« »

# ඛුද්දක නිකාය

# ථේරී ගාථා

## 15. චත්තාළීස නිපාතෝ

### 15. හතලිස්වැනි නිපාතය

## 40.1. ඉසිදාසී ථේරීගාථා

### 40.1. ඉසිදාසි තෙරණියගේ ගාථා

#### 399. නගරම්හි කුසුමනාමේ පාටලිපුත්තම්හි පුථුවියා මණ්ඩේ,
සක්‍යකුලකුලීනායෝ ද්වේ භික්ඛුනියෝ හි ගුණවතියෝ.

399. කුසුම් පුරය නමින් යුතු පාටලී නගරය මේ මහ පොළොවට ආභරණයක්. ශාක්‍ය කුලයේ උපන් ගුණවත් භික්ෂුණීන් දෙනමක් ඒ නගරේ ඉන්නවා.

#### 400. ඉසිදාසී තත්ථ ඒකා
දුතියා බෝධිත්ථේරී සීලසම්පන්නා ච,
ඣානජ්ඣායනරතායෝ
බහුස්සුතායෝ ධුතකිලේසායෝ.

400. එක් භික්ෂුණියක ගේ නම ඉසිදාසී. දෙවැනි සිල්වත් තැනැත්තිය ගේ නම් බෝධි තෙරණිය. ඒ දෙන්න ධ්‍යාන සැපයෙන් වාසය කරන්නෙ. බුදු සමිඳුන් ගේ ධර්මය ගොඩාක් අහල තියෙනවා. ඒ වගේ ම නිකෙලෙස්.

#### 401. තා පිණ්ඩාය චරිත්වා
භත්තත්ථං කරිය ධෝතපත්තායෝ,
රහිතම්හි සුඛනිසින්නා
ඉමා ගිරා අබ්භුදීරේසුං.

401. දවසක් ඒ භික්ෂුණීන් දෙනම පිණ්ඩපාතෙ වැඩියා. දන් වැළඳුවා. දෙපා සෝද ගෙන විවේක තැනක සුවසේ සිටිද්දි තමයි මේ කතාබහ ඇති වුණේ.

#### 402. පාසාදිකාසි අය්‍යේ
ඉසිදාසී වයෝපි තේ අපරිහීනෝ,
කිං දිස්වාන ව්‍යාකුලිකං
අථාසි නෙක්ඛම්මමනුයුත්තා.

402. ආර්ය වූ ඉසිදාසී, ඔයා හරි ම ලස්සන කෙනෙක්. තව ම ඉන්නෙ තරුණ වයසේ. ඔයා මහණ වෙන්ට කල්පනා කළේ ගිහි ගෙදර කොයි ආකාරයේ දෝෂයක් දැකල ද?

#### 403. ඒවං අනුයුඤ්ජියමානා සා
රහිතේ ධම්මදේසනා කුසලා,
ඉසිදාසී වචනමබ්‍රවී
සුණ බෝධි යථම්හි පබ්බජිතා.

403. විවේක තැනක දී මේ විදිහට අසද්දී දහම් දෙසීමෙහි දක්ෂ වූ ඉසිදාසී භික්ෂුණිය මේ විදියට පිළිතුරු දුන්නා. “එහෙම නම්, පින්වත් බෝධි, මං මහණ වෙච්ච විදිය අහගන්න.”

#### 404. උජ්ජේනියා පුරවරේ
මය්හං පිතා සීලසංවුතෝ සෙට්ඨි,
තස්සම්හි ඒකධීතා
පියා මනාපා ච දයිතා ච.

404. මගේ තාත්තා සිල්වත් කෙනෙක්, එයා උදේනි නගරයේ සිටුවරයෙක්. මං ඒ ගොල්ලන් ගෙ එක ම දුව. ඒ ගොල්ලන් ගෙ හැම ආදරයක් ම ලැබුණෙ මට.

#### 405. අථ මේ සාකේතතෝ වරකා
ආගච්ඡුමුත්තමකුලීනා
සෙට්ඨීපහූතරතනෝ
තස්ස මං සුණ්හමදාසි තාතෝ.

405. සාකේත නගරයේ උසස් කුලයකින් මට මංගල යෝජනාවක් ආවා. ඒ සිටුවරයාට ත් ගොඩාක් වස්තුව තිබුණ. ඒ සිටුතුමා ගේ ලේලිය හැටියට මාව, මගේ තාත්තා ඒ ගෙදරට පාවා දුන්නා.

#### 406. සස්සුයා සසුරස්ස ච
සායං පාතං පණාමමුපගම්ම,
සිරසා කරෝමි පාදේ
වන්දාමි යථම්හි අනුසිට්ඨා.

406. ඉතින් මං නැන්ද යි මාම යි ළඟට උදේ සවස ගිහින් ඒ ගොල්ලන් ගෙ දෙපා වැන්දා. ඔවුන් කියන දේ විතරක් ම කෙරුවා.

#### 407. යා මය්හං සාමිකස්ස
භගිනියෝ භාතුනෝ පටිජනෝ,
තමේකවරකම්පි දිස්වා
උබ්බිග්ගා ආසනං දදාමි.

407. මං මගේ ස්වාමියා හරි, සහෝදර සහෝදරියන් හරි, ඒ කවුරු හරි දැක්කොත් මං පුටුවෙන් නැගිටිනවා. මං ඒ ගොල්ලන්ට වාඩි වෙන්න දෙනවා.

#### 408. අන්නේන ච පානේන ච
ඛජ්ජේන ච යං ච තත්ථ සන්නිහිතං,
ඡාදේමි උපනයාමි
දේමි ච යං යස්ස පතිරූපං.

408. කෑමෙන් බීමෙන් වුණත්, කැවිලි පෙවිලිවලින් වුණත් ඒගොල්ලො කැමැති දේවල් හදල දීල සතුටු කරනවා. මං ඒ ගොල්ලන්ට හොඳට සැලකුවා.

#### 409. කාලේන උපට්ඨහිත්වා
ඝරං සමුපගමාමි උම්මාරේ,
ධෝවන්තී හත්ථපාදේ
පඤ්ජලිකා සාමිකං උපේමි ච.

409. අවශ්‍ය දේවල් වෙලාවට හොයල බලල උපස්ථාන කරනවා. මං මගේ අතින් සැමියා ගේ පා සෝදල යි ගෙට ගන්නෙ. ස්වාමියා ළඟට මං යන්නෙත් වැඳගෙන යි.

#### 410. කොච්ඡං පසාදමඤ්ජනිඤ්ච
ආදාසකඤ්ච ගණ්හිත්වා
පරිකම්මකාරිකා විය
සයමේව පතිං විභූසේමි.

410. මං පනාව ත්, සුවඳ විලවුන් වර්ග ත්, වෙනත් දේවලුත්, කන්නාඩිය ත් අරගෙන සැමියා ළඟට යනවා. මගේ අතින් ම යි මං එයා ව සැරසුවේ.

#### 411. සයමේව ඕදනං සාධයාමි
සයමේව භාජනං ධෝවන්තී,
මාතාව ඒකපුත්තකං
තදා භත්තාරං පරිචරාමි.

411. මගේ අතින් ම බත් ඉව්වා. හැලි වලං හේදුවා. අම්ම කෙනෙක් එක ම දරුවෙකුට සලකනවා වගෙයි මං සැමියට කටයුතු කළේ.

#### 412. ඒවං මං භතිකතං අනුරත්තං
කාරිකං නිහතමානං
උට්ඨායිකං අනලසං
සීලවතිං දුස්සතේ භත්තා.

412. එයාට මං කොයිතරම් ආදරෙන් වැඩකාරකම් කරගෙන හිටියත්, නිහතමානී ව සොයා බලා කටයුතු කරගෙන සිටියත්, කම්මැලි නැති සිල්වත් ජීවිතයක් ගෙවන මට ම යි එයා බණින්නෙ.

#### 413. සෝ මාතරඤ්ච පිතරඤ්ච
භණති ආපුච්ඡාහං ගමිස්සාමි,
ඉසිදාසියා න වච්ඡං
ඒකාගාරේහං සහවත්ථුං.

413. අන්තිමේ දී එයා ඒ ගොල්ලන් ගෙ දෙමාපියන්ට මෙහෙම කිව්වා. “මං යනවා මේ ගෙදර අත්හැරල, මට මේ ඉසිදාසී ත් එක්ක පවුල් කන්ඩ ඕන කමක් නෑ.”

#### 414. මා ඒවං පුත්ත අවච
ඉසිදාසී පණ්ඩිතා පරිව්‍යත්තා,
උට්ඨායිකා අනලසා
කිං තුය්හං න රෝචතේ පුත්ත.

414. “පුතේ එහෙම කියන්න එපා. ඔය ඉසිදාසී ඤාණවන්ත කෙනෙක් නේ. වාසනාවන්ත කෙනෙක් නෙ. වීරියවන්ත යි නෙ. කම්මැලි නෑ නෙ. ඉතින් පුතේ, ඔයා මොකද ඉසිදාසීට මේ තරම් අකැමැති?”

#### 415. න ච මේ හිංසති කිඤ්චි
න චාහං ඉසිදාසියා සහ වච්ඡං
දෙස්සාව මේ අලං මේ
අපුච්ඡාහං ගමිස්සාමි.

415. “ඔව්! ඇය මට වරදක් කළේ නෑ. නමුත් මට ඉසිදාසී ත් එක්ක ඉන්ඩ ඕන කමක් නෑ. මට ඈ ව අප්පිරිය යි. මට ඇගෙන් වැඩක් නෑ. මං එහෙනම් ඕගොල්ලන්ට ත් නොකියා ම මේ ගෙදරින් යන්ඩ යනවා.”

#### 416. තස්ස වචනං සුණිත්වා
සස්සු සසුරෝ ච මං අපුච්ඡිංසු,
කිස්ස තයා අපරද්ධං
භණ විස්සත්ථා යථාභූතං.

416. නැන්ද යි මාම යි එයා ගෙ වචනෙ පිළිගත්තා. ඉතින් ඒ ගොල්ල මගෙන් ඇහැව්වා, “දරුවො, ඔයා මොකක් ද අපේ පුතාට කරපු වැරැද්ද? සැක නැතිව කියන්න”

#### 417. නපිහං අපරජ්ඣං කිඤ්චි
නපි හිංසේමි න භණාමි දුබ්බචනං,
කිං සක්කා කාතුය්‍යේ
යං මං විද්දෙස්සතේ භත්තා.

417. මං එයාට කිසි ම වරදක් කළේ නෑ. හිංසාවක් කළේ නෑ. වැරදි වචනයක් කියල නෑ. ආර්යාවෙනි, ඉතිං එයා මේ තරම් මාත් එක්ක තරහ වුණාට මං මොකද කරන්නෙ?

#### 418. තේ මං පිතු ඝරං පති
නයිංසු විමනා දුඛේන අධිභූතා,
පුත්තං අනුරක්ඛමානා
ජිතම්හසේ රූපිනිං ලක්ඛිං.

418. “අපේ පුතා ව රැක බලාගෙන හිටිය ලස්සන ලක්ෂ්මී ව අපේ පවුලට නැති වුණා” කියල ඒ දෙමාපියන් මාව ආයෙමත් අපේ තාත්ත ළඟට ඇරලුවා.

#### 419. අථ මං අදාසි තාතෝ
අඩ්ඪස්ස ඝරම්හි දුතියකුලිකස්ස,
තතෝ උපඩ්ඪසුංකේන
යේන මං වින්දථ සෙට්ඨි.

419. ඒ වතාවේ මගේ තාත්තා, අපට වඩා බදු ආදායම භාගයක් ලැබෙන ධනවත් පවුලකට මාව බන්ඳල දුන්නා.

#### 420. තස්සපි ඝරම්හි මාසං
අවසී අථ සෝපි මං පටිච්ඡසි,
දාසීව උපට්ඨහන්ති
අදූසිකං සීලසම්පන්නං.

420. මාසය යි මං ඒ ගෙදර හිටියේ. මං කීකරු දාසියක් වගෙ උපස්ථාන කරද්දී, ද්‍රෝහිකම් නොකරද්දී, සිල්වත් ව සිටිද්දී, ඒ ගෙදරිනුත් මාව අයින් කළා.

#### 421. භික්ඛාය ච විචරන්තං
දමකං දන්තං මේ පිතා භණති,
හෝහිසි මේ ජාමාතා
නික්ඛිප පොන්තිඤ්ච ඝටිකඤ්ච.

421. අන්තිමේ දී මගේ තාත්තා, සිඟමනේ ඇවිදගෙන ගිය ඉඳුල් කකා ඉන්න මිනිහෙක් එක්කගෙන ආවා. “ළමයෝ, ඔය රෙදි කඩමාල්ල යි, ඔය තැටිය යි වීසි කරපන්. මගේ දියණිය ගේ ස්වාමිය බවට පත් වෙයන්” කියල කිව්වා.

#### 422. සෝපි වසිත්වා පක්ඛමථ
තාතං භණති දේහි මේ පොන්තිං,
ඝටිකඤ්ච මල්ලකඤ්ච
පුනපි භික්ඛං චරිස්සාමි.

422. ඒ මනුස්සයා මම ත් එක්ක ටික කලක් හිටියා. එයත් මාව අත්හැරල ගියා. එයා යන දවසේ තාත්තට මෙහෙම කිව්වා. “මගේ රෙදි කඩමාල්ල යි, මගේ තැටිය යි, මට ආපහු ඕන. මං ආයෙමත් සිඟා කන්ඩ පටන් ගන්නවා.”

#### 423. අථ නං භණති තාතෝ
අම්මා සබ්බෝ ච මේ ඤාතිගණවග්ගෝ,
කිං තේ න කිරති ඉධ
භණ ඛිප්පං තං තේ කරිහිති.

423. එතකොට අම්ම යි තාත්ත යි එයාට මෙහෙම කිව්වා. “මේ ගෙදරින් ඔයාට මොනව ද ලැබෙන්නෙ නැත්තෙ? ඕන දෙයක් කියන්න, හරි ගස්සල දෙන්නම්.”

#### 424. ඒවං භණිතෝ භණති
යදි මේ අත්තා සක්කෝති අලං මය්හං,
ඉසිදාසියා න සහ වච්ඡං
ඒකඝරේහං සහ වත්ථුං.

424. එහෙම කියද්දි ත් එයා මෙහෙම යි කිව්වෙ. “නෑ, මට ජීවත් වෙන්ඩ තාම හයිය තියෙනවා. මට මේ ඉසිදාසී ගෙන් වැඩක් නෑ. මට ඉසිදාසී ත් එක්ක පවුල් කන්ඩ ඕනකමක් නෑ.”

#### 425. විස්සජ්ජිතෝ ගතෝ සෝ
අහම්පි ඒකාකිනී විචින්තේමි,
අපුච්ඡිතූන ගච්ඡං
මරිතායේ වා පබ්බජිස්සං වා.

425. ඒ ඉඳුල් කන මනුස්සය ත් මාව දාල ගියා. මං තනියම හිතන්ට පටන් ගත්තා. එක්කෝ මං කාටවත් නොකියා දිවි නසා ගන්නවා. එක්කෝ මං මහණ වෙනවා.

#### 426. අථ අය්‍යා ජිනදත්තා
ආගච්ඡි ගෝචරාය චරමානා,
තාතකුලං විනයධරී
බහුස්සුතා සීලසම්පන්නා.

426. විනයධර, බහුශ්‍රැත, සිල්වත් භික්ෂුණියක් හිටියා. ආර්ය වූ ඒ ජිනදත්තා භික්ෂුණිය පිණ්ඩපාතෙ වඩින ගමන් අපේ ගෙදරට ත් වැඩියා.

#### 427. තං දිස්වානම්හාකං
උට්ඨායාසනං තස්සා පඤ්ඤාපයිං,
නිසින්නාය ච පාදේ
වන්දිත්වා භෝජනං අදාසිං.

427. එතුමිය දැකල අපි සිටිය ආසනේ වාඩිවෙන්ට පිළියෙල කළා. එතන හිඳගත්ත ඒ භික්ෂුණී ගේ දෙපා වැඳල දානෙ පූජා කරගත්තා.

#### 428. අන්නේන ච පානේන ච
ඛජ්ජේන ච යං ච තත්ථ සන්නිහිතං,
සන්තප්පයිත්වාවෝචං
අය්‍යේ ඉච්ඡාමි පබ්බජිතුන්ති.

428. දන් පැන්වලිනුත්, කැවිලි පෙවිලිවලිනුත් ඇයට සැලකුවා. “ආර්යාවෙනි, මාත් කැමැති යි මහණ වෙන්ට.”

#### 429. අථ මං භණති තාතෝ
ඉධේව පුත්තක චරාහි ත්වං ධම්මං,
අන්නේන ච පානේන ච
සන්තප්පය සමණේ ද්විජාතී ච.

429. එතකොට තාත්ත මට මෙහෙම කිව්වා. “දුවේ, ඔයා මේ ගෙදර ඉඳගෙන ම ධර්මයේ හැසිරෙන්න. ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන්ට දාන මානවලින් සලකන්න.”

#### 430. අථාහං භණාමි තාතං
රෝදන්තී අඤ්ජලිං පණාමෙත්වා,
පාපං හි මයා පකතං
කම්මං තං නිජ්ජරිස්සාමි.

430. මං තාත්ත ළඟ වැඳ ගෙන හඬා වැටුණා. “නෑ, මං කරගත්තු පව් තමයි මේ. මම් ම ඒ පව් දිරවල අවසන් කරල දානවා.”

#### 431. අථ මං භණති තාතෝ
පාපුණ බෝධිං ච අග්ගධම්මං ච,
නිබ්බානං ච ලභස්සු
යං සච්ඡිකරි ද්විපදසෙට්ඨෝ.

431. ඊට පස්සෙ තාත්ත මෙහෙම කිව්වා. “නර ශ්‍රේෂ්ඨ වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ යම් උතුම් ධර්මයක් අවබෝධ කළා නම්, ඔය ත් ඒ උතුම් ධර්මයට පැමිණිලා අවබෝධය ලබාගන්න. නිවනට පත්වෙන්න.”

#### 432. මාතාපිතූ අභිවාදයිත්වා
සබ්බං ච ඤාතිගණවග්ගං,
සත්තාහං පබ්බජිතා
තිස්සෝ විජ්ජා අඵස්සයිං.

432. මං දෙමාපියන්ටත්, නැදෑ පිරිසටත් වන්දනා කළා. ඔන්න ඉතින් මාත් මහණ වුණා. මහණ වෙලා හත් දවසින් මා ත් ත්‍රිවිද්‍යාව ලබාගත්තා.

#### 433. ජානාමි අත්තනෝ සත්ත
ජාතියෝ යස්සායං ඵලං විපාකෝ,
තං තව ආචික්ඛිස්සං
තං ඒකමනා නිසාමේහි.

433. මට අතීත ජීවිතේ ආත්මභාව හතක් සිහි කරන්ට පුළුවන්. මං මේ ජීවිතේ විපාක වින්දේ ඒ කාලේ කරපු පවක්. මං ඔයාට ඒක කියන්නම්. හොඳට අහගෙන ඉන්න.

#### 434. නගරම්හි ඒරකච්ඡේ
සුවණ්ණකාරෝ අහං පහූතධනෝ,
යොබ්බනමදේන මත්තෝ
සෝ පරදාරමසේවිහං.

434. මීට ආත්මභාව හතකට කලින් ඒරකච්ඡ නගරයේ ගොඩාක් ධනය තියෙන රන්කරුවෙක් වෙලා මං හිටියේ. මං තරුණකමින් මත්වෙලා හිටියා. මං නොයෙක් කාන්තාවන් පස්සෙ ගියා.

#### 435. සෝහං තතෝ චවිත්වා
නිරයම්හි අපච්චිසං චිරං,
පක්කෝ තතෝ ච උට්ඨහිත්වා
මක්කටියා කුච්ඡිම්හි ඔක්කමිං.

435. මනුස්ස ලෝකෙන් චුත වෙලා මං කෙලින් ම ඉපදුණේ නිරයේ. මං ගොඩාක් කල් නිරයේ දුක් වින්දා. නිරයෙන් චුත වුණාට පස්සෙ උපන්නෙ වැඳිරියක ගේ කුසේ.

#### 436. සත්තාහජාතකං මං
මහාකපියූථපෝ නිල්ලච්ඡේසි,
තස්සේතං කම්මඵලං
යථාපි ගන්ත්වාන පරදාරං.

436. එතකොට මං ඉපදිලා දවස් හතයි. ඒ වඳුරු රැළේ නායක වඳුරා මගේ පුරුෂ ලිංගය හූරල දැම්මා. පරස්ත්‍රීන් සේවනය කරපු කර්මවිපාක තමයි මං ඒ වින්ඳේ.

#### 437. සෝහං තතෝ චවිත්වා
කාලං කරිත්වා සින්ධවාරඤ්ඤේ,
කාණාය ච ඛඤ්ජාය ච
ඒළකියා කුච්ඡිමොක්කමිං.

437. මං එතැනින් චුත වුණා. සින්ධව වනයේ හිටියා එක ඇහැක් අන්ධ වෙච්ච කුදු ගැහිච්ච බූරු දෙනක්. ඒ ගමන මං උපන්නෙ ඇගේ කුසේ.

#### 438. ද්වාදසවස්සානි අහං
නිල්ලච්ඡිතෝ දාරකේ පරිවහිත්වා,
කිමිනාවට්ටෝ අකල්ලෝ
යථාපි ගන්ත්වාන පරදාරං.

438. මං කුඩා කාලේ අරඅඹවල මගේ රහසඟේ ඇට තැලුවා. දොළොස් අවුරුද්දක් දරුවන් පිටේ තියාගෙන ඇවිද්දා. නමුත් අර ඇට තලපු තැන තුවාල වෙලා තිබුණේ. ඒ තුවාලෙට පණුවො ගහල මං ලෙඩ වුණා. පර ස්ත්‍රීන් සේවනය කරපු එකේ විපාක තමයි.

#### 439. සෝහං තතෝ චවිත්වා
ගෝවාණිජකස්ස ගාවියා ජාතෝ,
වච්ඡෝ ලාඛා තම්බෝ
නිල්ලච්ඡිතෝ ද්වාදසේ මාසේ.

439. මං එතනින් චුත වුණා. හරක් වෙළෙන්දෙක් ළඟ හිටපු ගව දෙනක ගේ කුසේ ඉපදුණා. මං රතුපාට වහු පැටියෙක්. දොළොස් වෙනි මාසෙ දී අර විදිහට ම මගේ ලිංගේ ඇට තැලුවා.

#### 440. වෝඪූන නංගලමහං
සකටඤ්ච ධාරයාමි,
අන්ධෝ වට්ටෝ අකල්ලෝ
යථාපි ගන්ත්වාන පරදාරං.

440. මං නගුල් උස්සගෙන ගියා. ගැල් බර කර තියාගෙන ගියා. අන්ධයෙක් වගේ මං පරස්ත්‍රීන් සේවනය කළ නිසා මං අන්ධ වෙලා, ලෙඩ වෙලා ගියා.

#### 441. සෝහං තතෝ චවිත්වා
වීථියා දාසියා ඝරේ ජාතෝ,
නේව මහිලා න පුරිසෝ
යථාපි ගන්ත්වාන පරදාරං.

441. මං එතනින් චුත වුණා. නගරේ වීදියේ දාසියක ගේ කුලයේ තමයි ඊළඟට උපන්නෙ. පරස්ත්‍රීන් සේවනය කිරීමේ විපාක බලන්න. ඒ වතාවෙ මං ගැහැණියෙකුත් නොවේ, පිරිමියෙකුත් නොවේ. නපුංසකයෙක්!

#### 442. තිංසති වස්සම්හි මතෝ
සාකටිකකුලම්හි දාරිකා ජාතා,
කපණම්හි අප්පභෝගේ
ධනිකපුරිසපාතබහුලම්හි.

442. මං අවුරුදු තිහේ දී මැරුණා. මං ගොඩාක් දුක් වින්දා. ණය බරින් මිරිකිලා ගිය ගැල් බර ගෙනියන පවුලක යි මං ඊ ළඟට ඉපදුණේ. ඒ ගමන මං ස්ත්‍රියක්.

#### 443. තං මං තතෝ සත්ථවාහෝ
උස්සන්නාය විපුලාය වඩ්ඪියා,
විකඩ්ඪති විලපන්තිං
අච්ඡින්දිත්වා කුලඝරස්ස.

443. අපේ ගෙදරට ණය ගෙවා ගන්ට බැරි වුණා. ගැල් නායකයා අපේ ගෙදරට ඇවිදින් මං හඬද්දී ම බලාත්කාරයෙන් මාව අරගෙන ගියා.

#### 444. අථ සෝළසමේ වස්සේ
දිස්වාන මං පත්තයොබ්බනං,
කඤ්ඤමෝරුන්ධතස්ස පුත්තෝ
ගිරිදාසෝ නාම නාමේන.

444. එතකොට මට වයස දහසයයි. මං තරුණයි. ඒ ගැල් නායකයා ගේ පුතෙක් හිටිය ගිරිදාස කියලා. එයා මාව තමන් ගෙ ගෙදරට කැඳව ගත්තා.

#### 445. තස්සපි අඤ්ඤා භරියා
සීලවතී ගුණවතී යසවතී ච,
අනුරත්තං භත්තාරං
තස්සාහං විද්දේසනමකාසිං.

445. එයාට හිටිය හොඳ සිල්වත්, ගුණවත්, ස්වාමිභක්තිය තියෙන බිරිඳක්. මට ඈ ගැන ඉරිසියා හිතුණා. ඉතින් මං කළේ ඒ බිරිඳ ගැන කිපෙන විදිහට එයාට කටයුතු කිරීම යි.

#### 446. තස්සේතං කම්මඵලං
යං මං අපකිරිතූන ගච්ඡන්තී,
දාසීව උපට්ඨහන්තිං
තස්සපි අන්තෝ කතෝ මයාති.

446. මං දාසියක් වගේ ස්වාමියා ට උපස්ථාන කරද්දී. ස්වාමියා මාව අත්හැරල යන්නෙ, ඒ අකුසල කර්මයේ විපාක වශයෙන්. මං දැන් ඒ කර්මය ත් අවසන් කළා.

#### ඉත්ථං සුදං ඉසිදාසී ථේරී ගාථායෝ අභාසීති.

මේ වනාහී ඉසිදාසී නම් රහත් තෙරණිය වදාළ ගාථාවන් ය.

#### චත්තාලීසතිනිපාතෝ සමත්තෝ.

හතළිස්වෙනි නිපාතය නිමා විය.

(ගාථා හතළිහ බැගින් වදාළ කොටස නිමා විය)

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/kn6_15/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M