු ඒ ආකිඤ්චඤ්ඤායතනය තුළ විඳීමට අයත් යම් දෙයක් ඇද්ද, සඤ්ඤාවට අයත් යම් දෙයක් ඇද්ද, සංස්කාරයන්ට අයත් යම් දෙයක් ඇද්ද, විඤ්ඤාණයට අයත් යම් දෙයක් ඇද්ද, ඒ දේවල් අනිත්‍ය වශයෙන්, දුක් වශයෙන්, රෝග වශයෙන්, ඇදුම්කන ගඬුවක් වශයෙන්, හුලක් වශයෙන්, දුක්ඛිත ස්වභාවයක් වශයෙන්, ආබාධයක් වශයෙන්, අනුන්ට අයත් දෙයක් වශයෙන්, නැසෙන ස්වභාවයට අයත් දෙයක් වශයෙන්, ස්ථිර දෙයින් ශූන්‍ය දෙයක් වශයෙන්, අනාත්ම දෙයක් වශයෙන් මැනවින් දකිනවා. ඉතින් ඔහු ඒ ස්වභාවයෙන් යුතු දේවල් වලින් සිත බැහැරට ගන්නවා. ඒ වගේ ම ‘යම් මේ සියළු සංස්කාරයන් ගේ සංසිඳීමක් ඇද්ද, සියලු කෙලෙස් උපධීන් ගේ දුරලීමක් ඇද්ද, තණ්හාව ක්ෂය වීමක් ඇද්ද, නො ඇල්මක් ඇද්ද, තණ්හා නිරෝධයක් ඇද්ද, නිවනක් ඇද්ද, මෙය යි ශාන්ත. මෙය යි ප්‍රණීත’ කියා අමෘත ධාතුවෙහි සිත පිහිටුවා ගන්නවා. ඉතින් ඒ භික්ෂුව අමෘත ධාතුවෙහි සිත පිහිටුවා ගෙන ආශ්‍රවයන් ගේ ක්ෂය වීමට පත්වෙනවා. යම් හෙයකින් ආශ්‍රවයන් ගේ ක්ෂය වීමට පත් නො වුනොත්, ඒ ධර්මය කෙරෙහි ඇති වූ ඇල්ම හේතුවෙන් ඒ ධර්ම ආශ්වාදයෙන් පංච ඕරම්භාගීය සංයෝජනයන් ක්ෂය කොට ඕපපාතිකව සුද්ධාවාස ලෝකයෙහි උපත ලබනවා. ඒ ලෝකයෙන් පෙරලා නො එන සුලු ස්වභාවයෙන් යුතුව එහි ම පිරිනිවන් පානවා. පින්වත් ආනන්ද, පංච ඕරම්භාගීය සංයෝජනයන් ප්‍රහාණය කිරීමට තිබෙන මාර්ගය මෙය යි. ප්‍රතිපදාව මෙය යි.”

#### ඒසෝ චේ භන්තේ මග්ගෝ ඒසා පටිපදා පඤ්චන්නං ඕරම්භාගියානං සංයෝජනානං පහානාය අථ කිඤ්චරහි ඉධේකච්චේ භික්ඛූ චේතෝවිමුත්තිනෝ ඒකච්චේ භික්ඛූ පඤ්ඤාවිමුත්තිනෝති. එත්ථ ඛෝ තේසාහං ආනන්ද ඉන්ද්‍රියවේමත්තතං වදාමීති.

“ස්වාමීනී, ඉදින් පංච ඕරම්භාගීය සංයෝජනයන් ගේ ප්‍රහාණයට මෙය මාර්ගය නම්, මෙය ප්‍රතිපදාව නම්, එසේ ඇති කල්හි මෙහිලා ඇතැම් භික්ෂූන් චේතෝ විමුක්ති ලාභීන් වන්නටත්, ඇතැම් භික්ෂූන් ප්‍රඥා විමුක්ති ලාභීන් වන්නටත් හේතුව කුමක් ද?” “ආනන්දය, මං ඔය කාරණය පිළිබඳව පවසන්නේ ඒ භික්ෂූන් තුළ ඇති ඉන්ද්‍රිය ධර්මයන් ගේ වෙනස්කමයි.”

#### ඉදමවෝච භගවා. අත්තමනෝ ආයස්මා ආනන්දෝ භගවතෝ භාසිතං අභිනන්දීති.

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළ සේක. සතුටු සිත් ඇති ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාළ මෙම දේශනය ඉතාම සතුටින් පිළිගත්තා.

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

#### මහාමාලු‍ංක්‍යසුත්තං චතුත්ථං.

මාලුංක්‍යපුත්ත තෙරුන් ගේ ප්‍රකාශයක් මුල් කොට වදාළ විස්තරාත්මක දෙසුම නිමා විය.

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/mn2_2-2-4/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M